Aniela Urbanowicz - Historia wersji

Krzysztof Poplawski o 19:41, 14 lis 2021

2021-11-14T19:41:40Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:41, 14 lis 2021
Linia 20:		Linia 20:
	\|www =		\|www =
	}}		}}
	'''Aniela Urbanowicz z d. Reicher''' - (ur. [[1899]] r. w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], zm. [[1988]] r. w Warszawie), działaczka społeczno – polityczna. Pochodzi z rodziny przemysłowców żydowskich Reicherów. Jej bratem był wybitny polski anatom prof. Michał Reicher. Była żoną Stefana Urbanowicza, znanego adwokata i działacza ludowego, obrońcy w procesie brzeskim.		'''Aniela Urbanowicz z d. Reicher''' - (ur. [[1899]] r. w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], zm. [[1988]] r. w Warszawie), działaczka społeczno – polityczna. Pochodzi z rodziny [[:Kategoria:Reicherowie\|przemysłowców żydowskich Reicherów]]. Jej bratem był wybitny polski anatom [[Michał Reicher\|prof. Michał Reicher]]. Była żoną Stefana Urbanowicza, znanego adwokata i działacza ludowego, obrońcy w procesie brzeskim.

	W [[1945]] r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do [[1949]] r. kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.		W [[1945]] r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do [[1949]] r. kierowała. [https://pl.wikipedia.org/wiki/Władysław_Bartoszewski Prof. Władysław Bartoszewski] wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.

	Aniela Urbanowicz jako pierwsza Polka odwiedziła Taizé i rozmawiała z bratem Rogerem ([[1960]]r.) Można powiedzieć, że "odkryła" Taizé dla Polski.		Aniela Urbanowicz jako pierwsza Polka odwiedziła Taizé i rozmawiała z bratem Rogerem ([[1960]]r.) Można powiedzieć, że "odkryła" Taizé dla Polski.
Linia 36:		Linia 36:
	[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Urbanowicz, Aniela]]		[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Urbanowicz, Aniela]]
	[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Urbanowicz, Aniela]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Urbanowicz, Aniela]]
			[[Kategoria:Reicherowie]]

	{{DEFAULTSORT:Aniela Urbanowicz}}		{{DEFAULTSORT:Aniela Urbanowicz}}

Piotr Dudała o 08:46, 13 lis 2013

2013-11-13T08:46:11Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:46, 13 lis 2013
Linia 34:		Linia 34:

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Urbanowicz, Aniela]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Urbanowicz, Aniela]]
			[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Urbanowicz, Aniela]]
	[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Urbanowicz, Aniela]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Urbanowicz, Aniela]]
	{{DEFAULTSORT:Aniela Urbanowicz}}		{{DEFAULTSORT:Aniela Urbanowicz}}

Piotr Dudała o 08:15, 22 paź 2013

2013-10-22T08:15:13Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:15, 22 paź 2013
Linia 28:		Linia 28:
	W 1961 r. w tekście "Taizé, klasztor protestancki" Aniela Urbanowicz opisuje swoje wrażenia z wizyty na burgundzkim wzgórzu. Podkreśla prostotę Wspólnoty, cytuje fragmenty książki przeora o duchowości Taizé, którą jest "wola, aby biec razem w myśl rad Pawłowych, (...) aby pragnąć zbawienia wszystkich", ale "tylko, kiedy razem wpatrujemy się w Chrystusa". Założycielka warszawskiego KIK-u trafia do Taizé przypadkowo, w czasie pobytu we Francji w 1960 r. Potem przez lata koresponduje z Bratem Rogerem. Doskonale rozumieją się w kwestii bezwarunkowego pojednania chrześcijan.		W 1961 r. w tekście "Taizé, klasztor protestancki" Aniela Urbanowicz opisuje swoje wrażenia z wizyty na burgundzkim wzgórzu. Podkreśla prostotę Wspólnoty, cytuje fragmenty książki przeora o duchowości Taizé, którą jest "wola, aby biec razem w myśl rad Pawłowych, (...) aby pragnąć zbawienia wszystkich", ale "tylko, kiedy razem wpatrujemy się w Chrystusa". Założycielka warszawskiego KIK-u trafia do Taizé przypadkowo, w czasie pobytu we Francji w 1960 r. Potem przez lata koresponduje z Bratem Rogerem. Doskonale rozumieją się w kwestii bezwarunkowego pojednania chrześcijan.

	Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach [[1957]] – [[1968]] wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego ([[1975]]), przyznaną jej przez Wspólnotę Taizé.		Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach [[1957]] – [[1968]] wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. Mahatmy. Ghandiego ([[1975]]), przyznaną jej przez Wspólnotę Taizé.
	Zmarła w grudniu 1988 w Warszawie. Była ostatnią z rodu Reicherów właścicielką dworku w Ożarowie Mazowieckim. W centrum Sosnowca, miasta, gdzie się urodziła, jest ulica jej imienia.		Zmarła w grudniu 1988 w Warszawie. Była ostatnią z rodu Reicherów właścicielką dworku w Ożarowie Mazowieckim. W centrum Sosnowca, miasta, gdzie się urodziła, jest ulica jej imienia.

Piotr Dudała o 08:13, 22 paź 2013

2013-10-22T08:13:35Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:13, 22 paź 2013
Linia 24:		Linia 24:
	W [[1945]] r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do [[1949]] r. kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.		W [[1945]] r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do [[1949]] r. kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.

	Aniela Urbanowicz jako pierwsza Polka odwiedziła Taizé i rozmawiała z bratem Rogerem (~~1961r~~.) Można powiedzieć, że "odkryła" Taizé dla Polski. Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach [[1957]] – [[1968]] wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego ([[1975]]), przyznaną jej przez Wspólnotę Taizé.		Aniela Urbanowicz jako pierwsza Polka odwiedziła Taizé i rozmawiała z bratem Rogerem ([[1960]]r.) Można powiedzieć, że "odkryła" Taizé dla Polski.

			W 1961 r. w tekście "Taizé, klasztor protestancki" Aniela Urbanowicz opisuje swoje wrażenia z wizyty na burgundzkim wzgórzu. Podkreśla prostotę Wspólnoty, cytuje fragmenty książki przeora o duchowości Taizé, którą jest "wola, aby biec razem w myśl rad Pawłowych, (...) aby pragnąć zbawienia wszystkich", ale "tylko, kiedy razem wpatrujemy się w Chrystusa". Założycielka warszawskiego KIK-u trafia do Taizé przypadkowo, w czasie pobytu we Francji w 1960 r. Potem przez lata koresponduje z Bratem Rogerem. Doskonale rozumieją się w kwestii bezwarunkowego pojednania chrześcijan.

			Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach [[1957]] – [[1968]] wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego ([[1975]]), przyznaną jej przez Wspólnotę Taizé.
	Zmarła w grudniu 1988 w Warszawie. Była ostatnią z rodu Reicherów właścicielką dworku w Ożarowie Mazowieckim. W centrum Sosnowca, miasta, gdzie się urodziła, jest ulica jej imienia.		Zmarła w grudniu 1988 w Warszawie. Była ostatnią z rodu Reicherów właścicielką dworku w Ożarowie Mazowieckim. W centrum Sosnowca, miasta, gdzie się urodziła, jest ulica jej imienia.

Piotr Dudała o 08:09, 22 paź 2013

2013-10-22T08:09:37Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:09, 22 paź 2013
Linia 24:		Linia 24:
	W [[1945]] r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do [[1949]] r. kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.		W [[1945]] r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do [[1949]] r. kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.

	~~W drugiej połowie lat pięćdziesiątych~~ Aniela Urbanowicz "odkryła" Taizé dla Polski. Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach [[1957]] – [[1968]] wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego ([[1975]]), przyznaną jej przez Wspólnotę Taizé.		Aniela Urbanowicz jako pierwsza Polka odwiedziła Taizé i rozmawiała z bratem Rogerem (1961r.) Można powiedzieć, że "odkryła" Taizé dla Polski. Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach [[1957]] – [[1968]] wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego ([[1975]]), przyznaną jej przez Wspólnotę Taizé.
	Zmarła w grudniu 1988 w Warszawie. Była ostatnią z rodu Reicherów właścicielką dworku w Ożarowie Mazowieckim. W centrum Sosnowca, miasta, gdzie się urodziła, jest ulica jej imienia.		Zmarła w grudniu 1988 w Warszawie. Była ostatnią z rodu Reicherów właścicielką dworku w Ożarowie Mazowieckim. W centrum Sosnowca, miasta, gdzie się urodziła, jest ulica jej imienia.

Piotr Dudała o 07:58, 22 paź 2013

2013-10-22T07:58:27Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:58, 22 paź 2013
Linia 24:		Linia 24:
	W [[1945]] r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do [[1949]] r. kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.		W [[1945]] r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do [[1949]] r. kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.

	W drugiej połowie lat pięćdziesiątych Aniela Urbanowicz "odkryła" Taizé dla Polski. Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach [[1957]] – [[1968]] wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego ([[1975]]).		W drugiej połowie lat pięćdziesiątych Aniela Urbanowicz "odkryła" Taizé dla Polski. Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach [[1957]] – [[1968]] wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego ([[1975]]), przyznaną jej przez Wspólnotę Taizé.
			Zmarła w grudniu 1988 w Warszawie. Była ostatnią z rodu Reicherów właścicielką dworku w Ożarowie Mazowieckim. W centrum Sosnowca, miasta, gdzie się urodziła, jest ulica jej imienia.

	''Opracował: Piotr Dudała''		''Opracował: Piotr Dudała''

Michał Kusiak o 06:42, 9 lis 2012

2012-11-09T06:42:42Z

← poprzednia wersja		Wersja z 06:42, 9 lis 2012
Linia 9:		Linia 9:
	\|miejsce urodzenia = [[Sosnowiec]]		\|miejsce urodzenia = [[Sosnowiec]]
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = [[grudzień]] [[1988]]		\|data śmierci = grudzień [[1988]]
	\|miejsce śmierci = [[Warszawa ]]		\|miejsce śmierci = Warszawa
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
Linia 20:		Linia 20:
	\|www =		\|www =
	}}		}}
	Aniela Urbanowicz z d. Reicher (1899 – 1988), działaczka społeczno – polityczna. ~~Urodziła się w 1899 r. w Sosnowcu, w rodzinie~~ przemysłowców żydowskich Reicherów. Jej bratem był wybitny polski anatom prof. Michał Reicher. Była żoną Stefana Urbanowicza, znanego adwokata i działacza ludowego, obrońcy w procesie brzeskim.		'''Aniela Urbanowicz z d. Reicher''' - (ur. [[1899]] r. w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], zm. [[1988]] r. w Warszawie), działaczka społeczno – polityczna. Pochodzi z rodziny przemysłowców żydowskich Reicherów. Jej bratem był wybitny polski anatom prof. Michał Reicher. Była żoną Stefana Urbanowicza, znanego adwokata i działacza ludowego, obrońcy w procesie brzeskim.

	W 1945 r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do 1949 ~~roku~~ kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.		W [[1945]] r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do [[1949]] r. kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.

	W drugiej połowie lat pięćdziesiątych Aniela Urbanowicz "odkryła" Taizé dla Polski. Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach ~~1957–68~~ wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego (1975)~~. Zmarła w grudniu 1988 r. w Warszawie~~.		W drugiej połowie lat pięćdziesiątych Aniela Urbanowicz "odkryła" Taizé dla Polski. Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach [[1957]] – [[1968]] wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego ([[1975]]).

	''Opracował: Piotr Dudała''		''Opracował: Piotr Dudała''

			[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Urbanowicz, Aniela]]
			[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Urbanowicz, Aniela]]
			{{DEFAULTSORT:Aniela Urbanowicz}}

Piotr Dudała o 06:05, 28 wrz 2012

2012-09-28T06:05:37Z

← poprzednia wersja		Wersja z 06:05, 28 wrz 2012
Linia 3:		Linia 3:
	\|imię i nazwisko org =		\|imię i nazwisko org =
	\|pseudonim =		\|pseudonim =
	~~Aniela Urbanowicz~~		\|grafika = Aniela_Urbanowicz.JPG
	.~~jpg~~
	\|opis grafiki = Aniela Urbanowicz		\|opis grafiki = Aniela Urbanowicz
	\|podpis =		\|podpis =
Linia 11:		Linia 10:
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = [[grudzień]] [[1988]]		\|data śmierci = [[grudzień]] [[1988]]
	\|miejsce śmierci = Warszawa		\|miejsce śmierci = [[Warszawa ]]
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
	\|zawód =		\|zawód = działaczka społeczno – polityczna
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =
	\|commons =		\|commons =

Piotr Dudała o 06:03, 28 wrz 2012

2012-09-28T06:03:08Z

← poprzednia wersja		Wersja z 06:03, 28 wrz 2012
Linia 1:		Linia 1:
			{{Biogram infobox
			\|imię i nazwisko = Aniela Urbanowicz
			\|imię i nazwisko org =
			\|pseudonim =
			Aniela Urbanowicz
			.jpg
			\|opis grafiki = Aniela Urbanowicz
			\|podpis =
			\|data urodzenia = [[1899]]
			\|miejsce urodzenia = [[Sosnowiec]]
			\|imię przy narodzeniu =
			\|data śmierci = [[grudzień]] [[1988]]
			\|miejsce śmierci = Warszawa
			\|przyczyna śmierci =
			\|miejsce spoczynku =
			\|zawód =
			\|odznaczenia =
			\|commons =
			\|wikiźródła =
			\|wikicytaty =
			\|www =
			}}
	Aniela Urbanowicz z d. Reicher (1899 – 1988), działaczka społeczno – polityczna. Urodziła się w 1899 r. w Sosnowcu, w rodzinie przemysłowców żydowskich Reicherów. Jej bratem był wybitny polski anatom prof. Michał Reicher. Była żoną Stefana Urbanowicza, znanego adwokata i działacza ludowego, obrońcy w procesie brzeskim.		Aniela Urbanowicz z d. Reicher (1899 – 1988), działaczka społeczno – polityczna. Urodziła się w 1899 r. w Sosnowcu, w rodzinie przemysłowców żydowskich Reicherów. Jej bratem był wybitny polski anatom prof. Michał Reicher. Była żoną Stefana Urbanowicza, znanego adwokata i działacza ludowego, obrońcy w procesie brzeskim.

Piotr Dudała o 11:08, 27 lip 2012

2012-07-27T11:08:05Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:08, 27 lip 2012
Linia 1:		Linia 1:
	Aniela Urbanowicz (1899 – 1988), działaczka społeczno – polityczna. Urodziła się w 1899 r. w Sosnowcu, w rodzinie przemysłowców żydowskich Reicherów. Była żoną Stefana Urbanowicza, znanego adwokata i działacza ludowego, obrońcy w procesie brzeskim. W 1945 r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do 1949 roku kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.		Aniela Urbanowicz z d. Reicher (1899 – 1988), działaczka społeczno – polityczna. Urodziła się w 1899 r. w Sosnowcu, w rodzinie przemysłowców żydowskich Reicherów. Jej bratem był wybitny polski anatom prof. Michał Reicher. Była żoną Stefana Urbanowicza, znanego adwokata i działacza ludowego, obrońcy w procesie brzeskim.

			W 1945 r. organizowała Dom Matki i Dziecka w Słupsku, którym do 1949 roku kierowała. Prof. Władysław Bartoszewski wspomina: "(...)ks. Zieja założył na terenie ówczesnej strefy sowieckiej w Niemczech (dziś po stronie polskiej) dom dla samotnych matek, przyjmując do niego zarówno Polki, jak i Niemki, często ofiary gwałtów, młode, osamotnione i bezradne. Pomagała mu p. Aniela Urbanowicz, która straciła męża w obozie koncentracyjnym, nieletnią córkę w Oświęcimiu, a sama, ze starszą córką, działała w konspiracji w czasie wojny. Miała więc szczególne "prawo" do balastu nienawiści, ale pomagała nieszczęśliwym Niemkom". Współzałożycielka i działaczka warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Współpracowała z miesięcznikiem „Więź”.

	W drugiej połowie lat pięćdziesiątych Aniela Urbanowicz "odkryła" Taizé dla Polski. Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach 1957–68 wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego (1975). Zmarła w grudniu 1988 r. w Warszawie.		W drugiej połowie lat pięćdziesiątych Aniela Urbanowicz "odkryła" Taizé dla Polski. Po stracie najbliższych w obozach koncentracyjnych, całym sercem przyjęła przesłanie pojednania płynące z burgundzkiego wzgórza i gorąco zachęcała młodych do wsłuchiwania się w nie. W latach 1957–68 wspomagała pracę klubu poselskiego „Znak”. Otrzymała nagrodę pojednania im. M. Ghandiego (1975). Zmarła w grudniu 1988 r. w Warszawie.

			''Opracował: Piotr Dudała''