Aleksander Zagórny - Historia wersji

Piotr Dudała o 11:37, 26 lut 2018

2018-02-26T11:37:11Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:37, 26 lut 2018
Linia 35:		Linia 35:
	==Pośmiertne odznaczenie==		==Pośmiertne odznaczenie==

	W Westybulu Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach 2 marca 2016r. odbyła się uroczystość wręczenia orderów i odznaczeń państwowych kilkudziesięciu osobom szczególnie zasłużonym w różnych dziedzinach życia społecznego i pracy zawodowej. Ordery i odznaczenia państwowe w imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wręczał wojewoda śląski Jarosław Wieczorek. Postanowieniem Prezydenta RP za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczpospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczony został pośmiertnie Aleksander Zagórny – odznaczenie odebrał syn, Leszek Zagórny.		W Westybulu Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach 2 marca 2016r. odbyła się uroczystość wręczenia orderów i odznaczeń państwowych kilkudziesięciu osobom szczególnie zasłużonym w różnych dziedzinach życia społecznego i pracy zawodowej. Ordery i odznaczenia państwowe w imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wręczał wojewoda śląski Jarosław Wieczorek. Postanowieniem Prezydenta RP za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczpospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczony został pośmiertnie Aleksander Zagórny – odznaczenie odebrał jego syn, Leszek Zagórny, wieloletni pracownik Starostwa Powiatowego w Będzine.

Piotr Dudała o 12:21, 5 mar 2016

2016-03-05T12:21:12Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:21, 5 mar 2016
Linia 35:		Linia 35:
	==Pośmiertne odznaczenie==		==Pośmiertne odznaczenie==

	W Westybulu Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego 2 marca ~~206r~~. odbyła się uroczystość wręczenia orderów i odznaczeń państwowych kilkudziesięciu osobom szczególnie zasłużonym w różnych dziedzinach życia społecznego i pracy zawodowej. Ordery i odznaczenia państwowe w imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wręczał wojewoda śląski Jarosław Wieczorek. Postanowieniem Prezydenta RP za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczpospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczony został pośmiertnie Aleksander Zagórny – odznaczenie odebrał syn, Leszek Zagórny.		W Westybulu Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach 2 marca 2016r. odbyła się uroczystość wręczenia orderów i odznaczeń państwowych kilkudziesięciu osobom szczególnie zasłużonym w różnych dziedzinach życia społecznego i pracy zawodowej. Ordery i odznaczenia państwowe w imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wręczał wojewoda śląski Jarosław Wieczorek. Postanowieniem Prezydenta RP za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczpospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczony został pośmiertnie Aleksander Zagórny – odznaczenie odebrał syn, Leszek Zagórny.

Piotr Dudała o 11:02, 5 mar 2016

2016-03-05T11:02:52Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:02, 5 mar 2016
Linia 32:		Linia 32:

	Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku 99 lat. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.		Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku 99 lat. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.

			==Pośmiertne odznaczenie==

			W Westybulu Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego 2 marca 206r. odbyła się uroczystość wręczenia orderów i odznaczeń państwowych kilkudziesięciu osobom szczególnie zasłużonym w różnych dziedzinach życia społecznego i pracy zawodowej. Ordery i odznaczenia państwowe w imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wręczał wojewoda śląski Jarosław Wieczorek. Postanowieniem Prezydenta RP za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczpospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczony został pośmiertnie Aleksander Zagórny – odznaczenie odebrał syn, Leszek Zagórny.

Piotr Dudała o 10:00, 5 lut 2014

2014-02-05T10:00:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:00, 5 lut 2014
Linia 23:		Linia 23:
	Wraz z wybuchem wojny powołany został do wojska jako podchorąży. Będąc żołnierzem kampanii wrześniowej walczył w Pułku Artylerii Lekkiej. Po utracie niepodległości przedostał się przez południową granicę na Węgry, gdzie wraz z innymi żołnierzami został internowany. Po udanej ucieczce z internowania, poprzez Jugosławię, drogą morską przedostał się do Francji. Tam przeszedł szkolenie wojskowe dla oficerów. Po upadku Francji wraz Wojskiem Polskim został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie brał udział w ochronie wybrzeża Szkocji przed niemieckim desantem. Jako żołnierz I Dywizji Pancernej dowodzonej przez gen. Maczka przeszedł zachodni szlak bojowy prowadzący przez Francję, Belgię, Holandię aż do zakończenia wojny na terenie pokonanych Niemiec. Walczył na pierwszej linii frontu jako zwiadowca, między innymi w Normandii pod Falaise, pod Bredą oraz niemieckim Wilhelmshaven. Za męstwo i odwagę podczas walk był wielokrotnie odznaczany medalami Francji, królestwa Belgii i Holandii.		Wraz z wybuchem wojny powołany został do wojska jako podchorąży. Będąc żołnierzem kampanii wrześniowej walczył w Pułku Artylerii Lekkiej. Po utracie niepodległości przedostał się przez południową granicę na Węgry, gdzie wraz z innymi żołnierzami został internowany. Po udanej ucieczce z internowania, poprzez Jugosławię, drogą morską przedostał się do Francji. Tam przeszedł szkolenie wojskowe dla oficerów. Po upadku Francji wraz Wojskiem Polskim został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie brał udział w ochronie wybrzeża Szkocji przed niemieckim desantem. Jako żołnierz I Dywizji Pancernej dowodzonej przez gen. Maczka przeszedł zachodni szlak bojowy prowadzący przez Francję, Belgię, Holandię aż do zakończenia wojny na terenie pokonanych Niemiec. Walczył na pierwszej linii frontu jako zwiadowca, między innymi w Normandii pod Falaise, pod Bredą oraz niemieckim Wilhelmshaven. Za męstwo i odwagę podczas walk był wielokrotnie odznaczany medalami Francji, królestwa Belgii i Holandii.

	[[Plik: Aleksander_Zagorny1.JPG\|left\|thumb\|300px\|)]]		[[Plik: Aleksander_Zagorny1.JPG\|left\|thumb\|300px\|]]

	==Lata powojenne==		==Lata powojenne==

Piotr Dudała o 10:00, 5 lut 2014

2014-02-05T10:00:01Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:00, 5 lut 2014
Linia 22:		Linia 22:

	Wraz z wybuchem wojny powołany został do wojska jako podchorąży. Będąc żołnierzem kampanii wrześniowej walczył w Pułku Artylerii Lekkiej. Po utracie niepodległości przedostał się przez południową granicę na Węgry, gdzie wraz z innymi żołnierzami został internowany. Po udanej ucieczce z internowania, poprzez Jugosławię, drogą morską przedostał się do Francji. Tam przeszedł szkolenie wojskowe dla oficerów. Po upadku Francji wraz Wojskiem Polskim został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie brał udział w ochronie wybrzeża Szkocji przed niemieckim desantem. Jako żołnierz I Dywizji Pancernej dowodzonej przez gen. Maczka przeszedł zachodni szlak bojowy prowadzący przez Francję, Belgię, Holandię aż do zakończenia wojny na terenie pokonanych Niemiec. Walczył na pierwszej linii frontu jako zwiadowca, między innymi w Normandii pod Falaise, pod Bredą oraz niemieckim Wilhelmshaven. Za męstwo i odwagę podczas walk był wielokrotnie odznaczany medalami Francji, królestwa Belgii i Holandii.		Wraz z wybuchem wojny powołany został do wojska jako podchorąży. Będąc żołnierzem kampanii wrześniowej walczył w Pułku Artylerii Lekkiej. Po utracie niepodległości przedostał się przez południową granicę na Węgry, gdzie wraz z innymi żołnierzami został internowany. Po udanej ucieczce z internowania, poprzez Jugosławię, drogą morską przedostał się do Francji. Tam przeszedł szkolenie wojskowe dla oficerów. Po upadku Francji wraz Wojskiem Polskim został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie brał udział w ochronie wybrzeża Szkocji przed niemieckim desantem. Jako żołnierz I Dywizji Pancernej dowodzonej przez gen. Maczka przeszedł zachodni szlak bojowy prowadzący przez Francję, Belgię, Holandię aż do zakończenia wojny na terenie pokonanych Niemiec. Walczył na pierwszej linii frontu jako zwiadowca, między innymi w Normandii pod Falaise, pod Bredą oraz niemieckim Wilhelmshaven. Za męstwo i odwagę podczas walk był wielokrotnie odznaczany medalami Francji, królestwa Belgii i Holandii.

			[[Plik: Aleksander_Zagorny1.JPG\|left\|thumb\|300px\|)]]

	==Lata powojenne==		==Lata powojenne==
Linia 31:		Linia 33:
	Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku 99 lat. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.		Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku 99 lat. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.

	~~[[Plik: Aleksander_Zagorny1.JPG\|left\|thumb\|300px\|)]]~~

	''opracował: Piotr Dudała''		''opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała o 09:59, 5 lut 2014

2014-02-05T09:59:07Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:59, 5 lut 2014
Linia 30:		Linia 30:

	Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku 99 lat. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.		Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku 99 lat. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.

			[[Plik: Aleksander_Zagorny1.JPG\|left\|thumb\|300px\|)]]

	''opracował: Piotr Dudała''		''opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała o 18:58, 3 lut 2014

2014-02-03T18:58:29Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:58, 3 lut 2014
Linia 25:		Linia 25:
	==Lata powojenne==		==Lata powojenne==

	Do kraju wrócił wiosna 1947 roku. Jesienią 1947 roku poślubił Marię Jadwigę z domu Kłapcia, wdowę po Stanisławie Szczypińskim, z którą szczęśliwie przeżył do ostatnich swoich dni ponad 66 lat. W latach 1947 – 56 był szykanowany przez ówczesne władze z powodu pobytu na Zachodzie. W tym czasie miał trudności z uzyskaniem pracy i zagwarantowaniem bytu rodzinie. W dekadzie lat 60 tych i 70 tych był długoletnim pracownikiem handlu. Z okazji kolejnych rocznic II wojny światowej otrzymał liczne podziękowania, gratulacje i zaproszenia na uroczystości, zarówno z kraju, jak również z państw wyzwalanych przez jego dywizję. W sierpniu 2013 roku ~~zastał~~ awansowany na stopień kapitana rezerwy.		Do kraju wrócił wiosna 1947 roku. Jesienią 1947 roku poślubił Marię Jadwigę z domu Kłapcia, wdowę po Stanisławie Szczypińskim, z którą szczęśliwie przeżył do ostatnich swoich dni ponad 66 lat. W latach 1947 – 56 był szykanowany przez ówczesne władze z powodu pobytu na Zachodzie. W tym czasie miał trudności z uzyskaniem pracy i zagwarantowaniem bytu rodzinie. W dekadzie lat 60 tych i 70 tych był długoletnim pracownikiem handlu. Z okazji kolejnych rocznic II wojny światowej otrzymał liczne podziękowania, gratulacje i zaproszenia na uroczystości, zarówno z kraju, jak również z państw wyzwalanych przez jego dywizję. W sierpniu 2013 roku został awansowany na stopień kapitana rezerwy.

	==Śmierć==		==Śmierć==

Piotr Dudała o 18:57, 3 lut 2014

2014-02-03T18:57:53Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:57, 3 lut 2014
Linia 29:		Linia 29:
	==Śmierć==		==Śmierć==

	Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku 99 lat~~, jako jeden z najstarszych żołnierzy września 1939r~~. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.		Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku 99 lat. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.

	''opracował: Piotr Dudała''		''opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała o 18:39, 3 lut 2014

2014-02-03T18:39:10Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:39, 3 lut 2014
Linia 32:		Linia 32:

	''opracował: Piotr Dudała''		''opracował: Piotr Dudała''

			[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Zagórny, Aleksander]]
			[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Będzinie\|Zagórny, Aleksander]]
			[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem\|Zagórny, Aleksander]]
			[[Kategoria:Wojskowi\|Zagórny, Aleksander]]

Piotr Dudała o 18:33, 3 lut 2014

2014-02-03T18:33:34Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:33, 3 lut 2014
Linia 17:		Linia 17:
	}}		}}

	Aleksander Zagórny urodził się 14 marca 1914 w Grodźcu jako syn Antoniny i Władysława~~, tam również~~ uczęszczał do szkoły podstawowej. Po ukończeniu liceum im. Mikołaja Kopernika		Aleksander Zagórny urodził się 14 marca 1914 w Grodźcu, obecnej dzielnicy Będzina, jako syn Antoniny i Władysława. W Grodźcu uczęszczał do szkoły podstawowej. Po ukończeniu liceum im. Mikołaja Kopernika w Będzinie, rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.
	w Będzinie, rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

	~~Wraz z wybuchem wojny powołany został do wojska jako podchorąży. Będąc żołnierzem kampanii wrześniowej walczył~~ w ~~Pułku Artylerii Lekkiej. Po utracie niepodległości przedostał się~~		==Udział w II wojnie światowej==
	~~przez południową granicę na Węgry, gdzie wraz z innymi żołnierzami został internowany. Po udanej ucieczce z internowania, poprzez Jugosławię, drogą morską przedostał się do Francji.~~
	Tam przeszedł szkolenie wojskowe dla oficerów. Po upadku Francji wraz Wojskiem Polskim został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie brał udział w ochronie wybrzeża Szkocji przed niemieckim desantem. Jako żołnierz I Dywizji Pancernej dowodzonej przez gen. Maczka przeszedł zachodni szlak bojowy prowadzący przez Francję, Belgię, Holandię aż do zakończenia wojny na terenie pokonanych Niemiec. Walczył na pierwszej linii frontu jako zwiadowca, między innymi w Normandii pod Falaise, pod Bredą oraz niemieckim Wilhelmshaven.
	~~Za męstwo i odwagę podczas walk był wielokrotnie odznaczany medalami Francji, królestwa Belgii i Holandii.~~

	~~Do kraju wrócił wiosna 1947 roku~~. ~~Jesienią 1947 roku poślubił Marię Jadwigę~~ z ~~domu Kłapcia~~, ~~wdowę po Stanisławie Szczypińskim~~, ~~z którą szczęśliwie przeżył~~ do ~~ostatnich swoich dni ponad 66 lat~~. ~~W latach 1947 – 56 był szykanowany~~ przez ~~ówczesne władze z powodu pobytu~~		Wraz z wybuchem wojny powołany został do wojska jako podchorąży. Będąc żołnierzem kampanii wrześniowej walczył w Pułku Artylerii Lekkiej. Po utracie niepodległości przedostał się przez południową granicę na Węgry, gdzie wraz z innymi żołnierzami został internowany. Po udanej ucieczce z internowania, poprzez Jugosławię, drogą morską przedostał się do Francji. Tam przeszedł szkolenie wojskowe dla oficerów. Po upadku Francji wraz Wojskiem Polskim został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie brał udział w ochronie wybrzeża Szkocji przed niemieckim desantem. Jako żołnierz I Dywizji Pancernej dowodzonej przez gen. Maczka przeszedł zachodni szlak bojowy prowadzący przez Francję, Belgię, Holandię aż do zakończenia wojny na terenie pokonanych Niemiec. Walczył na pierwszej linii frontu jako zwiadowca, między innymi w Normandii pod Falaise, pod Bredą oraz niemieckim Wilhelmshaven. Za męstwo i odwagę podczas walk był wielokrotnie odznaczany medalami Francji, królestwa Belgii i Holandii.
	na ~~Zachodzie~~. ~~W tym czasie miał trudności z uzyskaniem pracy i zagwarantowaniem bytu rodzinie~~. ~~W dekadzie lat 60 tych~~ i ~~70 tych~~ był ~~długoletnim pracownikiem handlu. Z okazji kolejnych rocznic II wojny światowej otrzymał liczne podziękowania~~, ~~gratulacje~~ i ~~zaproszenia na uroczystości, zarówno z kraju, jak również z państw wyzwalanych przez jego dywizję. W sierpniu 2013 roku awansował na stopień kapitana rezerwy~~.

	Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku ~~blisko 100~~ lat~~, otoczony najbliższą rodziną~~, jako jeden z najstarszych żołnierzy września. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.		==Lata powojenne==

			Do kraju wrócił wiosna 1947 roku. Jesienią 1947 roku poślubił Marię Jadwigę z domu Kłapcia, wdowę po Stanisławie Szczypińskim, z którą szczęśliwie przeżył do ostatnich swoich dni ponad 66 lat. W latach 1947 – 56 był szykanowany przez ówczesne władze z powodu pobytu na Zachodzie. W tym czasie miał trudności z uzyskaniem pracy i zagwarantowaniem bytu rodzinie. W dekadzie lat 60 tych i 70 tych był długoletnim pracownikiem handlu. Z okazji kolejnych rocznic II wojny światowej otrzymał liczne podziękowania, gratulacje i zaproszenia na uroczystości, zarówno z kraju, jak również z państw wyzwalanych przez jego dywizję. W sierpniu 2013 roku zastał awansowany na stopień kapitana rezerwy.

			==Śmierć==

			Zmarł 7 grudnia 2013 roku, w wieku 99 lat, jako jeden z najstarszych żołnierzy września 1939r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym kościoła pw. św. Trójcy w Będzinie.

			''opracował: Piotr Dudała''