Feliks Ankerstein - Historia wersji

Michał Kusiak o 08:31, 3 lip 2024

2024-07-03T08:31:11Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:31, 3 lip 2024
Linia 16:		Linia 16:
	\|www =		\|www =
	}}		}}

	'''Feliks Ankerstein''' (ur. [[15 listopada]] [[1897]] r. w [[Czeladź\|Czeladzi]] - [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]], zm. [[1955]] r. w Londynie) major Wojska Polskiego, oficer wywiadu.		'''Feliks Ankerstein''' (ur. [[15 listopada]] [[1897]] r. w [[Czeladź\|Czeladzi]] - [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]], zm. [[1955]] r. w Londynie) major Wojska Polskiego, oficer wywiadu.

	Pochodzi z rodziny nauczycielskiej Feliksa i Janiny z Jankowskich. Po ukończeniu Szkoły Handlowej w [[Będzin~~\|Będzinie~~]] [[1 września]] [[1914]] r. wstępuje do Legionów Polskich.		== Młodość i edukacja ==
			Pochodzi z rodziny nauczycielskiej Feliksa i Janiny z Jankowskich. Po ukończeniu Szkoły Handlowej w [[Będzin]]ie [[1 września]] [[1914]] r. wstępuje do Legionów Polskich.

			== Służba wojskowa ==
			Początkowo służy w batalionie kpt. L. Barbeckiego, następnie w III baonie Rydza-Śmigłego 1pp. Ranny w bitwie pod Raszną w sierpniu [[1915]] roku trafia do szpitala. Rekonwalescencja trwa do połowy marca [[1916]] r. po czym wraca do macierzystego batalionu. W lipcu [[1917]] r. kończy szkołę oficerską.

			== Powstanie Śląskie ==
			W czasie III powstania śląskiego dowodził I podgrupą powstańczą, operującą na terenie powiatu tarnogórskiego. Za swoje działania otrzymał Krzyż Orderu Virtuti Militari.

	~~Początkowo służy w batalionie kpt. L. Barbeckiego~~, następnie ~~w III baonie Rydza-Śmigłego 1pp. Ranny w bitwie pod Raszną w sierpniu [[1915]] roku trafia~~ do szpitala. Rekonwalescencja trwa do połowy marca [[1916]] r. po czym wraca do macierzystego batalionu. W lipcu [[1917]] r. kończy szkołę oficerską. Po kryzysie przysięgowym powraca do [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]] i rozpoczyna pracę w Polskiej Organizacji Wojskowej. Przez cały rok [[1918]] pełni funkcję Komendanta 4 obwodu V okręgu POW [[Dąbrowa Górnicza]]. W styczniu [[1919]] rozpoczyna służbę w Milicji Ludowej. W marcu tego roku wstępuje do 8 Batalionu Strzelców, obejmując dowodzenie kompanią. Bierze udział w bitwach pod Cieszewką, Podstarinką i Domaszewiczami, gdzie w kwietniu [[1919]] r. zostaje ranny. Kolejne rany odnosi dwa miesiące później pod Ordą. Po wyjściu ze szpitala trafia do batalionu zapasowego białostockiego pułku strzelców. W styczniu [[1920]] r. mianowany zostaje podporucznikiem, a 4 miesiące później porucznikiem. Jesienią [[1920]] roku zgłasza się jako ochotnik do pracy plebiscytowej polskiej na terenie Górnego Śląska. W akcji tej czynnie uczestniczy jego ojciec. W domu Ankersteinów w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] mieści się siedziba biura plebiscytowego dla Górnego Śląska.		== II wojna światowa ==
			Po kampanii wrześniowej przez Rumunię przedostał się do Francji, a następnie do Anglii, gdzie wstąpił do brytyjskiego wywiadu.

	~~Ankerstein syn przyjmuje pseudonim „Butrym”. Organizacja bojowa skierowuje go do pracy~~ w ~~pow. tarnogórskim. Od listopada [[1920]] r. „Butrym” przygotowuje powiat pod względem wojskowym do przyszłego powstania. Kiedy~~ w ~~kwietniu~~ [[~~1921~~]] r. rozkazem Dowództwa Obrony Plebiscytowej utworzone zostają Grupy Operacyjne na wypadek wybuchu przyszłego powstania, Ankerstein „Butrym” obejmuje dowodzenie I podgrupy powstańczej -Operacyjnej Grupy „Północ”. Podgrupa ta składająca się z powstańców pow. tarnogórskiego przyjmuje nazwę „Butrym” od pseudonimu swego dowódcy. Po wybuchu III powstania śląskiego „Butrym” ze swą grupą sprawnie przeprowadza rozbrojenie Niemców, następnie zajmuje Olesno i Gorzów Śląski oraz przygotowuje się do opanowania Kluczborka. Zamiaru tego podgrupa „Butrym” nie zrealizowała gdyż opór niemiecki wzrastał w miarę napływu pomocy z Rzeszy. W okresie całego III powstania dowodzona przez Butryma grupa toczy z Niemcami ciężkie walki na linii od Olesna do Zębowic, nie dając się wyprzeć z zajętych miejscowości. Postawę Ankersteina oceniło Dowództwo Powstańczej Grupy „Północ” po zakończeniu powstania, występując z wnioskiem o odznaczenie go Krzyżem Orderu Virtuti Militari.		== Emigracja i śmierć ==
			Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji w Londynie, gdzie zmarł w [[1955]] roku.

	Po powstaniu Ankerstein powraca do 79 p.p., gdzie obejmuje dowodzenie kompanią. W [[1922]] r. zostaje 1 oficerem Sztabu 20 Dywizji Piechoty, a w [[1928]] przechodzi do pracy w II Oddziale Sztabu Głównego, gdzie pozostaje do wybuchu II wojny światowej. Systematycznie awansuje – w [[1924]] roku otrzymuje stopień kapitana, a w [[1938]] r. – majora. W Sztabie Generalnym dostaje się do pracy w sekcji wywiadu. Pełni funkcję zastępcy szefa Oddziału II SG w Warszawie Edmunda Charaszkiewicza. Jako członek tajnej organizacji K – 7 ( Komitet Siedmiu) nadzorował i brał udział w tajnych operacjach m.in. w [[1928]] r. w [[1938]] w aneksji Zaolzia, jesienią [[1938]] w prowadzonych wraz z Węgrami w Rusi Karpackiej. Po kampanii wrześniowej przez Rumunię gdzie pracuje w II Biurze Sekcji „R’ przedostaje się do Francji, a następnie do Anglii. Tam wstępuje [[1940]] r. do służby brytyjskiego wywiadu. Po zakończeniu wojny pozostaje na emigracji. Umiera w Londynie w [[1955]] r.. Feliks Ankerstein był odznaczony: Orderem Krzyża Virtuti Militari V Klasy i Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Klasy I ~~za udział w III powstaniu śląskim, czterokrotnie~~ Krzyżem Walecznych ~~, Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi~~.		== Odznaczenia ==
			Był odznaczony m.in. Orderem Krzyża Virtuti Militari V Klasy, Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Klasy I oraz Krzyżem Walecznych.

	Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=323&Itemid=106		== Źródło ==
			* [http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=323&Itemid=106 Muzeum Saturn - Feliks Ankerstein]

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Ankerstein, Feliks]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Ankerstein, Feliks]]
	[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Czeladzi\|Ankerstein, Feliks]]		[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Czeladzi\|Ankerstein, Feliks]]
	[[Kategoria:Wojskowi\|Ankerstein, Feliks]]		[[Kategoria:Wojskowi\|Ankerstein, Feliks]]

Michał Kusiak o 06:09, 2 lut 2017

2017-02-02T06:09:51Z

← poprzednia wersja		Wersja z 06:09, 2 lut 2017
Linia 16:		Linia 16:
	\|www =		\|www =
	}}		}}
			'''Feliks Ankerstein''' (ur. [[15 listopada]] [[1897]] r. w [[Czeladź\|Czeladzi]] - [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]], zm. [[1955]] r. w Londynie) major Wojska Polskiego, oficer wywiadu.

	~~'''Feliks Ankerstein''' (syn) Józef – Major Wojska Polskiego, oficer wywiadu.~~		Pochodzi z rodziny nauczycielskiej Feliksa i Janiny z Jankowskich. Po ukończeniu Szkoły Handlowej w [[Będzin\|Będzinie]] [[1 września]] [[1914]] r. wstępuje do Legionów Polskich.
	~~Urodził się 15 listopada 1897 roku w [[Czeladź\|Czeladzi]] - [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] w rodzinie~~ nauczycielskiej Feliksa i Janiny z Jankowskich. Po ukończeniu Szkoły Handlowej w [[Będzin\|Będzinie]] [[1 września]] [[1914]] ~~roku~~ wstępuje do Legionów Polskich. Początkowo służy w batalionie kpt. L. Barbeckiego, następnie w III baonie Rydza-Śmigłego 1pp. Ranny w bitwie pod Raszną w sierpniu [[1915]] roku trafia do szpitala. Rekonwalescencja trwa do połowy marca [[1916]] ~~roku~~ po czym wraca do macierzystego batalionu. W lipcu [[1917]] ~~roku~~ kończy szkołę oficerską. Po kryzysie przysięgowym powraca do [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]] i rozpoczyna pracę w Polskiej Organizacji Wojskowej. Przez cały rok [[1918]] pełni funkcję Komendanta 4 obwodu V okręgu POW [[Dąbrowa Górnicza]]. W styczniu [[1919]] rozpoczyna służbę w Milicji Ludowej. W marcu tego roku wstępuje do 8 Batalionu Strzelców, obejmując dowodzenie kompanią. Bierze udział w bitwach pod Cieszewką, Podstarinką i Domaszewiczami, gdzie w kwietniu [[1919]] ~~roku~~ zostaje ranny. Kolejne rany odnosi dwa miesiące później pod Ordą. Po wyjściu ze szpitala trafia do batalionu zapasowego białostockiego pułku strzelców. W styczniu [[1920]] ~~roku~~ mianowany zostaje podporucznikiem a 4 miesiące później porucznikiem. Jesienią [[1920]] roku zgłasza się jako ochotnik do pracy plebiscytowej polskiej na terenie Górnego Śląska. W akcji tej czynnie uczestniczy jego ojciec. W domu Ankersteinów w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] mieści się siedziba biura plebiscytowego dla Górnego Śląska. Ankerstein syn przyjmuje pseudonim „Butrym”. Organizacja bojowa skierowuje go do pracy w pow. tarnogórskim. Od listopada [[1920]] ~~roku~~ „Butrym” przygotowuje powiat pod względem wojskowym do przyszłego powstania. Kiedy w kwietniu [[1921]] ~~roku~~ rozkazem Dowództwa Obrony Plebiscytowej utworzone zostają Grupy Operacyjne na wypadek wybuchu przyszłego powstania, Ankerstein „Butrym” obejmuje dowodzenie I podgrupy powstańczej -Operacyjnej Grupy „Północ”. Podgrupa ta składająca się z powstańców pow. tarnogórskiego przyjmuje nazwę „Butrym” od pseudonimu swego dowódcy. Po wybuchu III powstania śląskiego „Butrym” ze swą grupą sprawnie przeprowadza rozbrojenie Niemców, następnie zajmuje Olesno i Gorzów Śląski oraz przygotowuje się do opanowania Kluczborka. Zamiaru tego podgrupa „Butrym” nie zrealizowała gdyż opór niemiecki wzrastał w miarę napływu pomocy z Rzeszy. W okresie całego III powstania dowodzona przez Butryma grupa toczy z Niemcami ciężkie walki na linii od Olesna do Zębowic, nie dając się wyprzeć z zajętych miejscowości. Postawę Ankersteina oceniło Dowództwo Powstańczej Grupy „Północ” po zakończeniu powstania, występując z wnioskiem o odznaczenie go Krzyżem Orderu Virtuti Militari.
	Po powstaniu Ankerstein powraca do 79 p.p., gdzie obejmuje dowodzenie kompanią. W [[1922]] ~~roku~~ zostaje 1 oficerem Sztabu 20 Dywizji Piechoty, a w [[1928]] przechodzi do pracy w II Oddziale Sztabu Głównego, gdzie pozostaje do wybuchu II wojny światowej. Systematycznie awansuje – w [[1924]] roku otrzymuje stopień kapitana, a w [[1938]] ~~roku~~ – majora. W Sztabie Generalnym dostaje się do pracy w sekcji wywiadu. Pełni funkcję zastępcy szefa Oddziału II SG w Warszawie Edmunda Charaszkiewicza. Jako członek tajnej organizacji K – 7 ( Komitet Siedmiu) nadzorował i brał udział w tajnych operacjach m.in. w [[1928]] ~~roku,~~ w [[1938]] w aneksji Zaolzia, jesienią [[1938]] w prowadzonych wraz z Węgrami w Rusi Karpackiej. Po kampanii wrześniowej przez Rumunię gdzie pracuje w II Biurze Sekcji „R’ przedostaje się do Francji, a następnie do Anglii. Tam wstępuje [[1940]] ~~roku~~ do służby brytyjskiego wywiadu. Po zakończeniu wojny pozostaje na emigracji. Umiera w Londynie w [[1955]] ~~roku~~. Feliks Ankerstein był odznaczony: Orderem Krzyża Virtuti Militari V Klasy i Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Klasy I za udział w III powstaniu śląskim, czterokrotnie Krzyżem Walecznych , Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.		Początkowo służy w batalionie kpt. L. Barbeckiego, następnie w III baonie Rydza-Śmigłego 1pp. Ranny w bitwie pod Raszną w sierpniu [[1915]] roku trafia do szpitala. Rekonwalescencja trwa do połowy marca [[1916]] r. po czym wraca do macierzystego batalionu. W lipcu [[1917]] r. kończy szkołę oficerską. Po kryzysie przysięgowym powraca do [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]] i rozpoczyna pracę w Polskiej Organizacji Wojskowej. Przez cały rok [[1918]] pełni funkcję Komendanta 4 obwodu V okręgu POW [[Dąbrowa Górnicza]]. W styczniu [[1919]] rozpoczyna służbę w Milicji Ludowej. W marcu tego roku wstępuje do 8 Batalionu Strzelców, obejmując dowodzenie kompanią. Bierze udział w bitwach pod Cieszewką, Podstarinką i Domaszewiczami, gdzie w kwietniu [[1919]] r. zostaje ranny. Kolejne rany odnosi dwa miesiące później pod Ordą. Po wyjściu ze szpitala trafia do batalionu zapasowego białostockiego pułku strzelców. W styczniu [[1920]] r. mianowany zostaje podporucznikiem, a 4 miesiące później porucznikiem. Jesienią [[1920]] roku zgłasza się jako ochotnik do pracy plebiscytowej polskiej na terenie Górnego Śląska. W akcji tej czynnie uczestniczy jego ojciec. W domu Ankersteinów w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] mieści się siedziba biura plebiscytowego dla Górnego Śląska.

			Ankerstein syn przyjmuje pseudonim „Butrym”. Organizacja bojowa skierowuje go do pracy w pow. tarnogórskim. Od listopada [[1920]] r. „Butrym” przygotowuje powiat pod względem wojskowym do przyszłego powstania. Kiedy w kwietniu [[1921]] r. rozkazem Dowództwa Obrony Plebiscytowej utworzone zostają Grupy Operacyjne na wypadek wybuchu przyszłego powstania, Ankerstein „Butrym” obejmuje dowodzenie I podgrupy powstańczej -Operacyjnej Grupy „Północ”. Podgrupa ta składająca się z powstańców pow. tarnogórskiego przyjmuje nazwę „Butrym” od pseudonimu swego dowódcy. Po wybuchu III powstania śląskiego „Butrym” ze swą grupą sprawnie przeprowadza rozbrojenie Niemców, następnie zajmuje Olesno i Gorzów Śląski oraz przygotowuje się do opanowania Kluczborka. Zamiaru tego podgrupa „Butrym” nie zrealizowała gdyż opór niemiecki wzrastał w miarę napływu pomocy z Rzeszy. W okresie całego III powstania dowodzona przez Butryma grupa toczy z Niemcami ciężkie walki na linii od Olesna do Zębowic, nie dając się wyprzeć z zajętych miejscowości. Postawę Ankersteina oceniło Dowództwo Powstańczej Grupy „Północ” po zakończeniu powstania, występując z wnioskiem o odznaczenie go Krzyżem Orderu Virtuti Militari.

			Po powstaniu Ankerstein powraca do 79 p.p., gdzie obejmuje dowodzenie kompanią. W [[1922]] r. zostaje 1 oficerem Sztabu 20 Dywizji Piechoty, a w [[1928]] przechodzi do pracy w II Oddziale Sztabu Głównego, gdzie pozostaje do wybuchu II wojny światowej. Systematycznie awansuje – w [[1924]] roku otrzymuje stopień kapitana, a w [[1938]] r. – majora. W Sztabie Generalnym dostaje się do pracy w sekcji wywiadu. Pełni funkcję zastępcy szefa Oddziału II SG w Warszawie Edmunda Charaszkiewicza. Jako członek tajnej organizacji K – 7 ( Komitet Siedmiu) nadzorował i brał udział w tajnych operacjach m.in. w [[1928]] r. w [[1938]] w aneksji Zaolzia, jesienią [[1938]] w prowadzonych wraz z Węgrami w Rusi Karpackiej. Po kampanii wrześniowej przez Rumunię gdzie pracuje w II Biurze Sekcji „R’ przedostaje się do Francji, a następnie do Anglii. Tam wstępuje [[1940]] r. do służby brytyjskiego wywiadu. Po zakończeniu wojny pozostaje na emigracji. Umiera w Londynie w [[1955]] r.. Feliks Ankerstein był odznaczony: Orderem Krzyża Virtuti Militari V Klasy i Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Klasy I za udział w III powstaniu śląskim, czterokrotnie Krzyżem Walecznych , Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

	Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=323&Itemid=106		Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=323&Itemid=106

Arawks80 o 15:21, 10 sty 2013

2013-01-10T15:21:03Z

← poprzednia wersja		Wersja z 15:21, 10 sty 2013
Linia 1:		Linia 1:
	{{Biogram infobox		{{Biogram infobox
	\|imię i nazwisko = Feliks Ankerstein		\|imię i nazwisko = Feliks Ankerstein
	\|pseudonim =		\|pseudonim = Butry
	\|grafika =		\|grafika = Feliks Ankerstein.jpg
	\|opis grafiki =		\|opis grafiki =
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia =		\|data urodzenia = [[15 listopada]] [[1897]]
	\|miejsce urodzenia =		\|miejsce urodzenia = [[Czeladź]]
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci =		\|data śmierci = [[1955]]
	\|miejsce śmierci =		\|miejsce śmierci = Londyn (Wielka Brytania)
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
	\|zawód =		\|zawód = wojskowy
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =
	\|www =		\|www =
	}}		}}

			'''Feliks Ankerstein''' (syn) Józef – Major Wojska Polskiego, oficer wywiadu.
			Urodził się 15 listopada 1897 roku w [[Czeladź\|Czeladzi]] - [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] w rodzinie nauczycielskiej Feliksa i Janiny z Jankowskich. Po ukończeniu Szkoły Handlowej w [[Będzin\|Będzinie]] [[1 września]] [[1914]] roku wstępuje do Legionów Polskich. Początkowo służy w batalionie kpt. L. Barbeckiego, następnie w III baonie Rydza-Śmigłego 1pp. Ranny w bitwie pod Raszną w sierpniu [[1915]] roku trafia do szpitala. Rekonwalescencja trwa do połowy marca [[1916]] roku po czym wraca do macierzystego batalionu. W lipcu [[1917]] roku kończy szkołę oficerską. Po kryzysie przysięgowym powraca do [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]] i rozpoczyna pracę w Polskiej Organizacji Wojskowej. Przez cały rok [[1918]] pełni funkcję Komendanta 4 obwodu V okręgu POW [[Dąbrowa Górnicza]]. W styczniu [[1919]] rozpoczyna służbę w Milicji Ludowej. W marcu tego roku wstępuje do 8 Batalionu Strzelców, obejmując dowodzenie kompanią. Bierze udział w bitwach pod Cieszewką, Podstarinką i Domaszewiczami, gdzie w kwietniu [[1919]] roku zostaje ranny. Kolejne rany odnosi dwa miesiące później pod Ordą. Po wyjściu ze szpitala trafia do batalionu zapasowego białostockiego pułku strzelców. W styczniu [[1920]] roku mianowany zostaje podporucznikiem a 4 miesiące później porucznikiem. Jesienią [[1920]] roku zgłasza się jako ochotnik do pracy plebiscytowej polskiej na terenie Górnego Śląska. W akcji tej czynnie uczestniczy jego ojciec. W domu Ankersteinów w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] mieści się siedziba biura plebiscytowego dla Górnego Śląska. Ankerstein syn przyjmuje pseudonim „Butrym”. Organizacja bojowa skierowuje go do pracy w pow. tarnogórskim. Od listopada [[1920]] roku „Butrym” przygotowuje powiat pod względem wojskowym do przyszłego powstania. Kiedy w kwietniu [[1921]] roku rozkazem Dowództwa Obrony Plebiscytowej utworzone zostają Grupy Operacyjne na wypadek wybuchu przyszłego powstania, Ankerstein „Butrym” obejmuje dowodzenie I podgrupy powstańczej -Operacyjnej Grupy „Północ”. Podgrupa ta składająca się z powstańców pow. tarnogórskiego przyjmuje nazwę „Butrym” od pseudonimu swego dowódcy. Po wybuchu III powstania śląskiego „Butrym” ze swą grupą sprawnie przeprowadza rozbrojenie Niemców, następnie zajmuje Olesno i Gorzów Śląski oraz przygotowuje się do opanowania Kluczborka. Zamiaru tego podgrupa „Butrym” nie zrealizowała gdyż opór niemiecki wzrastał w miarę napływu pomocy z Rzeszy. W okresie całego III powstania dowodzona przez Butryma grupa toczy z Niemcami ciężkie walki na linii od Olesna do Zębowic, nie dając się wyprzeć z zajętych miejscowości. Postawę Ankersteina oceniło Dowództwo Powstańczej Grupy „Północ” po zakończeniu powstania, występując z wnioskiem o odznaczenie go Krzyżem Orderu Virtuti Militari.
			Po powstaniu Ankerstein powraca do 79 p.p., gdzie obejmuje dowodzenie kompanią. W [[1922]] roku zostaje 1 oficerem Sztabu 20 Dywizji Piechoty, a w [[1928]] przechodzi do pracy w II Oddziale Sztabu Głównego, gdzie pozostaje do wybuchu II wojny światowej. Systematycznie awansuje – w [[1924]] roku otrzymuje stopień kapitana, a w [[1938]] roku – majora. W Sztabie Generalnym dostaje się do pracy w sekcji wywiadu. Pełni funkcję zastępcy szefa Oddziału II SG w Warszawie Edmunda Charaszkiewicza. Jako członek tajnej organizacji K – 7 ( Komitet Siedmiu) nadzorował i brał udział w tajnych operacjach m.in. w [[1928]] roku, w [[1938]] w aneksji Zaolzia, jesienią [[1938]] w prowadzonych wraz z Węgrami w Rusi Karpackiej. Po kampanii wrześniowej przez Rumunię gdzie pracuje w II Biurze Sekcji „R’ przedostaje się do Francji, a następnie do Anglii. Tam wstępuje [[1940]] roku do służby brytyjskiego wywiadu. Po zakończeniu wojny pozostaje na emigracji. Umiera w Londynie w [[1955]] roku. Feliks Ankerstein był odznaczony: Orderem Krzyża Virtuti Militari V Klasy i Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Klasy I za udział w III powstaniu śląskim, czterokrotnie Krzyżem Walecznych , Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

			Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=323&Itemid=106

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Ankerstein, Feliks]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Ankerstein, Feliks]]
	[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Czeladzi\|Ankerstein, Feliks]]		[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Czeladzi\|Ankerstein, Feliks]]
	[[Kategoria:Wojskowi\|Ankerstein, Feliks]]		[[Kategoria:Wojskowi\|Ankerstein, Feliks]]

Arawks80: Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = Feliks Ankerstein |pseudonim = |grafika = |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = |miejsce urodzenia = |imię przy narodzeniu...”

2012-12-06T12:57:36Z

Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = Feliks Ankerstein |pseudonim = |grafika = |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = |miejsce urodzenia = |imię przy narodzeniu...”

Nowa strona

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = Feliks Ankerstein
|pseudonim =
|grafika =
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia =
|miejsce urodzenia =
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód =
|odznaczenia =
|www =
}}

[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Ankerstein, Feliks]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Czeladzi|Ankerstein, Feliks]]
[[Kategoria:Wojskowi|Ankerstein, Feliks]]