Dobieszowice (gm. Bobrowniki) - Historia wersji

Dariusz JUREK o 19:08, 23 mar 2021

2021-03-23T19:08:26Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:08, 23 mar 2021
Linia 23:		Linia 23:
	\| www =		\| www =
	}}		}}
	[[Plik:Tablica informacyjna Miejscowość.jpg\|thumb\|~~250px~~\|Tablica informacyjna]]		[[Plik:Tablica informacyjna Miejscowość.jpg\|thumb\|260px\|Tablica informacyjna]]

	[[Plik:Dobieszowice Dwór obronny 01.JPG\|thumb\|400px\|[[Dwór w Dobieszowicach\|Dwór obronny]] (Foto: Dariusz JUREK)]]		[[Plik:Dobieszowice Dwór obronny 01.JPG\|thumb\|400px\|[[Dwór w Dobieszowicach\|Dwór obronny]] (Foto: Dariusz JUREK)]]

Dariusz JUREK o 19:07, 23 mar 2021

2021-03-23T19:07:13Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:07, 23 mar 2021
Linia 23:		Linia 23:
	\| www =		\| www =
	}}		}}
	[[Plik:Tablica informacyjna Miejscowość.jpg\|thumb\|~~260px~~\|Tablica informacyjna]]		[[Plik:Tablica informacyjna Miejscowość.jpg\|thumb\|250px\|Tablica informacyjna]]

	[[Plik:Dobieszowice Dwór obronny 01.JPG\|thumb\|400px\|[[Dwór w Dobieszowicach\|Dwór obronny]] (Foto: Dariusz JUREK)]]		[[Plik:Dobieszowice Dwór obronny 01.JPG\|thumb\|400px\|[[Dwór w Dobieszowicach\|Dwór obronny]] (Foto: Dariusz JUREK)]]

Dariusz JUREK o 19:06, 23 mar 2021

2021-03-23T19:06:50Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:06, 23 mar 2021
Linia 1:		Linia 1:
			{{Miejscowość infobox
			\| Miejscowość = -
			\| dopełniacz_miejscowości = -
			\| panorama = Brak zdjęcia.jpg
			\| herb_miejscowość =
			\| flaga_miejscowość =
			\| województwo = śląskie
			\| grodzki =
			\| powiat = będziński
			\| Gmina = Bobrowniki
			\| rodzaj_gminy = wiejska
			\| zarządzający = Sołtys
			\| sołtys = ?
			\| miejska =
			\| powierzchnia = ?
			\| wysokość =
			\| pozycja =
			\| rok =
			\| populacja = ?
			\| gęstość =
			\| tablica_rej = SBE
			\| założone =
			\| www =
			}}
			[[Plik:Tablica informacyjna Miejscowość.jpg\|thumb\|260px\|Tablica informacyjna]]

	[[Plik:Dobieszowice Dwór obronny 01.JPG\|thumb\|400px\|[[Dwór w Dobieszowicach\|Dwór obronny]] (Foto: Dariusz JUREK)]]		[[Plik:Dobieszowice Dwór obronny 01.JPG\|thumb\|400px\|[[Dwór w Dobieszowicach\|Dwór obronny]] (Foto: Dariusz JUREK)]]

Dariusz JUREK: /* Początek wieku XX */

2020-12-01T10:43:31Z

Początek wieku XX

← poprzednia wersja		Wersja z 10:43, 1 gru 2020
Linia 106:		Linia 106:

	==Początek wieku XX==		==Początek wieku XX==
	[[Plik:Blankiet akcji na okaziciela Górniczo – Przemysłowej Spółki Akcyjnej „Dobieszowice”, o nominale 250 rubli. Fot. Jacek Kalke..jpg\|thumb\|400px\|~~----~~]]		[[Plik:Blankiet akcji na okaziciela Górniczo – Przemysłowej Spółki Akcyjnej „Dobieszowice”, o nominale 250 rubli. Fot. Jacek Kalke..jpg\|thumb\|400px\|Blankiet akcji na okaziciela Górniczo – Przemysłowej Spółki Akcyjnej „Dobieszowice”, o nominale 250 rubli. Fot. Jacek Kalke]]
	Początek XX wieku to okres wielkiej społecznej aktywności mieszkańców Dobieszowic.		Początek XX wieku to okres wielkiej społecznej aktywności mieszkańców Dobieszowic.
	Na zebraniu wiejskim 31 XII 1899 r. mieszkańcy Dobieszowic, Wymysłowa, Niebyły i Wesołej postanowili o wysokości składek pieniężnych na budowę murowanej szkoły. Wysokość składki zależała od wielkości posiadanej ziemi i wynosiła 2 ruble z morga.		Na zebraniu wiejskim 31 XII 1899 r. mieszkańcy Dobieszowic, Wymysłowa, Niebyły i Wesołej postanowili o wysokości składek pieniężnych na budowę murowanej szkoły. Wysokość składki zależała od wielkości posiadanej ziemi i wynosiła 2 ruble z morga.

Dariusz JUREK: /* Okres od III rozbioru Polski */

2020-12-01T10:42:19Z

Okres od III rozbioru Polski

← poprzednia wersja		Wersja z 10:42, 1 gru 2020
Linia 65:		Linia 65:
	[[Plik:Mapa Powiatu będzińskiego 1867 - 1914.JPG \|thumb\|300px\|----]]		[[Plik:Mapa Powiatu będzińskiego 1867 - 1914.JPG \|thumb\|300px\|----]]

	Neu Schlesien, Księstwo Warszawskie, Królestwo Polskie. Od schyłku XVIII do końca XIX wieku		[[Nowy Śląsk\|Neu Schlesien]], Księstwo Warszawskie, Królestwo Polskie. Od schyłku XVIII do końca XIX wieku

	[[24 października]] [[1795]] r. nastąpił III rozbiór Polski, a Dobieszowice - wraz z częścią ziemi siewierskiej - znalazły się w zaborze pruskim. Prusy obszar ten nazwały Nowym Śląskiem (Neu Schlesien), administracyjnie wieś podlegała powiatowi (kreis) w Siewierzu.		[[24 października]] [[1795]] r. nastąpił III rozbiór Polski, a Dobieszowice - wraz z częścią ziemi siewierskiej - znalazły się w zaborze pruskim. Prusy obszar ten nazwały [[Nowy Śląsk\|Nowym Śląskiem (Neu Schlesien)]], administracyjnie wieś podlegała powiatowi (kreis) w Siewierzu.

	[[10 listopada]] [[1807]] r., w wyniku dodatkowego traktatu granicznego podpisanego z pokonanymi Prusami w Elblągu, ziemia siewierska (a z nią i Dobieszowice) weszły w skład Księstwa Warszawskiego.		[[10 listopada]] [[1807]] r., w wyniku dodatkowego traktatu granicznego podpisanego z pokonanymi Prusami w Elblągu, ziemia siewierska (a z nią i Dobieszowice) weszły w skład Księstwa Warszawskiego.

Dariusz JUREK: /* Okres od III rozbioru Polski */

2020-12-01T10:40:29Z

Okres od III rozbioru Polski

Dariusz JUREK: /* Po II wojnie światowej */

2020-11-30T16:24:00Z

Po II wojnie światowej

← poprzednia wersja		Wersja z 16:24, 30 lis 2020
Linia 181:		Linia 181:
	W końcu lipca [[2006]] r. obszar sołectwa Dobieszowice wynosił 5,4 km². Mieszkało tu wówczas 1901 stałych mieszkańców.		W końcu lipca [[2006]] r. obszar sołectwa Dobieszowice wynosił 5,4 km². Mieszkało tu wówczas 1901 stałych mieszkańców.

	'''Opracowano na podstawie publikacji Hetmańczyk J. [[Dobieszowice z ~~„przyległościami”~~: Niebyła, Wesoła, Wymysłów ~~Histotia~~ wsi]] ISBN 978-83-929170-0-7.'''		'''Opracowano na podstawie publikacji Hetmańczyk J. ''[[Dobieszowice z "przyległościami": Niebyła, Wesoła, Wymysłów. Historia wsi]]'' ISBN 978-83-929170-0-7.'''

	=Dzielnice i osiedla=		=Dzielnice i osiedla=

Dariusz JUREK o 16:22, 30 lis 2020

2020-11-30T16:22:52Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:22, 30 lis 2020
Linia 171:		Linia 171:
	Fala internowań i aresztowań działaczy „Solidarności” i Konfederacji Polski Niepodległej dotknęła też Dobieszowic. Henryk Prokop, członek prezydium Zarządu Śląsko-Dąbrowskiej „Solidarności”, był przewidziany do internowania. W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. udało mu się zmylić milicjantów którzy przyjechali go pojmać. Dołączył do strajkujących na kopalni „Andaluzja” górników, potem ukrywał się przez prawie rok, jednak w listopadzie 1982 r. został schwytany. Przetrzymywano go w ośrodku internowania w Zabrzu-Zaborzu do 1983 r.		Fala internowań i aresztowań działaczy „Solidarności” i Konfederacji Polski Niepodległej dotknęła też Dobieszowic. Henryk Prokop, członek prezydium Zarządu Śląsko-Dąbrowskiej „Solidarności”, był przewidziany do internowania. W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. udało mu się zmylić milicjantów którzy przyjechali go pojmać. Dołączył do strajkujących na kopalni „Andaluzja” górników, potem ukrywał się przez prawie rok, jednak w listopadzie 1982 r. został schwytany. Przetrzymywano go w ośrodku internowania w Zabrzu-Zaborzu do 1983 r.

	W 1988 r. zakończono trwającą od roku 1983 budowę kościoła parafialnego. Jego poświęcenia dokonał 19 VI 1988 r. biskup częstochowski, Stefan Nowak.		W 1988 r. zakończono trwającą od roku [[1983]] budowę kościoła parafialnego. Jego poświęcenia dokonał [[19 czerwca]] [[1988]] r. biskup częstochowski, Stefan Nowak.

	Rok 1989 stanowił „przedsionek” niepodległości Polski. Pierwsze całkowicie wolne wybory samorządowe w III Rzeczpospolitej odbyły się 27 maja 1990 r. Znosząc dotychczasowy urząd Naczelnika Gminy, przywrócono urząd Wójta Gminy, a objął go – w wyboru nowej rady gminy – Zenon Dróżdż.		Rok [[1989]] stanowił „przedsionek” niepodległości Polski. Pierwsze całkowicie wolne wybory samorządowe w III Rzeczpospolitej odbyły się [[27 maja]] [[1990]] r. Znosząc dotychczasowy urząd Naczelnika Gminy, przywrócono urząd Wójta Gminy, a objął go – w wyboru nowej rady gminy – Zenon Dróżdż.
	W 1989 r. powstał Społeczny Komitet Gazyfikacji; sieć gazową ukończono w 1993 r. W 1992 r. opiekę medyczną mieszkańców przeniesiono do nowego, wielogabinetowego, przestronnego ośrodka zdrowia przy ulicy Kościuszki 25c;		W [[1989]] r. powstał Społeczny Komitet Gazyfikacji; sieć gazową ukończono w 1993 r. W 1992 r. opiekę medyczną mieszkańców przeniesiono do nowego, wielogabinetowego, przestronnego ośrodka zdrowia przy ulicy Kościuszki 25c;
	do tego czasu przychodnia mieściła się w wynajmowanych dwóch izbach parteru kamienicy przy ulicy Kościuszki 54.		do tego czasu przychodnia mieściła się w wynajmowanych dwóch izbach parteru kamienicy przy ulicy Kościuszki 54.
	W 1995 r. Świadkowie Jehowy wybudowali zbór - Salę Królestwa, przy ulicy 27 Stycznia 8.		W [[1995]] r. Świadkowie Jehowy wybudowali zbór - Salę Królestwa, przy ulicy 27 Stycznia 8.
	Telefonizacja wsi, prowadzona systemem społecznych przedpłat, zakończyła się w 1997 r.		Telefonizacja wsi, prowadzona systemem społecznych przedpłat, zakończyła się w [[1997]] r.
	W 2005 r. rozpoczęto wykonywanie sieci zbiorczej kanalizacji sanitarnej.		W [[2005]] r. rozpoczęto wykonywanie sieci zbiorczej kanalizacji sanitarnej.
	W końcu lipca 2006 r. obszar sołectwa Dobieszowice wynosił 5,4 km². Mieszkało tu wówczas 1901 stałych mieszkańców.		W końcu lipca [[2006]] r. obszar sołectwa Dobieszowice wynosił 5,4 km². Mieszkało tu wówczas 1901 stałych mieszkańców.

	'''Opracowano na podstawie publikacji Hetmańczyk J. Dobieszowice z „przyległościami”: Niebyła, Wesoła, Wymysłów Histotia wsi ISBN 978-83-929170-0-7.'''		'''Opracowano na podstawie publikacji Hetmańczyk J. [[Dobieszowice z „przyległościami”: Niebyła, Wesoła, Wymysłów Histotia wsi]] ISBN 978-83-929170-0-7.'''

	==Dzielnice i osiedla==		=Dzielnice i osiedla=
	*[[Niebyła (Dobieszowice)\|Niebyła]]		*[[Niebyła (Dobieszowice)\|Niebyła]]
	*[[Wesoła (Dobieszowice)\|Wesoła]]		*[[Wesoła (Dobieszowice)\|Wesoła]]
	*[[Kolonia Wesoła (Dobieszowice)\|Kolonia Wesoła]]		*[[Kolonia Wesoła (Dobieszowice)\|Kolonia Wesoła]]

	==Wykaz ulic==		=Wykaz ulic=

	{\|valign=top		{\|valign=top
Linia 219:		Linia 219:
	\|}		\|}

	==Galeria==		=Galeria=
	'''Dobieszowice na dawnej fotografii'''		'''Dobieszowice na dawnej fotografii'''
	<gallery>		<gallery>
Linia 244:		Linia 244:
	</gallery>		</gallery>

	==Bibliografia==		=Bibliografia=
	<gallery>		<gallery>
	Plik:Siewierz-Czeladź-Koziegłowy. Studia i materiały z dziejów Siewierza i Księstwa Siewierskiego.jpg		Plik:Siewierz-Czeladź-Koziegłowy. Studia i materiały z dziejów Siewierza i Księstwa Siewierskiego.jpg
Linia 257:		Linia 257:
	</gallery>		</gallery>

	==Linki zewnętrzne==		=Linki zewnętrzne=
	*		*

Dariusz JUREK: /* II Rzeczpospolita i międzywojnie 1918 – 1939 */

2020-11-30T16:19:02Z

II Rzeczpospolita i międzywojnie 1918 – 1939

← poprzednia wersja		Wersja z 16:19, 30 lis 2020
Linia 125:		Linia 125:

	==II Rzeczpospolita i międzywojnie 1918 – 1939==		==II Rzeczpospolita i międzywojnie 1918 – 1939==
	[[Plik:Gmina Bobrowniki Mapa 1927 1939.jpg\|thumb\|400px\|-~~---~~]]		[[Plik:Gmina Bobrowniki Mapa 1927 1939.jpg\|thumb\|400px\|Gmina Bobrowniki w latach [[1927]]-[[1939]]]]

Dariusz JUREK: /* II Rzeczpospolita i międzywojnie 1918 – 1939 */

2020-11-30T16:18:18Z

II Rzeczpospolita i międzywojnie 1918 – 1939

← poprzednia wersja		Wersja z 16:18, 30 lis 2020
Linia 128:		Linia 128:


	Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. Dobieszowice (wraz z koloniami: Wesoła i Niebyła) pozostały w gminie Bobrowniki (razem z Bobrownikami, Rogoźnikiem, Wojkowicami Komornymi, Żychcicami, Strzyżowicami i Górą Siewierską), w powiecie będzińskim, województwie kieleckim. Na początku 1919 r. Dobieszowice (wraz z Wesołą i Niebyłą) liczyły 1803 mieszkańców, zaś Wymysłów, należący wówczas wciąż do gminy Ożarowice powiatu będzińskiego - 373 mieszkańców.		Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w [[1918]] r. Dobieszowice (wraz z koloniami: Wesoła i Niebyła) pozostały w gminie Bobrowniki (razem z Bobrownikami, Rogoźnikiem, [[Wojkowice\|Wojkowicami Komornymi]], Żychcicami, Strzyżowicami i Górą Siewierską), w powiecie będzińskim, województwie kieleckim. Na początku [[1919]] r. Dobieszowice (wraz z Wesołą i Niebyłą) liczyły 1803 mieszkańców, zaś Wymysłów, należący wówczas wciąż do gminy Ożarowice powiatu będzińskiego - 373 mieszkańców.
	W 1921 r. w Dobieszowicach zamieszkiwało kilka żydowskich rodzin m.in. Szyjewicz, Szajer, Herslik; w sumie 26 osób.		W [[1921]] r. w Dobieszowicach zamieszkiwało kilka żydowskich rodzin m.in. Szyjewicz, Szajer, Herslik; w sumie 26 osób.

	Dobieszowice mają długą tradycje śpiewaczą, dla mieszkańców wsi śpiew i pieśń miały zawsze specjalne znaczenie – śpiewem uświetniano wesela i zabawy, pieśń towarzyszyła pogrzebom, pozwalała przetrwać trudne czasy zaborów		Dobieszowice mają długą tradycje śpiewaczą, dla mieszkańców wsi śpiew i pieśń miały zawsze specjalne znaczenie – śpiewem uświetniano wesela i zabawy, pieśń towarzyszyła pogrzebom, pozwalała przetrwać trudne czasy zaborów
	i wojen, była przejawem pielęgnowania języka polskiego i patriotycznych tradycji; dobieszowianie lubią i potrafią pięknie śpiewać. Rok 1924 przyniósł utworzenie – w oparciu m.in. o Towarzystwo Śpiewacze „Jutrzenka” – chóru męskiego. W 2019 r. chór ten, prowadzony przez dyrygenta Michała Wolnego, obchodził 95-lecie istnienia i działalności.		i wojen, była przejawem pielęgnowania języka polskiego i patriotycznych tradycji; dobieszowianie lubią i potrafią pięknie śpiewać. Rok [[1924]] przyniósł utworzenie – w oparciu m.in. o Towarzystwo Śpiewacze „Jutrzenka” – chóru męskiego. W [[2019]] r. chór ten, prowadzony przez dyrygenta Michała Wolnego, obchodził 95-lecie istnienia i działalności.
	W 1926 r. wybudowana bitą drogę wjazdową od Bobrownik, dzisiejszą ulicę Wolności. W 1928 r. powstało w Dobieszowicach Kółko Rolnicze, przekształcone w 1935 r. w Kółko Rolnicze „Plon”. Majątek Dobieszowice pozostawał w rękach Towarzystwa Akcyjnego „Dobieszowice”, które posiadało tutaj nadania górnicze, podobnie jak „Huta Bankowa”. W końcu lat dwudziestych XX wieku we wsi istniały sklepy i rzemiosło – piekarnia i sklep spożywczy Abrama Szyjewicza, sklep z towarami różnymi spółdzielni „Pomoc”, sklepy spożywcze T. Buchty, F. Pitasa, rzeźnia Władysława Gubały (dzisiaj ul. Kościuszki 54), szewstwo Małoty. W 1932 r. powstał w Dobieszowicach oddział Związku Strzeleckiego, w 1933 – koło Związku Rezerwistów, a w 1934 – Koło Gospodyń Wiejskich. Elektryczność doprowadziło do Dobieszowic w 1934 r. Towarzystwo Górniczo-Przemysłowe „Saturn” z Wojkowic Komornych. W roku 1937 wieś nie posiada żadnych większych zakładów przedsiębiorczych, mieszkańcy jej to lud roboczy zatrudniony w fabrykach, kopalniach i przedsiębiorstwach oraz dorywczo przy uprawie własnych i majątku ziemskiego Towarzystwa Górniczo-Przemysłowego Spółka Akcyjna Dóbr „Dobieszowice”- gruntów. Według (…)Powszechnego spisu ludności w 1931 roku, wieś liczy 1881 mieszkańców, posiada jedną szkołę powszechną o 3-ch salach szkolnych, reszta sal rozmieszczona jest w prywatnych domach obywateli wsi, w związku z czym zawiązano Komitet Budowy Szkoły, który gromadzi finanse na te cele, jak dotąd do szkoły uczęszcza 310 dzieci (…).		W [[1926]] r. wybudowana bitą drogę wjazdową od Bobrownik, dzisiejszą ulicę Wolności. W [[1928]] r. powstało w Dobieszowicach Kółko Rolnicze, przekształcone w [[1935]] r. w Kółko Rolnicze „Plon”. Majątek Dobieszowice pozostawał w rękach Towarzystwa Akcyjnego „Dobieszowice”, które posiadało tutaj nadania górnicze, podobnie jak „Huta Bankowa”. W końcu lat dwudziestych XX wieku we wsi istniały sklepy i rzemiosło – piekarnia i sklep spożywczy Abrama Szyjewicza, sklep z towarami różnymi spółdzielni „Pomoc”, sklepy spożywcze T. Buchty, F. Pitasa, rzeźnia Władysława Gubały (dzisiaj ul. Kościuszki 54), szewstwo Małoty. W [[1932]] r. powstał w Dobieszowicach oddział Związku Strzeleckiego, w [[1933]] – koło Związku Rezerwistów, a w [[1934]] – Koło Gospodyń Wiejskich. Elektryczność doprowadziło do Dobieszowic w [[1934]] r. Towarzystwo Górniczo-Przemysłowe „Saturn” z [[Wojkowice\|Wojkowic Komornych]]. W roku [[1937]] wieś nie posiada żadnych większych zakładów przedsiębiorczych, mieszkańcy jej to lud roboczy zatrudniony w fabrykach, kopalniach i przedsiębiorstwach oraz dorywczo przy uprawie własnych i majątku ziemskiego Towarzystwa Górniczo-Przemysłowego Spółka Akcyjna Dóbr „Dobieszowice”- gruntów. Według (…)Powszechnego spisu ludności w [[1931]] roku, wieś liczy 1881 mieszkańców, posiada jedną szkołę powszechną o 3-ch salach szkolnych, reszta sal rozmieszczona jest w prywatnych domach obywateli wsi, w związku z czym zawiązano Komitet Budowy Szkoły, który gromadzi finanse na te cele, jak dotąd do szkoły uczęszcza 310 dzieci (…).

	==II wojna światowa 1939 – 1945==		==II wojna światowa 1939 – 1945==

← poprzednia wersja		Wersja z 10:40, 1 gru 2020
Linia 67:		Linia 67:
	Neu Schlesien, Księstwo Warszawskie, Królestwo Polskie. Od schyłku XVIII do końca XIX wieku		Neu Schlesien, Księstwo Warszawskie, Królestwo Polskie. Od schyłku XVIII do końca XIX wieku

	24 X 1795 r. nastąpił III rozbiór Polski, a Dobieszowice - wraz z częścią ziemi siewierskiej - znalazły się w zaborze pruskim. Prusy obszar ten nazwały Nowym Śląskiem (Neu Schlesien), administracyjnie wieś podlegała powiatowi (kreis) w Siewierzu.		[[24 października]] [[1795]] r. nastąpił III rozbiór Polski, a Dobieszowice - wraz z częścią ziemi siewierskiej - znalazły się w zaborze pruskim. Prusy obszar ten nazwały Nowym Śląskiem (Neu Schlesien), administracyjnie wieś podlegała powiatowi (kreis) w Siewierzu.

	10 XI 1807 r., w wyniku dodatkowego traktatu granicznego podpisanego z pokonanymi Prusami w Elblągu, ziemia siewierska (a z nią i Dobieszowice) weszły w skład Księstwa Warszawskiego.		[[10 listopada]] [[1807]] r., w wyniku dodatkowego traktatu granicznego podpisanego z pokonanymi Prusami w Elblągu, ziemia siewierska (a z nią i Dobieszowice) weszły w skład Księstwa Warszawskiego.
	W 1803 r. właścicielami Dobieszowic była Józefa z Piegłowskich Wielogłowska i – w skutek intercyzy – jej mąż Andrzej Wielogłowski. Wkrótce własność wsi przeszła na ponad pół wieku w ręce rodziny Zalaszowskich herbu Półkozic.		W [[1803]] r. właścicielami Dobieszowic była Józefa z Piegłowskich Wielogłowska i – w skutek intercyzy – jej mąż Andrzej Wielogłowski. Wkrótce własność wsi przeszła na ponad pół wieku w ręce rodziny Zalaszowskich herbu Półkozic.
	Wiek XIX przyniósł istotne zmiany w stosunkach agrarnych. W lipcu 1807 r. Napoleon nadał Księstwu Warszawskiemu konstytucję. Czwarty artykuł tej konstytucji znosił brzmiał: „Znosi się niewola. Wszyscy obywatele są równi przed obliczem prawa. Stan osób pozostaje pod opieką trybunałów.”. Konstytucja Księstwa Warszawskiego znosząc poddaństwo, nie nadawała chłopom ziemi, ani nie ograniczała ciężarów chłopów wobec pana. Co więcej, ów czwarty artykuł Konstytucji rozwinięto w dekrecie Fryderyka Augusta z 21 grudnia 1807 r. w taki sposób, że pozostawiał chłopów na łasce i niełasce pana. Dekret stanowił bowiem „każdy rolnik, włościanin, z wyrobku żyjący (...) wolny jest wyprowadzić się z miejsca, w którym dotąd zostawał, i przenieść się w obrębie Księstwa Warszawskiego tam, gdzie dobra wola jego będzie.”, zastrzegając dalej że „rolnik na koniec wyprowadzający się z wsi, w której dotąd pozostawał, winien oddać dziedzicowi własność tegoż dziedzica, własność gruntową, składającą się z załogi i zasiewów.”. Chłopa decydującego się na zmianę miejsca pobytu pozbawiał nie tylko prawa do gruntu ale nawet do inwentarza i zagrody. Dekret dawał też dziedzicowi prawo usunięcia chłopa z ziemi według własnego uznania za półrocznym wymówieniem.		Wiek XIX przyniósł istotne zmiany w stosunkach agrarnych. W lipcu [[1807]] r. Napoleon nadał Księstwu Warszawskiemu konstytucję. Czwarty artykuł tej konstytucji znosił brzmiał: „Znosi się niewola. Wszyscy obywatele są równi przed obliczem prawa. Stan osób pozostaje pod opieką trybunałów.”. Konstytucja Księstwa Warszawskiego znosząc poddaństwo, nie nadawała chłopom ziemi, ani nie ograniczała ciężarów chłopów wobec pana. Co więcej, ów czwarty artykuł Konstytucji rozwinięto w dekrecie Fryderyka Augusta z [[21 grudnia]] [[1807]] r. w taki sposób, że pozostawiał chłopów na łasce i niełasce pana. Dekret stanowił bowiem „każdy rolnik, włościanin, z wyrobku żyjący (...) wolny jest wyprowadzić się z miejsca, w którym dotąd zostawał, i przenieść się w obrębie Księstwa Warszawskiego tam, gdzie dobra wola jego będzie.”, zastrzegając dalej że „rolnik na koniec wyprowadzający się z wsi, w której dotąd pozostawał, winien oddać dziedzicowi własność tegoż dziedzica, własność gruntową, składającą się z załogi i zasiewów.”. Chłopa decydującego się na zmianę miejsca pobytu pozbawiał nie tylko prawa do gruntu ale nawet do inwentarza i zagrody. Dekret dawał też dziedzicowi prawo usunięcia chłopa z ziemi według własnego uznania za półrocznym wymówieniem.

	10 czerwca 1804 r. Józefa z Piegłowskich Wielogłowska sprzedała dobra ziemskie Dobieszowice Marcinowi Zalaszowskiemu, za 150 000 złotych polskich (równoważne 25 000 reichs talarów). Wielmożny Imć Pan Marcin Zalaszowski, w 1808 r. Judicis Districtum Częstochowiensis, Pilicensis, atque Severiensis, w 1811 r. już Sędzia Trybunału Cywilnego Departamentu Krakowskiego, Dziedzic Dóbr: Dziewki, y Dobieszowice z Przyległościam, Wesoła y folwark nazwanymi, leżących w Powiecie Lelowskim, w Dobieszowicach, do Parafii Siemińskiej należącey wsi zamieszkały (…) pod Numerem Pierwszym.		[[10 czerwca]] [[1804]] r. Józefa z Piegłowskich Wielogłowska sprzedała dobra ziemskie Dobieszowice Marcinowi Zalaszowskiemu, za 150 000 złotych polskich (równoważne 25 000 reichs talarów). Wielmożny Imć Pan Marcin Zalaszowski, w [[1808]] r. Judicis Districtum Częstochowiensis, Pilicensis, atque Severiensis, w [[1811]] r. już Sędzia Trybunału Cywilnego Departamentu Krakowskiego, Dziedzic Dóbr: Dziewki, y Dobieszowice z Przyległościam, Wesoła y folwark nazwanymi, leżących w [[Powiecie Lelowskim, w Dobieszowicach, do Parafii Siemińskiej należącey wsi zamieszkały (…) pod Numerem Pierwszym.
	16 I 1816 r., na mocy Kongresu Wiedeńskiego z 1815 r., ziemia siewierska, a wraz z nią i Dobieszowice, weszły w skład - będącego częścią Rosji pod berłem cara Aleksandra I - Królestwa Polskiego. Administracyjnie wieś należała do województwa krakowskiego, powiatu lelowskiego (z siedzibą w Żarkach).		16 stycznia]] [[1816]] r., na mocy Kongresu Wiedeńskiego z [[1815]] r., ziemia siewierska, a wraz z nią i Dobieszowice, weszły w skład - będącego częścią Rosji pod berłem cara Aleksandra I - Królestwa Polskiego. Administracyjnie wieś należała do województwa krakowskiego, powiatu lelowskiego (z siedzibą w Żarkach).

	W 1818 r. w Dobieszowicach zamieszkiwała jedna żydowska rodzina. Na stałe starozakonni Szajerowie i Szyjewiczowie pojawili się we wsi w II połowie XIX w. Początkowo mieszkali „komorą” u któregoś z dobieszowian, później wybudowali dom.		W [[1818]] r. w Dobieszowicach zamieszkiwała jedna żydowska rodzina. Na stałe starozakonni Szajerowie i Szyjewiczowie pojawili się we wsi w II połowie XIX w. Początkowo mieszkali „komorą” u któregoś z dobieszowian, później wybudowali dom.
	W latach 1835 – 1840 wybudowano we wsi drewniany dom gromadzki, w którym znalazła miejsce szkoła powszechna. Pierwszym nauczycielem był Feliks Gorzkowski.		W latach [[1835]] – [[1840]] wybudowano we wsi drewniany dom gromadzki, w którym znalazła miejsce szkoła powszechna. Pierwszym nauczycielem był Feliks Gorzkowski.

	W 1827 r. w Dobieszowicach były 73 domy i 458 mieszkańców.		W [[1827]] r. w Dobieszowicach były 73 domy i 458 mieszkańców.
	Po śmierci Marcina Zalaszowskiego Dobieszowice odziedziczyły jego dzieci: Kajetan, Maksymilian, Józefa		Po śmierci Marcina Zalaszowskiego Dobieszowice odziedziczyły jego dzieci: Kajetan, Maksymilian, Józefa i Salomea. Kajetan Zalaszowski wykupił od rodzeństwa ich udziały i w 1830 r. został właścicielem wsi. Po jego śmierci dziedziczkami Dobieszowic były córki Kajetana – Ludomiła Jeniczowa z Zalaszowskich, (zmarła tutaj w [[1857]] r. mając 23 lata), Waleria Zarembina z Zalaszowskich i wdowa po Kajetanie, Elżbieta z Zalaszowskich Zalaszowska.
	i Salomea. Kajetan Zalaszowski wykupił od rodzeństwa ich udziały i w 1830 r. został właścicielem wsi. Po jego		W [[1857]] r. udziały Ludomiły w Dobieszowicach nabył Józef Psarski. Rok później Psarski kupił także udziały Walerii, a w [[1859]] r. – kupując udziały Elżbiety Zalaszowskiej – stał się właścicielem dóbr ziemskich Dobieszowice z przyległościami: Wymysłów, Wesoła, Niebyła i młynem Piasek.
	śmierci dziedziczkami Dobieszowic były córki Kajetana – Ludomiła Jeniczowa z Zalaszowskich, (zmarła tutaj		Józef Psarski, dziedzic również dóbr Gołyszyn w powiecie olkuskim, już w [[1860]] r. sprzedał Dobieszowice Władysławowi i Juliuszowi braciom Jakubowskim.
	1857 r. mając 23 lata), Waleria Zarembina z Zalaszowskich i wdowa po Kajetanie, Elżbieta z Zalaszowskich Zalaszowska.
	W 1857 r. udziały Ludomiły w Dobieszowicach nabył Józef Psarski. Rok później Psarski kupił także udziały Walerii, a w 1859 r. – kupując udziały Elżbiety Zalaszowskiej – stał się właścicielem dóbr ziemskich Dobieszowice z przyległościami: Wymysłów, Wesoła, Niebyła i młynem Piasek.
	Józef Psarski, dziedzic również dóbr Gołyszyn w powiecie olkuskim, już w 1860 r. sprzedał Dobieszowice Władysławowi i Juliuszowi braciom Jakubowskim.

	Cztery lata później Władysław Jakubowski spłacił udział brata kwotą 81 806 złotych polskich i 20 groszy i samodzielnie został właścicielem dóbr ziemskich. W tym czasie w Dobieszowicach istniała gorzelnia położona na terenie zbiegu dzisiejszych ulic Kościuszki i Wolności.		Cztery lata później Władysław Jakubowski spłacił udział brata kwotą 81 806 złotych polskich i 20 groszy i samodzielnie został właścicielem dóbr ziemskich. W tym czasie w Dobieszowicach istniała gorzelnia położona na terenie zbiegu dzisiejszych ulic Kościuszki i Wolności.

	2 marca 1864 r. rząd cara Aleksandra II – jako ostatni z rządów zaborców - ogłosił ukaz uwłaszczeniowy w Królestwie Polskim, którego istota zawierała się w trzech paragrafach.		[[2 marca]] [[1864]] r. rząd cara Aleksandra II – jako ostatni z rządów zaborców - ogłosił ukaz uwłaszczeniowy w Królestwie Polskim, którego istota zawierała się w trzech paragrafach.

	„1. Grunta pozostające w posiadaniu włościan (...) w dobrach prywatnych (...), jako też w dobrach (...) rządowych przechodzą na zupełną własność włościan (...).		„1. Grunta pozostające w posiadaniu włościan (...) w dobrach prywatnych (...), jako też w dobrach (...) rządowych przechodzą na zupełną własność włościan (...).

	2. Od 15 kwietnia 1864 roku włościanie, uwolnieni od wszelkich bez wyłączenia powinności, jakimi na korzyść dziedziców obciążeni byli (...). Na przyszłość włościanie obowiązani są wnosić do Skarbu (...) podatek gruntowy (...). 3. Dziedzice otrzymają od rządu wynagrodzenie za zniesione powinności (...).”.		2. Od [[15 kwietnia]] [[1864]] roku włościanie, uwolnieni od wszelkich bez wyłączenia powinności, jakimi na korzyść dziedziców obciążeni byli (...). Na przyszłość włościanie obowiązani są wnosić do Skarbu (...) podatek gruntowy (...). 3. Dziedzice otrzymają od rządu wynagrodzenie za zniesione powinności (...).”.

	Praktyczne wykonanie ukazu uwłaszczeniowego w dobrach ziemskich Dobieszowice miało miejsce dopiero wiosną 1866 r. Dokument własnościowy objawia (...) w tym miejscu, że na zasadzie Tabel Likwidacyjnych przez Komissyę Centralną spraw Włościańskich dnia 1 lutego 1866 roku zatwierdzonych, od dóbr tych (Dobieszowic) zapadło na uposażenie włościan w grunta użytkowe: a) we wsi Dobieszowice morgów (1 morga = ok. 56 arów, 1 pręt kwadratowy = ok. 18,7 m²) 486 prętów 209, b) we wsi Wesoła morgów 36 prętów 221, c) we wsi Wymysłów morgów 145 prętów 246, d) we wsi Niebyła morgów 11 prętów 180. Ogółem w dobrach ziemskich Dobieszowice chłopom przekazano 680 mórg i 256 prętów ziemi, za co carska Komisja Likwidacyjna wypłaciła dziedzicowi Jakubowskiemu wynagrodzenie likwidacyjne w kwocie 1205 srebrnych rubli i 90 kopiejek. Chłopi otrzymali zatem na własność ziemię, na której gospodarowali dotychczas. Ukaz nie obejmował jednak ogromnej masy chłopów bezrolnych. Zatem dobieszowiccy inquilini (z łac.:„komornik”, mieszkający „komorą” u gospodarza, bezrolny chłop utrzymujący się z pracy na cudzym gospodarstwie) i semihortulani (z łac.: „półzagrodnik”, bezrolny właściciel zagrody) pozostawali w dalszym ciągu bez ziemi i mogli się utrzymywać praktycznie tylko z pracy najemnej na polach dworskich lub innych rolników.		Praktyczne wykonanie ukazu uwłaszczeniowego w dobrach ziemskich Dobieszowice miało miejsce dopiero wiosną [[1866]] r. Dokument własnościowy objawia (...) w tym miejscu, że na zasadzie Tabel Likwidacyjnych przez Komissyę Centralną spraw Włościańskich dnia [[1 lutego]] [[1866]] roku zatwierdzonych, od dóbr tych (Dobieszowic) zapadło na uposażenie włościan w grunta użytkowe: a) we wsi Dobieszowice morgów (1 morga = ok. 56 arów, 1 pręt kwadratowy = ok. 18,7 m²) 486 prętów 209, b) we wsi Wesoła morgów 36 prętów 221, c) we wsi Wymysłów morgów 145 prętów 246, d) we wsi Niebyła morgów 11 prętów 180. Ogółem w dobrach ziemskich Dobieszowice chłopom przekazano 680 mórg i 256 prętów ziemi, za co carska Komisja Likwidacyjna wypłaciła dziedzicowi Jakubowskiemu wynagrodzenie likwidacyjne w kwocie 1205 srebrnych rubli i 90 kopiejek. Chłopi otrzymali zatem na własność ziemię, na której gospodarowali dotychczas. Ukaz nie obejmował jednak ogromnej masy chłopów bezrolnych. Zatem dobieszowiccy inquilini (z łac.:„komornik”, mieszkający „komorą” u gospodarza, bezrolny chłop utrzymujący się z pracy na cudzym gospodarstwie) i semihortulani (z łac.: „półzagrodnik”, bezrolny właściciel zagrody) pozostawali w dalszym ciągu bez ziemi i mogli się utrzymywać praktycznie tylko z pracy najemnej na polach dworskich lub innych rolników.

	Od 31 ~~XII~~ 1866 r. Dobieszowice administracyjnie były w guberni piotrkowskiej, utworzonym właśnie powiecie będzińskim, gminie zbiorczej Ożarowice (Tąpkowice).		Od [[31 grudnia]] [[1866]] r. Dobieszowice administracyjnie były w guberni piotrkowskiej, utworzonym właśnie powiecie będzińskim, gminie zbiorczej Ożarowice (Tąpkowice).
	Według opisu z 1866 r. rozległość folwarczna folwarku Dobieszowice wynosi m. (mórg) 1091 a mianowicie: grunta orne i ogrody m.474, łąk 127, pastwisk 70, lasu i zarośli m.382, nieużytki i place m.38. Wieś Dobieszowice osad 50, gruntu m.487, wieś Wesoła osad 6, gruntu m.37, wieś Wymysłów osad 24, gruntu m.146, osada Niebyła gruntu m.11.		Według opisu z 1866 r. rozległość folwarczna folwarku Dobieszowice wynosi m. (mórg) 1091 a mianowicie: grunta orne i ogrody m.474, łąk 127, pastwisk 70, lasu i zarośli m.382, nieużytki i place m.38. Wieś Dobieszowice osad 50, gruntu m.487, wieś Wesoła osad 6, gruntu m.37, wieś Wymysłów osad 24, gruntu m.146, osada Niebyła gruntu m.11.

	2 sierpnia 1869 r. Władysław Jakubowski sprzedał wieś Ernestowi Kramerowi za 59 500 rubli. Ten ostatni – obywatel Królestwa Pruskiego, w Bytomiu zamieszkały, był chyba tylko „pośrednikiem”, bo dzierżył Dobieszowice przez niecałe cztery miesiące. W listopadzie 1869 r. Guido Henckel von Donnersmarck nabył od Kramera majątek Dobieszowice (619 ha i 50 arów) i majątek Tąpkowice (475 ha i 20 arów) za cenę 378 871 marek 96 fenigów.		[[2 sierpnia]] [[1869]] r. Władysław Jakubowski sprzedał wieś Ernestowi Kramerowi za 59 500 rubli. Ten ostatni – obywatel Królestwa Pruskiego, w Bytomiu zamieszkały, był chyba tylko „pośrednikiem”, bo dzierżył Dobieszowice przez niecałe cztery miesiące. W listopadzie [[1869]] r. Guido Henckel von Donnersmarck nabył od Kramera majątek Dobieszowice (619 ha i 50 arów) i majątek Tąpkowice (475 ha i 20 arów) za cenę 378 871 marek 96 fenigów.
	Po 1880 r. dobra Dobieszowice składały się z folwarku Dobieszowice i wsi: Dobieszowice, Wymysłów, Wesoła, Niebyła i osady wieczystoczynszowej Piasek.		Po [[1880]] r. dobra Dobieszowice składały się z folwarku Dobieszowice i wsi: Dobieszowice, Wymysłów, Wesoła, Niebyła i osady wieczystoczynszowej Piasek.

	W Dobieszowicach była gorzelnia i młyn wodny, wieś miała 564 mieszkańców, należała do gminy Ożarowice.		W Dobieszowicach była gorzelnia i młyn wodny, wieś miała 564 mieszkańców, należała do gminy Ożarowice.
	W 1882 r. Żyd Mosze Szajer został właścicielem niewielkiej działki o powierzchni 83 prętów kwadratowych, nabywając ją od Donnersmarcka.		W [[1882]] r. Żyd Mosze Szajer został właścicielem niewielkiej działki o powierzchni 83 prętów kwadratowych, nabywając ją od Donnersmarcka.

	Mieszkańcy Dobieszowic „szli w rekruty” do carskiego wojska: w 1893 r. przeznaczono do powołania 25 mężczyzn z rocznika 1872, zaś w 1894 r. – 19 mężczyzn z rocznika 1873. Tereny wsi, w tym dobra gromadzkie obfitowały w zwierzynę łowną. Te ostatnie – decyzją zebrania wiejskiego – wydzierżawiano jako teren łowiecki. Arendowali je w latach 1898 – 1900 – Graf Donnersmarck za 50 rubli, a w latach 1901 – 1903 – mieszkaniec Wymysłowa, Oswald Pinder za 60 rubli, płatnych na rękę sołtysa.		Mieszkańcy Dobieszowic „szli w rekruty” do carskiego wojska: w [[1893]] r. przeznaczono do powołania 25 mężczyzn z rocznika [[1872]], zaś w [[1894]] r. – 19 mężczyzn z rocznika [[1873]]. Tereny wsi, w tym dobra gromadzkie obfitowały w zwierzynę łowną. Te ostatnie – decyzją zebrania wiejskiego – wydzierżawiano jako teren łowiecki. Arendowali je w latach [[1898]] – [[1900]] – Graf Donnersmarck za 50 rubli, a w latach [[1901]] – [[1903]] – mieszkaniec Wymysłowa, Oswald Pinder za 60 rubli, płatnych na rękę sołtysa.

	==Początek wieku XX==		==Początek wieku XX==