Eugeniusz Arnold - Historia wersji

Michał Kusiak o 04:55, 10 lip 2025

2025-07-10T04:55:01Z

← poprzednia wersja		Wersja z 04:55, 10 lip 2025
Linia 33:		Linia 33:
	==Działalność społeczna==		==Działalność społeczna==

	Był jednym z założycieli [[Towarzystwo Lekarskie Zagłębia Dąbrowskiego\|Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego]] w [[1907]] roku, trzykrotnie jego prezesem oraz członkiem Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniach TLZD wygłosił 25 referatów. Nadano mu godność Honorowego Członka tego Towarzystwa w [[1932]] roku. W [[1911]] roku był założycielem i pierwszym prezesem oddziału Sosnowieckiego ~~[[Towarzystwo Higieniczne Warszawskie\|~~Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego]]. Był organizatorem pierwszego pogotowia ratunkowego (konnego) przy kopalni.		Był jednym z założycieli [[Towarzystwo Lekarskie Zagłębia Dąbrowskiego\|Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego]] w [[1907]] roku, trzykrotnie jego prezesem oraz członkiem Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniach TLZD wygłosił 25 referatów. Nadano mu godność Honorowego Członka tego Towarzystwa w [[1932]] roku. W [[1911]] roku był założycielem i pierwszym prezesem oddziału Sosnowieckiego Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego. Był organizatorem pierwszego pogotowia ratunkowego (konnego) przy kopalni.

	==Źródła==		==Źródła==

Michał Kusiak o 09:02, 3 lip 2024

2024-07-03T09:02:04Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:02, 3 lip 2024
Linia 7:		Linia 7:
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia = [[30 grudnia]] [[1866]]		\|data urodzenia = [[30 grudnia]] [[1866]]
	\|miejsce urodzenia = ~~[[Kącik (powiat Piotrków Trybunalski)\|~~Kącik (pow. Piotrków Trybunalski)]]		\|miejsce urodzenia = Kącik (pow. Piotrków Trybunalski)
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = [[2 lutego]] [[1935]]		\|data śmierci = [[2 lutego]] [[1935]]
	\|miejsce śmierci = ~~[[Lubanowo (powiat Błaszki)\|~~Lubanowo (pow. Błaszki)]]		\|miejsce śmierci = Lubanowo (pow. Błaszki)
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
Linia 21:		Linia 21:
	}}		}}

	'''Eugeniusz Arnold''' - (ur. [[30 grudnia]] [[1866]] r. w Kąciku, zm. [[2 lutego]] [[1935]] r. w Lubanowie) lekarz-chirurg i działacz społeczny. Chirurg szpitala górniczego na [[Sielec (Sosnowiec)\|Sielcu]], prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego. Jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. [[Ulica Warszawska (Sosnowiec)\|Warszawskiej]] 8. W [[1907]] roku zademonstrował jako pierwszy w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] działanie aparatu rentgenowskiego. Od [[1914]] roku był prezesem [[Polskie Towarzystwo Lekarskie w Zagłębiu Dąbrowskim\|Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego]], członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w [[1933]] roku uhonorowany godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego.		'''Eugeniusz Arnold''' - (ur. [[30 grudnia]] [[1866]] r. w Kąciku, zm. [[2 lutego]] [[1935]] r. w Lubanowie) lekarz-chirurg i działacz społeczny. Chirurg szpitala górniczego na [[Sielec (Sosnowiec)\|Sielcu]], prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego. Jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. [[Ulica Warszawska (Sosnowiec)\|Warszawskiej]] 8. W [[1907]] roku zademonstrował jako pierwszy w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] działanie aparatu rentgenowskiego.

	==Życiorys==		==Życiorys==
	Eugeniusz Arnold urodził się [[30 grudnia]] [[1866]] roku we wsi [[Kącik (powiat Piotrków Trybunalski)\|Kącik]] (pow. Piotrków Trybunalski). Maturę uzyskał w Płocku w [[1886]]. Studiował medycynę - początkowo w Warszawie, później w Dorpacie. Dyplom uzyskał w [[1894]]. Po studiach osiadł w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako lekarz wolno praktykujący w latach [[1895]]-[[1902]]. W [[1903]] r. został lekarzem ambulatoryjnym i szpitalnym w Towarzystwie Górniczym "Hrabia Renard" w sosnowieckim szpitalu sieleckim. W [[1905]] r. dokształcał się w chirurgii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W [[1906]] r. został starszym lekarzem szpitala kopalni i ordynatorem oddziału chirurgicznego, a w [[1911]] r. lekarzem naczelnym szpitala kopalnianego (sieleckiego).

	Podczas I wojny światowej był lekarzem wojskowym w szpitalu fortecznym w Brześciu Litewskim ([[1914]]), a później w Smoleńsku jako starszy ordynator szpitala polowego ([[1915]]-[[1917]]). W [[1918]] roku, w Smoleńsku, był lekarzem jednostki artylerii polowej Armii Czerwonej. W tym samym roku wrócił do Sosnowca i objął stanowisko dyrektora Szpitala Sieleckiego ([[1918]]-[[1922]]). W [[1919]] r. był członkiem Głównego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, opiekował się powstańcami śląskimi i uchodźcami. Po 20 latach zrezygnował z pracy, gdy zażądano od niego postępowania niezgodnego z etyką. Przeniósł się do Krzywinia (pow. Kościan) ([[1922]]-[[1924]]), po czym został lekarzem w Kaliszu ([[1924]]-[[1925]]). Później praktykował w Raszkowie (pow. ~~Odolana~~), stamtąd przeniósł się do Liskowa (pow. Kalisz). Pod koniec życia mieszkał w Korytkowie (pow. Turek, obecnie Adamów). ~~Zmarł [[2 lutego]] [[1935]] roku w Lubanowie (pow. Błaszki).~~		Maturę uzyskał w Płocku w [[1886]]. Studiował medycynę - początkowo w Warszawie, później w Dorpacie. Dyplom uzyskał w [[1894]]. Po studiach osiadł w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako lekarz wolno praktykujący w latach [[1895]]-[[1902]].

			W [[1903]] r. został lekarzem ambulatoryjnym i szpitalnym w [[Gwarectwo „Hrabia Renard”\|Towarzystwie Górniczym "Hrabia Renard"]] w [[Szpital Sielecki\|sosnowieckim szpitalu sieleckim]]. W [[1905]] r. dokształcał się w chirurgii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W [[1906]] r. został starszym lekarzem szpitala kopalni i ordynatorem oddziału chirurgicznego, a w [[1911]] r. lekarzem naczelnym szpitala kopalnianego ([[Sielec (Sosnowiec)\|sieleckiego]]).

			Podczas I wojny światowej był lekarzem wojskowym w szpitalu fortecznym w Brześciu Litewskim ([[1914]]), a później w Smoleńsku jako starszy ordynator szpitala polowego ([[1915]]-[[1917]]). W [[1918]] roku, w Smoleńsku, był lekarzem jednostki artylerii polowej Armii Czerwonej. W tym samym roku wrócił do [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i objął stanowisko dyrektora [[Szpital Sielecki\|Szpitala Sieleckiego]] ([[1918]]-[[1922]]). W [[1919]] r. był członkiem [[Komitet Pomocy Górnoślązaków w Sosnowcu\|Głównego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu]], opiekował się powstańcami śląskimi i uchodźcami. Po 20 latach zrezygnował z pracy, gdy zażądano od niego postępowania niezgodnego z etyką. Przeniósł się do Krzywinia (pow. Kościan) ([[1922]]-[[1924]]), po czym został lekarzem w Kaliszu ([[1924]]-[[1925]]). Później praktykował w Raszkowie (pow. Odolanów), stamtąd przeniósł się do Liskowa (pow. Kalisz). Pod koniec życia mieszkał w Korytkowie (pow. Turek, obecnie Adamów).

			==Działalność społeczna==

	Był jednym z założycieli [[Towarzystwo Lekarskie Zagłębia Dąbrowskiego\|Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego]] w [[1907]] roku, trzykrotnie jego prezesem oraz członkiem Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniach TLZD wygłosił 25 referatów. Nadano mu godność Honorowego Członka tego Towarzystwa w [[1932]] roku. W [[1911]] roku był założycielem i pierwszym prezesem oddziału Sosnowieckiego [[Towarzystwo Higieniczne Warszawskie\|Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego]]. Był organizatorem pierwszego pogotowia ratunkowego (konnego) przy kopalni.		Był jednym z założycieli [[Towarzystwo Lekarskie Zagłębia Dąbrowskiego\|Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego]] w [[1907]] roku, trzykrotnie jego prezesem oraz członkiem Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniach TLZD wygłosił 25 referatów. Nadano mu godność Honorowego Członka tego Towarzystwa w [[1932]] roku. W [[1911]] roku był założycielem i pierwszym prezesem oddziału Sosnowieckiego [[Towarzystwo Higieniczne Warszawskie\|Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego]]. Był organizatorem pierwszego pogotowia ratunkowego (konnego) przy kopalni.

	==Źródła==		==Źródła==

	*Piotr Szarejko, ''Słownik Lekarzy Polskich XIX wieku'', Warszawa 1991 r.		*Piotr Szarejko, ''Słownik Lekarzy Polskich XIX wieku'', Warszawa 1991 r.
	*''Pamiętnik XXV-letniej działalności i obchodu Jubileuszu Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego'', Sosnowiec 1933.		*''Pamiętnik XXV-letniej działalności i obchodu Jubileuszu Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego'', Sosnowiec 1933.

	==Źródło==		==Źródło==

	*[[Emilian Kocot]]: ''[[Lekarze Zagłębia Dąbrowskiego - Wstęp do słownika biograficznego]]'' (zamieszczone na stronie za zgodą autora)		*[[Emilian Kocot]]: ''[[Lekarze Zagłębia Dąbrowskiego - Wstęp do słownika biograficznego]]'' (zamieszczone na stronie za zgodą autora)

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Arnold, Eugeniusz]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Arnold, Eugeniusz]]
	[[Kategoria:Lekarze\|Arnold, Eugeniusz]]		[[Kategoria:Lekarze\|Arnold, Eugeniusz]]

Michał Kusiak o 08:54, 3 lip 2024

2024-07-03T08:54:41Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:54, 3 lip 2024
Linia 1:		Linia 1:
	{{Biogram infobox		{{Biogram infobox
	\|imię i nazwisko = Eugeniusz Arnold		\|imię i nazwisko = '''Eugeniusz Arnold'''
	\|imię i nazwisko org =		\|imię i nazwisko org =
	\|pseudonim =		\|pseudonim =
Linia 6:		Linia 6:
	\|opis grafiki = Eugeniusz Arnold		\|opis grafiki = Eugeniusz Arnold
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia = [[1866]]		\|data urodzenia = [[30 grudnia]] [[1866]]
	\|miejsce urodzenia =		\|miejsce urodzenia = [[Kącik (powiat Piotrków Trybunalski)\|Kącik (pow. Piotrków Trybunalski)]]
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = [[1935]]		\|data śmierci = [[2 lutego]] [[1935]]
	\|miejsce śmierci =		\|miejsce śmierci = [[Lubanowo (powiat Błaszki)\|Lubanowo (pow. Błaszki)]]
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
Linia 21:		Linia 21:
	}}		}}

	'''Eugeniusz Arnold''' - ~~syn Jana~~, lekarz-chirurg i działacz społeczny. ~~Urodzony w 1866 roku.~~ Chirurg szpitala górniczego na [[Sielec (Sosnowiec)\|Sielcu]], prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego. Jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. [[Ulica Warszawska (Sosnowiec)\|Warszawskiej]] 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem [[Polskie Towarzystwo Lekarskie w Zagłębiu Dąbrowskim\|Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego]], członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku uhonorowany godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego~~. Zmarł w 1935 roku~~.		'''Eugeniusz Arnold''' - (ur. [[30 grudnia]] [[1866]] r. w Kąciku, zm. [[2 lutego]] [[1935]] r. w Lubanowie) lekarz-chirurg i działacz społeczny. Chirurg szpitala górniczego na [[Sielec (Sosnowiec)\|Sielcu]], prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego. Jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. [[Ulica Warszawska (Sosnowiec)\|Warszawskiej]] 8. W [[1907]] roku zademonstrował jako pierwszy w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] działanie aparatu rentgenowskiego. Od [[1914]] roku był prezesem [[Polskie Towarzystwo Lekarskie w Zagłębiu Dąbrowskim\|Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego]], członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w [[1933]] roku uhonorowany godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego.

	==Życiorys==		==Życiorys==
	Eugeniusz Arnold urodził się [[30 grudnia]] [[1866]] roku we wsi Kącik (pow. Piotrków Trybunalski). Maturę uzyskał w Płocku w ~~roku~~ 1886. Studiował medycynę - początkowo w Warszawie, później w Dorpacie. Dyplom uzyskał w ~~roku~~ 1894. Po studiach osiadł w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako lekarz wolno praktykujący w latach 1895-1902. W 1903 r. został lekarzem ambulatoryjnym i szpitalnym w Towarzystwie Górniczym "Hrabia Renard" w sosnowieckim szpitalu sieleckim. W 1905 r. dokształcał się w chirurgii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1906 r. został starszym lekarzem szpitala kopalni i ordynatorem oddziału chirurgicznego, a w 1911 r. lekarzem naczelnym szpitala kopalnianego (sieleckiego).		Eugeniusz Arnold urodził się [[30 grudnia]] [[1866]] roku we wsi [[Kącik (powiat Piotrków Trybunalski)\|Kącik]] (pow. Piotrków Trybunalski). Maturę uzyskał w Płocku w [[1886]]. Studiował medycynę - początkowo w Warszawie, później w Dorpacie. Dyplom uzyskał w [[1894]]. Po studiach osiadł w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako lekarz wolno praktykujący w latach [[1895]]-[[1902]]. W [[1903]] r. został lekarzem ambulatoryjnym i szpitalnym w Towarzystwie Górniczym "Hrabia Renard" w sosnowieckim szpitalu sieleckim. W [[1905]] r. dokształcał się w chirurgii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W [[1906]] r. został starszym lekarzem szpitala kopalni i ordynatorem oddziału chirurgicznego, a w [[1911]] r. lekarzem naczelnym szpitala kopalnianego (sieleckiego).

	Podczas I wojny światowej był lekarzem wojskowym w szpitalu fortecznym w Brześciu Litewskim (1914 r.), a później w Smoleńsku jako starszy ordynator szpitala polowego (1915-1917).		Podczas I wojny światowej był lekarzem wojskowym w szpitalu fortecznym w Brześciu Litewskim ([[1914]]), a później w Smoleńsku jako starszy ordynator szpitala polowego ([[1915]]-[[1917]]). W [[1918]] roku, w Smoleńsku, był lekarzem jednostki artylerii polowej Armii Czerwonej. W tym samym roku wrócił do Sosnowca i objął stanowisko dyrektora Szpitala Sieleckiego ([[1918]]-[[1922]]). W [[1919]] r. był członkiem Głównego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, opiekował się powstańcami śląskimi i uchodźcami. Po 20 latach zrezygnował z pracy, gdy zażądano od niego postępowania niezgodnego z etyką. Przeniósł się do Krzywinia (pow. Kościan) ([[1922]]-[[1924]]), po czym został lekarzem w Kaliszu ([[1924]]-[[1925]]). Później praktykował w Raszkowie (pow. Odolana), stamtąd przeniósł się do Liskowa (pow. Kalisz). Pod koniec życia mieszkał w Korytkowie (pow. Turek, obecnie Adamów). Zmarł [[2 lutego]] [[1935]] roku w Lubanowie (pow. Błaszki).
	W 1918 roku, w Smoleńsku, był lekarzem jednostki artylerii polowej Armii Czerwonej. W tym samym roku wrócił do Sosnowca i objął stanowisko dyrektora Szpitala Sieleckiego (1918-1922). W 1919 r. był członkiem Głównego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, opiekował się powstańcami śląskimi i uchodźcami. Po 20 latach zrezygnował z pracy, gdy zażądano od niego postępowania niezgodnego z etyką. Przeniósł się do Krzywinia
	(pow. Kościan) (1922-1924), po czym został lekarzem w Kaliszu (1924-1925). Później praktykował w Raszkowie (pow. Odolana), stamtąd przeniósł się do Liskowa (pow. Kalisz). Pod koniec życia mieszkał w Korytkowie (pow. Turek, obecnie Adamów). Zmarł [[2 lutego]] [[1935]] roku w Lubanowie (pow. Błaszki).

	Był jednym z założycieli Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego w 1907 roku, trzykrotnie jego prezesem oraz członkiem Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniach TLZD wygłosił 25 referatów. Nadano mu godność Honorowego Członka tego Towarzystwa w 1932 roku. W 1911 roku był założycielem i pierwszym prezesem oddziału Sosnowieckiego Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego. Był organizatorem pierwszego pogotowia ratunkowego (konnego) przy kopalni.		Był jednym z założycieli [[Towarzystwo Lekarskie Zagłębia Dąbrowskiego\|Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego]] w [[1907]] roku, trzykrotnie jego prezesem oraz członkiem Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniach TLZD wygłosił 25 referatów. Nadano mu godność Honorowego Członka tego Towarzystwa w [[1932]] roku. W [[1911]] roku był założycielem i pierwszym prezesem oddziału Sosnowieckiego [[Towarzystwo Higieniczne Warszawskie\|Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego]]. Był organizatorem pierwszego pogotowia ratunkowego (konnego) przy kopalni.

	~~Opracował EMILIAN KOCOT.~~		==Źródła==
			*Piotr Szarejko, ''Słownik Lekarzy Polskich XIX wieku'', Warszawa 1991 r.
	Źródła:
	*Piotr Szarejko, ''Słownik Lekarzy Polskich XIX wieku'', Warszawa 1991 r.
	*''Pamiętnik XXV-letniej działalności i obchodu Jubileuszu Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego'', Sosnowiec 1933.		*''Pamiętnik XXV-letniej działalności i obchodu Jubileuszu Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego'', Sosnowiec 1933.

	==Źródło==		==Źródło==
	[[Emilian Kocot]]: ''[[Lekarze Zagłębia Dąbrowskiego - Wstęp do słownika biograficznego]]''		*[[Emilian Kocot]]: ''[[Lekarze Zagłębia Dąbrowskiego - Wstęp do słownika biograficznego]]'' (zamieszczone na stronie za zgodą autora)
	(zamieszczone na stronie za zgodą autora)


	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Arnold, Eugeniusz]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Arnold, Eugeniusz]]
	[[Kategoria:Lekarze\|Arnold, Eugeniusz]]		[[Kategoria:Lekarze\|Arnold, Eugeniusz]]

Dariusz JUREK o 12:12, 8 cze 2014

2014-06-08T12:12:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:12, 8 cze 2014
Linia 43:		Linia 43:


	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|~~Zagłębiowskie Biogramy~~]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Arnold, Eugeniusz]]
	[[Kategoria:Lekarze\|~~Lekarze~~]]		[[Kategoria:Lekarze\|Arnold, Eugeniusz]]

Loukas: Redakcyjne.

2014-06-04T09:53:06Z

Redakcyjne.

← poprzednia wersja		Wersja z 09:53, 4 cze 2014
Linia 21:		Linia 21:
	}}		}}

	Eugeniusz Arnold - lekarz, działacz społeczny. ~~Urodził się~~ w 1866 roku~~, jako syn Jana~~. ~~Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w~~ Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego~~, jego~~ prywatny gabinet mieścił się przy ul. Warszawskiej 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w Zagłębiu działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego, członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku ~~uhonorowano Go~~ godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Zmarł w 1935 roku.		'''Eugeniusz Arnold''' - syn Jana, lekarz-chirurg i działacz społeczny. Urodzony w 1866 roku. Chirurg szpitala górniczego na [[Sielec (Sosnowiec)\|Sielcu]], prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego. Jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. [[Ulica Warszawska (Sosnowiec)\|Warszawskiej]] 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem [[Polskie Towarzystwo Lekarskie w Zagłębiu Dąbrowskim\|Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego]], członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku uhonorowany godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Zmarł w 1935 roku.

			==Życiorys==
			Eugeniusz Arnold urodził się [[30 grudnia]] [[1866]] roku we wsi Kącik (pow. Piotrków Trybunalski). Maturę uzyskał w Płocku w roku 1886. Studiował medycynę - początkowo w Warszawie, później w Dorpacie. Dyplom uzyskał w roku 1894. Po studiach osiadł w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako lekarz wolno praktykujący w latach 1895-1902. W 1903 r. został lekarzem ambulatoryjnym i szpitalnym w Towarzystwie Górniczym "Hrabia Renard" w sosnowieckim szpitalu sieleckim. W 1905 r. dokształcał się w chirurgii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1906 r. został starszym lekarzem szpitala kopalni i ordynatorem oddziału chirurgicznego, a w 1911 r. lekarzem naczelnym szpitala kopalnianego (sieleckiego).


	~~Lekarz-chirurg. Ur. 30 grudnia 1866 r. we wsi Kącik, pow. Piotrków Trybunalski; maturę uzyskał w Płocku~~
	~~w roku 1886. Studiował medycynę początkowo w Warszawie, a później w Dorpacie. Dyplom uzyskał w roku~~
	1894. Po studiach osiadł w Dąbrowie Górniczej jako lekarz wolno praktykujący w latach 1895-1902; w 1903 r. został lekarzem ambulatoryjnym i szpitalnym w Towarzystwie Górniczym "Hrabia Renard" w Sosnowcu- szpital sielecki; w 1905 r. dokształcał się w chirurgii na UJ. W 1906 r. został starszym lekarzem szpitala kopalni i
	~~ordynatorem oddziału chirurgicznego, a w 1911 r. lekarzem naczelnym szpitala kopalnianego (sieleckiego).~~
	Podczas I wojny światowej był lekarzem wojskowym w szpitalu fortecznym w Brześciu Litewskim (1914 r.), a później w Smoleńsku jako starszy ordynator szpitala polowego (1915-1917).		Podczas I wojny światowej był lekarzem wojskowym w szpitalu fortecznym w Brześciu Litewskim (1914 r.), a później w Smoleńsku jako starszy ordynator szpitala polowego (1915-1917).
	W 1918 r., w Smoleńsku, był lekarzem jednostki artylerii polowej Armii Czerwonej. W tym samym roku wrócił do Sosnowca i objął stanowisko dyrektora Szpitala Sieleckiego (1918-1922). W 1919 r. był członkiem Głównego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, opiekował się powstańcami śląskimi i uchodźcami. Po 20 latach		W 1918 roku, w Smoleńsku, był lekarzem jednostki artylerii polowej Armii Czerwonej. W tym samym roku wrócił do Sosnowca i objął stanowisko dyrektora Szpitala Sieleckiego (1918-1922). W 1919 r. był członkiem Głównego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, opiekował się powstańcami śląskimi i uchodźcami. Po 20 latach zrezygnował z pracy, gdy zażądano od niego postępowania niezgodnego z etyką. Przeniósł się do Krzywinia
	zrezygnował z pracy, gdy zażądano od niego postępowania niezgodnego z etyką. Przeniósł się do Krzywinia,		(pow. Kościan) (1922-1924), po czym został lekarzem w Kaliszu (1924-1925). Później praktykował w Raszkowie (pow. Odolana), stamtąd przeniósł się do Liskowa (pow. Kalisz). Pod koniec życia mieszkał w Korytkowie (pow. Turek, obecnie Adamów). Zmarł [[2 lutego]] [[1935]] roku w Lubanowie (pow. Błaszki).
	pow. Kościan (1922-1924), po czym został lekarzem w Kaliszu (1924-1925). Później praktykował w Raszkowie, pow. Odolana, stamtąd przeniósł się do Liskowa, pow. Kalisz. Pod koniec życia mieszkał w Korytkowie, pow. Turek (obecnie Adamów). Zmarł 2 lutego 1935 r. w Lubanowie, pow. Błaszki.

	Był jednym z założycieli Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego w 1907 r., ~~tzzykrotnie~~ jego		Był jednym z założycieli Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego w 1907 roku, trzykrotnie jego prezesem oraz członkiem Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniach TLZD wygłosił 25 referatów. Nadano mu godność Honorowego Członka tego Towarzystwa w 1932 roku. W 1911 roku był założycielem i pierwszym prezesem oddziału Sosnowieckiego Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego. Był organizatorem pierwszego pogotowia ratunkowego (konnego) przy kopalni.
	prezesem oraz członkiem Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniach TLZD wygłosił 25 referatów. Nadano mu godność Honorowego Członka tego Towarzystwa w 1932 r. W 1911 r. był założycielem i pierwszym prezesem oddziału Sosnowieckiego Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego. Był organizatorem pierwszego pogotowia ratunkowego (konnego) przy
	kopalni.

	Opracował EMILIAN KOCOT.		Opracował EMILIAN KOCOT.

	Źródła: ~~PIOTR SZARFJKO - "~~Słownik		Źródła:
	Lekarzy Polskich XIX wieku ",		*Piotr Szarejko, ''Słownik Lekarzy Polskich XIX wieku'', Warszawa 1991 r.
	Warszawa 1991 r.~~; "~~Pamiętnik XXV-letniej działalności i obchodu Jubileuszu Towarzystwa Lekarskiego		*''Pamiętnik XXV-letniej działalności i obchodu Jubileuszu Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego'', Sosnowiec 1933.
	Zagłębia Dąbrowskiego ", Sosnowiec 1933.


			==Źródło==
			[[Emilian Kocot]]: ''[[Lekarze Zagłębia Dąbrowskiego - Wstęp do słownika biograficznego]]''
			(zamieszczone na stronie za zgodą autora)

	~~Źródło: [[Emilian Kocot]] ''"[[Lekarze Zagłębia Dąbrowskiego - Wstęp do słownika biograficznego]]"''~~
	~~(zamieszczone na Wiki Zagłębie za zgodą autora)~~

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Zagłębiowskie Biogramy]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Zagłębiowskie Biogramy]]
	[[Kategoria:Lekarze\|Lekarze]]		[[Kategoria:Lekarze\|Lekarze]]

Dariusz JUREK o 14:46, 24 maj 2014

2014-05-24T14:46:40Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:46, 24 maj 2014
Linia 44:		Linia 44:
	Warszawa 1991 r.; "Pamiętnik XXV-letniej działalności i obchodu Jubileuszu Towarzystwa Lekarskiego		Warszawa 1991 r.; "Pamiętnik XXV-letniej działalności i obchodu Jubileuszu Towarzystwa Lekarskiego
	Zagłębia Dąbrowskiego ", Sosnowiec 1933.		Zagłębia Dąbrowskiego ", Sosnowiec 1933.



			Źródło: [[Emilian Kocot]] ''"[[Lekarze Zagłębia Dąbrowskiego - Wstęp do słownika biograficznego]]"''
			(zamieszczone na Wiki Zagłębie za zgodą autora)

			[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Zagłębiowskie Biogramy]]
			[[Kategoria:Lekarze\|Lekarze]]

Dariusz JUREK o 21:03, 19 maj 2014

2014-05-19T21:03:36Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:03, 19 maj 2014
Linia 22:		Linia 22:

	Eugeniusz Arnold - lekarz, działacz społeczny. Urodził się w 1866 roku, jako syn Jana. Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego, jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. Warszawskiej 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w Zagłębiu działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego, członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku uhonorowano Go godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Zmarł w 1935 roku.		Eugeniusz Arnold - lekarz, działacz społeczny. Urodził się w 1866 roku, jako syn Jana. Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego, jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. Warszawskiej 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w Zagłębiu działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego, członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku uhonorowano Go godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Zmarł w 1935 roku.



			Lekarz-chirurg. Ur. 30 grudnia 1866 r. we wsi Kącik, pow. Piotrków Trybunalski; maturę uzyskał w Płocku
			w roku 1886. Studiował medycynę początkowo w Warszawie, a później w Dorpacie. Dyplom uzyskał w roku
			1894. Po studiach osiadł w Dąbrowie Górniczej jako lekarz wolno praktykujący w latach 1895-1902; w 1903 r. został lekarzem ambulatoryjnym i szpitalnym w Towarzystwie Górniczym "Hrabia Renard" w Sosnowcu- szpital sielecki; w 1905 r. dokształcał się w chirurgii na UJ. W 1906 r. został starszym lekarzem szpitala kopalni i
			ordynatorem oddziału chirurgicznego, a w 1911 r. lekarzem naczelnym szpitala kopalnianego (sieleckiego).
			Podczas I wojny światowej był lekarzem wojskowym w szpitalu fortecznym w Brześciu Litewskim (1914 r.), a później w Smoleńsku jako starszy ordynator szpitala polowego (1915-1917).
			W 1918 r., w Smoleńsku, był lekarzem jednostki artylerii polowej Armii Czerwonej. W tym samym roku wrócił do Sosnowca i objął stanowisko dyrektora Szpitala Sieleckiego (1918-1922). W 1919 r. był członkiem Głównego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, opiekował się powstańcami śląskimi i uchodźcami. Po 20 latach
			zrezygnował z pracy, gdy zażądano od niego postępowania niezgodnego z etyką. Przeniósł się do Krzywinia,
			pow. Kościan (1922-1924), po czym został lekarzem w Kaliszu (1924-1925). Później praktykował w Raszkowie, pow. Odolana, stamtąd przeniósł się do Liskowa, pow. Kalisz. Pod koniec życia mieszkał w Korytkowie, pow. Turek (obecnie Adamów). Zmarł 2 lutego 1935 r. w Lubanowie, pow. Błaszki.

			Był jednym z założycieli Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego w 1907 r., tzzykrotnie jego
			prezesem oraz członkiem Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniach TLZD wygłosił 25 referatów. Nadano mu godność Honorowego Członka tego Towarzystwa w 1932 r. W 1911 r. był założycielem i pierwszym prezesem oddziału Sosnowieckiego Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego. Był organizatorem pierwszego pogotowia ratunkowego (konnego) przy
			kopalni.

			Opracował EMILIAN KOCOT.

			Źródła: PIOTR SZARFJKO - "Słownik
			Lekarzy Polskich XIX wieku ",
			Warszawa 1991 r.; "Pamiętnik XXV-letniej działalności i obchodu Jubileuszu Towarzystwa Lekarskiego
			Zagłębia Dąbrowskiego ", Sosnowiec 1933.

Piotr Dudała o 18:39, 8 gru 2012

2012-12-08T18:39:21Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:39, 8 gru 2012
Linia 1:		Linia 1:
			{{Biogram infobox
			\|imię i nazwisko = Eugeniusz Arnold
			\|imię i nazwisko org =
			\|pseudonim =
			\|grafika = Eugeniusz_Arnold.jpg
			\|opis grafiki = Eugeniusz Arnold
			\|podpis =
			\|data urodzenia = [[1866]]
			\|miejsce urodzenia =
			\|imię przy narodzeniu =
			\|data śmierci = [[1935]]
			\|miejsce śmierci =
			\|przyczyna śmierci =
			\|miejsce spoczynku =
			\|zawód = Lekarz, chirurg, działacz społeczny
			\|odznaczenia =
			\|commons =
			\|wikiźródła =
			\|wikicytaty =
			\|www =
			}}

	Eugeniusz Arnold - lekarz, działacz społeczny. Urodził się w 1866 roku, jako syn Jana. Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego, jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. Warszawskiej 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w Zagłębiu działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego, członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku uhonorowano Go godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Zmarł w 1935 roku.		Eugeniusz Arnold - lekarz, działacz społeczny. Urodził się w 1866 roku, jako syn Jana. Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego, jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. Warszawskiej 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w Zagłębiu działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego, członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku uhonorowano Go godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Zmarł w 1935 roku.

Piotr Dudała o 18:33, 8 gru 2012

2012-12-08T18:33:38Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:33, 8 gru 2012
Linia 1:		Linia 1:
	Eugeniusz Arnold - ~~syn Jana,~~ lekarz, działacz społeczny. Urodził się w 1866 roku. Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego, jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. Warszawskiej 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w Zagłębiu działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego, członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku uhonorowano Go godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Zmarł w 1935 roku.		Eugeniusz Arnold - lekarz, działacz społeczny. Urodził się w 1866 roku, jako syn Jana. Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego, jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. Warszawskiej 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w Zagłębiu działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego, członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku uhonorowano Go godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Zmarł w 1935 roku.

Piotr Dudała: Utworzył nową stronę „Eugeniusz Arnold - syn Jana, lekarz, działacz społeczny. Urodził się w 1866 roku. Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzys...”

2012-12-08T18:32:50Z

Utworzył nową stronę „Eugeniusz Arnold - syn Jana, lekarz, działacz społeczny. Urodził się w 1866 roku. Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzys...”

Nowa strona

Eugeniusz Arnold - syn Jana, lekarz, działacz społeczny. Urodził się w 1866 roku. Pracował jako chirurg w szpitalu górniczym w Sielcu, prezes Sieleckiego Towarzystwa Muzycznego, jego prywatny gabinet mieścił się przy ul. Warszawskiej 8. W 1907 roku zademonstrował jako pierwszy w Zagłębiu działanie aparatu rentgenowskiego. Od 1914 roku był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego, członek Centralnego Komitetu Pomocy Górnoślązakom w Sosnowcu, w 1933 roku uhonorowano Go godnością członka honorowego Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego. Zmarł w 1935 roku.