Adam Chmielowski - Historia wersji

Michał Kusiak o 10:43, 3 paź 2014

2014-10-03T10:43:08Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:43, 3 paź 2014
Linia 7:		Linia 7:
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia = [[20 sierpnia]] [[1845]]		\|data urodzenia = [[20 sierpnia]] [[1845]]
	\|miejsce urodzenia = [[Igołomnia]]		\|miejsce urodzenia = Igołomnia
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = [[25 grudnia]] [[1916]]		\|data śmierci = [[25 grudnia]] [[1916]]
	\|miejsce śmierci = [[Kraków]]		\|miejsce śmierci = Kraków
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
Linia 21:		Linia 21:
	}}		}}

	'''Adam Hilary Bernard Chmielowski''', herbu Jastrzębiec, znany jako święty Albert Chmielowski oraz święty Brat Albert (ur. 20 sierpnia 1845 w Igołomii, zm. 25 grudnia 1916 w Krakowie) − polski zakonnik, tercjarz franciszkański, założyciel zgromadzenia albertynów i albertynek, powstaniec, malarz, krytyk i teoretyk sztuki, święty Kościoła katolickiego, znany z pełnej poświęcenia pracy dla biednych i bezdomnych.		'''Adam Hilary Bernard Chmielowski''' herbu Jastrzębiec, znany jako święty Albert Chmielowski oraz święty Brat Albert (ur. [[20 sierpnia]] [[1845]] r. w Igołomii, zm. [[25 grudnia]] [[1916]] r. w Krakowie) − polski zakonnik, tercjarz franciszkański, założyciel zgromadzenia albertynów i albertynek, powstaniec, malarz, krytyk i teoretyk sztuki, święty Kościoła katolickiego, znany z pełnej poświęcenia pracy dla biednych i bezdomnych.

	==Życiorys==		==Życiorys==

Piotr Dudała o 08:06, 20 sie 2014

2014-08-20T08:06:59Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:06, 20 sie 2014
Linia 43:		Linia 43:
	===Działalność zakonna===		===Działalność zakonna===
	25 sierpnia 1887 roku Adam Chmielowski przywdział szary habit tercjarski i przyjął imię brat Albert. Dokładnie rok później złożył śluby tercjarza na ręce kard. Albina Dunajewskiego. Ten dzień jest jednocześnie początkiem działalności Zgromadzenia Braci III Zakonu św. Franciszka Posługujących Ubogim, zwanego popularnie "albertynami". Przejęło ono od zarządu miasta opiekę nad ogrzewalnią dla mężczyzn przy ulicy Piekarskiej w Krakowie. W niecały rok później brat Albert wziął również pod swoją opiekę ogrzewalnię dla kobiet, a grupa jego pomocnic, którymi kierowała siostra Bernardyna Jabłońska, stała się zalążkiem "albertynek".		25 sierpnia 1887 roku Adam Chmielowski przywdział szary habit tercjarski i przyjął imię brat Albert. Dokładnie rok później złożył śluby tercjarza na ręce kard. Albina Dunajewskiego. Ten dzień jest jednocześnie początkiem działalności Zgromadzenia Braci III Zakonu św. Franciszka Posługujących Ubogim, zwanego popularnie "albertynami". Przejęło ono od zarządu miasta opiekę nad ogrzewalnią dla mężczyzn przy ulicy Piekarskiej w Krakowie. W niecały rok później brat Albert wziął również pod swoją opiekę ogrzewalnię dla kobiet, a grupa jego pomocnic, którymi kierowała siostra Bernardyna Jabłońska, stała się zalążkiem "albertynek".
			]]

	Ecce homo t2.jpg		[[Plik:Ecce homo t2.jpg\|left\|thumb\|450px\|Najsłynniejszy Obraz Adama Chmielowskiego "Ecce Homo"]]

	Albert był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność. Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych oraz tzw. kuchnie ludowe. Za jego życia powstało 21 takich domów, gdzie potrzebujący otaczani byli opieką 40 braci i 120 sióstr. Przykładem swego życia Brat Albert uczył współbraci i współsiostry, że trzeba być "dobrym jak chleb". Zalecał też przestrzeganie krańcowego ubóstwa, które od lat wielu było również jego udziałem. Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą i trudami życia w przytułku, który założył dla mężczyzn, 25 grudnia 1916 r. w Krakowie.		Albert był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność. Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych oraz tzw. kuchnie ludowe. Za jego życia powstało 21 takich domów, gdzie potrzebujący otaczani byli opieką 40 braci i 120 sióstr. Przykładem swego życia Brat Albert uczył współbraci i współsiostry, że trzeba być "dobrym jak chleb". Zalecał też przestrzeganie krańcowego ubóstwa, które od lat wielu było również jego udziałem. Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą i trudami życia w przytułku, który założył dla mężczyzn, 25 grudnia 1916 r. w Krakowie.

Piotr Dudała o 08:04, 20 sie 2014

2014-08-20T08:04:26Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:04, 20 sie 2014
Linia 43:		Linia 43:
	===Działalność zakonna===		===Działalność zakonna===
	25 sierpnia 1887 roku Adam Chmielowski przywdział szary habit tercjarski i przyjął imię brat Albert. Dokładnie rok później złożył śluby tercjarza na ręce kard. Albina Dunajewskiego. Ten dzień jest jednocześnie początkiem działalności Zgromadzenia Braci III Zakonu św. Franciszka Posługujących Ubogim, zwanego popularnie "albertynami". Przejęło ono od zarządu miasta opiekę nad ogrzewalnią dla mężczyzn przy ulicy Piekarskiej w Krakowie. W niecały rok później brat Albert wziął również pod swoją opiekę ogrzewalnię dla kobiet, a grupa jego pomocnic, którymi kierowała siostra Bernardyna Jabłońska, stała się zalążkiem "albertynek".		25 sierpnia 1887 roku Adam Chmielowski przywdział szary habit tercjarski i przyjął imię brat Albert. Dokładnie rok później złożył śluby tercjarza na ręce kard. Albina Dunajewskiego. Ten dzień jest jednocześnie początkiem działalności Zgromadzenia Braci III Zakonu św. Franciszka Posługujących Ubogim, zwanego popularnie "albertynami". Przejęło ono od zarządu miasta opiekę nad ogrzewalnią dla mężczyzn przy ulicy Piekarskiej w Krakowie. W niecały rok później brat Albert wziął również pod swoją opiekę ogrzewalnię dla kobiet, a grupa jego pomocnic, którymi kierowała siostra Bernardyna Jabłońska, stała się zalążkiem "albertynek".

			Ecce homo t2.jpg

	Albert był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność. Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych oraz tzw. kuchnie ludowe. Za jego życia powstało 21 takich domów, gdzie potrzebujący otaczani byli opieką 40 braci i 120 sióstr. Przykładem swego życia Brat Albert uczył współbraci i współsiostry, że trzeba być "dobrym jak chleb". Zalecał też przestrzeganie krańcowego ubóstwa, które od lat wielu było również jego udziałem. Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą i trudami życia w przytułku, który założył dla mężczyzn, 25 grudnia 1916 r. w Krakowie.		Albert był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność. Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych oraz tzw. kuchnie ludowe. Za jego życia powstało 21 takich domów, gdzie potrzebujący otaczani byli opieką 40 braci i 120 sióstr. Przykładem swego życia Brat Albert uczył współbraci i współsiostry, że trzeba być "dobrym jak chleb". Zalecał też przestrzeganie krańcowego ubóstwa, które od lat wielu było również jego udziałem. Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą i trudami życia w przytułku, który założył dla mężczyzn, 25 grudnia 1916 r. w Krakowie.

Loukas o 08:34, 4 wrz 2013

2013-09-04T08:34:38Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:34, 4 wrz 2013
Linia 47:		Linia 47:

	===Beatyfikacja i kanonizacja===		===Beatyfikacja i kanonizacja===
	Jan Paweł II beatyfikował go 22 czerwca 1983 r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował 12 listopada 1989 r. w Watykanie.		Jan Paweł II beatyfikował go [[22 czerwca]] [[1983]] r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował [[12 listopada]] [[1989]] r. w Watykanie.

	Patron główny [[Diecezja Sosnowiecka\|Diecezji Sosnowieckiej]].		Patron główny [[Diecezja Sosnowiecka\|Diecezji Sosnowieckiej]].

Loukas: Redakcyjne.

2013-09-04T08:22:59Z

Redakcyjne.

← poprzednia wersja		Wersja z 08:22, 4 wrz 2013
Linia 21:		Linia 21:
	}}		}}

	Adam Hilary Bernard Chmielowski ~~CFA~~ herbu Jastrzębiec, znany jako święty Albert Chmielowski oraz święty Brat Albert (ur. 20 sierpnia 1845 w Igołomii, zm. 25 grudnia 1916 w Krakowie) − polski zakonnik, tercjarz franciszkański, założyciel zgromadzenia albertynów i albertynek, powstaniec, malarz, święty Kościoła katolickiego, znany z pełnej poświęcenia pracy dla biednych i bezdomnych.		'''Adam Hilary Bernard Chmielowski''', herbu Jastrzębiec, znany jako święty Albert Chmielowski oraz święty Brat Albert (ur. 20 sierpnia 1845 w Igołomii, zm. 25 grudnia 1916 w Krakowie) − polski zakonnik, tercjarz franciszkański, założyciel zgromadzenia albertynów i albertynek, powstaniec, malarz, krytyk i teoretyk sztuki, święty Kościoła katolickiego, znany z pełnej poświęcenia pracy dla biednych i bezdomnych.

	Adam Chmielowski urodził się w Igołomii~~, (wówczas powiat miechowski), jako dziecko (~~najstarszy ~~syn)~~ Józefy Borzysławskiej i Wojciecha Chmielowskiego, ~~później~~ naczelnika carskiej komory celnej w Szczypiornie pod Kaliszem. ~~Był pierwszym dzieckiem w rodzinie, miał~~ troje młodszego rodzeństwa (Stanisława, Mariana i Jadwigę). Ze względu na specyfikę tamtego okresu, ochrzczono go 26 sierpnia 1845 bez udziału księdza (tzw. chrzest z wody). Dopiero 17 czerwca 1847 roku, w kościele Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Warszawie, dopełniono ceremonii chrztu.		==Życiorys==
			===Rodzina===
			Adam Chmielowski urodził się w Igołomii koło Miechowa. Był najstarszy synem Józefy Borzysławskiej i Wojciecha Chmielowskiego, późniejszego naczelnika carskiej komory celnej w Szczypiornie pod Kaliszem. Miał troje młodszego rodzeństwa (Stanisława, Mariana i Jadwigę). Ze względu na specyfikę tamtego okresu, ochrzczono go [[26 sierpnia]] [[1845]] bez udziału księdza (tzw. chrzest z wody). Dopiero [[17 czerwca]] [[1847]] roku, w kościele Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Warszawie, dopełniono ceremonii chrztu.

	25 sierpnia 1853 roku Adam utracił ojca. W 1855 r. otrzymał stypendium rządowe i wyjechał do szkoły w Sankt Petersburgu, gdzie rozpoczął edukację w Korpusie Kadetów. Od 1858 r., po przeprowadzce do Warszawy, kontynuował naukę w Gimnazjum Realnym Jana Pankiewicza. W 1861 r. podjął studia w Instytucie Politechnicznym i Rolniczo-Leśnym w Nowej Aleksandrii (Puławy), gdzie poznał i zaprzyjaźnił się z wybitnym malarzem Maksymilianem Gierymskim.		25 sierpnia 1853 roku Adam utracił ojca.

			===Edukacja===
			W 1855 r. otrzymał stypendium rządowe i wyjechał do szkoły w Sankt Petersburgu, gdzie rozpoczął edukację w Korpusie Kadetów. Od 1858 r., po przeprowadzce do Warszawy, kontynuował naukę w Gimnazjum Realnym Jana Pankiewicza. W 1861 r. podjął studia w Instytucie Politechnicznym i Rolniczo-Leśnym w Nowej Aleksandrii (Puławy), gdzie poznał i zaprzyjaźnił się z wybitnym malarzem Maksymilianem Gierymskim.

	Po śmierci matki (28 sierpnia 1859 roku) rodzeństwo Adama przekazano pod opiekę siostry ojca – Petroneli Chmielowskiej. Młody Chmielowski kontynuował naukę w Instytucie Politechnicznym w Puławach. W tym okresie włączył się w działalność konspiracyjną.		Po śmierci matki (28 sierpnia 1859 roku) rodzeństwo Adama przekazano pod opiekę siostry ojca – Petroneli Chmielowskiej. Młody Chmielowski kontynuował naukę w Instytucie Politechnicznym w Puławach. W tym okresie włączył się w działalność konspiracyjną.

			===Powstanie styczniowe===
	Młody Adam Chmielowski przyłączył się do powstania styczniowego w 1863 r. w czasie gdy kontynuował naukę w Instytucie Politechnicznym w Puławach. Walczył kolejno w oddziałach Leona Frankowskiego (pod Kurowem) i Mariana Langiewicza. Po wygranej bitwie pod Grochowiskami przeszedł z oddziałem Langiewicza do Galicji. Tu wzięty do niewoli przez Austriaków, został wywieziony do Ołomuńca na terenie ówczesnej monarchii habsburskiej. Wykorzystując sprzyjającą okazję zbiegł w maju 1863 r., przedostał się do kraju i włączył ponownie do walk powstańczych.		Młody Adam Chmielowski przyłączył się do powstania styczniowego w 1863 r. w czasie gdy kontynuował naukę w Instytucie Politechnicznym w Puławach. Walczył kolejno w oddziałach Leona Frankowskiego (pod Kurowem) i Mariana Langiewicza. Po wygranej bitwie pod Grochowiskami przeszedł z oddziałem Langiewicza do Galicji. Tu wzięty do niewoli przez Austriaków, został wywieziony do Ołomuńca na terenie ówczesnej monarchii habsburskiej. Wykorzystując sprzyjającą okazję zbiegł w maju 1863 r., przedostał się do kraju i włączył ponownie do walk powstańczych.

Linia 35:		Linia 41:
	Zagrożony nasilającymi się represjami wobec powstańców, za staraniem rodziny, wydostał się z niewoli i w maju 1864 r. trafił do Paryża. Tu dzięki pomocy finansowej od Komitetu Polsko-Francuskiego mógł poddać się dalszemu leczeniu i otrzymał gutaperkową, najlepszą w tym czasie protezę. Po ogłoszeniu amnestii w 1865 r. powrócił do Warszawy, gdzie rozpoczął studia malarskie, które później kontynuował.		Zagrożony nasilającymi się represjami wobec powstańców, za staraniem rodziny, wydostał się z niewoli i w maju 1864 r. trafił do Paryża. Tu dzięki pomocy finansowej od Komitetu Polsko-Francuskiego mógł poddać się dalszemu leczeniu i otrzymał gutaperkową, najlepszą w tym czasie protezę. Po ogłoszeniu amnestii w 1865 r. powrócił do Warszawy, gdzie rozpoczął studia malarskie, które później kontynuował.

			===Działalność zakonna===
	25 sierpnia 1887 roku Adam Chmielowski przywdział szary habit tercjarski i przyjął imię brat Albert. Dokładnie rok później złożył śluby tercjarza na ręce kard. Albina Dunajewskiego. Ten dzień jest jednocześnie początkiem działalności Zgromadzenia Braci III Zakonu św. Franciszka Posługujących Ubogim, zwanego popularnie "albertynami". Przejęło ono od zarządu miasta opiekę nad ogrzewalnią dla mężczyzn przy ulicy Piekarskiej w Krakowie. W niecały rok później brat Albert wziął również pod swoją opiekę ogrzewalnię dla kobiet, a grupa jego pomocnic, którymi kierowała siostra Bernardyna Jabłońska, stała się zalążkiem "albertynek".		25 sierpnia 1887 roku Adam Chmielowski przywdział szary habit tercjarski i przyjął imię brat Albert. Dokładnie rok później złożył śluby tercjarza na ręce kard. Albina Dunajewskiego. Ten dzień jest jednocześnie początkiem działalności Zgromadzenia Braci III Zakonu św. Franciszka Posługujących Ubogim, zwanego popularnie "albertynami". Przejęło ono od zarządu miasta opiekę nad ogrzewalnią dla mężczyzn przy ulicy Piekarskiej w Krakowie. W niecały rok później brat Albert wziął również pod swoją opiekę ogrzewalnię dla kobiet, a grupa jego pomocnic, którymi kierowała siostra Bernardyna Jabłońska, stała się zalążkiem "albertynek".

	Albert był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność. Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych oraz tzw. kuchnie ludowe. Za jego życia powstało 21 takich domów, gdzie potrzebujący otaczani byli opieką 40 braci i 120 sióstr. Przykładem swego życia Brat Albert uczył współbraci i współsiostry, że trzeba być "dobrym jak chleb". Zalecał też przestrzeganie krańcowego ubóstwa, które od lat wielu było również jego udziałem. Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą i trudami życia w przytułku, który założył dla mężczyzn, 25 grudnia 1916 r. w Krakowie.		Albert był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność. Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych oraz tzw. kuchnie ludowe. Za jego życia powstało 21 takich domów, gdzie potrzebujący otaczani byli opieką 40 braci i 120 sióstr. Przykładem swego życia Brat Albert uczył współbraci i współsiostry, że trzeba być "dobrym jak chleb". Zalecał też przestrzeganie krańcowego ubóstwa, które od lat wielu było również jego udziałem. Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą i trudami życia w przytułku, który założył dla mężczyzn, 25 grudnia 1916 r. w Krakowie.

			===Beatyfikacja i kanonizacja===
	Jan Paweł II beatyfikował go 22 czerwca 1983 r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował 12 listopada 1989 r. w Watykanie.		Jan Paweł II beatyfikował go 22 czerwca 1983 r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował 12 listopada 1989 r. w Watykanie.

	Patron główny Diecezji Sosnowieckiej.		Patron główny [[Diecezja Sosnowiecka\|Diecezji Sosnowieckiej]].



	''Biogram opracował: Piotr Dudała''		''Biogram opracował: Piotr Dudała''

	~~''źródło~~: ~~Wikipedia''~~		==Linki zewnętrzne==
			*[http://www.culture.pl/baza-sztuki-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/adam-brat-albert-chmielowski# Artykuł Ireny Kossowskiej o twórczości malarskiej Adama Chmielowskiego na stronie culture.pl]
			*[http://www.albertyni.opoka.org.pl/ Strona internetowa Zgromadzenia Braci Albertynów]
			*[http://www.albertynki.pl/galeria_.php Galeria obrazów i rysunków Adama Chmielowskiego na stronie internetowej Albertynek]

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Chmielowski, Albert]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Chmielowski, Albert]]

Michał Kusiak: Albert Chmielowski przeniesiono do Adam Chmielowski

2013-09-03T15:22:37Z

Albert Chmielowski przeniesiono do Adam Chmielowski

← poprzednia wersja	Wersja z 15:22, 3 wrz 2013
(Brak różnic)

Piotr Dudała o 21:12, 16 lut 2013

2013-02-16T21:12:40Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:12, 16 lut 2013
Linia 49:		Linia 49:

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Chmielowski, Albert]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Chmielowski, Albert]]
	[[Kategoria:Ludzie związani z ~~Zagłębiem~~\|Chmielowski, Albert]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Chmielowski, Albert]]
	[[Kategoria:Duchowni\|Chmielowski, Albert]]		[[Kategoria:Duchowni\|Chmielowski, Albert]]


	{{DEFAULTSORT: Chmielowski, Albert}}		{{DEFAULTSORT: Chmielowski, Albert}}

Piotr Dudała o 17:45, 16 lut 2013

2013-02-16T17:45:18Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:45, 16 lut 2013
Linia 53:		Linia 53:


	{{DEFAULTSORT:~~Kaszak Grzegorz~~}}		{{DEFAULTSORT: Chmielowski, Albert}}

Piotr Dudała o 17:44, 16 lut 2013

2013-02-16T17:44:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:44, 16 lut 2013
Linia 41:		Linia 41:
	Jan Paweł II beatyfikował go 22 czerwca 1983 r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował 12 listopada 1989 r. w Watykanie.		Jan Paweł II beatyfikował go 22 czerwca 1983 r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował 12 listopada 1989 r. w Watykanie.

	Patron główny Diecezji Sosnowieckiej		Patron główny Diecezji Sosnowieckiej.

			''Biogram opracował: Piotr Dudała''

			''źródło: Wikipedia''


			[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Chmielowski, Albert]]
			[[Kategoria:Ludzie związani z Zagłębiem\|Chmielowski, Albert]]
			[[Kategoria:Duchowni\|Chmielowski, Albert]]


			{{DEFAULTSORT:Kaszak Grzegorz}}

Piotr Dudała o 17:42, 16 lut 2013

2013-02-16T17:42:16Z

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 Adam Hilary Bernard Chmielowski CFA herbu Jastrzębiec, znany jako święty Albert Chmielowski oraz święty Brat Albert (ur. 20 sierpnia 1845 w Igołomii, zm. 25 grudnia 1916 w Krakowie) − polski zakonnik, tercjarz franciszkański, założyciel zgromadzenia albertynów i albertynek, powstaniec, malarz, święty Kościoła katolickiego, znany z pełnej poświęcenia pracy dla biednych i bezdomnych.
@@ Linia 19: / Linia 41: @@
 Jan Paweł II beatyfikował go 22 czerwca 1983 r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował 12 listopada 1989 r. w Watykanie.
-Patron główny Diecezji Sosnowieckiej.
+Patron główny Diecezji Sosnowieckiej