Fabryka Chemiczna "Gzichów" - Historia wersji

Krzysztof Poplawski o 08:02, 15 lis 2023

2023-11-15T08:02:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:02, 15 lis 2023
Linia 6:		Linia 6:

	==Historia==		==Historia==
	Mogunckie Towarzystwo Akcyjne we Frankfurcie nad Menem. Prezesem zarządu Towarzystwa był prof. E. Hinz, dyrektorem dr [[Gustaw Rumpf]]. Sosnowieckim zakładem kierował Karol Jilke, a później J. Roth ([[1912]]). Fabryka zatrudniała ponad 700 robotników. Mieściła się przy [[Ulica Chemiczna (Sosnowiec)\|ul. Chemicznej]] 34, w pobliżu uruchomionej w [[1886]] r. [[Intertex\|przędzalni wełny czesankowej Schönów]].		Mogunckie Towarzystwo Akcyjne we Frankfurcie nad Menem. Prezesem zarządu Towarzystwa był prof. E. Hinz, dyrektorem dr [[Gustaw Rumpf]]. Sosnowieckim zakładem kierował Karol Jilke, a później J. Roth ([[1912]]). Fabryka zatrudniała ponad 700 robotników. Mieściła się przy [[Ulica Chemiczna (Sosnowiec)\|ul. Chemicznej]] 34, w pobliżu uruchomionej w [[1886]] r. [[Zakłady Przemysłu Włókienniczego C. G. Schön, później Intertex, Sosnowiec, 1886 - 2007\|przędzalni wełny czesankowej Schönów]].

	W [[1922]] r. Towarzystwo sprzedało fabrykę, wraz z zabudowaniami administracyjnymi, nowo utworzonej Spółce Akcyjnej „Gzichów”. Kapitał zakładowy tworzyły udziały firm polskich i niemieckich, przy czym 50% akcji przeszło w posiadanie [[Zakłady Chemiczne „Grodzisk”\|Zakładów Chemicznych „Grodzisk”]] z siedzibą w Warszawie, a druga polowa kapitału należała do niemieckiego koncernu w Hamburgu.		W [[1922]] r. Towarzystwo sprzedało fabrykę, wraz z zabudowaniami administracyjnymi, nowo utworzonej Spółce Akcyjnej „Gzichów”. Kapitał zakładowy tworzyły udziały firm polskich i niemieckich, przy czym 50% akcji przeszło w posiadanie [[Zakłady Chemiczne „Grodzisk”\|Zakładów Chemicznych „Grodzisk”]] z siedzibą w Warszawie, a druga polowa kapitału należała do niemieckiego koncernu w Hamburgu.

Krzysztof Poplawski o 13:51, 15 gru 2022

2022-12-15T13:51:15Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:51, 15 gru 2022
Linia 6:		Linia 6:

	==Historia==		==Historia==
	Mogunckie Towarzystwo Akcyjne we Frankfurcie nad Menem. Prezesem zarządu Towarzystwa był prof. E. Hinz, dyrektorem dr [[Gustaw Rumpf]]. Sosnowieckim zakładem kierował Karol Jilke, a później J. Roth ([[1912]]). Fabryka zatrudniała ponad 700 robotników. Mieściła się przy ul. Chemicznej 34, w pobliżu uruchomionej w [[1886]] r. przędzalni wełny czesankowej Schönów.		Mogunckie Towarzystwo Akcyjne we Frankfurcie nad Menem. Prezesem zarządu Towarzystwa był prof. E. Hinz, dyrektorem dr [[Gustaw Rumpf]]. Sosnowieckim zakładem kierował Karol Jilke, a później J. Roth ([[1912]]). Fabryka zatrudniała ponad 700 robotników. Mieściła się przy [[Ulica Chemiczna (Sosnowiec)\|ul. Chemicznej]] 34, w pobliżu uruchomionej w [[1886]] r. [[Intertex\|przędzalni wełny czesankowej Schönów]].

	W [[1922]] r. Towarzystwo sprzedało fabrykę, wraz z zabudowaniami administracyjnymi, nowo utworzonej Spółce Akcyjnej „Gzichów”. Kapitał zakładowy tworzyły udziały firm polskich i niemieckich, przy czym 50% akcji przeszło w posiadanie Zakładów Chemicznych „Grodzisk” z siedzibą w Warszawie, a druga polowa kapitału należała do niemieckiego koncernu w Hamburgu.		W [[1922]] r. Towarzystwo sprzedało fabrykę, wraz z zabudowaniami administracyjnymi, nowo utworzonej Spółce Akcyjnej „Gzichów”. Kapitał zakładowy tworzyły udziały firm polskich i niemieckich, przy czym 50% akcji przeszło w posiadanie [[Zakłady Chemiczne „Grodzisk”\|Zakładów Chemicznych „Grodzisk”]] z siedzibą w Warszawie, a druga polowa kapitału należała do niemieckiego koncernu w Hamburgu.

	Po zmianie właściciel a fabryka produkowała początkowo wyłącznie kwas octowy i z tego powodu nazywana była „Octownią”. W latach [[1923]] - [[1924]] rozszerzyła działalność na produkcję balonów i innych opakowań ze szkła. Zatrudniała wówczas - w oddziale octowni i szklarni - 150 robotników i 6 pracowników umysłowych.		Po zmianie właściciel a fabryka produkowała początkowo wyłącznie kwas octowy i z tego powodu nazywana była „Octownią”. W latach [[1923]] - [[1924]] rozszerzyła działalność na produkcję balonów i innych opakowań ze szkła. Zatrudniała wówczas - w oddziale octowni i szklarni - 150 robotników i 6 pracowników umysłowych.
Linia 16:		Linia 16:
	Podczas okupacji hitlerowskiej przedsiębiorstwo przeszło w posiadanie Treuhandstelle „Ost”. Ograniczono wówczas produkcje,: kwasu octowego. Kolejny właściciel, Niemiec pochodzący z Berlina, niejaki Hartwich produkował wyłącznie opakowania - balony szklane i szkło apteczne.		Podczas okupacji hitlerowskiej przedsiębiorstwo przeszło w posiadanie Treuhandstelle „Ost”. Ograniczono wówczas produkcje,: kwasu octowego. Kolejny właściciel, Niemiec pochodzący z Berlina, niejaki Hartwich produkował wyłącznie opakowania - balony szklane i szkło apteczne.

	W [[1948]] r. zakład został upaństwowiony, a następnie przejęty przez Sosnowieckie Zjednoczone Zakłady Szklarskie. Oprócz balonów szklanych produkował także naczynia akumulatorowe. Do produkcji wyrobów chemicznych nigdy już nie powrócono.		W [[1948]] r. zakład został upaństwowiony, a następnie przejęty przez [[Sosnowieckie Zjednoczone Zakłady Szklarskie]]. Oprócz balonów szklanych produkował także naczynia akumulatorowe. Do produkcji wyrobów chemicznych nigdy już nie powrócono.

	==Bibliografia==		==Bibliografia==

Dariusz JUREK o 21:49, 31 gru 2021

2021-12-31T21:49:07Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:49, 31 gru 2021
Linia 1:		Linia 1:
	'''Fabryka Chemiczna „Gzichów”''' - fabrykę na [[Środula (Sosnowiec)\|Środuli]] wybudowało w [[1883]] r. Fabryka produkowała kwas siarczany, solny, octowy, chloroform, sodę kaustyczną i aceton.		'''Fabryka Chemiczna „Gzichów”''' - fabrykę na [[Środula (Sosnowiec)\|Środuli]] wybudowało w [[1883]] r. Fabryka produkowała kwas siarczany, solny, octowy, chloroform, sodę kaustyczną i aceton.
			[[Plik:Sosnowiec 1907 ulica Chemiczna.jpg\|thumb\|350px\|Na planie Sosnowca z [[1907]] roku]]
	[[Plik:Ulica Chemiczna B. Bukowski 1921.jpg\|thumb\|200px\|Na planie B. Bukowieckiego [[1921]]]]		[[Plik:Ulica Chemiczna B. Bukowski 1921.jpg\|thumb\|200px\|Na planie B. Bukowieckiego [[1921]]]]
	[[Plik:Ulica Chemiczna W. Michalski 1936.jpg\|thumb\|200px\|Na planie W. Michalskiego [[1936]]]]		[[Plik:Ulica Chemiczna W. Michalski 1936.jpg\|thumb\|200px\|Na planie W. Michalskiego [[1936]]]]

Dariusz JUREK: /* Historia */

2020-11-29T11:18:32Z

Historia

← poprzednia wersja		Wersja z 11:18, 29 lis 2020
Linia 1:		Linia 1:
	'''Fabryka Chemiczna „Gzichów”''' - fabrykę na [[Środula (Sosnowiec)\|Środuli]] wybudowało w [[1883]] r. Fabryka produkowała kwas siarczany, solny, octowy, chloroform, sodę kaustyczną i aceton.		'''Fabryka Chemiczna „Gzichów”''' - fabrykę na [[Środula (Sosnowiec)\|Środuli]] wybudowało w [[1883]] r. Fabryka produkowała kwas siarczany, solny, octowy, chloroform, sodę kaustyczną i aceton.

			[[Plik:Ulica Chemiczna B. Bukowski 1921.jpg\|thumb\|200px\|Na planie B. Bukowieckiego [[1921]]]]
			[[Plik:Ulica Chemiczna W. Michalski 1936.jpg\|thumb\|200px\|Na planie W. Michalskiego [[1936]]]]
			[[Plik:Ulica Chemiczna Księgarnia Wiedza.jpg\|thumb\|200px\|Na planie Wyd. Księgarnia "Wiedza", dr. poł. lat 30' XXw.]]

	==Historia==		==Historia==

Michał Kusiak: Utworzył nową stronę „'''Fabryka Chemiczna „Gzichów”''' - fabrykę na Środuli wybudowało w 1883 r. Fabryka produkowała kwas siarczany, solny, octowy, ch...”

2012-04-02T20:12:26Z

Utworzył nową stronę „'''Fabryka Chemiczna „Gzichów”''' - fabrykę na Środuli wybudowało w 1883 r. Fabryka produkowała kwas siarczany, solny, octowy, ch...”

Nowa strona

'''Fabryka Chemiczna „Gzichów”''' - fabrykę na [[Środula (Sosnowiec)|Środuli]] wybudowało w [[1883]] r. Fabryka produkowała kwas siarczany, solny, octowy, chloroform, sodę kaustyczną i aceton.

==Historia==
Mogunckie Towarzystwo Akcyjne we Frankfurcie nad Menem. Prezesem zarządu Towarzystwa był prof. E. Hinz, dyrektorem dr [[Gustaw Rumpf]]. Sosnowieckim zakładem kierował Karol Jilke, a później J. Roth ([[1912]]). Fabryka zatrudniała ponad 700 robotników. Mieściła się przy ul. Chemicznej 34, w pobliżu uruchomionej w [[1886]] r. przędzalni wełny czesankowej Schönów.

W [[1922]] r. Towarzystwo sprzedało fabrykę, wraz z zabudowaniami administracyjnymi, nowo utworzonej Spółce Akcyjnej „Gzichów”. Kapitał zakładowy tworzyły udziały firm polskich i niemieckich, przy czym 50% akcji przeszło w posiadanie Zakładów Chemicznych „Grodzisk” z siedzibą w Warszawie, a druga polowa kapitału należała do niemieckiego koncernu w Hamburgu.

Po zmianie właściciel a fabryka produkowała początkowo wyłącznie kwas octowy i z tego powodu nazywana była „Octownią”. W latach [[1923]] - [[1924]] rozszerzyła działalność na produkcję balonów i innych opakowań ze szkła. Zatrudniała wówczas - w oddziale octowni i szklarni - 150 robotników i 6 pracowników umysłowych.

Poważne trudności finansowe spółki spowodowały, iż w [[1936]] r. zakład przeją Bank Gospodarstwa Krajowego, który ustanowił zarząd przymusowy. Taki stan utrzymał się do wybuchu wojny.

Podczas okupacji hitlerowskiej przedsiębiorstwo przeszło w posiadanie Treuhandstelle „Ost”. Ograniczono wówczas produkcje,: kwasu octowego. Kolejny właściciel, Niemiec pochodzący z Berlina, niejaki Hartwich produkował wyłącznie opakowania - balony szklane i szkło apteczne.

W [[1948]] r. zakład został upaństwowiony, a następnie przejęty przez Sosnowieckie Zjednoczone Zakłady Szklarskie. Oprócz balonów szklanych produkował także naczynia akumulatorowe. Do produkcji wyrobów chemicznych nigdy już nie powrócono.

==Bibliografia==
*{{Cytuj książkę | nazwisko = Śmiałek| imię = Małgorzata |nazwisko2= |imię2= | tytuł = [[Sosnowieckie ABC (4)|Sosnowieckie ABC, tom IV]] | data =[[2005]] | wydawca = [[Muzeum w Sosnowcu]] | miejsce = | isbn = 83-89199-15-7 | strony = 23-24}}

[[Kategoria: Przemysł]]