WikiZagłębie - Wkład użytkownika [pl]

Pomrożyce (Zawiercie)

2012-05-26T11:40:03Z

Tom:

Pomrożyce - dzielnica [[Zawiercie|Zawiercia]] na progu (kueście) jurajskim.

Miejscowość występowała również pod nazwą Pomrozicze, Pomorzyce

W 1783 roku wieś była własnością Konstantego Gostkowskiego, w 1790 - Zuzanny z Jordanów Gostkowskiej; Pomrożyce składały się z 15 domów, w 1791 miały liczyć 91 mieszkańców (w tym 47 kobiet), ale dane za 1789 mówiły tylko o 80 ludziach<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1965</ref>. W 1827 roku miejscowość miała już tylko 13 domów, ale 115 mieszkańców<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII</ref>.

Pomrożyce tak jak wschodnia część dzisiejszego Zawiercia przed I wojną światową należała do powiatu olkuskiego; w czasie II wojny światowej przez wieś biegła granica Generalnej Guberni przez co Pomrożyce wspominają starsi mieszkańcy okolic jako punkt szmuglowania, np B. Dworak<ref>[[Korzenie czy ksenofobia. Moje Zawiercie]]</ref>.

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Zawiercia|Pomrożyce]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z Zawierciem|Pomrożyce]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Pomrożyce (Zawiercie)]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Pomrożyce (Zawiercie)]]

Podzamcze (gm. Ogrodzieniec)

2012-05-26T11:19:06Z

Tom:

Wieś położna w [[Gmina Ogrodzieniec (powiat zawierciański)|gminie Ogrodzieniec]], w [[Powiat zawierciański|powiecie zawierciańskim]], w [[Województwo Śląskie|województwie śląskim]]. W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa katowickiego.

W 1791 roku wieś składała się z 31 domów (w tym dwór i austeria) i liczyła 180 mieszkańców (95 mężczyzn i 85 kobiet)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1965</ref>. W 1827 r. w 32 domach mieszkało 264 ludzi<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII</ref>.

We wsi słynny zamek Ogrodzieniec, skrzyżowanie szlaków turystycznych, punkt informacji turystycznej.

==Dzielnice i osiedla==
*
*

==Wykaz ulic==
*
*
*

{{przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Ogrodzieniec|Podzamcze ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Ogrodzieniec|Podzamcze]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Podzamcze]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Podzamcze]]

Podlesice (gm. Kroczyce)

2012-05-26T11:00:52Z

Tom:

'''Podlesice''' - wieś położna w [[Gmina Kroczyce (powiat zawierciański)|gminie Kroczyce]], w [[Powiat zawierciański|powiecie zawierciańskim]], w [[Województwo Śląskie|województwie śląskim]].

W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa częstochowskiego.

Miejscowość występowała pod nazwami Podlesie, Podleszyce.

W 1790 r. w 43 domach mieszkało 198 ludzi (w tym 104 kobiety)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1965</ref>.

Miejscowość turystyczna kojarzona z rezerwatem Góra Zborów, hotelem "Ostaniec", stacją GOPRu. W miejscowości gospodarstwa agroturystyczne, zajazd, sklepy, OSP; niedawno utworzono Centrum Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Jury.

==Dzielnice i osiedla==
*
*

==Wykaz ulic==
*
*
*

{{przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Kroczyce|Podlesice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Kroczyce|Podlesice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Podlesice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Podlesice]]

Pińczyce (gm. Koziegłowy)

2012-05-26T10:49:12Z

Tom:

Pińczyce – wieś położna w [[Gmina Koziegłowy (powiat myszkowski)|gminie Koziegłowy]], w [[Powiat myszkowski|powiecie myszkowskim]], na Progu Woźnickim, przy drodze powiatowej Myszków Będusz-Zabijak. Przed I wojną światową siedziba gminy.

W 1792 r. w Pińczycach były 63 domy, w tym dwór i karczma, mieszkało tu 225 ludzi (126 mężczyzn i 99 kobiet), w tym 6 Żydów<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1965</ref>. W 1827 r. wieś liczyła 69 domów i 461 mieszkańców. Na początku XX stulecia Pińczyce miały 688 obywateli, 114 domów, 2 młyny, gorzelnię i browar<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII</ref>.

We wsi kościół p.w. Michała Archanioła na miejscu dawnej kaplicy, pozostałości po dworku, sklepy, zespół szkolno-przedszkolny, OSP.

==Dzielnice i osiedla==
*[[Brynica (Pińczyce)|Brynica]]
*[[Huta Szklana (Pińczyce)|Huta Szklana]]
*[[Podkamienna Góra (Pińczyce)|Podkamienna Góra]]
*[[Podżarze (Pińczyce)|Podżarze]]
*[[Trzcionki (Pińczyce)| Trzcionki]]

==Wykaz ulic==
*Siewierska
*Szpitalna
*Akacjowa
*Stawowa
*Różana
*Szklana
*Modrzewiowa
*Kościelna
*Podżarze
*Sosnowa
*Ogrodowa
*Górna
*Jedyna
*Leśna
*Myśliwska
*Topolowa
*Nadrzeczna
*Śląska
*Wiśniowa
*Lipowa
*Łowcza
*Sadowa
*Polna
*Kasztanowa
*Świerkowa
*Żwirowa
*Myszkowska
*Wiatrakowa
*Szkolna
*Grabowa

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
http://www.it-jura.pl/pl/miejscow.php?go=pinczyce

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Koziegłowy|Pińczyce]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Koziegłowy|Pińczyce]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Pińczyce]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Pińczyce]]

Piecki (Zawiercie)

2012-05-26T10:20:12Z

Tom:

Piecki - dzielnica [[Zawiercie|Zawiercia]] o charakterze wiejskim.

W 1789 roku wioska miała składać się tylko z 5 domów i 28 mieszkańców (w tym 13 kobiet); w 1791 już z 7 domów i 34 ludzi (18 mężczyzn i 16 kobiet)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1965</ref>. W 1827 r. liczba domostw nie zmieniła się, ale liczba ludności wzrosła do 45<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII</ref>. Do I wojny światowej Piecki należały do gm. Kromołów, powiatu olkuskiego.

{{przypisy}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Zawiercia|Piecki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z Zawierciem|Piecki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Piecki (Zawiercie)]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Piecki (Zawiercie)]]

Pyrzowice (gm. Ożarowice)

2012-05-26T10:06:55Z

Tom:

Wieś w gminie Ożarowice, przy budowanej autostradzie A-1 i linii kolejowej Zawiercie-Tarnowskie Góry (tu nieprzejezdnej), znana i kojarzona z portem lotniczym.

Wieś występowała również pod nazwami Perzowice, Pyzowice.

Pod koniec XVIII w. wieś należała do Benedykta Eminowicza; oprócz dworu i karczmy w miejscowości było 18 domów, a mieszkało tu 103 ludzi (54 mężczyzn, 49 kobiet)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1965</ref>. W 1827 r. w 22 domach mieszkało 105 osób, a z początkiem XX w. Pyrzowice liczyły 256 mieszkańców w 26 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IX</ref>.

==Dzielnice i osiedla==
*Brak danych

==Wykaz ulic==
*Centralna
*Nowowiejska
*Kaczyńców
*Ułanów
*Klonowa
*Krótka
*Transportowa
*Równoległa
*Graniczna
*Wolności
*Kolejowa
*Piłsudskiego Józefa
*Siedliska

{{przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Ożarowice|Pyrzowice ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Ożarowice|Pyrzowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Pyrzowice]]

Parkoszowice (gm. Włodowice)

2012-05-26T09:54:24Z

Tom:

Wieś w gminie Włodowice w powiecie zawierciańskim, nad kuestą jurajską. Niedaleko zabudowań źródła Potoku Parkoszowickiego.

Pod koniec XVIII w. wieś składała się z 33 domów; statystyki z tego okresu podają 149 mieszkańców w 1789 (81 mężczyzn i 68 kobiet), 170 w 1791 (w tym 83 kobiety) i 182 (89 kobiet) na początku 1792<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1965</ref>. Tak duże dysproporcje świadczą o niedokładności danych w tego okresu, aczkolwiek liczba domostw jest prawdopodobna, gdyż dane z lat późniejszych mówią o 31 domach w 1827 r. i 35 na przełomie XIX i XX w; liczba ludności miała wynosić odpowiednio 194 i 319 osób<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t. VII</ref>.

==Dzielnice i osiedla==
*
*

==Wykaz ulic==
*
*
*

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Włodowice|Parkoszowice ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Włodowice|Parkoszowice ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Parkoszowice ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Parkoszowice ]]

Ożarowice (gm. Ożarowice)

2012-05-26T09:37:03Z

Tom:

Siedziba gminy wiejskiej (niegdyś gmina nazywała się Tąpkowice).

Pod koniec XVIII w. Ożarowice składały się z 49 domów (w tym dworu, 2 karczm i 2 młynów), zamieszkiwało je 271 ludzi (w tym 141 kobiet), były własnością podczaszego siewierskiego Michała Bontaniego. Wówczas we wsi była nowa kaplica<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1965</ref>. W 1827 roku w 44 domach mieszkało 343 osób; z początkiem XX w. wieś składała się już z 80 domostw, a zamieszkiwało ją 420 ludzi<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

==Dzielnice i osiedla==
*Brak danych

==Wykaz ulic==
*Niwy
*Witomin
*Wojska Polskiego
*Łąkowa
*Towarowa
*Staszica
*Szczotki
*Zubrza
*Dworcowa
*Sportowa
*Stawowa
*Wrzosowa
*Podłączna
*Przysieki
*Wąska
*Oparowa
*Boczna
*Jagodowa
*Topolowa
*Szkolna
*Kościuszki Tadeusza
*Poprzeczna
*Ogrodowa
*Waryńskiego Ludwika
*Tarnogórska
*Żwirki i Wigury
*Brzozowa
*Sosnowa

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Ożarowice|Ożarowice ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Ożarowice|Ożarowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Ożarowice]]

Osiek (gm. Koziegłowy)

2012-05-20T20:32:22Z

Tom:

Osiek – wieś położna w [[Gmina Koziegłowy (powiat myszkowski)|gminie Koziegłowy]], w [[Powiat myszkowski|powiecie myszkowskim]].

W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa częstochowskiego.

Pod koniec XVIII w. była to niewielka wioska składająca się z dworku, browaru i 5 chałup, będąca własnością Wincentego Miklaszewskiego<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. w 7 domach mieszkało 92 ludzi; na przełomie XIX i XX w. liczba ludności spadła do 62 mieszkańców<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

{{Przypisy}}

==Wykaz ulic==
*Krótka
*Lipowa
*Myszkowska
*Ogrodowa
*Sadowa
*Słoneczna

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Koziegłowy|Osiek]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Koziegłowy|Osiek]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Osiek]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Osiek]]

Osiek (gm. Koziegłowy)

2012-05-20T20:31:45Z

Tom:

Osiek – wieś położna w [[Gmina Koziegłowy (powiat myszkowski)|gminie Koziegłowy]], w [[Powiat myszkowski|powiecie myszkowskim]].

W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa częstochowskiego.

Pod koniec XVIII w. była to niewielka wioska składająca się z dworku, browaru i 5 chałup, będąca własnością Wincentego Miklaszewskiego<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. w 7 domach mieszkało 92 ludzi; na przełomie XIX i XX w. liczba ludności spadła do 62 mieszkańców<ref>.

{{Przypisy}}

==Wykaz ulic==
*Krótka
*Lipowa
*Myszkowska
*Ogrodowa
*Sadowa
*Słoneczna

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Koziegłowy|Osiek]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Koziegłowy|Osiek]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Osiek]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Osiek]]

Ogorzelnik (gm. Niegowa)

2012-05-20T20:08:00Z

Tom:

Wieś w gminie Niegowa w powiecie myszkowskim, wzdłuż drogi z Niegowy do Bobolic, na Wyżynie Częstochowskiej, na wschód od Gór Niegowskich.

Pod koniec XVIII w. wieś należała do klucza bobolickiego, składała się z 26 domów, zamieszkiwało ją 131 ludzi (67 mężczyzn i 64 kobiety) w 1792 r.<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref> W 1827 roku nie wzrosła liczba domostw, ale liczba ludności nieco się zmniejszyła (126); na przełomie stuleci Ogorzelnik miał 228 mieszkańców<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Niegowa|Ogorzelnik ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Niegowa|Ogorzelnik ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Ogorzelnik ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Ogorzelnik ]]

Oczko (gm. Koziegłowy)

2012-05-20T19:55:18Z

Tom:

Oczko – wieś położna w [[Gmina Koziegłowy (powiat myszkowski)|gminie Koziegłowy]], w [[Powiat myszkowski|powiecie myszkowskim]].

W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa częstochowskiego.

do początku XIX w. był tu jedynie młyn, osada rozrosła się do 25 domów ze 190 mieszkańcami na przełomie XIX i XX stulecia<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

==Wykaz ulic==
*Akacjowa
*Leśna
*Miła

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Koziegłowy|Oczko]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Koziegłowy|Oczko]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Oczko]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Oczko]]

Nowa Wioska (gm. Siewierz)

2012-05-20T19:37:57Z

Tom:

Wieś położna w [[Gmina Siewierz (powiat będziński)|gminie Siewierz]], w [[Powiat będziński|powiecie będzińskim]].

W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa katowickiego.

Miejscowość występowała pod nazwami Nowa Wieś, Kuźnica Nowawieska. Pod koniec XVIII w. była to osada folwarczna składająca się z 6 domów<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza. T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. Pod koniec XIX w. w 14 domach mieszkało 72 ludzi<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Siewierz|Nowa Wioska]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Siewierz|Nowa Wioska]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem będzińskim|Nowa Wioska]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Nowa Wioska]]

Nowa Wieś (Myszków)

2012-05-20T19:30:54Z

Tom:

Niegdyś wieś, od 1976 r. dzielnica [[Myszków|Myszkowa]] (obręb geodezyjny): w północnej części miasta, przy drodze wojewódzkiej DW-789, drodze powiatowej (ul. Słowackiego) i linii kolejowej Częstochowa-Katowice (przystanek Myszków Nowa Wieś), nad strumieniem Stuła.

Wieś zwana była też Zimna Woda, przed włączeniem do Myszkowa jako Nowa Wieś Żarecka; należała do klucza żareckiego, do parafii żareckiej. W 1787 r. Nową Wieś zamieszkiwało 175 ludzi, w 1789 już 186 osób, a dane za rok 1791 mówią o 145 mieszkańcach (71 mężczyzn i 74 kobiety) w 30 domach<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. już tylko 125 ludzi w 32 domach, za to pod koniec XIX w. Nowa Wieś miała składać się już z 64 domostw i liczyć 532 mieszkańców<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>. W okolicy pozyskiwano rudy żelaza i wapień, po II wojnie światowej działała żwirownia (dziś częściowo zarośnięta i wyskorzystywana przez strzelnicę).

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*
[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Myszkowa|Nowa Wieś]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z Myszkowem|Nowa Wieś]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Nowa Wieś (Myszków)]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Nowa Wieś (Myszków)]]

Nowa Wieś (gm. Mierzęcice)

2012-05-20T18:59:31Z

Tom:

Nowa Wieś - wieś położna w [[Gmina Mierzęcice (powiat będziński)|gminie Mierzęcice]], w [[Powiat będziński|powiecie będzińskim]].
W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa katowickiego.

W 1787 roku wieś zamieszkiwało 218 ludzi, a w 1792 r. 213 osób (w tym 111 mężczyzn i 102 kobiety) w 42 domach (w tym dwór)<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. w 45 domach mieszkało 252 ludzi, a pod koniec XIX w. 597 osób w 69 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

==Dzielnice i osiedla==
*Brak danych

==Wykaz ulic==
*Wojska Polskiego
*Zawadzkiego Aleksandra

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Mierzęcice|Nowa Wieś]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Mierzęcice|Nowa Wieś]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem będzińskim|Nowa Wieś]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Nowa Wieś]]

Niwki (Poręba)

2012-05-20T12:11:59Z

Tom:

Niwki - dzielnica [[Poręba|Poręby]], w północno-zachodniej części miasta, na stoku Progu Woźnickiego; niegdyś również jako Niwka.

Znane były "kuźnice niweckie" leżące nad Czarną Przemszą koło miejscowości Niwka/Niwki, którymi miał zarządzać W. Roździeński. Kuźnice istotnie działały nad rzeką, ale nie w samych Niwkach - nazwa odnosiła się albo do innych Niwek (już nie istniejących leżących bliżej rzeki) albo obecne Niwki były punktem odniesienia tych kuźnic.

Wieś należała do klucza mrzygłodzkiego; w 1787 roku liczyły 250 ludzi w tym 5 Żydów, w 1789 - 253 mieszkańców (124 mężczyzn i 129 kobiet) w tym 3 Żydów, w 1791 - 241 ludzi, a w 1792 - 239 osób (108 mężczyzn i 131 kobiet) w 47 domach (w tym dworek, młyn)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. Pod koniec XIX stulecia w 75 domach mieszkało 523 ludzi<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

Osiedle zachowało charakter wiejski o skupionej zabudowie (krajobraz typowo rolniczy); jest tu przystanek MPK, kościół, kaplica, sklep. Na północ od zabudowy przy Drodze Mrzygłodzkiej (niebieski szlak rowerowy) znajduje się kapliczka przydrożna zbudowana w 1937 r. na miejscu starej. Na wschód od Niwek znajduje się najwyższy punkt w Porębie.

Ulice w Niwkach:

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Poręby|Niwki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z Porębą|Niwki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Niwki (Poręba)]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Niwki (Poręba)]]

Niwki (Poręba)

2012-05-20T12:10:39Z

Tom:

Niwki - dzielnica [[Poręba|Poręby]], w północno-zachodniej części miasta, na stoku Progu Woźnickiego; niegdyś również jako Niwka.

Znane były "kuźnice niweckie" leżące nad Czarną Przemszą koło miejscowości Niwka/Niwki, którymi miał zarządzać W. Roździeński. Kuźnice istotnie działały nad rzeką, ale nie w samych Niwkach - nazwa odnosiła się albo do innych Niwek (już nie istniejących leżących bliżej rzeki) albo obecne Niwki były punktem odniesienia tych kuźnic.

Wieś należała do klucza mrzygłodzkiego; w 1787 roku liczyły 250 ludzi w tym 5 Żydów, w 1789 - 253 mieszkańców (124 mężczyzn i 129 kobiet) w tym 3 Żydów, w 1791 - 241 ludzi, a w 1792 - 239 osób (108 mężczyzn i 131 kobiet) w 47 domach (w tym dworek, młyn)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. Pod koniec XIX stulecia w 75 domach mieszkało 523 ludzi<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

Osiedle zachowało charakter wiejski o skupionej zabudowie (krajobraz typowo rolniczy); jest tu przystanek MPK, kościół, kaplica, sklep. Na północ od zabudowy przy Drodze Mrzygłodzkiej znajduje się kapliczka przydrożna zbudowana w 1937 r. na miejscu starej. Na wschód od Niwek znajduje się najwyższy punkt w Porębie.

Ulice w Niwkach:

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Poręby|Niwki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z Porębą|Niwki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Niwki (Poręba)]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Niwki (Poręba)]]

Niezdara (gm. Ożarowice)

2012-05-20T11:54:31Z

Tom:

Wieś w gminie Ożarowice, nad Brynicą.

W 1790 roku składała się z 18 domów (w tym browar i młyn) w których zamieszkiwało 94 ludzi (42 mężczyzn i 52 kobiety)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. liczyła 137 mieszkańców w 29 domach, pod koniec XIX w. - 289 ludzi w 39 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

==Dzielnice i osiedla==
*Brak danych

==Wykaz ulic==
*Floriana św.
*Górna
*Kępna
*Krzyżowa
*Słoneczna
*Świerczewskiego Karola
*Zawadzkiego gen. A.
*Źródlana

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Ożarowice|Niezdara ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Ożarowice|Niezdara]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Niezdara]]

Roka (Myszków)

2012-05-20T11:47:18Z

Tom:

Nazwa osady młyńskiej (również jako "Raka") w południowo wschodniej części [[Myszków|Myszkowa]] w obrębie geodezyjnym Mrzygłód, nad Wartą, przy drodze powiatowej S-1715 (łączącej drogę wojewódzką DW-791 z drogą powiatową Zawiercie-Włodowice).
[[plik:Roka1.JPG|200px|right|młyn Roka - widok od zachodu]]
Na lewym brzegu Warty znajduje się ciekawy młyn wodny, stosunkowo dobrze zachowany, od którego wzięło nazwę osiedle (a właściwie od rodziny nazwiskiem Rak - właścicieli tego i kilku młynów w okolicy). Prawdopodobnie w miejscu młyna lub w bezpośrednim sąsiedztwie działała kuźnia wymieniana w XVIII w. Na południe od młyna przydrożny metalowy krzyż i staw otoczony wiekowym drzewostanem. W kierunku północnym kamienny dom wśród nowej zabudowy postępującej wzdłuż ulicy Zacisze. Obecnie nazwa zanika - w świadomości mieszkańców osiedle to zaczyna być traktowane jako przyległość Mrzygłodu.
[[plik:Roka2.JPG|200px|right|młyn Roka - widok z mostu na Warcie]]
Mimo swej pewnej wartości młyn (najciekawszy w Myszkowie) nie jest objęty ochroną zabytkową; w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Myszkowa wskazano tylko na ochronę archeologiczną gruntów w jego okolicy. Przez osiedle biegnie żółty szlak pieszy będący odnogą "Szlaku Maryjnego".
[[plik:Roka_staw.JPG|200px|right|staw nad Wartą niedaleko osady młyńskiej Roka]]
Mieszkańcy należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Myszkowie-Mrzygłodzie, do obwodu wyborczego z siedzibą w zespole szkolno-przedszkolnym przy ul. Traugutta.

Nierada (Myszków)

2012-05-20T11:46:54Z

Tom:

Dawna wieś, osiedle domów jednorodzinnych ciągnących się wzdłuż bitej ulicy o tej nazwie w południowo-wschodniej części [[Myszków|Myszkowa]] (obręb geodezyjny Nierada), na prawym brzegu Warty.

Pod koniec XVIII w. było to pustkowie należące do Józefa Taszyckiego, następnie Gabriela Taszyckiego; w sąsiedztwie leżał folwark, kuźnica i młyn papierniczy<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>., po których pozostałością jest prawdopodobnie młyn i staw [[Roka (Myszków)|Roka]]. W 1827 r. Nierada liczyła 139 mieszkańców w 20 domach, pod koniec XIX w. - 158 mieszkańców w 14 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>. Na linii kolejowej znajdował się przystanek kolejowy Nierada, po którym pozostał niewielki budynek popadający w ruinę oraz przejazd kolejowy później również zlikwidowany (w związku z powstaniem CMK). Na południe od miejscowości na początku XX w. działała kopalnia węgla brunatnego "Nierada". Wieś należała raz do gminy Mrzygłód, raz do gm. Włodowice. 1.12.1983 wraz z Mrzygłodem, Mrzygłódką i przyległościami została włączona do Myszkowa.

Nieradę przecina droga powiatowa S-1715 (z wiaduktem nad linią kolejową), przy której znajduje się staw; niedaleko niego stoi krzyż przydrożny; kolejny znajduje się przy dawnym przejeździe kolejowym. W południowej części zabudowa bardziej rozproszona, w północnej skupiona, łączy się z zabudową Kręciwilka.

Mieszkańcy Nierady należą do parafii mrzygłodzkiej, do obwodu wyborczego nr 6.

{{Przypisy}}

Nierada (Myszków)

2012-05-20T11:43:52Z

Tom: Utworzył nową stronę „Dawna wieś, osiedle domów jednorodzinnych ciągnących się wzdłuż bitej ulicy o tej nazwie w południowo-wschodniej części Myszkowa (obręb geodezyj...”

Dawna wieś, osiedle domów jednorodzinnych ciągnących się wzdłuż bitej ulicy o tej nazwie w południowo-wschodniej części [[Myszków|Myszkowa]] (obręb geodezyjny Nierada), na prawym brzegu Warty.

Pod koniec XVIII w. było to pustkowie należące do Józefa Taszyckiego, następnie Gabriela Taszyckiego; w sąsiedztwie leżał folwark, kuźnica i młyn papierniczy<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>., po których pozostałością jest prawdopodobnie młyn i staw [[Roka (Myszków)|Roka]]. W 1827 r. Nierada liczyła 139 mieszkańców w 20 domach, pod koniec XIX w. - 158 mieszkańców w 14 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>. Na linii kolejowej znajdował się przystanek kolejowy Nierada, po którym pozostał niewielki budynek popadający w ruinę oraz przejazd kolejowy później również zlikwidowany (w związku z powstaniem CMK). Na południe od miejscowości na początku XX w. działała kopalnia węgla brunatnego "Nierada". Wieś należała raz do gminy Mrzygłód, raz do gm. Włodowice. 1.12.1983 wraz z Mrzygłodem, Mrzygłódką i przyległościami została włączona do Myszkowa.

Nieradę przecina droga powiatowa S-1315 (z wiaduktem nad linią kolejową), przy której znajduje się staw; niedaleko niego stoi krzyż przydrożny; kolejny znajduje się przy dawnym przejeździe kolejowym. W południowej części zabudowa bardziej rozproszona, w północnej skupiona, łączy się z zabudową Kręciwilka.

{{Przypisy}}

Niegowoniczki (gm. Łazy)

2012-05-20T11:14:39Z

Tom:

Wieś położna w [[Gmina Łazy (powiat zawierciański)|gminie Łazy]], w [[Powiat zawierciański|powiecie zawierciańskim]].

W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa katowickiego.

Do końca XVIII w. miejscowość (również pod nazwą Zagrody) należała do parafii w Chechle, znajdowała się w pow. krakowskim przy granicy z pow. lelowskim. W 1791 r. wieś miała 2 dwory i 2 browary, 121 mieszkańców (62 mężczyzn i 59 kobiet)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 roku Niegowoniczki zamieszkiwało 132 ludzi w 24 domach, a w latach 90. XIX w. 297 osób w 31 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

==Dzielnice i osiedla==
*
*

==Wykaz ulic==
*
*
*

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Łazy|Niegowoniczki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Łazy|Niegowoniczki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Niegowoniczki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Niegowoniczki]]

Niegowonice (gm. Łazy)

2012-05-20T11:06:25Z

Tom:

'''Niegowonice''' - wieś położna w [[Gmina Łazy (powiat zawierciański)|gminie Łazy]], w [[Powiat zawierciański|powiecie zawierciańskim]], na skraju Wyżyny Częstochowskiej.

Do końca XVIII w. wieś leżała na pograniczu powiatów lelowskiego i krakowskiego, do parafii w Chechle. Od początków XIX w. wieś posiada własny kościół parafialny, od 1867 r. należała do powiatu będzińskiego, gminy Rokitno Szlacheckie. W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa katowickiego.

Pod koniec XVIII w. wieś należała do Mikołaja Małachowskiego a następnie Marianny Małachowskiej. W 1791 roku Niegowonice liczyły 527 mieszkańców (w tym 265 mężczyzn i 262 kobiety) w tym 21 Żydów i 81 domów (w tym dwór i karczma)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. miały 576 mieszkańców w 110 domach, a pod koniec XIX w. już 921 mieszkańców w 120 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

Miejscowość znana z zabytkowego kościoła, poza tym we wsi pozostałość po dworku i kamieniołomach wapienia.

[[Plik:Niegowonice kościół p.w. św. Franciszka 01.JPG|thumb|300px|kościół p.w. św. Franciszka (Foto: Dariusz JUREK)]]
==Dzielnice i osiedla==
*
*

==Wykaz ulic==
*
*
*

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Łazy|Niegowonice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Łazy|Niegowonice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Niegowonice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Niegowonice]]

Niegówka (gm. Niegowa)

2012-05-20T10:53:07Z

Tom:

Wieś w gminie Niegowa, niedaleko siedziby gminy, w powiecie myszkowskim, na Wyżynie Częstochowskiej.

Miejscowość występowała pod nazwami Niegówka Kościelna, Niegowek.

W drugiej połowie XVIII w. miał tu działać folwark z dworem, browarem i kuźnią. W 1789 było tu 8 domów z 39 mieszkańcami (21 mężczyzn i 18 kobiet) w tym 4 Żydów; statystyki podają 7 domostw i 47 ludzi w 1791 r. a w 1792 r. - 43 mieszkańców<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. miało tu być już tylko 6 domów i 46 mieszkańców, natomiast pod koniec XIX w. - 50 ludzi w 7 gospodarstwach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Niegowa|Niegówka ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Niegowa|Niegówka ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Niegówka ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Niegówka ]]

Niegowa (gm. Niegowa)

2012-05-20T10:44:25Z

Tom:

Wieś - siedziba [[Gmina Niegowa (powiat myszkowski)|gminy]] w powiecie myszkowskim, na Wyżynie Częstochowskiej, przy drodze wojewódzkiej DW-789. Ze wsi rozchodzą się drogi powiatowe do Janowa i Kotowic oraz gminne do Bobolic (przez Ogorzelnik), Niegówki, Moczydeł.

Nazwa wsi pochodzi od nazwiska właściciela - Niega.

Wieś założona w XIII wieku, ok. 1306 r. założono parafię, później szkołę. W 1791 r. Niegowę zamieszkiwało 232 ludzi (w tym 109 mężczyzn i 123 kobiety) w 39 domach; statystyka za rok 1792 r. podaje 221 mieszkańców (105 mężczyzn i 116 kobiet) i 43 domy (w tym dwór)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 roku wieś miała liczyć 35 domów i 236 ludzi, a pod koniec XIX w. - 358 obywateli w 43 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

We wsi urząd gminy, placówka bankowa, sklepy, bar, boisko "Orlik". Do niedawna działały posterunek policji i placówka pocztowa. Przez wieś przechodzą szlaki turystyczne. Na południe od Niegowy znajduje się masyw skalny Góry Niegowskie (Wielka Góra, Mirowska Góra) planowany do objęcia ochroną.

==Dzielnice i osiedla==

*[[Okupniki (Niegowa)|Okupniki]]

==Wykaz ulic==
*Sobieskiego
*Lipca 22
*Górska
*Bankowa
*Słoneczna
*Leśna
*Sportowa
*Mirowska
*Ogrodowa
*Wojska Polskiego
*Szkolna
*Topolowa

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Niegowa|Niegowa ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Niegowa|Niegowa]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Niegowa ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Niegowa ]]

Niegowa (gm. Niegowa)

2012-05-20T10:43:20Z

Tom:

Wieś - siedziba [[gminy|gmina Niegowa]] w powiecie myszkowskim, na Wyżynie Częstochowskiej, przy drodze wojewódzkiej DW-789. Ze wsi rozchodzą się drogi powiatowe do Janowa i Kotowic oraz gminne do Bobolic (przez Ogorzelnik), Niegówki, Moczydeł.

Nazwa wsi pochodzi od nazwiska właściciela - Niega.

Wieś założona w XIII wieku, ok. 1306 r. założono parafię, później szkołę. W 1791 r. Niegowę zamieszkiwało 232 ludzi (w tym 109 mężczyzn i 123 kobiety) w 39 domach; statystyka za rok 1792 r. podaje 221 mieszkańców (105 mężczyzn i 116 kobiet) i 43 domy (w tym dwór)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 roku wieś miała liczyć 35 domów i 236 ludzi, a pod koniec XIX w. - 358 obywateli w 43 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII</ref>.

We wsi urząd gminy, placówka bankowa, sklepy, bar, boisko "Orlik". Do niedawna działały posterunek policji i placówka pocztowa. Przez wieś przechodzą szlaki turystyczne. Na południe od Niegowy znajduje się masyw skalny Góry Niegowskie (Wielka Góra, Mirowska Góra) planowany do objęcia ochroną.

==Dzielnice i osiedla==

*[[Okupniki (Niegowa)|Okupniki]]

==Wykaz ulic==
*Sobieskiego
*Lipca 22
*Górska
*Bankowa
*Słoneczna
*Leśna
*Sportowa
*Mirowska
*Ogrodowa
*Wojska Polskiego
*Szkolna
*Topolowa

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Niegowa|Niegowa ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Niegowa|Niegowa]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Niegowa ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Niegowa ]]

Mzyki (gm. Koziegłowy)

2012-05-20T10:14:59Z

Tom:

Mzyki - wieś położna w [[Gmina Koziegłowy (powiat myszkowski)|gminie Koziegłowy]], w [[Powiat myszkowski|powiecie myszkowskim]], w województwie śląskim.

Wieś należała do gminy Rudnik Wielki, w podziale administracyjnym Polski lat [[1975]]-[[1998]] miejscowość należała do województwa częstochowskiego.

Mzyki położone są ok 2,5 km na północny-zachód od Gniazdowa. Krajobraz typowo rolniczy, sołectwo stosunkowo rozległe, zabudowa skupia się w czterech grupach. Źródła potoku Sarni Stok. Pod koniec XIX w. wieś liczyła 26 mieszkańców w 4 gospodarstwach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

We wsi kościół p.w. św. Jana Vianney, w 1959 r. wybudowano "tysiąclatkę" - obecnie nieczynna, dzieci uczęszczają do szkoły w Gniazdowie. Ludność utrzymuje się głównie z rolnictwa.

==Wykaz ulic==

*Brzozowa
*Kościelna
*Leśna
*Polna
*Słoneczna
*Szkolna

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
* o Mzykach na stronie gminy: http://www.kozieglowy.pl/kategorie/historia_gminy
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Koziegłowy|Mzyki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Koziegłowy|Mzyki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Mzyki]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Mzyki]]

Mzurów (gm. Niegowa)

2012-05-20T10:10:19Z

Tom: /* Dzielnic i osiedla */

Mzurów

Wieś w północnej części gminy Niegowa w powiecie myszkowskim, na pograniczu Wyżyny Częstochowskiej i Progu Lelowskiego.

Miejscowość do XVIII w. występowała pod nazwami Mzorów, Mazurów; w tym rejonie wspomina się o średniowiecznej miejscowości Mrozów - niektórzy badacze sugerują że chodziło nie o Mzurów tylko o inną wieś już nie istniejącą.

Pod koniec XVIII w. Mzurów należał do Adama Męcińskiego, składał się z 31 domów (w tym dworu) i liczył 180 mieszkańców (w tym 85 mężczyzn i 95 kobiet)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. z 36 domów i 210 mieszkańców, a pod koniec wieku XIX wieś zamieszkiwało 360 ludzi w 42 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich</ref>.

W zachodniej części sołectwa w kierunku Gorzkowa Starego ciągnie się niewielkie pasmo skałek (Kocie Skały), we wsi kaplica, sklep, pozostałość po PGR.

==Dzielnic i osiedla==

*[[Leopoldów (Mzurów)|Leopoldów]]

{{Przypisy}}

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Niegowa|Mzurów ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Niegowa|Mzurów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Mzurów ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Mzurów ]]

Myszkowice (gm. Bobrowniki)

2012-04-23T23:17:09Z

Tom:

Myszkowice -

W 1790 roku wieś składała się z 21 domów i liczyła 79 mieszkańców (w tym 38 kobiet)<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>; w 1827 r. zaludnienie wzrosło do 116 ludzi i 261 w latach 90. XIX w.<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>

==Dzielnice i osiedla==

*[[Łubianki (Myszkowice)|Łubianki]]

==Wykaz ulic==
*Dalekówka
*Gajowa
*Leśna
*Nowowiejska
*Strażacka
*Wolności
*Zagórna
*Zwycięstwa

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Bobrowniki|Myszkowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Bobrowniki|Myszkowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem będzińskim|Myszkowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Myszkowice]]

Mysłów (gm. Koziegłowy)

2012-04-23T23:10:24Z

Tom:

Mysłów – wieś położna w [[Gmina Koziegłowy (powiat myszkowski)|gminie Koziegłowy]], w [[Powiat myszkowski|powiecie myszkowskim]].
Miejscowość leżała w księstwie siewierskim; w poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa częstochowskiego.

Wieś w 1787 r. zamieszkiwało 265 ludzi w 46 domach, był tu dwór i karczma<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. Liczba ludności wzrosła do 401 w 1827 r i 650 osób pod koniec XIX w.<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>

W okolicach wsi znajduje się [[Rezerwat przyrody Cisy w Hucie Szklanej (gm. Koziegłowy)|rezerwat przyrody "Cisy w Hucie Szklanej"]]
==Dzielnice i osiedla==
*[[Pustkowie Mysłowskie (Mysłów)|Pustkowie Mysłowskie]]
*[[Wiśnie (Mysłów)|Wiśnie]]
==Wykaz ulic==
*Brzozowa
*Leśna
*Myszkowska
*Orzechowa
*Rędzińska
*Słoneczna
*Wesoła
*Źródlana

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
http://www.it-jura.pl/pl/miejscow.php?go=myslow

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Koziegłowy|Mysłów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Koziegłowy|Mysłów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Mysłów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Mysłów]]

Morsko (gm. Włodowice)

2012-04-23T22:56:21Z

Tom:

Wieś w powiecie zawierciańskim w gminie Włodowice, na Wyżynie Częstochowskiej (Skały Morskie).

Wieś występowała pod nazwami Morzko, Morska, czasem błędnie Mokrsko (mylenie z inną miejscowością); przed I wojną światową należała do gm. Kromołów.

Miejscowość należała do klucza Lgota Murowana, pod koniec XVIII w. 12 domów zamieszkiwało 82 ludzi (1787 r.)<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 roku składała się z 11 domostw ze 108 mieszkańcami<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

Morsko znane jest i kojarzone z ruinami zamku (które znajdują się na granicy Zawiercia i gm. Włodowice) oraz z wyciągiem narciarskim. Na terenie sołectwa kilka skałek i niewielkich grot, mogiła radzieckiego żołnierza, sklepy, gospodarstwa agroturystyczne, przystanek PKS i MPK (Zawiercie).

==Dzielnice i osiedla==
*
*

==Wykaz ulic==
*
*
*

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Włodowice|Morsko ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Włodowice|Morsko ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Morsko ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Morsko ]]

Morsko (gm. Włodowice)

2012-04-23T22:55:50Z

Tom:

Wieś w powiecie zawierciańskim w gminie Włodowice, na Wyżynie Częstochowskiej (Skały Morskie).

Wieś występowała pod nazwami Morzko, Morska, czasem błędnie Mokrsko (mylenie z inną miejscowością); przed I wojną światową należała do gm. Kromołów.

Miejscowość należała do klucza Lgota Murowana, pod koniec XVIII w. 12 domów zamieszkiwało 82 ludzi (1787 r.)<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 roku składała się z 11 domostw ze 108 mieszkańcami<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

Morsko znane jest i kojarzone z ruinami zamku (które znajdują się na granicy Zawiercia i gm. Włodowice) oraz z wyciągiem narciarskim. Na terenie sołectwa kilka skałek i niewielkich grot, mogiła radzieckiego żołnierza, sklepy, gospodarstwa agroturystyczne, przystanek PKS i MPK (Zawiercie).

==Dzielnice i osiedla==
*
*

==Wykaz ulic==
*
*
*

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Włodowice|Morsko ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Włodowice|Morsko ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Morsko ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Morsko ]]

Moczydło (gm. Niegowa)

2012-04-23T22:43:22Z

Tom:

Wieś w gminie Niegowa w powiecie myszkowskim, na Wyżynie Częstochowskiej, na skraju lasu "Czarny Kamień", przy drodze powiatowej łączącej DW-789 (przechodzącą przez południową część sołectwa) z Gorzkowem Nowym.

Miejscowość występowała również pod nazwą Moczydła (do dziś obie wersje używane są zamiennie).

Pod koniec XVIII w. wieś składała się z 16 domów w których mieszkało 85 ludzi w 1787 r, 94 (w tym 41 kobiet) w 1789 r i 90 (w tym 37 kobiet) w 1792 roku<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 roku zamieszkiwało tu 139 osób w 19 domach, pod koniec XIX w. - 185 ludzi w 23 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

We wsi sklep, gospodarstwa agroturystyczne, dwa przystanki PKS, pozostałość po kamieniołomie.

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Niegowa|Moczydło ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Niegowa|Moczydło]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Moczydło ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Moczydło ]]

Mirów (gm. Niegowa)

2012-04-23T22:27:33Z

Tom:

Wieś w powiecie myszkowskim, w gminie Niegowa, na Wyżynie Częstochowskiej, przy drodze powiatowej z Niegowy do Kotowic.

Miejscowość przed I wojną światową należała do gm. Włodowice. W latach 1975-1998 leżała w woj. częstochowskim.

W 1787 roku liczył 92 mieszkańców, w 1792 - 113 (w tym 56 kobiet) w 20 domach<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. zamieszkiwało tu 126 ludzi w 19 domach, pod koniec XIX w. - 155 osób w 25 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>. 2. maja 1958 wielki pożar strawił niemal całą wieś.

Mirów znany jest i kojarzony z ruinami zamku i grzbietem skalnym (zwanym mirowskim). We wsi kościółek, sklep, bar, gospodarstwa agroturystyczne, pole biwakowe, przystanek PKS (również busy).

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Niegowa|Mirów ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Niegowa|Mirów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Mirów ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Mirów ]]

Mirów (gm. Niegowa)

2012-04-23T22:26:43Z

Tom:

Wieś w powiecie myszkowskim, w gminie Niegowa, na Wyżynie Częstochowskiej, przy drodze powiatowej w Niegowy do Kotowic.

Miejscowość przed I wojną światową należała do gm. Włodowice. W latach 1975-1998 leżała w woj. częstochowskim.

W 1787 roku 92 mieszkańców, w 1792 - 113 (w tym 56 kobiet) w 20 domach<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. zamieszkiwało tu 126 ludzi w 19 domach, pod koniec XIX w. - 155 osób w 25 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>. 2. maja 1958 wielki pożar strawił niemal całą wieś.

Mirów znany jest i kojarzony z ruinami zamku i grzbietem skalnym (zwanym mirowskim). We wsi kościółek, sklep, bar, gospodarstwa agroturystyczne, pole biwakowe, przystanek PKS (również busy).

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Niegowa|Mirów ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Niegowa|Mirów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Mirów ]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Mirów ]]

Mikołajewice (gm. Irządze)

2012-04-23T22:14:07Z

Tom:

Wieś w [[Powiat_zawierciański|powiecie zawierciańskim]], w [[Gmina_Irządze (powiat zawierciański)|gminie Irządze]]

Miejscowość występowała również pod nazwą Mikołajowice.

W 1787 roku wieś liczyła 99 mieszkańców, w 1789 - 93 (w tym 43 kobiety), a w 1791 - 95 (w tym 40 kobiet); we wsi było 13 domów, cegielnia, działał kowal<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 roku w 38 domach mieszkało 257 ludzi, a pod koniec XIX w. 147 osób w 19 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

==Dzielnice i osiedla==
*
*

==Wykaz ulic==
*
*
*

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Irządze|Mikołajewice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Irządze|Mikołajewice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Mikołajewice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Mikołajewice]]

Mikołajewice (gm. Irządze)

2012-04-23T22:12:51Z

Tom:

Wieś w [[Powiat_zawierciański|powiecie zawierciańskim]], w [[Gmina_Irządze|gminie Irządze]]

Miejscowość występowała również pod nazwą Mikołajowice.

W 1787 roku wieś liczyła 99 mieszkańców, w 1789 - 93 (w tym 43 kobiety), a w 1791 - 95 (w tym 40 kobiet); we wsi było 13 domów, cegielnia, działał kowal<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 roku w 38 domach mieszkało 257 ludzi, a pod koniec XIX w. 147 osób w 19 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

==Dzielnice i osiedla==
*
*

==Wykaz ulic==
*
*
*

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Irządze|Mikołajewice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Irządze|Mikołajewice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Mikołajewice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Mikołajewice]]

Mierzęcice (gm. Mierzęcice)

2012-04-23T22:00:22Z

Tom:

Wieś w powiecie będzińskim (siedziba gminy), w pobliżu lotniska Pyrzowice, przy drodze krajowej DK-78; przez teren wsi biegnie linia kolejowa Zawiercie-Tarnowskie Góry (stacja Mierzęcice Zawierciańskie<ref>obecnie nieczynna - jedynie ruch towarowy</ref>).

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego. Występowała również pod nazwami Mierzęczyce, Mierzęcin.

W 1787 r. wieś liczyła 362 mieszkańców, w 1792 - 363 (w tym 162 kobiety) z 72 domach<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 roku miejscowość składała się z 90 domów w których zamieszkiwało 508 ludzi, 60 lat później mieszkało tu już 1028 osób w 117 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

==Dzielnice i osiedla==

*[[Niwiska (Mierzęcice)|Niwiska]]
*[[Targoszyce (Mierzęcice)|Targoszyce]]
*[[Przy Szosie (Mierzęcice)|Przy Szosie]]
*[[Zadzień (Mierzęcice)|Zadzień]]
*[[Łubne (Mierzęcice)|Łubne]]
*[[Przy Kościele (Mierzęcice)|Przy Kościele]]

==Wykaz ulic==
ul. Kościelna
ul. Głowackiego
ul. Leśna
ul. Szkolna
ul. Kościuszki
ul. Wspólna
ul. Bankowa

ul. Widokowa
ul. Kolejowa
ul. Sosnowa
ul. Wolności
ul. Gminna
ul. Osiedle

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Mierzęcice|Mierzęcice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Mierzęcice|Mierzęcice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem będzińskim|Mierzęcice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Mierzęcice]]

Masłońskie (gm. Poraj)

2012-04-18T18:24:56Z

Tom:

Masłońskie – wieś w [[Powiat myszkowski|powiecie myszkowskim]], w [[Gmina Poraj|gminie Poraj]], nad zalewem porajskim, przy drodze wojewódzkiej DW-791 i linii kolejowej Warszawa-Katowice.

Wieś należała do gminy Żarki i do parafii przybynowskiej, w latach 1975-1998 do województwa częstochowskiego.

Miejscowość występowała pod nazwami Masłoniec, Masłoniów, Masłoń, Masłoński Piec, Piec Masłoniów - nazwa pochodzi od nazwiska Masłoń (spotykane do dziś w powiecie).

Przed poprowadzeniem w okolicy kolei Warszawsko-Wiedeńskiej była to niewielka miejscowość składająca się z pieca (fryszerki), młyna, dworu i 4 domów zamieszkiwanych w 1789 r. przez 26 ludzi<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>; niespełna 100 lat później wieś liczyła 236 mieszkańców w 26 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>. Miejscowość znana z niewielkiej fabryki tektury, położenia w sąsiedztwie zalewu porajskiego. W miejscowości sklep, szkoła, boisko, przystanek kolejowy Masłońskie-Natalin.

==Wykaz ulic==
*Jurajska
*Nadrzeczna
*Świerkowa
*Słoneczna
*Modrzewiowa
*Klonowa
*Żarecka
*Topolowa
*Sportowa
*Letniskowa
*Ostrowska
*Wrzosowa

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Poraj|Masłońskie]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Poraj|Masłońskie]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Masłońskie]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Masłońskie]]

Markowice (gm. Koziegłowy)

2012-04-18T18:02:53Z

Tom:

Markowice – wieś położna w [[Gmina Koziegłowy (powiat myszkowski)|gminie Koziegłowy]], w [[Powiat myszkowski|powiecie myszkowskim]], przy drodze krajowej DK-1.

W poprzednim podziale administracyjnym Polski (lata [[1975]]-[[1998]]) miejscowość należała do województwa częstochowskiego.

W 1790 roku wieś składała się z 47 budynków w tym dworu i karczmy, zamieszkiwało tu 206 ludzi (w tym 104 kobiety)<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. w 60 domach mieszkało 399 osób, a w latach 80. XIX w. już 630 ludzi w 79 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>. W okolicy działała krótko niewielka kopalnia węgla brunatnego. Obecnie Markowice kojarzone są z działającym tu motelem.
==Dzielnice i osiedla==
*[[Folwark (Markowice)|Folwark]]
*[[ Gacki (Markowice)| Gacki]]
*[[Głazówka (Markowice)|Głazówka]]
*[[Markowice-Łazy (Markowice)|Markowice-Łazy]]
==Wykaz ulic==
*Folwarczna
*Górki
*Górska
*Spacerowa
*Świętego Floriana
==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Koziegłowy|Markowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Koziegłowy|Markowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Markowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Markowice]]

Choroń (gm. Poraj)

2012-03-10T15:48:23Z

Tom:

Wieś w powiecie myszkowskim, w gminie Poraj, na kueście jurajskiej

W latach 1867-1925 wieś była siedzibą gminy obejmującej północną część obecnej gm. Poraj. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Miejscowość wcześniej występowała pod nazwami Horuń, Horoń.

Pod koniec XVIII w. wieś należała do klucza żareckiego; istniejący od XVII w. kościół p.w. św. Jana Chrzciciela w Pustkowiu Chorońskim był wówczas filią parafii przybynowskiej. We wsi był dwór, browar, trzy karczmy, 3 młyny i 44 domy; w 1789 r. miało ją zamieszkiwać 287 ludzi (w tym 137 kobiet), a w 1791 - 261 ludzi (128 kobiet)<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>.

Pamiątką po dawnym dworze jest aleja lipowa (pomnik przyrody).

==Wykaz ulic==
*Cmentarna
*Porajska
*Piaskowa
*Zielona
*Partyzantów
*Smużna
*Źródlana
*Częstochowska
*Leśna
*Prosta
*Koziegłowska
*Nowa
*Browarna
*Poprzeczna
*Studzienna
*Górska
*Szkolna
*Krzywa
*Piwniczna
*Szklana
*Poległych
*Ludowa
*Wolności

==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==
*

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Poraj|Choroń]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Poraj|Choroń]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem myszkowskim|Choroń]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Choroń]]

Dekanat porajski

2012-03-10T15:34:54Z

Tom:

Dekanat porajski jest jednym z 35 dekanatów [[Archidiecezja Częstochowska|archidiecezji częstochowskiej]], w jego skład wchodzi obecnie 10 parafii.

==Parafie wchodzące w skład dekanatu:==

*[[Choroń (gm. Poraj)|Choroń]] - parafia p.w. św. Jana Chrzciciela
*[[Jastrząb (gm. Poraj)|Jastrząb]] - parafia p.w. Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia
*Kamienica Polska - parafia p.w. św. Michała Archanioła
*Nierada - parafia p.w. św. Ap. Piotra i Pawła
*Osiny - parafia p.w. św. Tomasza Apostoła
*Poczesna - parafia p.w. św. Jana Chrzciciela
*[[Poraj (gm. Poraj)|Poraj]] - parafia p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa
*Starcza - parafia p.w. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej
*Wanaty - parafia p.w. bł. Karoliny Kózkówny BM
*Wrzosowa - parafia p.w. Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
== Galeria ==

<gallery>
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
Plik:Kosciol.jpg|Kościół parafialny p.w.
</gallery>

[[Kategoria:Dekanaty archidiecezji częstochowskiej|porajski]]

Las Mrzygłodzki

2012-03-10T15:28:23Z

Tom:

Kompleks lasu mieszanego, w nadleśnictwie Siewierz, rozciągającego się od drogi wojewódzkiej DW-791 do [[Smudzówka (potok)|potoku Smudzówka]], w Obniżeniu Górnej Warty i na wschodnim fragmencie Progu Woźnickiego, w południowej części [[Myszków|Myszkowa]] (obręby geodezyjne Mrzygłód i Mrzygłódka<ref>w związku z czym na mapie topograficznej M-34-51-B-c-4 "Myszków-Mrzygłód" i w geoportalu błędnie nazwano go "lasem mrzygłódzkim"</ref>) i północnym skraju miasta [[Poręba]].
[[plik:Porebska.JPG|200px|right|końcowy odcinek ul. Porębskiej w Myszkowie]]
Kompleks leśny ciągnie się równoleżnikowo: centralny w miarę zwarty las zajmuje przeszło 5,5 km² (w granicy Myszkowa 4,2 km²), w tym ok 10 ha łąk i polan śródleśnych. Do kompleksu zalicza się również mniejszy las znajdujący się w przeważającej części w granicy Zawiercia (na północny-zachód od [[Marciszów (Zawiercie)|Marciszowa]]) oddzielony od właściwego lasu dolinką strumienia. Łąki śródleśne coraz bardziej zarastają - największą łąką jest Łąka Kalinowa. Niegdyś las mrzygłodzki był co najmniej o połowę większy sięgając w centralny rejon dzisiejszej Poręby - pod koniec XVIII wieku opisano: "na południe od Mrzygłodu ciągnie się las ku Niwkom, Dziechciarzom i Porębie – las ten jednak jest bardzo zniszczony przez huty i kuźnice żelazne"<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta i A. Szumańskiego</ref>. Z kolei w drugiej połowie XX w. na północny został powiększony przez zalesienie słabych gleb na południe od Mrzygłódki. "Zimowa katastrofa" w styczniu 2010 roku która dotknęła głównie lasy na Jurze spowodowała również pewne (choć mniejsze) szkody także w lesie mrzygłodzkim (szadź powaliła przede wszystkim brzozy i słabe drzewa we wschodniej części lasu).
[[plik:Partyzantow.JPG|200px|right|końcowy odcinek ul. Partyzantów w Porębie]]
Las Mrzygłodzki znajduje się na głównym dziale wodnym kraju (Wisła-Odra) - przeważająca część jest odwadniana przez [[Mrzygłodzki Potok|potok mrzygłodzki]] - dopływ Warty, pozostałe fragmenty przez niewielkie rowy uchodzące do [[Smudzówka (potok)|potoku Smudzówka]] i [[Krawce (potok)|potoku Krawce]] będące dopływami Czarnej Przemszy. We wschodniej części sporo terenów podmokłych - głównie wzdłuż cieków wodnych oraz w rejonach pogórniczych. Kopce i doły są rozrzucone głównie w południowej części kompleksu - najwięcej pozostałości po górnictwie węgla brunatnego zachowało się na południowo-wschodnim krańcu oddziału 117. W części zachodniej głównie w okolicy Drogi Mrzygłodzkiej znajdują się liczne doły po pozyskiwaniu piasków i żwirów (w dużej części zarośnięte) oraz jedno większe wyrobisko po działalności firmy "Górnik" - obecnie zalane wodą. Las przecina linia wysokiego napięcia (220kV) oraz gazociąg średniego ciśnienia (Ø250).
[[plik:Lasmrz1.JPG|200px|right|ślady pogórnicze w południowej części lasu]]
[[plik:Wyrobisko_gornik.JPG|200px|right|wyrobisko po "Górniku" przy Drodze Mrzygłodzkiej]]
[[plik:Lasmrz3.JPG|200px|right|wschodnia część lasu po zimie 2010]]
Środowisko leśne jest średnio korzystne dla rekreacji; teren lasu przecinają z północny na południe dwie drogi szutrowe: ulica Porębska (czarny szlak pieszy i niebieski rowerowy) z Mrzygłodu do Poręby i Droga Mrzygłodzka (niebieski szlak rowerowy) z Sikorki (Mrzygłódki) do Poręby-Niwek. Pozostałe drogi i ścieżki (za wyjątkiem dwóch biegnących równoleżnikowo) są wąskie, czasem nieprzejezdne. Orientację utrudnia zanikanie ścieżek oznaczonych m.in. na mapie topograficznej "Myszków-Mrzygłód" i powstanie nowych kolein w związku z cięciami, pracami przy linii wysokiego napięcia i gazociągu. Pogranicze oddziału 117 i 118 to jedno z najbardziej odludnych miejsc w tym rejonie: w promieniu 1,5 km nie ma żadnej zabudowy, a najbliższe domy mieszkalne są w odległości ok 1,7 km (w linii prostej). Dotąd las mrzygłodzki (jak na swoje położenie - na granicy miast) był stosunkowo mniej penetrowany (poza fragmentami wzdłuż wspomnianych dróg), przed kilkoma laty zaprzestano eksploatacji wyrobiska przy Drodze Mrzygłodzkiej, ale nowa zabudowa w rejonie Sikorki zaczyna wchodzić w granicę lasu; w Porębie jest planowane wybudowanie jednorodzinnego osiedla "Na Stoku" wzdłuż ul. Partyzantów, które sięgnie pod las<ref>Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenów budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego w rejonie ulicy Partyzantów w Porębie</ref>. Występuje problem dzikich wysypisk śmieci: najwięcej jest ich wzdłuż ulicy Porębskiej, a śmieci wypełniają dna niektórych wyrobisk w sąsiedztwie Drogi Mrzygłodzkiej.
{{Przypisy}}

Marciszów (Zawiercie)

2012-03-10T15:20:43Z

Tom:

Marciszów - dzielnica [[Zawiercie|Zawiercia]]

Wieś należała do klucza mrzygłodzkiego, do parafii Kromołów; w 1791 r. mieszkało tu 172 ludzi (w tym 87 kobiet) w 35 domach, nad Wartą znajdowała się fryszernia (kuźnica)<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. Pod koniec XIX w. w okolicy działały niewielkie kopalnie węgla brunatnego, młyn amerykański; Marciszów liczył 340 mieszkańców w 52 domach<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>. Po I wojnie światowej w okolicy działała kopalnia węgla brunatnego "Adela"<ref>na pograniczu dzisiejszego Myszkowa i Zawiercia - zobacz [[Kopalnia (Myszków)]]</ref>.

Niewielkie ślady po górnictwie są widoczne w północnej części Marciszowa. Na zachód od Marciszowa istniał lasek (Cerefisko), po wojnie wysypisko śmieci. Obecnie Marciszów znany jest z hotelu Villa Verde; na zachodzie (niedaleko granicy z Porębą) powstała specjalna strefa ekonomiczna.

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Zawiercia|Marciszów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z Zawierciem|Marciszów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Marciszów (Zawiercie)]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Marciszów (Zawiercie)]]

Marciszów (Zawiercie)

2012-03-10T15:18:27Z

Tom:

Marciszów - dzielnica [[Zawiercie|Zawiercia]]

Wieś należała do klucza mrzygłodzkiego, do parafii Kromołów; w 1791 r. mieszkało tu 172 ludzi (w tym 87 kobiet) w 35 domach, nad Wartą znajdowała się fryszernia (kuźnica)<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. Pod koniec XIX w. w okolicy działały niewielkie kopalnie węgla brunatnego, młyn amerykański; Marciszów liczył 340 mieszkańców w 52 domach<ref>. Po I wojnie światowej w okolicy działała kopalnia węgla brunatnego "Adela"<ref>na pograniczu dzisiejszego Myszkowa i Zawiercia - zobacz [[Kopalnia (Myszków)]]</ref>.

Niewielkie ślady po górnictwie są widoczne w północnej części Marciszowa. Na zachód od Marciszowa istniał lasek (Cerefisko), po wojnie wysypisko śmieci. Obecnie Marciszów znany jest z hotelu Villa Verde; na zachodzie (niedaleko granicy z Porębą) powstała specjalna strefa ekonomiczna.

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Zawiercia|Marciszów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z Zawierciem|Marciszów]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem zawierciańskim|Marciszów (Zawiercie)]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Marciszów (Zawiercie)]]

Małobądz (Będzin)

2012-03-10T14:52:28Z

Tom:

Małobądz - dzielnica [[Będzin|Będzina]]

Miejscowość występowała również pod nazwami Miłobądź, Małobądź.

Od swych początków miejscowość była powiązana z Będzinem choćby przez przynależność parafialną, choć do 1790 roku należała do księstwa siewierskiego. Pod koniec XVIII w. wieś była własnością Stanisława Mieroszewskiego, był tu młyn i dwór, 29 chałup; liczba ludności wahała się między 202 (1783, 1790) a 212 mieszk. (1792)<ref>Materiały do słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU. Kraków 1939</ref>. Pod koniec XIX w. wieś należała do gminy Gzichów, liczyła 400 mieszk. w 56 domach; działała tu olejarnia i młyn amerykański<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Będzina|Małobądz]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z Będzinem|Małobądz]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem będzińskim|Małobądz (Będzin)]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Małobądz (Będzin)]]

Malinowice (gm. Psary)

2012-03-10T14:33:35Z

Tom:

Malinowice

Miejscowość do 1790 należała do księstwa siewierskiego do parafii w Wojkowicach Kościelnych. Pod koniec XVIII w. wieś była własnością Franciszka Krasuskiego, składała się z dworu, browaru, karczmy i 15 chałup; w 1792 roku notowano 57 mieszkańców (w tym 26 kobiet)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. było tu 27 domostw, a mieszkało 226 ludzi; w latach 70. XIX w. - 35 domów i 270 mieszkańców. Pod koniec XIX w. wieś była własnością Hugona Hohenlohe<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

==Dzielnic i osiedla==

*[[Bory (Malinowice)|Bory]]

==Wykaz ulic==
*Brzozowa
*Bory
*Ogrodowa
*Krótka
*Modrzewiowa
*Szkolna
*Słoneczna
*Topolowa
*Strumyczna
*Wiejska
*Wierzbowa
*Zielona
==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

==Linki zewnętrzne==

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Psary|Malinowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Psary|Malinowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem będzińskim|Malinowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Malinowice]]

Malinowice (gm. Psary)

2012-03-10T14:26:30Z

Tom:

Malinowice

Miejscowość do 1790 należała do księstwa siewierskiego do parafii w Wojkowicach Kościelnych. Pod koniec XVIII w. wieś była własnością Franciszka Krasuskiego, składała się z dworu, browaru, karczmy i 15 chałup; w 1792 roku notowano 57 mieszkańców (w tym 26 kobiet)<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W. Semkowicza, T. Czorta, A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. W 1827 r. było tu 27 domostw, a mieszkało 226 ludzi; w latach 70. XIX w. - 35 domów i 270 mieszkańców. Pod koniec XIX w. wieś była własnością Hugona Hohenlohe<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI</ref>.

==Dzielnic i osiedla==

*[[Bory (Malinowice)|Bory]]

==Wykaz ulic==
*Brzozowa
*Bory
*Ogrodowa
*Krótka
*Modrzewiowa
*Szkolna
*Słoneczna
*Topolowa
*Strumyczna
*Wiejska
*Wierzbowa
*Zielona
==Galeria==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia:
</gallery>

{Przypisy}

==Linki zewnętrzne==
*
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Psary|Malinowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z gminą Psary|Malinowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe związane z powiatem będzińskim|Malinowice]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Malinowice]]

Łazy

2012-02-17T10:58:48Z

Tom:

Łazy ...

Jedno z najmłodszych miast w Zagłębiu i zarazem jedno z miast o najkrótszej historii.

Pod koniec XVIII w. wspominano Łazy ("Na Łazach") jako przyległość Rokitna - jedynym obiektem był mały browar<ref>Materiały do Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w Dobie Sejmu Czteroletniego pod red. W Semkowicza, T. Czorta. A. Szumańskiego, Wyd. PAU, Kraków 1939</ref>. Dynamiczny rozwój miejscowości nastąpił po przeprowadzeniu tu Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej ze stacją dla obsługi Ogrodzieńca, Kromołowa<ref>początkowo w Zawierciu nie było nawet przystanku</ref> i okolicznych miejscowości. W latach 80. XIX w. miejscowość liczyła 10 budynków i 46 mieszkańców, a kolonia Łazowskie Rudy 12 domostw i 38 mieszkańców<ref>Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. V</ref>.

==Dzielnice i osiedla==
*[[Bory (Łazy) Bory]]
*[[Głazówka (Łazy) Głazówka]]
*[[Gzichów (Łazy) Gzichów]]
*[[Kąty (Łazy) Kąty]]
*[[Młynek (Łazy) Młynek]]
*[[Podlesie (Łazy) Podlesie]]
*[[Spaleniska (Łazy) Spaleniska]]
*[[Trójkąt (Łazy) Trójkąt]]

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta Regionu|Łazy]]
[[Kategoria:Nazwy miejscowe|Łazy]]

Kopalnia (Myszków)

2012-01-26T18:40:47Z

Tom:

Niewielkie osiedle w [[Myszków|Myszkowie]] (obręb geodezyjny Mrzygłód) tuż przy granicy z Zawierciem. Nazwę i istnienie zawdzięcza działaniu kopalń węgla brunatnego "Nierada" i "Adela" (działających przed 1924 r).

Do centralnej części miejscowości prowadzi niewielka droga szutrowa, dwa gospodarstwa położone są tuż przy drodze wojewódzkiej DW-791. Przy skrzyżowaniu wybudowano niewielką kapliczkę. Osiedle jest od zachodu otoczone niewielkim lasem łączącym się z kompleksem [[Las Mrzygłodzki|lasu mrzygłodzkiego]]. Tam zachowało się najwięcej pozostałości po działalności górniczej, choć jedynie w postaci niewielkich dołów (jeden większy wypełniony na stałe wodą) i kopców. W okolicy działalność rolnicza coraz bardziej zanika, a postępuje zarastanie łąk młodymi brzozami.

Teren między centralną częścią osiedla a DW-791 objęto w 2003 roku miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (nieaktualny od 2011) z przeznaczeniem pod zabudowę zagrodową - jednak nie przeprowadzono tam żadnej inwestycji budowlanej (jedynie niwelację terenu). Okolica atrakcyjna dla osadnictwa z racji położenia na granicy miast, przy drodze wojewódzkiej i zlokalizowanej tam stacji benzynowej (w granicy Zawiercia), z drugiej strony nie sprzyjają hałas, niekorzystny topoklimat, brak planu zagospodarowania przestrzennego. W planach jest przebudowa (poszerzenie) DW-791.