WikiZagłębie - Wkład użytkownika [pl]

Józef Boksa

2013-05-21T12:00:58Z

KrzychB: drobna redakcyjna

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =J_Boksa.jpg
|opis grafiki =Józef Boksa w [[Wojkowice|Wojkowicach]], 11.11.1938
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1929)
Złoty Krzyż Zasługi (1924, 1927)

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', pisany również jako "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach [[1899]]-[[1907]] uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1907-1912).

== Kariera zawodowa ==
[[Plik:1929 Sarnów dożynki Starosta Boxa przyjmuje wieniec od delegatów wsi Łagisza.JPG|thumb|left|250px|[[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]] - dożynki [[1929]]]]

W latach 1913-1918 pracował jako urzędnik Namiestnictwa Galicyjskiego Austro-Węgier we Lwowie. Od listopada [[1918]] w służbie Polski, jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, a następnie zastępca komisarza rządowego w powiatach: włoszczowskim i nieszawskim. Od 1921 zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XII [[1921]] - XI [[1922]]), płockiego (XI [[1922]] - XII [[1926]]), stanisławowskiego (XII [[1926]] - VI [[1928]]), [[Będzin|będzińskiego]] (VI [[1928]] - IX [[1939]]) oraz grodzkiego sosnowieckiego (VI [[1928]] - IX [[1939]]). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w [[1924]] [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły (po raz drugi odznaczenie to otrzymał w 1927, za zasługi położone w akcji ratowniczej podczas katastrofy powodzi na terenie województwa stanisławowskiego). W [[1926]] dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.

Jako [[Starosta Będziński|starosta będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego [[15 stycznia]] [[1936]] uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice. Był prezesem Rady Powiatowej Związku Straży Pożarnych RP. W [[1929]] za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Żona Józefa, Eleonora, była przewodniczącą kół gospodyń wiejskich na terenie powiatu będzińskiego.

== Po wrześniu [[1939]] ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października [[1939]] roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

<gallery>
Plik:Józef Boksa w Wojkowicach 1.jpg|[[1938]], [[Wojkowice]]: J. Boksa (w środku) podczas uroczystości odsłonięcia pomnika ku czci mieszkańców wsi poległych w 1918 i 1920 r.
Plik:Józef Boksa w Wojkowicach 2.jpg|1938, Wojkowice: odsłonięcie pomnika
Plik:1929 Sarnów Wycieczka starostów z całej Polski.JPG|[[1929]], [[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]]: wycieczka starostów z całej Polski
</gallery>

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boksa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boksa, Józef]]

Józef Boksa

2013-05-21T10:52:02Z

KrzychB: uzupełnienie informacji

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =J_Boksa.jpg
|opis grafiki =Józef Boksa w [[Wojkowice|Wojkowicach]], 11.11.1938
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1929)
Złoty Krzyż Zasługi (1924, 1927)

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach [[1899]]-[[1907]] uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1907-1912).

== Kariera zawodowa ==
[[Plik:1929 Sarnów dożynki Starosta Boxa przyjmuje wieniec od delegatów wsi Łagisza.JPG|thumb|left|250px|[[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]] - dożynki [[1929]]]]

W latach 1913-1918 pracował jako urzędnik Namiestnictwa Galicyjskiego Austro-Węgier we Lwowie. Od listopada [[1918]] w służbie Polski, jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, a następnie zastępca komisarza rządowego w powiatach: włoszczowskim i nieszawskim. Od 1921 zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XII [[1921]] - XI [[1922]]), płockiego (XI [[1922]] - XII [[1926]]), stanisławowskiego (XII [[1926]] - VI [[1928]]), [[Będzin|będzińskiego]] (VI [[1928]] - IX [[1939]]) oraz grodzkiego sosnowieckiego (VI [[1928]] - IX [[1939]]). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w [[1924]] [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły (po raz drugi odznaczenie to otrzymał w 1927, za zasługi położone w akcji ratowniczej podczas katastrofy powodzi na terenie województwa stanisławowskiego). W [[1926]] dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.

Jako [[Starosta Będziński|starosta będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego [[15 stycznia]] [[1936]] uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice. Był prezesem Rady Powiatowej Związku Straży Pożarnych RP. W [[1929]] za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Żona Józefa, Eleonora, była przewodniczącą kół gospodyń wiejskich na terenie powiatu będzińskiego.

== Po wrześniu [[1939]] ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października [[1939]] roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

<gallery>
Plik:Józef Boksa w Wojkowicach 1.jpg|[[1938]], [[Wojkowice]]: J. Boksa (w środku) podczas uroczystości odsłonięcia pomnika ku czci mieszkańców wsi poległych w 1918 i 1920 r.
Plik:Józef Boksa w Wojkowicach 2.jpg|1938, Wojkowice: odsłonięcie pomnika
Plik:1929 Sarnów Wycieczka starostów z całej Polski.JPG|[[1929]], [[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]]: wycieczka starostów z całej Polski
</gallery>

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boksa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boksa, Józef]]

Józef Boksa

2013-03-28T22:05:14Z

KrzychB: galeria; dodatkowe informacje

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =J_Boksa.jpg
|opis grafiki =Józef Boksa w [[Wojkowice|Wojkowicach]], 11.11.1938
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach [[1899]]-[[1907]] uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
[[Plik:1929 Sarnów dożynki Starosta Boxa przyjmuje wieniec od delegatów wsi Łagisza.JPG|thumb|left|250px|[[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]] - dożynki [[1929]]]]

Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI [[1921]] - XI [[1922]]), płockiego (XI [[1922]] - XII [[1926]]), stanisławowskiego (XII [[1926]] - VI [[1928]]), [[Będzin|będzińskiego]] (VI [[1928]] - IX [[1939]]) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III [[1934]] - IX [[1939]]). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w [[1924]] [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W [[1926]] dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.

Jako [[Starosta Będziński|starosta będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego [[15 stycznia]] [[1936]] uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice. Był prezesem Rady Powiatowej Związku Straży Pożarnych RP. W [[1929]] za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Żona Józefa, Eleonora, była przewodniczącą kół gospodyń wiejskich na terenie powiatu będzińskiego.

== Po wrześniu [[1939]] ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października [[1939]] roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

<gallery>
Plik:Józef Boksa w Wojkowicach 1.jpg|[[1938]], [[Wojkowice]]: J. Boksa (w środku) podczas uroczystości odsłonięcia pomnika ku czci mieszkańców wsi poległych w 1918 i 1920 r.
Plik:Józef Boksa w Wojkowicach 2.jpg|1938, Wojkowice: odsłonięcie pomnika
Plik:1929 Sarnów Wycieczka starostów z całej Polski.JPG|[[1929]], [[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]]: wycieczka starostów z całej Polski
</gallery>

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boksa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boksa, Józef]]

Plik:Józef Boksa w Wojkowicach 2.jpg

2013-03-28T21:40:37Z

KrzychB: Wojkowice Komorne, 1938 r., uroczystość odsłonięcia pomnika ku czci mieszkańców wsi poległych w 1918 i 1920 r.

Wojkowice Komorne, 1938 r., uroczystość odsłonięcia pomnika ku czci mieszkańców wsi poległych w 1918 i 1920 r.

Plik:Józef Boksa w Wojkowicach 1.jpg

2013-03-28T21:11:58Z

KrzychB: Wojkowice Komorne, 11.11.1938 r., uroczystość odsłonięcia pomnika ku czci mieszkańców wsi poległych w 1918 i 1920 r.

Wojkowice Komorne, 11.11.1938 r., uroczystość odsłonięcia pomnika ku czci mieszkańców wsi poległych w 1918 i 1920 r.

Józef Boksa

2013-03-28T21:02:05Z

KrzychB: Anulowanie wersji nr 35951 utworzonej przez KrzychB (dyskusja)

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =J_Boksa.jpg
|opis grafiki =Józef Boksa w [[Wojkowice|Wojkowicach]], 11.11.1938
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach [[1899]]-[[1907]] uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
[[Plik:1929 Sarnów dożynki Starosta Boxa przyjmuje wieniec od delegatów wsi Łagisza.JPG|thumb|left|250px|[[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]] - dożynki [[1929]]]]

Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI [[1921]] - XI [[1922]]), płockiego (XI [[1922]] - XII [[1926]]), stanisławowskiego (XII [[1926]] - VI [[1928]]), [[Będzin|będzińskiego]] (VI [[1928]] - IX [[1939]]) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III [[1934]] - IX [[1939]]). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w [[1924]] [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W [[1926]] dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako [[Starosta Będziński|starosta będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego [[15 stycznia]] [[1936]] uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W [[1929]] za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu [[1939]] ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października [[1939]] roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Plik:1929 Sarnów Wycieczka starostów z całej Polski.JPG|thumb|center|300px|[[1929]] [[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]] Wycieczka starostów z całej Polski]]

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boksa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boksa, Józef]]

Józef Boksa

2013-03-28T11:08:16Z

KrzychB: układ strony

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =J_Boksa.jpg
|opis grafiki =Józef Boksa w [[Wojkowice|Wojkowicach]], 11.11.1938
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach [[1899]]-[[1907]] uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
[[Plik:1929 Sarnów dożynki Starosta Boxa przyjmuje wieniec od delegatów wsi Łagisza.JPG|thumb|left|250px|[[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]] - dożynki [[1929]]]]

Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI [[1921]] - XI [[1922]]), płockiego (XI [[1922]] - XII [[1926]]), stanisławowskiego (XII [[1926]] - VI [[1928]]), [[Będzin|będzińskiego]] (VI [[1928]] - IX [[1939]]) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III [[1934]] - IX [[1939]]). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w [[1924]] [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W [[1926]] dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako [[Starosta Będziński|starosta będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego [[15 stycznia]] [[1936]] uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W [[1929]] za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu [[1939]] ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października [[1939]] roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Plik:1929 Sarnów Wycieczka starostów z całej Polski.JPG|thumb|center|300px|[[1929]] [[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]] Wycieczka starostów z całej Polski]]

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boksa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boksa, Józef]]

Józef Boksa

2013-03-28T08:07:51Z

KrzychB: opis fotografii, rozmieszczenie

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =J_Boksa.jpg
|opis grafiki =Józef Boksa w [[Wojkowice|Wojkowicach]], 11.11.1938
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach [[1899]]-[[1907]] uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
[[Plik:1929 Sarnów dożynki Starosta Boxa przyjmuje wieniec od delegatów wsi Łagisza.JPG|thumb|left|250px|[[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]] - dożynki [[1929]]]]

Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI [[1921]] - XI [[1922]]), płockiego (XI [[1922]] - XII [[1926]]), stanisławowskiego (XII [[1926]] - VI [[1928]]), [[Będzin|będzińskiego]] (VI [[1928]] - IX [[1939]]) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III [[1934]] - IX [[1939]]). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w [[1924]] [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W [[1926]] dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako [[Starosta Będziński|starosta będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego [[15 stycznia]] [[1936]] uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W [[1929]] za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu [[1939]] ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października [[1939]] roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Plik:1929 Sarnów Wycieczka starostów z całej Polski.JPG|thumb|center|300px|[[1929]] [[Sarnów (gm. Psary)|Sarnów]] Wycieczka starostów z całej Polski]]

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boksa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boksa, Józef]]

Józef Boxa

2013-03-27T19:24:45Z

KrzychB: przekierowanie

#PRZEKIERUJ [[Józef Boksa]]

Józef Boksa

2013-03-25T22:47:27Z

KrzychB: dodanie grafiki

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =J_Boksa.jpg
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach 1899-1907 uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI 1921 - XI 1922), płockiego (XI 1922 - XII 1926), stanisławowskiego (XII 1926 - VI 1928), [[Będzin|będzińskiego]] (VI 1928 - IX 1939) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III 1934 - IX 1939). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w 1924 [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W 1926 dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako [[Starosta Będziński|starosta będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego 15 stycznia 1936 uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W 1929 za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu 1939 ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października 1939 roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boksa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boksa, Józef]]

Plik:J Boksa.jpg

2013-03-25T22:46:35Z

KrzychB: Józef Boksa, starosta będziński

Józef Boksa, starosta będziński

Józef Boksa

2013-02-25T22:00:46Z

KrzychB: kategorie

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =OSOBA.png
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach 1899-1907 uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI 1921 - XI 1922), płockiego (XI 1922 - XII 1926), stanisławowskiego (XII 1926 - VI 1928), [[Będzin|będzińskiego]] (VI 1928 - IX 1939) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III 1934 - IX 1939). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w 1924 [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W 1926 dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako [[Starosta Będziński|starosta będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego 15 stycznia 1936 uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W 1929 za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu 1939 ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października 1939 roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boksa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boksa, Józef]]

Józef Boksa

2013-02-25T21:59:55Z

KrzychB: linki

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =OSOBA.png
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach 1899-1907 uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI 1921 - XI 1922), płockiego (XI 1922 - XII 1926), stanisławowskiego (XII 1926 - VI 1928), [[Będzin|będzińskiego]] (VI 1928 - IX 1939) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III 1934 - IX 1939). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w 1924 [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W 1926 dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako [[Starosta Będziński|starosta będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego 15 stycznia 1936 uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W 1929 za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu 1939 ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października 1939 roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boxa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boxa, Józef]]

Józef Boksa

2013-02-25T21:55:35Z

KrzychB: uzupełnienie

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =OSOBA.png
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - polski urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach 1899-1907 uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI 1921 - XI 1922), płockiego (XI 1922 - XII 1926), stanisławowskiego (XII 1926 - VI 1928), będzińskiego (VI 1928 - IX 1939) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III 1934 - IX 1939). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w 1924 [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W 1926 dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako starosta [[Będzin|będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego 15 stycznia 1936 uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W 1929 za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu 1939 ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października 1939 roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boxa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boxa, Józef]]

Urząd Miejski w Sosnowcu

2013-02-25T18:14:40Z

KrzychB: korekta nazwiska

[[Plik:Urząd-Miejski-Sosnowiec-0002.jpg|thumb|450px|Gmach Ratusza w Sosnowcu]]
'''Urząd Miejski w Sosnowcu''' – jest siedzibą władz samorządowych Miasta [[Sosnowiec|Sosnowca]]. Główny budek Urzędu znajduje się przy ul. Zwycięstwa 20 w [[Sosnowiec|Sosnowcu]].

==Informacje==
Władze Samorządowe:
* Prezydent Miasta - [[Kazimierz Górski]]
* I Zastępca Prezydenta Miasta - [[Arkadiusz Chęciński]]
* Zastępca Prezydenta Miasta - [[Ryszard Łukawski]]
* Zastępca Prezydenta Miasta - [[Agnieszka Czechowska-Kopeć]]
* Zastępca Prezydenta Miasta - [[Zbigniew Szaleniec]]
* Sekretarz Miasta - [[Michał Kondek]]
* Skarbnik Miasta - [[Janusz Kaczor]]

Godziny otwarcia:

==Historia==
'''Początki magistratu''' 
Po utworzeniu miasta biura sosnowieckiego magistratu ulokowano w wynajętych pomieszczeniach domów prywatnych: przy ul. Mikołajewskiej 6-8 (Kołłątaja) i Sadowej. W [[1915]] r. przeniesiono je na [[Ulica Warszawska (Sosnowiec)| ul. Warszawską]] 6, do kamienicy czynszowej Mrokowskich. Taki stan istniał aż do [[1934]] r.

'''Decyzja budowy ratusza''' 
Decyzję o wybudowaniu ratusza podjął w lipcu [[1933]] r. ówczesny prezydent komisaryczny [[Sosnowiec|Sosnowca]], [[Wincenty Kuźniak]], a zatwierdził ją wojewoda kielecki Dziadosz. Warunki do realizacji tych zamierzeń były sprzyjające, gdyż utworzony w [[1933]] r. do zwalczania bezrobocia Fundusz Pracy przyznawał kredyty na roboty inwestycyjne. W ten sposób Zarząd Miasta uzyskał na budowę obiektu pożyczkę w wysokości 527 tys. zł.

'''Komitet Budowy ratusza''' 
Sprawami organizacyjnymi zajął się powołany w tym celu Komitet Budowy, do którego weszli: [[W. Kuźniak]], [[Ignacy Bereszko]], [[Edmund Salak]], [[Artur Likiernik]], [[Józef Hackenberg]], [[Franciszek Mroczkiewicz]], [[Stanisław Dankowski]], [[Hugon Almstaedt]].

'''Konkurs na budynek Ratusza''' 
Projekt architektoniczny ratusza próbowano pozyskać drogą konkursu. Do udziału w nim zaproszono sześciu architektów z [[Sosnowiec|Sosnowca]], Krakowa, Kielc i [[Będzin|Będzina]] (Wiktor Filipczyński, Witold Gąsiorowski, Tadeusz Rudzki, Jerzy Struszkiewicz, Tadeusz Telatycki, Stefan Wąs). Sąd Konkursowy w składzie [[W. Kuźniak]], J. Bereszko, S. Dankowski, Wacław Krzyżanowski, Wacław Piotrowski ocenił w dniu [[10 września]] [[1933]] r. zgłoszone prace. Stwierdzono jednak, iż żadna z nich, mimo pewnych pozytywów, nie nadaje się do realizacji. Z tego powodu rozpatrzono dodatkowy, szkicowy projekt, który na życzenie [[W. Kuźniaka]] opracował Budowniczy Miejski Stanisław Dankowski.

Uzyskał on akceptację jurorów, którzy przyznali również jego autorowi nagrodę przewidzianą dla zwycięzcy konkursu.

'''Budowa ratusza''' 
Ratusz wybudowano według tego projektu po wprowadzeniu do niego drobnych zmian, na tzw. hałdach, na działce o powierzchni 7420 m2, którą miasto nabyło od [[Towarzystwa Akcyjnego Kopalń i Zakładów Hutniczych Sosnowieckich]], drogą wymiany gruntów. Rozpoczętą w połowie października [[1933]] r. budowę obiektu ukończono już w końcu sierpnia [[1934]] r. Całkowity jej koszt, wraz z urządzeniem reprezentacyjnej sali Rady Miejskiej wyniósł
625 tys. zł. W pierwszych dniach września do nowego gmachu przeniesiono biura Zarządu Miejskiego.

'''Uroczystość poświęcenia ratusza''' 
[[8 grudnia]] [[1934]] r. odbyła się, rozpoczęta Mszą św. w kościele [[Parafia p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu|parafialnym p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny]], wielka uroczystość poświęcenia ratusza, w której uczestniczyli: wojewoda kielecki Dziadosz, starosta będziński [[Józef Boksa]], [[Prezydenci Sosnowca|prezydent Sosnowca]] [[H. Almstaedt]], byli prezydenci miasta, członkowie prezydium [[Izby Przemysłowo-Handlowej]], przedstawiciele wielu instytucji i organizacji. Gmach poświęcił ks. kan. Jankowski.

'''Architektura''' 
Ratusz powstał jako elegancki, funkcjonalny budynek modernistyczny o czterech kondygnacjach w środkowej części i trzech w bocznych skrzydłach. „Wykonany starannie, robi pod względem rozplanowania, użytych konstrukcji i materiałów, bardzo dodatnie wrażenie” - ocenił go prof. arch. inż. W. Krzyżanowski. Elewację frontową ozdobił [[Herb Sosnowca|herb Sosnowca]] umieszczony nad środkowymi drzwiami balkonowymi pierwszego piętra. Kubatura
budynku wynosiła 17 tys. m3, a powierzchnia użytkowa (bez korytarzy i WC) 2700 m2.

'''Modernizacja ratusza w latach 90. XX wieku''' 
Przez dziesięciolecia ratusz był wygodną siedzibą władz miejskich. Dopiero w latach 90. XX wieku zadecydowano o jego modernizacji. Prace z tym związane, rozłożone na kilka etapów, rozpoczęto w sierpniu [[1995]] r. Przebudowując ratusz - obecny budynek Urzędu Miejskiego - kierowano się zasadą minimalnej ingerencji w zewnętrzną bryłę obiektu. Z tego względu wprowadzono jedynie dwa nowe elementy: wejście główne i nadbudowę poddasza, tworzącą piątą, jednoprzestrzenną kondygnację, przeznaczoną dla reprezentacyjnych funkcji biurowo-administracyjnych. W ciągu kilku lat przebudowano również parter, piwnice i wszystkie piętra oraz zagospodarowano przedpole „owego ratusza”. Prace te wykonywano w trakcie pełnienia przez Urząd wszystkich dotychczasowych funkcji. 

Dzisiejszy budynek Urzędu Miejskiego jest nie tylko siedzibą władz samorządowych z nowoczesnymi pomieszczeniami, ale także sprawnym, funkcjonalnym, ogólnodostępnym obiektem obsługowo-usługowym.

==Galeria==
<gallery>
Plik:Urząd-Miejski-Sosnowiec-0001.jpg| Zdjęcie z 1935 r. nowo wybudowany gmach Ratusza w Sosnowcu
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Bibliografia==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Śmiałek| imię = Małgorzata |nazwisko2= |imię2= | tytuł = [[Sosnowieckie ABC (5)|Sosnowieckie ABC, tom V]] | data =[[2006]] | wydawca = [[Muzeum w Sosnowcu]] | miejsce = | isbn = 978-83-89199-37-9 | strony = 46-48}}

Ochotnicza Straż Pożarna w Rogoźniku

2013-02-25T18:13:33Z

KrzychB: /* Historia */

[[Plik:Ochotnicza Straż Pożarna logo.JPG|thumb|left|thumb|200px|Logo OSP]]
[[Plik:Brak zdjęcia.jpg|thumb|400px|Remiza OSP]]
== Informacje==
42-582 [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnik]], ul. Kościuszki 69

nr tel 0 502 027 017

==Historia==
Początki ruchu przeciwpożarowego w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]] datowane są na początek XX wieku. W [[1910]] roku naszą wieś spotkał kataklizm na ogromną skalę. Ogromny pożar, który wybuchł prawdopodobnie w rejonie pomiędzy dzisiejszymi ulicami Krupną i 11-listopada, strawił 23 budynki mieszkalne i około 30 zabudowań gospodarczych.

Ogień pochłonął większą część inwentarza mieszkańców. Straty mogły być jeszcze większe, ale dzięki pomocy straży pożarnych z kopalni „Saturn”, kopalni „Grodziec” oraz z Kozłowej Góry zdołano uniknąć jeszcze większej katastrofy. Wypadki te uprzytomniły mieszkańcom potrzebę powołania własnej straży pożarnej. Nie było to łatwe. Przypomnijmy, że wówczas ziemie te znajdowały się pod zaborami, których zacofane przepisy skutecznie utrudniały podjęcie takiej inicjatywy. Próby powołania jednostki straży pożarnej, mające miejsce w [[1911]] roku, spotkały się z odmową władz gminnych w Ożarowicach. Uzasadniano to faktem istnienia już 2 takich organizacji na terenie gminy – w Dobieszowicach i Tąpkowicach. Zdaniem władz te dwie straże w zupełności wystarczały do zapewnienia ochrony mieszkańcom całej gminy a więc i [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnika]]. Kilka lat później wybuch I wojny światowej zepchnął na dalszy plan idee założenia Ochotniczej Straży Pożarnej w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]].

Po odzyskaniu niepodległości, w wolnym już kraju, ponownie można było wrócić do tych planów. 25 marca [[1919]] roku na zebraniu w szkole na temat najżywotniejszy spraw gromady poruszono kwestię założenia Ochotniczej Straży Pożarnej w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]]. Myśl taką wysunął prof. Stanisław Waśniewski. Została ona przyjęta z dużym entuzjazmem przez zebranych. Natychmiast przystąpiono do kompletowania listy członków. Następnie pierwsi strażacy wybrali Zarząd, na czele którego stanął prof. Waśniewski. Sekretarzem wybrano Stanisława Piątka, a skarbnikiem Józefa Piątka. Pierwszym naczelnikiem został Jan Ferdyn a jego zastępcą Jan Rydzewski. Komisję rewizyjną stanowili panowie Jan Bloch, Piotr Ferdyn Józef Czerwiecki.

Nowo wybrany zarząd od razu podjął działania na rzecz zalegalizowania działalności u władz powiatowych. Przystąpiono również do rekrutacji kolejnych członków. Zapisy przyjmował Tomasz Stachanowski – ówczesny sprzedawca spółdzielni Stowarzyszenia „Jedność”. Po dwóch tygodniach liczba członków OSP wynosiła już 115 członków. [[10 kwietnia]] [[1919]] roku zarząd OSP został oficjalnie zalegalizowany.

Początki były skromne. Pierwsze zbiórki ćwiczebne odbywały się dwa razy w tygodniu na bezpańskich terenach za koleją. Z braku sprzętu ograniczano się do ogólnych ćwiczeń sprawnościowych.
Ćwiczenia te przyciągały przede wszystkim młodzież. Nie było wtedy mowy o mundurach i strażacy ćwiczyli po prostu we własnych ubraniach. Prezes prof. Stanisław Waśniewski, będący również administratorem majątku Towarzystwa „Saturn” stawał na głowie, by zaopatrzyć jego podopiecznych w najprostszy chociaż sprzęt. Dzięki jego staraniom już wkrótce strażacy wzbogacili się o sikawkę ręczną, 15 metrów węża tocznego, i metry węża ssawnego. Ten pierwszy sukces podsycił zapał druhów do jeszcze bardziej wytężonej pracy na rzecz rozwoju Straży. Wkrótce Mikołaj Wyderka odstąpił jedno mieszkanie w swoim budynku na lokal dla straży, gdzie można było się zbierać na posiedzenia i zbiórki. W tej skromnej świetlicy uruchomiono również mała biblioteczkę. Lokal ten był wykorzystywany przez kolejne 4 lata aż do wybudowania pierwszej remizy. Powoli lecz systematycznie powiększały się zasoby sprzętu strażaków. Dzięki funduszom ze składek członkowskich wykonano bosaki, drabinę przystawną, zwijadło na węże. Pewnego dnia strażacy wystąpili w nowych czapkach- maciejówkach z czerwonym otokiem. Był to pierwszy i jak na razie jedyny element ich umundurowania. Aby zapewnić większą mobilność podczas gaszenia pożarów członkowie skonstruowali wóz konny służący do przewożenia sprzętu.

Z czasem wokół straży zaczęło się koncentrować życie społeczno-kulturalne wsi. Przy straży powstał amatorski zespół teatralny, którego przedstawienie cieszyły się dużą popularnością nie tylko wśród mieszkańców [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnika]] ale i okolicznych miejscowości. Organizowano również zabawy wiejskie, z których dochód częściowo zaspokajał potrzeby młodej OSP.
Wkrótce też nasi strażacy po raz pierwszy zaprezentowali przed szerszą publicznością swoje umiejętności. Już w [[1919]] roku wystąpili na zawodach strażackich w Dąbrowie Górniczej.

W czasie wielkiego zrywu śląskich braci w latach [[1919]] - [[1921]] nie stała na uboczu. Bierze ona czynny udział we wszelkich formach pomocy dla walczących powstańców. W [[1921]] roku powstał podkomitet, do którego zadań było organizowanie imprez dochodowych, z których zysk przeznaczano na pomoc walczącym. Zbierano również odzież i żywność dla uchodźców ze Śląska. Należy w tym miejscu wymienić druhów, którzy wchodzili w skład wymienionego podkomitetu, a byli to: Józef Czerwiecki, Stanisław Ferdyn, Antoni Nowak, Władysław Olszówka, Józef Piątek, Szczepan Gadaczek, Jan Ligenza i Franciszek Pietrzyk.
Lecz nasi strażacy nie ograniczali się tylko do pomocy materialnej. Stanisław Ligenza i Piotr Szafruga, jako ochotnicy, wzięli udział w walkach o polskość Śląska. W czasie plebiscytu podkomitet zajmował się działalnością propagandową. Po tym trudnym okresie, w którym mieszkańcy [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnika]] dzielili ze Ślązakami ich nadzieje na powrót do Macierzy, a następnie radość z połowicznego zwycięstwa.

Gdy znów nastały spokojne czasy druhowie ponownie podjęli prace nad rozwojem OSP. Najważniejszym teraz zadaniem była budowa własnej remizy strażackiej. Stopniowo zaczęto gromadzić materiały budowlane takie jak drewno, kamień. Zakupiony budulec bezinteresownie zwozili gospodarze posiadający konie. Kiedy zgromadzono już odpowiednią ilość materiałów wyłoniły się nieprzewidziane trudności. Wyniknął spór pomiędzy gromadą a prywatnym właścicielem parceli na której miała stanąć remiza. Spór ów został rozstrzygnięty na korzyść właściciela gruntu i Straż musiała zrezygnować z budowy remizy w tym miejscu. Wobec takiej sytuacji zwrócono się do Towarzystwa „Saturn” o wydzielenie z majątku w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]] placu pod budowę remizy strażackiej. Towarzystwo „Saturn” wyraziło zgodę jedynie na dzierżawę placu przez straż i zastrzegło sobie, że na dzierżawionym gruncie nie wolno stawiać budynków trwałych. Straż przyjęła te warunki i w [[1922]] roku przystąpiono do budowy strażnicy, niestety drewnianej. Dopiero w [[1928]] roku można było zrealizować marzenia o murowanej remizie. Wcześniej, z braku funduszy, było to nierealne. [[9 stycznia]] [[1928]]r. na zebraniu Zarządu „wysunęła się myśl o budowie Strażnicy”. Szybko zawiązano komitet budowy strażnicy w skład którego weszli wiceprezes Stanisław Ferdyn, Franciszek Pawełczyk i Stanisław Surowiec. Ofiarna i wytężona praca wszystkich członków straży i mieszkańców wsi trwała ponad cztery lata. Prace często przerywano z powodu braku funduszy lub budulca. Większość prac pomocniczych wykonali mieszkańcy wsi nie pobierając za to żadnego wynagrodzenia. Wreszcie w [[1932]] roku dokonano uroczystego poświęcenia Strażnicy.

''„Działo się to roku Pańskiego tysiąc dziewięćset trzydziestego drugiego, miesiąca października, dnia szesnastego we wsi [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnik]], gminy Bobrowniki, powiatu Będzińskiego, województwa kieleckiego za czasów Prezydenta Rzeczpospolitej Polski Pana Ignacego Mościckiego (...).''

''Prezesem Straży w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]] był Cichoń Stanisław, vice-prezesem Niedbała Stanisław, członkowie Zarządu: Ferdyn Stanisław, Olszówka Władysław, naczelnikiem Wyderka Franciszek vice naczelnik Wyderka Walenty. Poświęcenia Strażnicy, zainicjowanej przez wyżej wymieniony Zarząd, a wzniesionej pod ich kierownictwem i zgodnym wysiłkiem członków Straży Pożarnej, oraz obywateli wsi [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnika]], ożywionych zgodnych duchem ofiarności społecznej i pełnią zrozumienia zorganizowanej samoobrony przed klęską ognia, przy współudziale Naczelnika Straży Franciszka Wyderki, Vicenaczelnika Walentego Wyderki oraz przy poparciu Towarzystwa „Saturn” Dyrektora Pana Przedpełskiego i innych tegoż Towarzystwa i przy poparciu okręgowego Związku Straży Pożarnych”.''

Uroczystego poświęcenia Strażnicy dokonał ks. Prałat Bolesław Pieńkowski proboszcz parafii w Siemoni. W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele ówczesnych władz samorządowych, związkowych i organizacji społecznych. Całkowity koszt budowy wyniósł około 10 tys. zł, co stanowiło wtedy niebagatelną kwotę. Pomoc od państwa wyniosła zaledwie 500zł....

11 września [[1932]] roku, na wieść o tragicznej śmierci dwóch polskich lotników Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury członkowie Straży Pożarnej wpadli na pomysł aby wznieść pamiątkowa płytę ku czci poległych bohaterów. Fundusze na budowę płyty zbierane były drogą składek oraz kwesty publicznej w dniu poświęcenia Strażnicy. To drogą zebrano około 50% kosztów budowy. Pozostałą część Straż pokryła z własnych funduszy. Najwięcej wkładu w budowę płyty wnieśli: członkowie Straży – prezes Stanisław Cichoń, wiceprezes Stanisław Niedbała, sekretarz Jan Nobis, wicenaczelnik Walenty Wyderka, Stanisław Romik, Stanisław Surowiec, Piotr Szafruga. Z mieszkańców wsi największy wkład wnieśli zastępca sołtysa Stanisław Ferdyn, Józef Pochoski, Stanisław Biegański i wielu innych. Poświęcenia wzniesionej płyty dokonano w dniu [[13 listopada]] 1932]] r.

Rok [[1932]] był udany dla straży, ponieważ oprócz nowej remizy zyskała ona wyposażenie wraz z kompletnym umundurowaniem.
W [[1934]] roku nasza straż otrzymała swój sztandar. Pomysł padł [[11 marca]] [[1934]] roku podczas zebrania rocznego Straży Pożarnej w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]]. Pieniądze na zakup sztandaru postanowiono zebrać drogą składek, a także ze sprzedaży gwoździ wbijanych w dniu uroczystego poświęcenia sztandaru. W te sprawę zaangażowali się nie tylko mieszkańcy naszej miejscowości. W skład Komitetu Honorowego weszli m.in.: starosta [[Józef Boksa|J. Boksa]], ks. Prałat B. Pieńkowski, prezes Honorowy Straży dyr. J. Przedpełski, dyr. St. Jaźniewski, Prezydent Okręgu Województwa Kieleckiego A. Erbe, Wł. Trzetrzewiński, dyr. L. Lywanowski, inż. Parelski. Wielu mieszkańców przyjęło godność rodziców chrzestnych wymienionego sztandaru. Należeli do nich: panie E. Kozłowa, M. Wilkowa, M. Trzetrzewińska, St. Głaszczykówna, M. Ferdynówna, A. Gubałowa, J. Cichoniowa, A. Przybyłkowa, St. Blochowa, A. Blochowa, L. Kamińska, M. Cebowa, M. Wyderkowa, A. Możdżeniowa, N. Ferdynowa, Fr. Zalegowa, M. Surowcowa, pani Słaniowa, Wł. Ligęzowa, A. Dziubowa, Wł. Ferdynowa, G. Kopczyńska, A. Gadaczkowa.
Ojcami chrzestnymi zostali: P. Wengris, J. Herman, L. Jaroszewski, B. Przypkowski, Wł. Kozłowski, A. Zajdler, J. Stawiarz, L. Sitko, Fr. Biegański, T. Bochenek, T. Jasiński, pan Zawiślański, St. Barczyk, P. Fryjański, J. Mróz, Fr. Szczerba, A. Ferdyn, J. Ferdyn, J. Kozieł, I. Możdżeń, St. Łaszczyk, I. Przybyłek, J. Wyderka, J. Gajdzik. Uroczystego poświęcenia sztandaru dokonano [[8 lipca]] [[1934]] roku.

[[29 września]] [[1935]] r. na nadzwyczajnym posiedzeniu Zarządu Straży przedstawiono wniosek o uczczenie honorowych członków OSP w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]]: druha ks. Prałata Bolesława Pieńkowskiego i druha dyrektora Józefa Przedpełskiego tablicą pamiątkową. Było to niejako podziękowanie dla tych druhów za to, że „wnieśli dużo inicjatywy zarówno materialnej i duchowej pracując nad rozwojem miejscowej straży, którą wspomagali i wspomagają oraz dodają bodźca do pracy nad ewolucją tejże placówki, by mogła stanąć na najwyższym poziomie, przytem swojemi czynami zapalają ducha członków miejscowej straży.”. Odsłonięcia wyżej wymienionej tablicy dokonano trzeciego listopada [[1935]] roku. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele władz państwowych, samorządowych, i delegacji lokalnych organizacji społecznych. Podczas wspomnianego już nadzwyczajnego posiedzenia Zarządu z dn. [[29 września]] [[1935]] r. padł również pomysł wybudowania garażu dla jednostki. Myśl została podjęta i z zapałem podjęto stosowne działania. Kamień węgielny wmurowano w dniu odsłonięcia pamiątkowej tablicy poświęconej księdzu Pieńkowskiemu i dyrektorowi Przedpełskiemu. Lata [[1934]] - [[1939]] stały pod znakiem rozkwitu OSP [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnik]]. Nasi strażacy wielokrotnie brali udział w wielu zawodach rejonowych, powiatowych i wojewódzkich często zajmując wysokie miejsca.

W [[1939]] roku wojska hitlerowskie napadły Polskę. Dla straży w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]] nastały ciężkie dni. Tropiąc i niszcząc wszelkie objawy życia narodowego, wróg przystąpił do akcji podporządkowania sobie organizacji strażackich. Naczelnik straży otrzymał kategoryczne polecenie przekazania do gminy Bobrowniki spisu sprzętu i wszelkich przedmiotów będących własnością straży. Zanosiło się na konfiskatę, dlatego też ukryto 40 metrów bieżących węża. Rozpoczęły się też gorączkowe starania ocalenia sztandaru. Honor nakazywał przechowywać go na terenie wsi, jednak wielu ludzi obawiało się represji ze strony okupanta. W końcu udało się ulokować sztandar w bezpiecznym miejscu. Doskonałą kryjówką okazał się snopek zboża w stodole skarbnika Ludwika Blocha. Sztandar przetrwał wojnę w stanie nienaruszonym. Nie został odkryty przez Niemców ani „pożarty z sieczką przez krowy”. Wydobyty po wojnie prezentował się prawie jak nowy.
Innym likwidatorskim posunięciem okupantów było rozebrania pamiątkowej tablicy ku czci Żwirki i Wigury. Polecono także zdjąć szyld straży. Od wykonania tych rozkazów nie sposób było się uchylić... Niemcy próbowali wciągnąć straż do wykonywania ćwiczeń przeciwlotniczych, kontroli zaciemnienia i tym podobnych. Strażacy musieli obchodzić przez całą noc swoje rejony i raportować na piśmie o uchybieniach. Raportów tych jednak nikt nie traktował poważnie. Okupant narzucił także nowego komendanta, który za każde nawet najbłachsze przewinie straszył rozstrzelaniem lub wysyłką do Oświęcimia. Innym nadzorcą straży został gestapowiec o polskim nazwisku Czarnecki, który zachowywał się bardzo butnie i brutalnie wobec Polaków.

Wreszcie nadszedł rok [[1945]]. Rok wyzwolenia spod okupacji niemieckiej. W trudnych latach powojennych przystąpiono do odbudowy kraju. W [[1946]] roku strażacy z [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnika]] otrzymali pierwszą dotację w postaci cementu na oparkanienie placu ćwiczeń wokół remizy. W sytuacji gdy kraj leżał w gruzach, wszelkie materiały były na wagę złota, ten dar był bezcenny. Potem były także inne dary, dotacje, przydziały. W [[1950]] roku zakupiono motopompę. W [[1955]] roku nasi druhowie zajmują I miejsce w Zawodach Wojewódzkich w Rybniku. Nagrodą jest motopompa. W ten sposób nasza straż wzbogaca się o kolejny sprzęt. W tym roku OSP [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnik]] otrzymała jeszcze z przydziału 80mb węży tłocznych, drabinę, rozdzielacz, sito kominowe, bandaże itp. wyposażenie. Z własnych funduszy zakupiono wyjściowe spodnie sukienne dla strażaków.

[[20 lutego]] [[1960]] straż w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]] obchodziła jubileusz 40-lecia swojej działalności. Z tej okazji wielu naszych druhów otrzymało odznaczenia korporacyjne. Srebrne medale zasługi otrzymali: Stanisław Cichoń, Władysław Olszówka, Walenty Wyderka, Władysław Wyderka, Euzebiusz Michta, Stanisław Przybyłek, Stefan Ferdyn, Piotr Przybyl, Jan Surowiec, Stanisław Wyderka, Józef Wyderka. Odznaczenia za wysługę 40-lecia przyznano założycielom straży: Stanisławowi Cichoniowi, Walentemu Wyderce, Władysławowi Olszówce, Franciszkowi Pawełczykowi, Józefowi Piątkowi. Odznaczenie za wysługę 35-lecia otrzymał Józef Wyderka. Medal za 30 lat służby społeczeństwu wręczono: Stanisławowi Przybyłkowi, Janowi Surowcowi, Stanisławowi Surowcowi, Piotrowi Szafrudze, Władysławowi Wyderce, i Stanisławowi Wolnemu. Medale za 25 lat służby otrzymali: Piotr Binko, Jan Gajdzik, Stefan Lisik, Franciszek Lisik, Władysław Możdżeń, Piotr Przybyl, Stanisław Wyderka, Tomasz Wyderka, Józef Ferdyn, Stanisław Wojdas. Odznaczenie za wysługę 20-lecia przyjęli: Stanisław Caban, Franciszek Biegański, Piotr Bloch, Stefan Ferdyn, Ignacy Ferdyn, Teofil Pawełczyk, Franciszek Surowiec, Antoni Słania, Piotr Sztajner, Stanisław Zdebik. Odznaczenia za 15 lat wysługi otrzymali: Bronisław Binko, Bronisław Siudak, Stanisław Wnuk i Stanisław Trefon. Za dziesięcioletnią służbę odznaczono również: Eugeniusza Ferdyna, Antoniego Kocha, Euzebiusza Michtę, Mieczysława Przybyłka, Józefa Ferdyna, Stanisława Cabana II, Bolesława Cieślę, Józefa Gajdzika, Bolesława Jachnę. Stanisława Nobisa, Władysława Wyderkę, Mieczysława Wyderkę, Tadeusza Wyderkę, Franciszka Rogalskiego, Władysława Tabisia, M. Pawełczyka, L. Żaczkowskiego, J. Przybyłka, J. Możdżenia.
W tymże roku majątek strażaków powiększył się o zakupione z własnych funduszy mundury sukien i drelichowe bluzy ćwiczebne, a także o otrzymane z przydziału drabiny hakówki, drabinę rozsuwaną, topory, zatrzaśniki i węże tłoczne.

W [[1961]] roku zakończono budowę garażu, którą prowadzono od [[1950]] r. fundusze na te budowę w połowie pochodziły z dotacji państwowych, a w połowie z funduszy własnych straży. Wiele prac wykonali strażacy w czynie społecznym.
Rok później przydzielono naszej OSP motopompę, mundury ochronne, kurtki watowane, kożuchy i buty filcowe oraz maski przeciw dymowe.

W [[1963]] roku nasza Straż otrzymała samochód gaśniczy SBM Star 25 oraz umundurowanie. Przekazania dokonał Komendant Wojewódzki Straży Pożarnych ppłk pożarnictwa Stanisław Komorowski, przy udziale przedstawicieli władz partyjnych, władz powiatowych, przedstawicieli Związku Ochotniczych Straży Pożarnych, władz terenowych oraz zgromadzonego społeczeństwa.

W [[1964]] roku stan członków OSP [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnik]] wynosił: 27 członków czynnych, 7 weteranów, 42 członków wspierających oraz Honorowy Naczelnik. [[1967]] rok był udany dla drużyny młodzieżowej OSP [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźnik]]. W zawodach wojewódzkich nasza młodzież zajęła pierwsze miejsce.

Autor tekstu: '''Artur Pycela'''

Tekst o historii straży pożarnej w [[Rogoźnik (gm. Bobrowniki)|Rogoźniku]] zamieszczono na Wiki Zagłębie za zgodą jego Autora.

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*http://www.bobrowniki.com/index.php

[[Kategoria: Baza NGO |Ochotnicza Straż Pożarna w Rogoźniku]]
[[Kategoria: NGO w powiecie będzińskim|Ochotnicza Straż Pożarna w Rogoźniku]]
[[Kategoria: NGO w gminie Bobrowniki|Ochotnicza Straż Pożarna w Rogoźniku]]
[[Kategoria: OSP|Rogoźnik]]
[[Kategoria: OSP w powiecie będzińskim|Rogoźnik]]
[[Kategoria: OSP w gminie Bobrowniki|Rogoźnik]]

Józef Boxa

2013-02-25T17:50:35Z

KrzychB: usunięcie notatki

patrz: [[Józef Boksa]] (starosta)

Józef Boksa

2013-02-25T17:49:31Z

KrzychB: utworzenie notatki

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =OSOBA.png
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boksa''', czasem błędnie "Boxa" (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - urzędnik państwowy dwudziestolecia międzywojennego.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach 1899-1907 uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI 1921 - XI 1922), płockiego (XI 1922 - XII 1926), stanisławowskiego (XII 1926 - VI 1928), będzińskiego (VI 1928 - IX 1939) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III 1934 - IX 1939). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w 1924 [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W 1926 dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako starosta [[Będzin|będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego 15 stycznia 1936 uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W 1929 za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu 1939 ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października 1939 roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boxa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boxa, Józef]]

Towarzystwo Artystyczno-Literackie

2013-02-25T17:49:18Z

KrzychB: /* Sekcja malarska */

'''Towarzystwo Artystyczno-Literackie''' – Towarzystwo zrzeszające intelektualistów i plastyków z [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębia Dąbrowskiego]].

==Historia Powstania==
W maju [[1923]] r. grupa intelektualistów i plastyków z [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębia Dąbrowskiego]] powołała w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] Towarzystwo Artystyczno-Literackie konsolidujące lokalnych twórców wokół programu rozwijania i upowszechniania kultury.
==Członkowie Towarzystwa==
W szeregach Towarzystwa, liczącego w różnych okresach od 30 do 50 osób, znaleźli się znani artyści plastycy, literaci, dziennikarze, nauczyciele szkół średnich, aktorzy, muzycy itp. Pracowali w sekcjach: literackiej, muzycznej, malarskiej (plastycznej), dramatycznej (teatralnej).

==Pierwsze władze Towarzystwa==
Pierwszym prezesem TAL-u został [[Zygmunt Rychter]], publicysta i malarz, a wiceprezesem i jednocześnie kierownikiem sekcji literackiej [[Tadeusz Dobrowolski]]. Do zarządu weszli ponadto: [[Jerzy Araszkiewicz]] – sekretarz, [[Lucjan Kruszewski]] - skarbnik, [[Teofil Czarnomski]] - kierownik sekcji muzycznej oraz członkowie: [[Władysław Araszkiewicz]], [[Franciszek Rembertowski]], [[Witold Wyspiański]], M. Morawiecki, Hefmanowa, [[Władysław Mazur]], A. Żabicki.

==Prezesi i wiceprezesi Towarzystwa==
W ciągu kilkunastu lat działalności Towarzystwa funkcje prezesów pełnili ponadto:
*[[Antoni Kwinta]]
*[[Jerzy Araszkiewicz]]
*[[Teofil Czarnomski]]
*[[Bronisław Górecki]]
*[[Mieczysław Ocioszyński]]
*[[Witold Wyspiański]] 

'''Wiceprezesami byli:'''
*[[Tadeusz Dobrowolski]]
*[[Jerzy Araszkiewicz]]
*[[Władysław Mazur]]
*[[Zygmunt Rychter]]
*[[Teofil Czarnomski]]
*[[Witold Wyspiański]]
*[[Franciszek Rembertowski]]
*K. Nawrocki
*[[Bronisław Górecki]]
*[[Gustaw de Martin]]

==Kierownicy sekcjii==
'''Sekcja literacka:''' 
*[[Tadeusz Dobrowolski]]
*[[Jerzy Araszkiewicz]]
*[[Zygmunt Rychter]]
*[[Alfred Brodnicki]]
*[[Henryk Hauze]]

'''Sekcja malarska:''' 
*[[Józef Wrzesiński]]
*[[Władysław Araszkiewicz]]
*[[Franciszek Rembertowski]]

'''Sekcja dramatyczna:''' 
*[[Leopold Zbucki]]
*[[Jerzy Gołaszewski]]
'''Sekcja muzyczna:'''
*[[Teofil Czarnomski]]
*[[Ewa Horbaczewska]] 

We władzach TAL-u uczestniczyli także [[Władysław Milski]], [[Wiktor Detka]],
[[Stefan Anders]], [[Józef Szyller]], [[Wacław Pilecki]], [[Stefan Arnold]], [[Stanisław Andrzej Radek]] i in.

==Miejsca spotkań==
Towarzystwo nie posiadało stałego lokalu. Korzystało z pomieszczeń redakcji [[Iskra|„Iskry”]], [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)|Teatru Miejskiego]], kawiarni „Popularniej”, sali Towarzystwa
„Lutnia”, Seminarium Nauczycielskiego, a także mieszkań prywatnych.

==Sekcja malarska==
Najaktywniejszą była sekcja malarska. Co roku organizowała wystawy plastyczne, na których prezentowali swoje prace miejscowi malarze, graficy i rzeźbiarze: [[Władysław Araszkiewicz]], [[Wiktor Detka|W. Detke]], [[Zenon Filo]], [[Eugeniusz Gorgoń]], [[Zygmunt Honiek]], [[Józef Szyller]], [[Józef Wrzesiński]], [[Aleksander Zeigler]], [[Maria Łaszkiewiczowa]], [[Gustaw de Martin]], bracia Stefan i Wincenty Chorembalscy i inni. Wystawiano również dzieła uznanych malarzy krajowych, m.in. Aleksandra Augustynowicza, Stefana Filipkiewicza, Teodora Axentowicza, Eugeniusza Hofmana, Wojciecha Kossaka, Stefana Mrożewskiego, Stanisława Podgórskiego, Józefa Rapackiego, Jana Rubczaka, Władysława Skoczylasa, Piotra Stachiewicza, Włodzimierza Tetmajera, Aleksandra Terleckiego, Henryka Uziembły, Wojciecha Weissa. 

'''Wystawy''' 
Pierwsze ekspozycje zorganizowano w lokalu „Trocadero” przy gmachu [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)|teatru]]: Jesienną Wystawę Obrazów Malarzy Polskich w terminie od [[2 grudnia|2]] do [[28 grudnia]] [[1923]] r., dwukrotnie uzupełnianą o nowe obiekty i zmienianą (potraktowana została jako dwie odrębne wystawy) oraz III Jesienną Wystawę Obrazów Malarzy Polskich ([[19 października]] - [[5 listopada]] [[1924]] r.). Cieszyły się one dużym powodzeniem wśród zwiedzających. Niektóre z prac można było kupić.

Czwarta wystawa prezentowana była na przełomie [[1925]] i [[1926]] r. w sali gimnastycznej Seminarium Nauczycielskiego przy ul. Wawel, a kolejna ([[17 października]] - [[6 listopada]] [[1926]]) ponownie w „Trocadero”. W październiku [[1927]] r. otwarto I Wystawę Regionalną Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego, z obrazami artystów sąsiadujących ze sobą regionów (sala Seminarium Nauczycielskiego).VII Jesienna Wystawa Obrazów Artystów Plastyków ([[7 października]] - [[15 października]] [[1928]] r.) w sali Towarzystwa „Lutnia” przy [[Ulica Warszawska (Sosnowiec)|ul. Warszawskiej]] grupowała prace artystów górnośląskich, zagłębiowskich i krakowskich.

Nad kolejnymi ekspozycjami z lat [[1929]], [[1930]], [[1931]] patronat sprawował [[Starości będzińscy|starosta będziński]] [[Józef Boksa]] z żoną. Dzieła sztuki wystawiane były w największej i najładniejszej z dotychczasowych sal, w nowej Szkole Powszechnej nr 4 przy ówczesnej ulicy Nowokościelnej. Ekspozycje stanowiły ważne wydarzenie kulturalne nie tylko w [[Sosnowiec|Sosnowcu]], ale i w całym regionie.

Ostatnią wystawę TAL-u ([[1932]]) firmowała Grupa „Niezależnych”, co świadczyło o pojawieniu się rozdźwięków wśród członków sekcji. W wystawie uczestniczyli plastycy z Krakowa, Tamowa, Warszawy oraz [[Władysław Araszkiewicz]] i [[Samuel Cygier]] z [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębia]]. Dochód z niej przeznaczono na pomoc dla bezrobotnych. 

'''Szkoła plastyczna''' 
Inną formą działalności sekcji malarskiej było sprawowanie mecenatu nad uzdolnioną artystycznie młodzieżą. W latach [[1925]] - [[1927]] działała, pod kierunkiem [[Antoni Kwinta|Antoniego Kwinty]], Szkoła Malarstwa i Rysunku TAL-u. Mieściła się na poddaszu Szkoły Powszechnej nr 6 przy ul Wawel. Prawdopodobnie trudności lokalowe oraz brak zainteresowania ze strony młodzieży zadecydowały o jej likwidacji.

==Sekcja literacka==
Sekcja literacka zrzeszała dziennikarzy, literatów profesjonalnych i amatorów. W [[1923]] r. wydała „Jednodniówkę”, pod redakcją [[Zygmunt Rychter|Zygmunta Rychtera]], która towarzyszyła I Jesiennej Wystawie Malarzy Polskich. Obok poezji, prozy literackiej, artykułów ot. kultury zawierała reprodukcje zdjęć wielu obrazów prezentowanych na wystawie.

'''Dontyna''' 
[[15 marca]] [[1931]] r. ukazał się pierwszy numer „Gontyny”, ilustrowanego dwutygodnika kulturalno-literackiego, organu TAL-u. Redaktorem naczelnym pisma był[[ Marian Kantor-Mirski]], a odpowiedzialnym [[Mieczysław Ocioszyński]], który od drugiego numeru pełnił obie te funkcje. Wydano zaledwie trzy numery „Gontyny” (ostatni ukazał się [[15 maja]]). Wydawnictwa nie kontynuowano głównie z powodów finansowych.

'''Szopka Zagłębia''' 
Do interesujących inicjatyw TAL-u należało opracowanie i wystawienie w [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)|Teatrze Miejskim]] czterech satyrycznych "Szopek Zagłębia" (w latach [[1924]],
[[1926]], [[1928]], [[1930]]). Dwie spośród nich wydano drukiem. Teksty, dekoracje, oprawa muzyczna i wykonanie kukiełek wyobrażających osoby znane, pełniące ważne funkcje w instytucjach państwowych, samorządowych, kulturalnych, działaczy politycznych itp. były dziełem literatów, plastyków i muzyków zrzeszonych w Towarzystwie.

'''Organizowane imprezy''' 
W listopadzie [[1925]] r. w sali Seminarium Nauczycielskiego przy ul. Wawel odbyła się rewia przygotowana przez TAL, a zatytułowana "Sosnowiec bez koszulki". Towarzystwo organizowało ponadto wieczornice taneczne, przeważnie w teatrze, połączone z występami artystów, konkursami i in. aukcjami.

'''Organizowane konkursy''' 
Inną formą działalności TAL-u było organizowanie konkursów literackich (np. na nowelę o tematyce regionalnej).

'''Organizowane uroczystości''' 
Członkowie Towarzystwa podejmowali inicjatywy i uczestniczyli w komitetach przygotowujących lokalne uroczystości np. dla uczczenia pamięcią Henryka Sienkiewicza, „Dnia Juliusza Słowackiego”, obchodów 25. rocznicy śmierci Stanisława Wyspiańskiego. Wygłaszali odczyty w różnych środowiskach na tematy literackie, historyczne i in., brali udział w pracach Komisji
Teatralnej, Towarzystwa Przyjaciół Teatru, Towarzystwa Naukowego Zagłębia Dąbrowskiego itp.

==Osłabiona działalność Towarzystwa==
Działalność TAL-u z czasem uległa osłabieniu. Złożyły się na to różne przyczyny takie jak śmierć najwybitniejszych twórców ([[Zygmunt Rychter|Rychter]], [[Antoni Kwinta|Kwinta]], Sadowski, Żabicki) przy braku napływu nowych sił, niedobory finansowe, niechętny stosunek władz miejskich do Towarzystwa. Po odejściu malarzy w [[1933]] r. do założonego przez W Pileckiego Zrzeszenia Artystów Plastyków Zagłębia Dąbrowskiego „Blok”, Towarzystwo praktycznie rozpadło się.

==Likwidacja Towarzystwa==
Ostatecznie zlikwidowano go na walnym zebraniu w kwietniu [[1935]] r.

==Bibliografia==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Śmiałek| imię = Małgorzata |nazwisko2= |imię2= | tytuł = [[Sosnowieckie ABC (5)|Sosnowieckie ABC, tom V]] | data =[[2006]] | wydawca = [[Muzeum w Sosnowcu]] | miejsce = | isbn = 978-83-89199-37-9 | strony = 55-58}}

Starosta Będziński

2013-02-25T17:45:03Z

KrzychB: /* Starostwo powiatowe 1918-1939 */

'''Starosta Będziński'''
==Starostwo niegrodowe do 1795==
*
*
*
*1506 - 1515 - Stanisław Jarocki
*1515 - 1528 - Maryna, Krzysztof, Jerzy, Stanisław i Hieronim Jaroccy (wdowa, oraz synowie Stanisława Jarockiego)
*1528 - 1538 - Marcin Myszkowski
*1538 - 15?? - ???
*15?? - 1551 - Sobek
*1551 - 1565 - Marcin Zborowski
*1565 - 1570 - Piotr, Samuel i Krzysztof Zborowscy (synowie Marcina Zborowskiego)
*1570 - 1579 - Prospero Provana
*1579 - 1581 - Jan Baptysta Cetys
*1581 - 1584 - Prospero Provana
*1584 - 1591 - Barbara Provanówna (córka Prospera Provany)
*1591 - 1624 - Andrzej Samuel Dembiński
*1624 - 16?? - Jan Popowski i Dorota Orzelska
*16?? - 1629 - ???
*1629 - 16?? - Krzysztof Gosławski i Dorota Orzelska (wdowa po poprzednim staroście)
*16?? - 1642 - ???
*1642 - 1657 - Zygmunt Stefan Koniecpolski
*1657 - 1680 - Piotr Bedliński z Bedlna
*1680 - 1686 - ???
*1686 - 1699 - Albrecht Struś
*1699 - 1712 - ???
*1712 - 1723 - Andrzej Struś
*1724 - 1735 - Antoni Sebastian Dembowski
*1735 - 1775 - Jan Dembowski (syn Antoniego Sebastiana Dembowskiego)
*1775 - 1786 - Antoni Skarbek Kozietulski
*1786 - 1795 - [[Stanisław Mieroszewski]]

==Starostwo powiatowe 1867-1914==
*1867 - 1884 - Naczelnik, mjr Mikołaj von Gieince
*1884 - 1894 - Naczelnik, Mikołaj Wiedeński
*1894 - 1913 - Naczelnik, Mikołaj Danilczuk
*1913 - 1914 - Naczelnik, Alfred Wiktor Mirbach

==Landkreis Bendsburg 1914-1918==
Okres okupacji niemieckiej i austriackiej w czasie I Wojny Światowej:
*1914 - 1916 - Landrat Wellenkamp
*1916 - 1918 - Landrat mjr Büchting

==Starostwo powiatowe 1918-1939==
*19?? - 19?? - Stefan Popielawski
*19?? - 19?? - Aleksander Trzciński
*19?? - 1928 - Józef Ołpiński
*1928 - 1939 - [[Józef Boksa]]

==Landkreis Bendsburg 1939-1945==
Okres okupacji niemieckiej w czasie II Wojny Światowej:
*1939 - 1940 - Landrat Udo Klausa
*1940 - 1941 - Landrat dr Grotjan
*1941 - 1942 - Landrat dr Wolf Hieronymus
*1942 - 1945 - Landrat Hans Felden

==Starostwo powiatowe 1945-1975==
*1945 - 1945 - Bolesław Śliwa
*1945 - 1945 - Z. Tomaszewski
*1945 - 19?? - Bronisław Angier (Branicki)
*
*
*
==Lata 1975-1999==
'''W wyniku reformy administracyjnej zlikwidowano powiaty a tym samym stanowiska starosty powiatowego.'''

==Starostwo powiatowe po 1999==
W wyniku reformy wprowadzono nowy podział administracyjny kraju. Reaktywowano powiaty, a tym samym przywrócono stanowiska starostów powiatowych.

*
*
*
*Adam Lazar
*Krzysztof Malczewski

==Linki zewnętrzne==
*
==Bibliografia==
*''[[Będzin 1358 - 2008 (tom 2)]]''
*''[[Będzin 1358 - 2008 (tom 3)]]''
*

Józef Boxa

2013-02-21T16:44:39Z

KrzychB: poprawa linków, drobne zmiany redakcyjne

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =OSOBA.png
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boxa''' vel Boksa (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w Woli Rogowskiej, zm. ?) - urzędnik państwowy dwudziestolecia międzywojennego.

== Pochodzenie i edukacja ==
Był synem rolników: Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot, pochodzących ze wsi Wola Rogowska w powiecie dąbrowskim (Dąbrowa Tarnowska). W latach 1899-1907 uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI 1921 - XI 1922), płockiego (XI 1922 - XII 1926), stanisławowskiego (XII 1926 - VI 1928), będzińskiego (VI 1928 - IX 1939) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III 1934 - IX 1939). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w 1924 [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W 1926 dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako starosta [[Będzin|będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego 15 stycznia 1936 uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W 1929 za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu 1939 ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października 1939 roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boxa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boxa, Józef]]

Józef Boxa

2013-02-16T15:00:00Z

KrzychB:

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =OSOBA.png
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boxa''' vel Boksa (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w [[Wola Rogowska|Woli Rogowskiej]], zm. ?) - urzędnik państwowy dwudziestolecia międzywojennego.

== Pochodzenie i edukacja ==
Syn rolników Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot ze wsi Wola Rogowska. W latach 1899-1907 uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytetu Jagiellońskiego]] i [[Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie|Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie]].

== Kariera zawodowa ==
Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w [[Radom|Radomiu]], [[Włoszczowa|Włoszczowie]] i [[Aleksandrów Kujawski|Aleksandrowie Kujawskim]]. Następnie zajmował stanowisko [[starosta|starosty powiatowego]], kolejno: łowickiego (XI 1921 - XI 1922), płockiego (XI 1922 - XII 1926), stanisławowskiego (XII 1926 - VI 1928), będzińskiego (VI 1928 - IX 1939) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III 1934 - IX 1939). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w [[Łowicz|Łowiczu]], skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby trzech szkół.
Jako starosta płocki otrzymał w 1924 [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W 1926 dokonał uroczystego otwarcia stadionu w [[Płock|Płocku]].
Jako starosta [[Będzin|będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego 15 stycznia 1936 uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W 1929 za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski]].

== Po wrześniu 1939 ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października 1939 roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boxa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boxa, Józef]]

Józef Boxa

2013-02-04T21:31:02Z

KrzychB: odnośniki

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =OSOBA.png
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boxa''' vel Boksa (ur. [[8 kwietnia]] [[1885]] w [[Wola Rogowska|Woli Rogowskiej]], zm. ?) - urzędnik państwowy dwudziestolecia międzywojennego.

== Pochodzenie i edukacja ==
Syn rolników Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot ze wsi Wola Rogowska. W latach 1899-1907 uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytetu Jagiellońskiego]] i [[Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie|Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie]].

== Kariera zawodowa ==
Od [[1918]] pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w [[Radom|Radomiu]], [[Włoszczowa|Włoszczowie]] i [[Aleksandrów Kujawski|Aleksandrowie Kujawskim]]. Następnie zajmował stanowisko [[starosta|starosty powiatowego]], kolejno: łowickiego (XI 1921 - XI 1922), płockiego (XI 1922 - XII 1926), stanisławowskiego (XII 1926 - VI 1928), będzińskiego (VI 1928 - IX 1939) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III 1934 - IX 1939). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W [[1922]] przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w [[Łowicz|Łowiczu]], skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby dwóch gimnazjów.
Jako starosta płocki otrzymał w 1924 [[Złoty Krzyż Zasługi]] za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W 1926 dokonał uroczystego otwarcia stadionu w [[Płock|Płocku]].
Jako starosta [[Będzin|będziński]] stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego 15 stycznia 1936 uruchomiono w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] podstudio Polskiego Radia Katowice.
W 1929 za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski]].

== Po wrześniu 1939 ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października 1939 roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boxa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boxa, Józef]]

Józef Boxa

2013-02-04T21:21:30Z

KrzychB: Szczegóły biografii

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Józef Boksa'''
|pseudonim =
|grafika =OSOBA.png
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[8 kwietnia]] [[1885]]
|miejsce urodzenia = Wola Rogowska
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[19??]]
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku = [[???]]
|zawód =
|odznaczenia = Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

|commons =
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|www =
}}

'''Józef Boxa''' vel Boksa (ur. 8 kwietnia 1885 w Woli Rogowskiej, zm. ?) - urzędnik państwowy dwudziestolecia międzywojennego.

== Pochodzenie i edukacja ==
Syn rolników Ludwika Boksy i Agnieszki z domu Szot ze wsi Wola Rogowska. W latach 1899-1907 uczęszczał do Gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

== Kariera zawodowa ==
Od 1918 pracował jako urzędnik szczebla powiatowego w Radomiu, Włoszczowie i Aleksandrowie Kujawskim. Następnie zajmował stanowisko starosty powiatowego, kolejno: łowickiego (XI 1921 - XI 1922), płockiego (XI 1922 - XII 1926), stanisławowskiego (XII 1926 - VI 1928), będzińskiego (VI 1928 - IX 1939) oraz grodzkiego sosnowieckiego (III 1934 - IX 1939). Jako starosta z mocy prawa stał na czele sejmików powiatu oraz, jako władza wykonawcza, wydziałów powiatowych w miejscach sprawowania swoich funkcji.

W 1922 przeprowadził reorganizację instytucji państwowych i szkół średnich w Łowiczu, skupiając te pierwsze blisko centrum miasta, jednocześnie przenosząc do opróżnionych budynków siedziby dwóch gimnazjów.
Jako starosta płocki otrzymał w 1924 Złoty Krzyż Zasługi za skuteczną działalność podczas wiosennego wylewu Wisły. W 1926 dokonał uroczystego otwarcia stadionu w Płocku.
Jako starosta będziński stał na czele Komitetu Propagandy Radia, z inicjatywy którego 15 stycznia 1936 uruchomiono w Sosnowcu podstudio Polskiego Radia Katowice.
W 1929 za gorliwą pracę w służbie państwowej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

== Po wrześniu 1939 ==
Tuż po zajęciu polskich terytoriów przez Niemców pod koniec września lub na początku października 1939 roku w miejsce starosty został wprowadzony urząd landrata, który objął Udo Klausa. Los Józefa Boksy po wybuchu wojny jest nieznany.

[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Boxa, Józef]]
[[Kategoria:Ludzie związani z powiatem będzińskim|Boxa, Józef]]