Dąbrowska Fabryka Obrabiarek DEFUM - Historia wersji

Krzysztof Poplawski o 19:15, 18 maj 2022

2022-05-18T19:15:58Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:15, 18 maj 2022
Linia 8:		Linia 8:
	W [[1907]] naczelne kierownictwo nad fabryką przejął ''Władysław Jachelski''. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie).		W [[1907]] naczelne kierownictwo nad fabryką przejął ''Władysław Jachelski''. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie).

	W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji fabryka przeszła do firmy '''Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie'''. Od tego czasu w dąbrowskich zakładach produkowało się obrabiarki oraz armatury parowe i wodne.		W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji fabryka przeszła do firmy '''Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie'''. Od tego czasu w dąbrowskich zakładach produkowało się obrabiarki oraz armatury parowe i wodne.

	W [[1938]] r. fabryka w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] zatrudniała 450 robotników i 50 urzędników. Po wyzwoleniu Zakład jako przedsiębiorstwo państwowe występował pod nazwą jaką posiadał przed wybuchem wojny, tj. Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]]. Przed II wojną światową zakład jeszcze raz zmienił nazwę na '''"Babcock-Zieleniewski"'''.		W [[1938]] r. fabryka w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] zatrudniała 450 robotników i 50 urzędników. Po wyzwoleniu Zakład jako przedsiębiorstwo państwowe występował pod nazwą jaką posiadał przed wybuchem wojny, tj. Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]]. Przed II wojną światową zakład jeszcze raz zmienił nazwę na '''"Babcock-Zieleniewski"'''.

Krzysztof Poplawski o 19:15, 18 maj 2022

2022-05-18T19:15:35Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:15, 18 maj 2022
Linia 6:		Linia 6:
	Jako fabryka R. Tarkacza i Stołki powstała ok. [[1882]] r. następnie kupił ją A. Braunstein. W [[1885]] dołączył do niego czeski wspólnik [https://pl.wikipedia.org/wiki/Emil_Škoda Emil Skoda]. W [[1897]] r. fabrykę nabyło [[Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych „W. Fitzner i K. Gamper”\|Towarzystwo Akcyjne „Fitzner-Gamper”]]. [[Konrad Gamper]] szwajcarski inżynier unowocześnił zakład do poziomu pierwszorzędnej wytworni kotłów dla całego państwa rosyjskiego. Po śmierci [[Konrad Gamper\|K. Gampera]] zakład podupadł.		Jako fabryka R. Tarkacza i Stołki powstała ok. [[1882]] r. następnie kupił ją A. Braunstein. W [[1885]] dołączył do niego czeski wspólnik [https://pl.wikipedia.org/wiki/Emil_Škoda Emil Skoda]. W [[1897]] r. fabrykę nabyło [[Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych „W. Fitzner i K. Gamper”\|Towarzystwo Akcyjne „Fitzner-Gamper”]]. [[Konrad Gamper]] szwajcarski inżynier unowocześnił zakład do poziomu pierwszorzędnej wytworni kotłów dla całego państwa rosyjskiego. Po śmierci [[Konrad Gamper\|K. Gampera]] zakład podupadł.

	W [[1907]] naczelne kierownictwo nad fabryką przejął ''Władysław Jachelski''. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie). W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji fabryka przeszła do firmy '''Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie'''. Od tego czasu w dąbrowskich zakładach produkowało się obrabiarki oraz armatury parowe i wodne.		W [[1907]] naczelne kierownictwo nad fabryką przejął ''Władysław Jachelski''. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie).

			W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji fabryka przeszła do firmy '''Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie'''. Od tego czasu w dąbrowskich zakładach produkowało się obrabiarki oraz armatury parowe i wodne.

	W [[1938]] r. fabryka w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] zatrudniała 450 robotników i 50 urzędników. Po wyzwoleniu Zakład jako przedsiębiorstwo państwowe występował pod nazwą jaką posiadał przed wybuchem wojny, tj. Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]]. Przed II wojną światową zakład jeszcze raz zmienił nazwę na '''"Babcock-Zieleniewski"'''.		W [[1938]] r. fabryka w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] zatrudniała 450 robotników i 50 urzędników. Po wyzwoleniu Zakład jako przedsiębiorstwo państwowe występował pod nazwą jaką posiadał przed wybuchem wojny, tj. Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]]. Przed II wojną światową zakład jeszcze raz zmienił nazwę na '''"Babcock-Zieleniewski"'''.

	W okresie okupacji niemieckiej zakład został prawie doszczętnie zdewastowany, a prawie wszystkie cenniejsze urządzenia i części maszyn zostały wywiezione przez okupantów Niemieckich.		W okresie okupacji niemieckiej zakład został prawie doszczętnie zdewastowany, a prawie wszystkie cenniejsze urządzenia i części maszyn zostały wywiezione przez okupantów Niemieckich.
	~~Po wojnie~~ przedsiębiorstwo zostało upaństwowione pod nazwą '''Śląsko-Dąbrowskiej Fabryki Urządzeń Mechanicznych'''~~. Pomimo zniszczeń, zakład podjął produkcję już w styczniu [[1945]] roku~~.		Pomimo zniszczeń, zakład podjął produkcję już w styczniu [[1945]] roku.
			W [[1949]] przedsiębiorstwo zostało upaństwowione pod nazwą '''Śląsko-Dąbrowskiej Fabryki Urządzeń Mechanicznych'''.
	Z polecenia Rady Zakładowej, kierownictwo powierzono inżynierowi ''Tadeuszowi Furdynowi''. W marcu [[1945]] roku, zakład przekazał Departamentowi Uzbrojenia 10 nowych obrabiarek. Produkuje się tutaj proste technicznie tokarki uniwersalne, wiertarko-frezarki i gwinciarki. W [[1950]] roku w zakładzie wyprodukowano 35 tokarek-karuzelówek i 80 wiertarko-frezarek.		Z polecenia Rady Zakładowej, kierownictwo powierzono inżynierowi ''Tadeuszowi Furdynowi''. W marcu [[1945]] roku, zakład przekazał Departamentowi Uzbrojenia 10 nowych obrabiarek. Produkuje się tutaj proste technicznie tokarki uniwersalne, wiertarko-frezarki i gwinciarki. W [[1950]] roku w zakładzie wyprodukowano 35 tokarek-karuzelówek i 80 wiertarko-frezarek.
	Oprócz produkcji obrabiarek, zakład wykonywał również naprawy i remonty czołgów na potrzeby Ludowego Wojska Polskiego. W listopadzie [[1945]] roku w Fabryce pracowało 650 robotników, w tym 100 kobiet.		Oprócz produkcji obrabiarek, zakład wykonywał również naprawy i remonty czołgów na potrzeby Ludowego Wojska Polskiego. W listopadzie [[1945]] roku w Fabryce pracowało 650 robotników, w tym 100 kobiet.

	W roku [[1959]] zakład uzyskał nową nazwę '''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek im. St. Krzynówka'''. W roku [[1962]] przyłączono do zakładu '''Szopienicką Fabrykę Obrabiarek'''.		W roku [[1959]] zakład uzyskał nową nazwę '''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek DEFUM im. St. Krzynówka'''. W roku [[1962]] przyłączono do zakładu '''Szopienicką Fabrykę Obrabiarek'''.

	W [[1966]] roku zakład pozyskał pokaźne środki finansowe, dzięki którym wybudowano nową halę montażową wraz z zapleczem socjalnym, a w latach [[1969]]-[[1971]] został wybudowany nowoczesny jak na tamte czasy biurowiec wraz z pomieszczeniami dla biura konstrukcyjnego. Przebudowano też główną halę produkcyjną.		W [[1966]] roku zakład pozyskał pokaźne środki finansowe, dzięki którym wybudowano nową halę montażową wraz z zapleczem socjalnym, a w latach [[1969]]-[[1971]] został wybudowany nowoczesny jak na tamte czasy biurowiec wraz z pomieszczeniami dla biura konstrukcyjnego. Przebudowano też główną halę produkcyjną.
Linia 27:		Linia 30:
	Podstawowa działalność fabryki zlokalizowana była w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] przy ul. T. Kościuszki 3, gdzie realizowana była obróbka mechaniczna detali oraz montaż finalny obrabiarek, w zakładzie zamiejscowym w Katowicach-Szopicnicach, zlokalizowana była produkcja wyposażeń specjalistycznych oraz prowadzona była działalność usługowa w zakresie remontu lekkich obrabiarek typu tokarki wytaczarki.		Podstawowa działalność fabryki zlokalizowana była w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] przy ul. T. Kościuszki 3, gdzie realizowana była obróbka mechaniczna detali oraz montaż finalny obrabiarek, w zakładzie zamiejscowym w Katowicach-Szopicnicach, zlokalizowana była produkcja wyposażeń specjalistycznych oraz prowadzona była działalność usługowa w zakresie remontu lekkich obrabiarek typu tokarki wytaczarki.

	~~W okresie szczytowego wzrostu~~ produkcji ~~w latach [[1978]]-[[1985]] zatrudnienie w „Defum” dochodziło~~ do ~~1300 pracowników.~~ W [[~~1994~~]] r. ~~wyniosło śr~~. ~~400 pracowników~~. ~~Do [[1973]] zakład posiadał własną orkiestrę dętą~~ oraz ~~przyzakładową szkołę zawodową do [[1992]] r. nadto partycypował w utrzymaniu [[Klub Sportowy "Dąbrowa"\|Klubu Sportowego „Dąbrowa”]]~~.		===Przejęcie produkcji obrabiarek do Andrychowa===
			W [[2011]] roku Andrychowska Fabryka Maszyn S.A. przejęła produkcję obrabiarek Dąbrowskiej Fabryki Maszyn S.A. oraz znak towarowy DEFUM.

	W [[~~2011~~]] ~~roku Andrychowska Fabryka Maszyn S~~.A. ~~przejęła produkcję obrabiarek Dąbrowskiej Fabryki Maszyn S.A~~.		===Likwidacja zakładu===
			W [[2015]] r. zakłady zostały zlikwidowane jako ostatnie duże przedsiębiorstwo państwowe w województwie śląskim. Fabryka o ponad 140-letniej tradycji przestała istnieć.

	W [[~~2015~~]] ~~nastąpiła likwidacja przedsiębiorstwa a firmę wykreślono z rejestru~~.		==Zatrudnienie==
			Przed rokiem [[1914]] dąbrowskie zakłady zatrudniały 400 pracowników. W okresie szczytowego wzrostu produkcji w latach [[1978]]-[[1985]] zatrudnienie w „Defum” dochodziło do 1300 pracowników. W [[1994]] r. wyniosło śr. 400 pracowników.

	==~~Likwidacja zakładu~~==		==Ciekawostki==
	W [[~~2015~~]] r. ~~zakłady zostały zlikwidowane jako ostatnie duże przedsiębiorstwo państwowe~~ w ~~województwie śląskim~~. ~~Fabryka o ponad 140-letniej tradycji przestała istnieć~~.		* Do [[1973]] zakład posiadał własną orkiestrę dętą oraz przyzakładową szkołę zawodową
			* Do [[1992]] r. partycypował w utrzymaniu [[Klub Sportowy "Dąbrowa"\|Klubu Sportowego „Dąbrowa”]].
			* W roku [[2004]] zakład wykonał szlifierkę do obróbki komór nabojowych w armatach okrętowych na zlecenie Ministerstwa Obrony USA.

	~~==Przejęcie produkcji obrabiarek do Andrychowa==~~
	~~W [[2011]] roku Andrychowska Fabryka Maszyn S.A. przejęła produkcję obrabiarek Dąbrowskiej Fabryki Maszyn S.A. oraz znak towarowy DEFUM.~~

	==Dyrektorzy zakładu od [[1945]] r.==		==Dyrektorzy zakładu od [[1945]] r.==

Krzysztof Poplawski: /* Historia */

2022-05-18T19:04:38Z

Historia

← poprzednia wersja		Wersja z 19:04, 18 maj 2022
Linia 6:		Linia 6:
	Jako fabryka R. Tarkacza i Stołki powstała ok. [[1882]] r. następnie kupił ją A. Braunstein. W [[1885]] dołączył do niego czeski wspólnik [https://pl.wikipedia.org/wiki/Emil_Škoda Emil Skoda]. W [[1897]] r. fabrykę nabyło [[Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych „W. Fitzner i K. Gamper”\|Towarzystwo Akcyjne „Fitzner-Gamper”]]. [[Konrad Gamper]] szwajcarski inżynier unowocześnił zakład do poziomu pierwszorzędnej wytworni kotłów dla całego państwa rosyjskiego. Po śmierci [[Konrad Gamper\|K. Gampera]] zakład podupadł.		Jako fabryka R. Tarkacza i Stołki powstała ok. [[1882]] r. następnie kupił ją A. Braunstein. W [[1885]] dołączył do niego czeski wspólnik [https://pl.wikipedia.org/wiki/Emil_Škoda Emil Skoda]. W [[1897]] r. fabrykę nabyło [[Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych „W. Fitzner i K. Gamper”\|Towarzystwo Akcyjne „Fitzner-Gamper”]]. [[Konrad Gamper]] szwajcarski inżynier unowocześnił zakład do poziomu pierwszorzędnej wytworni kotłów dla całego państwa rosyjskiego. Po śmierci [[Konrad Gamper\|K. Gampera]] zakład podupadł.

	W 1907 r. naczelne kierownictwo fabryką przejął Władysław Jachelski. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie). W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji przeszła do firmy Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie.		W [[1907]] naczelne kierownictwo nad fabryką przejął ''Władysław Jachelski''. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie). W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji fabryka przeszła do firmy '''Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie'''. Od tego czasu w dąbrowskich zakładach produkowało się obrabiarki oraz armatury parowe i wodne.

	W [[1938]] r. fabryka w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] zatrudniała 450 robotników i 50 urzędników. Po wyzwoleniu Zakład jako przedsiębiorstwo państwowe występował pod nazwą jaką posiadał przed wybuchem wojny, tj. Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]]. ~~W roku [[1959]]~~ zakład ~~uzyskał nową~~ nazwę ~~Dąbrowska Fabryka Obrabiarek im. St. Krzynowki. W roku [[1962]] przyłączono do zakładu Szopienicką Fabrykę Obrabiarek~~.		W [[1938]] r. fabryka w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] zatrudniała 450 robotników i 50 urzędników. Po wyzwoleniu Zakład jako przedsiębiorstwo państwowe występował pod nazwą jaką posiadał przed wybuchem wojny, tj. Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]]. Przed II wojną światową zakład jeszcze raz zmienił nazwę na '''"Babcock-Zieleniewski"'''.

	W roku [[1970]] Zarządzeniem Ministra Przemysłu Maszynowego, Zakład wszedł w skład Kombinatu Obrabiarek Ciężkich „PONAR-PORUM”. W tym samym roku zakład uzyskał znak ochronny „Deum”, który odtąd występował nie tylko w nazwie zakładu, ale także na wszystkich wyprodukowanych wyrobach.		W okresie okupacji niemieckiej zakład został prawie doszczętnie zdewastowany, a prawie wszystkie cenniejsze urządzenia i części maszyn zostały wywiezione przez okupantów Niemieckich.
			Po wojnie przedsiębiorstwo zostało upaństwowione pod nazwą '''Śląsko-Dąbrowskiej Fabryki Urządzeń Mechanicznych'''. Pomimo zniszczeń, zakład podjął produkcję już w styczniu [[1945]] roku.
			Z polecenia Rady Zakładowej, kierownictwo powierzono inżynierowi ''Tadeuszowi Furdynowi''. W marcu [[1945]] roku, zakład przekazał Departamentowi Uzbrojenia 10 nowych obrabiarek. Produkuje się tutaj proste technicznie tokarki uniwersalne, wiertarko-frezarki i gwinciarki. W [[1950]] roku w zakładzie wyprodukowano 35 tokarek-karuzelówek i 80 wiertarko-frezarek.
			Oprócz produkcji obrabiarek, zakład wykonywał również naprawy i remonty czołgów na potrzeby Ludowego Wojska Polskiego. W listopadzie [[1945]] roku w Fabryce pracowało 650 robotników, w tym 100 kobiet.

			W roku [[1959]] zakład uzyskał nową nazwę '''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek im. St. Krzynówka'''. W roku [[1962]] przyłączono do zakładu '''Szopienicką Fabrykę Obrabiarek'''.

			W [[1966]] roku zakład pozyskał pokaźne środki finansowe, dzięki którym wybudowano nową halę montażową wraz z zapleczem socjalnym, a w latach [[1969]]-[[1971]] został wybudowany nowoczesny jak na tamte czasy biurowiec wraz z pomieszczeniami dla biura konstrukcyjnego. Przebudowano też główną halę produkcyjną.

			W roku [[1970]] Zarządzeniem Ministra Przemysłu Maszynowego, Zakład wszedł w skład Kombinatu Obrabiarek Ciężkich „PONAR-PORUM” z siedzibą w Proębie koło Zawiercia. W tym samym roku zakład uzyskał znak ochronny „Deum”, który odtąd występował nie tylko w nazwie zakładu, ale także na wszystkich wyprodukowanych wyrobach. W [[1974]] roku zlikwidowano położoną na terenie zakładu starą odlewnię.

	Z dniem [[1 stycznia]] [[1981]] r. przedsiębiorstwo wystąpiło ze struktury Kombinatu i stało się samodzielnym podmiotem gospodarczym pod nazwą Dąbrowska Fabryka Obrabiarek „Defum”.		Z dniem [[1 stycznia]] [[1981]] r. przedsiębiorstwo wystąpiło ze struktury Kombinatu i stało się samodzielnym podmiotem gospodarczym pod nazwą Dąbrowska Fabryka Obrabiarek „Defum”.
Linia 19:		Linia 28:

	W okresie szczytowego wzrostu produkcji w latach [[1978]]-[[1985]] zatrudnienie w „Defum” dochodziło do 1300 pracowników. W [[1994]] r. wyniosło śr. 400 pracowników. Do [[1973]] zakład posiadał własną orkiestrę dętą oraz przyzakładową szkołę zawodową do [[1992]] r. nadto partycypował w utrzymaniu [[Klub Sportowy "Dąbrowa"\|Klubu Sportowego „Dąbrowa”]].		W okresie szczytowego wzrostu produkcji w latach [[1978]]-[[1985]] zatrudnienie w „Defum” dochodziło do 1300 pracowników. W [[1994]] r. wyniosło śr. 400 pracowników. Do [[1973]] zakład posiadał własną orkiestrę dętą oraz przyzakładową szkołę zawodową do [[1992]] r. nadto partycypował w utrzymaniu [[Klub Sportowy "Dąbrowa"\|Klubu Sportowego „Dąbrowa”]].

			W [[2011]] roku Andrychowska Fabryka Maszyn S.A. przejęła produkcję obrabiarek Dąbrowskiej Fabryki Maszyn S.A.

			W [[2015]] nastąpiła likwidacja przedsiębiorstwa a firmę wykreślono z rejestru.

	==Likwidacja zakładu==		==Likwidacja zakładu==

Krzysztof Poplawski: /* Historia */

2022-05-18T18:49:57Z

Historia

← poprzednia wersja		Wersja z 18:49, 18 maj 2022
Linia 4:		Linia 4:
	Powstanie zakładu przypada na [[1879]] r., kiedy w byłej rozbudowanej kuźni poczęto wykonywać usługi dla rozwijającego się na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]] przemysłu górniczego i hutniczego. Przez kolejne lata zakład przechodził zmiany właścicieli, z którymi najtrwalej do [[1939]] r. łączą się nazwiska Fitzner-Gamper-Zieleniewski.		Powstanie zakładu przypada na [[1879]] r., kiedy w byłej rozbudowanej kuźni poczęto wykonywać usługi dla rozwijającego się na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]] przemysłu górniczego i hutniczego. Przez kolejne lata zakład przechodził zmiany właścicieli, z którymi najtrwalej do [[1939]] r. łączą się nazwiska Fitzner-Gamper-Zieleniewski.

	Jako fabryka R. Tarkacza i Stołki powstała ok. [[1882]] r. następnie kupił ją A. Braunstein ~~wraz z czeskim wspólnikiem E~~. ~~Skodą~~. W [[1897]] r. fabrykę nabyło [[Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych „W. Fitzner i K. Gamper”\|Towarzystwo Akcyjne „Fitzner-Gamper”]]. [[Konrad Gamper]] szwajcarski inżynier unowocześnił zakład do poziomu pierwszorzędnej wytworni kotłów dla całego państwa rosyjskiego. Po śmierci [[Konrad Gamper\|K. Gampera]] zakład podupadł.		Jako fabryka R. Tarkacza i Stołki powstała ok. [[1882]] r. następnie kupił ją A. Braunstein. W [[1885]] dołączył do niego czeski wspólnik [https://pl.wikipedia.org/wiki/Emil_Škoda Emil Skoda]. W [[1897]] r. fabrykę nabyło [[Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych „W. Fitzner i K. Gamper”\|Towarzystwo Akcyjne „Fitzner-Gamper”]]. [[Konrad Gamper]] szwajcarski inżynier unowocześnił zakład do poziomu pierwszorzędnej wytworni kotłów dla całego państwa rosyjskiego. Po śmierci [[Konrad Gamper\|K. Gampera]] zakład podupadł.

	W 1907 r. naczelne kierownictwo fabryką przejął Władysław Jachelski. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie). W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji przeszła do firmy Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie.		W 1907 r. naczelne kierownictwo fabryką przejął Władysław Jachelski. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie). W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji przeszła do firmy Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie.

Krzysztof Poplawski: /* Historia */

2022-05-18T18:37:10Z

Historia

← poprzednia wersja		Wersja z 18:37, 18 maj 2022
Linia 4:		Linia 4:
	Powstanie zakładu przypada na [[1879]] r., kiedy w byłej rozbudowanej kuźni poczęto wykonywać usługi dla rozwijającego się na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]] przemysłu górniczego i hutniczego. Przez kolejne lata zakład przechodził zmiany właścicieli, z którymi najtrwalej do [[1939]] r. łączą się nazwiska Fitzner-Gamper-Zieleniewski.		Powstanie zakładu przypada na [[1879]] r., kiedy w byłej rozbudowanej kuźni poczęto wykonywać usługi dla rozwijającego się na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]] przemysłu górniczego i hutniczego. Przez kolejne lata zakład przechodził zmiany właścicieli, z którymi najtrwalej do [[1939]] r. łączą się nazwiska Fitzner-Gamper-Zieleniewski.

	Jako fabryka R. Tarkacza i Stołki powstała ok. [[1882]] r. następnie kupił ją A. Braunstein wraz z czeskim wspólnikiem E. Skodą. W [[1897]] r. fabrykę nabyło Towarzystwo Akcyjne „Fitzner-Gamper”. [[Konrad Gamper]] szwajcarski inżynier unowocześnił zakład do poziomu pierwszorzędnej wytworni kotłów dla całego państwa rosyjskiego. Po śmierci K. Gampera zakład podupadł.		Jako fabryka R. Tarkacza i Stołki powstała ok. [[1882]] r. następnie kupił ją A. Braunstein wraz z czeskim wspólnikiem E. Skodą. W [[1897]] r. fabrykę nabyło [[Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych „W. Fitzner i K. Gamper”\|Towarzystwo Akcyjne „Fitzner-Gamper”]]. [[Konrad Gamper]] szwajcarski inżynier unowocześnił zakład do poziomu pierwszorzędnej wytworni kotłów dla całego państwa rosyjskiego. Po śmierci [[Konrad Gamper\|K. Gampera]] zakład podupadł.

	W 1907 r. naczelne kierownictwo fabryką przejął Władysław Jachelski. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie). W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji przeszła do firmy Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie.		W 1907 r. naczelne kierownictwo fabryką przejął Władysław Jachelski. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie). W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji przeszła do firmy Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie.
Linia 18:		Linia 18:
	Podstawowa działalność fabryki zlokalizowana była w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] przy ul. T. Kościuszki 3, gdzie realizowana była obróbka mechaniczna detali oraz montaż finalny obrabiarek, w zakładzie zamiejscowym w Katowicach-Szopicnicach, zlokalizowana była produkcja wyposażeń specjalistycznych oraz prowadzona była działalność usługowa w zakresie remontu lekkich obrabiarek typu tokarki wytaczarki.		Podstawowa działalność fabryki zlokalizowana była w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] przy ul. T. Kościuszki 3, gdzie realizowana była obróbka mechaniczna detali oraz montaż finalny obrabiarek, w zakładzie zamiejscowym w Katowicach-Szopicnicach, zlokalizowana była produkcja wyposażeń specjalistycznych oraz prowadzona była działalność usługowa w zakresie remontu lekkich obrabiarek typu tokarki wytaczarki.

	W okresie szczytowego wzrostu produkcji w latach [[1978]]-[[1985]] zatrudnienie w „Defum” dochodziło do 1300 pracowników. W [[1994]] r. wyniosło śr. 400 pracowników. Do [[1973]] zakład posiadał własną orkiestrę dętą oraz przyzakładową szkołę zawodową do [[1992]] r. nadto partycypował w utrzymaniu [[Klub Sportowy "Dąbrowa"\|Klubu Sportowego „Dąbrowa”]].		W okresie szczytowego wzrostu produkcji w latach [[1978]]-[[1985]] zatrudnienie w „Defum” dochodziło do 1300 pracowników. W [[1994]] r. wyniosło śr. 400 pracowników. Do [[1973]] zakład posiadał własną orkiestrę dętą oraz przyzakładową szkołę zawodową do [[1992]] r. nadto partycypował w utrzymaniu [[Klub Sportowy "Dąbrowa"\|Klubu Sportowego „Dąbrowa”]].

	==Likwidacja zakładu==		==Likwidacja zakładu==

Michał Kusiak o 12:31, 16 lip 2019

2019-07-16T12:31:06Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:31, 16 lip 2019
Linia 1:		Linia 1:
	'''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek "DEFUM"''' - mieściła się w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] przy ul. T. Kościuszki 3. Działała od [[1879]] r. do [[2015]] r.		'''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek "DEFUM"''' - mieściła się w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] przy ul. T. Kościuszki 3. Działała od [[1879]] r. do [[2015]] r. Obecnie w budynkach po fabryce znajduje się Projekt "[[Fabryka Pełna Życia]]".

	==Historia==		==Historia==

Michał Kusiak o 12:28, 16 lip 2019

2019-07-16T12:28:07Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:28, 16 lip 2019
Linia 1:		Linia 1:
	'''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek "DEFUM"'''		'''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek "DEFUM"''' - mieściła się w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] przy ul. T. Kościuszki 3. Działała od [[1879]] r. do [[2015]] r.

			==Historia==
			Powstanie zakładu przypada na [[1879]] r., kiedy w byłej rozbudowanej kuźni poczęto wykonywać usługi dla rozwijającego się na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]] przemysłu górniczego i hutniczego. Przez kolejne lata zakład przechodził zmiany właścicieli, z którymi najtrwalej do [[1939]] r. łączą się nazwiska Fitzner-Gamper-Zieleniewski.

			Jako fabryka R. Tarkacza i Stołki powstała ok. [[1882]] r. następnie kupił ją A. Braunstein wraz z czeskim wspólnikiem E. Skodą. W [[1897]] r. fabrykę nabyło Towarzystwo Akcyjne „Fitzner-Gamper”. [[Konrad Gamper]] szwajcarski inżynier unowocześnił zakład do poziomu pierwszorzędnej wytworni kotłów dla całego państwa rosyjskiego. Po śmierci K. Gampera zakład podupadł.

			W 1907 r. naczelne kierownictwo fabryką przejął Władysław Jachelski. W krótkim czasie rozszerzył zakres jej produkcji. Wytwarzano cylindry i odlewy żelazne dla potrzeb pierwszej Fabryki Lokomotyw na ziemiach polskich (siedziba w Chrzanowie). W [[1928]] r. na zasadzie przeprowadzonej fuzji przeszła do firmy Zieleniewski i Fitzner-Gamper Sp. Akcyjna w Krakowie.

			W [[1938]] r. fabryka w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] zatrudniała 450 robotników i 50 urzędników. Po wyzwoleniu Zakład jako przedsiębiorstwo państwowe występował pod nazwą jaką posiadał przed wybuchem wojny, tj. Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]]. W roku [[1959]] zakład uzyskał nową nazwę Dąbrowska Fabryka Obrabiarek im. St. Krzynowki. W roku [[1962]] przyłączono do zakładu Szopienicką Fabrykę Obrabiarek.

			W roku [[1970]] Zarządzeniem Ministra Przemysłu Maszynowego, Zakład wszedł w skład Kombinatu Obrabiarek Ciężkich „PONAR-PORUM”. W tym samym roku zakład uzyskał znak ochronny „Deum”, który odtąd występował nie tylko w nazwie zakładu, ale także na wszystkich wyprodukowanych wyrobach.

			Z dniem [[1 stycznia]] [[1981]] r. przedsiębiorstwo wystąpiło ze struktury Kombinatu i stało się samodzielnym podmiotem gospodarczym pod nazwą Dąbrowska Fabryka Obrabiarek „Defum”.

			Był przedsiębiorstwem państwowym. „Defum” jest jedynym w kraju, a także znanym w świecie producentem wiertarkofrezarek. W asortymencie produkcji posiada również tokarki karuzelowe.

			Podstawowa działalność fabryki zlokalizowana była w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] przy ul. T. Kościuszki 3, gdzie realizowana była obróbka mechaniczna detali oraz montaż finalny obrabiarek, w zakładzie zamiejscowym w Katowicach-Szopicnicach, zlokalizowana była produkcja wyposażeń specjalistycznych oraz prowadzona była działalność usługowa w zakresie remontu lekkich obrabiarek typu tokarki wytaczarki.

			W okresie szczytowego wzrostu produkcji w latach [[1978]]-[[1985]] zatrudnienie w „Defum” dochodziło do 1300 pracowników. W [[1994]] r. wyniosło śr. 400 pracowników. Do [[1973]] zakład posiadał własną orkiestrę dętą oraz przyzakładową szkołę zawodową do [[1992]] r. nadto partycypował w utrzymaniu [[Klub Sportowy "Dąbrowa"\|Klubu Sportowego „Dąbrowa”]].

			==Likwidacja zakładu==
			W [[2015]] r. zakłady zostały zlikwidowane jako ostatnie duże przedsiębiorstwo państwowe w województwie śląskim. Fabryka o ponad 140-letniej tradycji przestała istnieć.

			==Przejęcie produkcji obrabiarek do Andrychowa==
			W [[2011]] roku Andrychowska Fabryka Maszyn S.A. przejęła produkcję obrabiarek Dąbrowskiej Fabryki Maszyn S.A. oraz znak towarowy DEFUM.

			==Dyrektorzy zakładu od [[1945]] r.==
			*Tadeusz Furdyn,
			* Stanisław Szczygieł,
			* Stanisław Kotuła,
			* mgr inż. Tadeusz Ciemiewski,
			* inż. Stanisław Krupa,
			* mgr inż. Bogdan Dziubiński,
			* inż. Andrzej Kuczabiński,
			* mgr inż. Wiesław Gęborski.

			== Bibliografia ==
			*{{Cytuj książkę \| nazwisko = \| imię = \|nazwisko2= \|imię2= \| tytuł = [[Encyklopedia Dąbrowy Górniczej A - Z (Tom 1)]] \| data =[[1996]] \| wydawca = [[Towarzystwo Przyjaciół Dąbrowy Górniczej]] \| miejsce = [[Dąbrowa Górnicza]] \| isbn = 83-901687-6-6 \| strony = 33}}
			[[Kategoria: Zakłady przemysłowe]]

Michał Kusiak: Utworzył nową stronę „'''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek "DEFUM"'''”

2019-07-16T12:02:31Z

Utworzył nową stronę „'''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek "DEFUM"'''”

Nowa strona

'''Dąbrowska Fabryka Obrabiarek "DEFUM"'''