Franciszek Ksawery Plenkiewicz - Historia wersji

Dariusz JUREK o 21:27, 8 lis 2017

2017-11-08T21:27:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:27, 8 lis 2017
Linia 11:		Linia 11:
	\|miejsce śmierci = [[Sosnowiec]]		\|miejsce śmierci = [[Sosnowiec]]
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =[[Nekropolia Czterech Wyznań w Sosnowcu]] - cmentarz katolicki		\|miejsce spoczynku =[[Nekropolia Czterech Wyznań w Sosnowcu]] - [[Cmentarz katolicki przy ul. Smutnej w Sosnowcu\|cmentarz katolicki]]
	\|zawód = ksiądz, działacz społeczny		\|zawód = ksiądz, działacz społeczny
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =

Dariusz JUREK o 21:27, 8 lis 2017

2017-11-08T21:27:25Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:27, 8 lis 2017
Linia 11:		Linia 11:
	\|miejsce śmierci = [[Sosnowiec]]		\|miejsce śmierci = [[Sosnowiec]]
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =[[Nekropolia Czterech Wyznań w Sosnowcu]] - cmentarz katolicki
	\|zawód = ksiądz, działacz społeczny		\|zawód = ksiądz, działacz społeczny
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =

Dariusz JUREK o 21:25, 8 lis 2017

2017-11-08T21:25:40Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:25, 8 lis 2017
Linia 21:		Linia 21:
	Działalność charytatywną i kulturalno-oświatową łączył przed zakończeniem I wojny światowej z pracą orędownika i kapelana znajdującego się oficjalnie w podziemiu [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół"\|Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół"]]. W okręgu zagłębiowskim i olkuskim organizacja ta występowała wówczas pod nazwą [[Towarzystwo Sportowo-Turystyczne "Piechur"\|Towarzystwa Sportowo-Turystyczne "Piechur"]], realizując w zawoalowanej formie podstawowe kierunki pracy oświatowo-kulturalnej, gimnastyczno-sportowej oraz wychowawczo-narodowej "Sokoła".		Działalność charytatywną i kulturalno-oświatową łączył przed zakończeniem I wojny światowej z pracą orędownika i kapelana znajdującego się oficjalnie w podziemiu [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół"\|Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół"]]. W okręgu zagłębiowskim i olkuskim organizacja ta występowała wówczas pod nazwą [[Towarzystwo Sportowo-Turystyczne "Piechur"\|Towarzystwa Sportowo-Turystyczne "Piechur"]], realizując w zawoalowanej formie podstawowe kierunki pracy oświatowo-kulturalnej, gimnastyczno-sportowej oraz wychowawczo-narodowej "Sokoła".

	W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji gniazdo tej organizacji. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem będzińskiego "Sokoła", wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.		W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" - Gniazdo Będzin\|gniazdo tej organizacji]]. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" - Gniazdo Będzin\|będzińskiego "Sokoła"]], wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.

	Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba będzińskich "Sokołów" zbliżała się do 200. I wówczas to gniazdo będzińskie podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.		Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" - Gniazdo Będzin\|będzińskich "Sokołów"]] zbliżała się do 200. I wówczas to [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" - Gniazdo Będzin\|gniazdo będzińskie]] podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.

	Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.		Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.

Dariusz JUREK: /* Źródła */

2017-11-08T21:22:27Z

Źródła

← poprzednia wersja		Wersja z 21:22, 8 lis 2017
Linia 49:		Linia 49:
	*[[Kurier Zachodni\|"Kurier Zachodni"]]: nr 91 z 21 i 23/V [[1932]].		*[[Kurier Zachodni\|"Kurier Zachodni"]]: nr 91 z 21 i 23/V [[1932]].
	*Prof. [[Mirosław Ponczek]], ''Z nieznanych kart życia ks. Franciszka Plenkiewicza, zagłębiowskiego kapelana sokolego'', w "Żródło", [[6 listopada]] [[1994]]. nr 45/94.		*Prof. [[Mirosław Ponczek]], ''Z nieznanych kart życia ks. Franciszka Plenkiewicza, zagłębiowskiego kapelana sokolego'', w "Żródło", [[6 listopada]] [[1994]]. nr 45/94.



			[[Kategoria:Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" w Zagłębiu Dąbrowskim]]

Michał Kusiak o 10:00, 25 lis 2016

2016-11-25T10:00:15Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:00, 25 lis 2016
Linia 36:		Linia 36:

	==Grobowiec==		==Grobowiec==
			<gallery>
	Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 01.JPG\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]		Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 01.JPG\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]
	Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 04.JPG\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]		Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 04.JPG\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]
	Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 03.JPG\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]		Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 03.JPG\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]
	Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 02.JPG\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]		Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 02.JPG\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]
			</gallery>
	==Linki zewnętrzne==		==Linki zewnętrzne==
	*[http://polski-cmentarz.com/sosnowieckatedra/grobonet/start.php?id=detale&idg=10553&inni=0/ Lokalizator grobu]		*[http://polski-cmentarz.com/sosnowieckatedra/grobonet/start.php?id=detale&idg=10553&inni=0/ Lokalizator grobu]

Michał Kusiak o 09:59, 25 lis 2016

2016-11-25T09:59:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:59, 25 lis 2016
Linia 5:		Linia 5:
	\|opis grafiki =		\|opis grafiki =
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia = [[1867]]		\|data urodzenia = [[3 grudnia]] [[1867]]
	\|miejsce urodzenia =Kławaty		\|miejsce urodzenia = Kławaty
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = [[19 kwietnia]] [[1932]]		\|data śmierci = [[19 kwietnia]] [[1932]]
	\|miejsce śmierci =[[Sosnowiec]]		\|miejsce śmierci = [[Sosnowiec]]
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
Linia 15:		Linia 15:
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =
	}}		}}
			'''Franciszek Ksawery Plenkiewicz''' - (ur. [[3 grudnia]] [[1867]] r. w Kławatach, zm. [[19 kwietnia]] [[1932]] r. w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]) ksiądz, działacz społeczny, pierwszy kapelan sosnowieckiego "Sokoła".
	'''Franciszek Ksawery Plenkiewicz''', ksiądz, działacz społeczny, pierwszy kapelan sosnowieckiego "Sokoła".

	~~[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 01.JPG\|thumb\|left\|350px\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]~~

	~~[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 04.JPG\|thumb\|thumb\|250px\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]~~

	Urodzony w [[1867]] roku, w majątku Kławaty na ziemi radomskiej i uczęszczający do gimnazjum w Radomiu F. K. Plenkiewicz, otrzymał święcenia kapłańskie w roku [[1894]] i odtąd przez 10 lat pełnił obowiązki wikariusza w [[Będzin\|Będzinie]]. W międzyczasie został proboszczem i na Górze Zamkowej w [[Będzin\|Będzinie]]. Tam zbudował Dom Polski, który stał się odtąd siedzibą miejscowego Towarzystwa Dobroczynności.		Urodzony w [[1867]] roku, w majątku Kławaty na ziemi radomskiej i uczęszczający do gimnazjum w Radomiu F. K. Plenkiewicz, otrzymał święcenia kapłańskie w roku [[1894]] i odtąd przez 10 lat pełnił obowiązki wikariusza w [[Będzin\|Będzinie]]. W międzyczasie został proboszczem i na Górze Zamkowej w [[Będzin\|Będzinie]]. Tam zbudował Dom Polski, który stał się odtąd siedzibą miejscowego Towarzystwa Dobroczynności.
Linia 27:		Linia 22:

	W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji gniazdo tej organizacji. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem będzińskiego "Sokoła", wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.		W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji gniazdo tej organizacji. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem będzińskiego "Sokoła", wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.

	~~[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 03.JPG\|thumb\|left\|350px\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]~~

	Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba będzińskich "Sokołów" zbliżała się do 200. I wówczas to gniazdo będzińskie podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.		Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba będzińskich "Sokołów" zbliżała się do 200. I wówczas to gniazdo będzińskie podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.

	Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.		Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.

	~~[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 02.JPG\|thumb\|thumb\|350px\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]~~

	Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.		Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.
Linia 43:		Linia 34:

	''Autor biogramu: '''[[Mirosław Ponczek]]'''''		''Autor biogramu: '''[[Mirosław Ponczek]]'''''

			==Grobowiec==
			Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 01.JPG\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]
			Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 04.JPG\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]
			Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 03.JPG\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]
			Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 02.JPG\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]

	==Linki zewnętrzne==		==Linki zewnętrzne==

Dariusz JUREK o 17:11, 4 maj 2013

2013-05-04T17:11:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:11, 4 maj 2013
Linia 38:		Linia 38:
	Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.		Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.

	W listopadzie [[1918]] roku, w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], podobnie jak w prawie całym kraju rozbrajano Niemców likwidując pozostałości okupacji wojennej. Uroczystym podkreśleniem odzyskania niepodległości w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] było uroczyste nabożeństwo odprawiane przez ks. Franciszka Plenkiewicza które odbyło się w rocznicę wybuchu Powstania Listopadowego [[29 listopada]] [[1918]] roku. Nabożeństwu będącemu jednocześnie manifestacją patriotyczna towarzyszyła asysta oddziału odrodzonego Wojska Polskiego dowodzonego przez kpt. Czesława Młota-Fijałkowskiego. Czterech polskich żołnierzy służyło do mszy a podczas ewangelii oddano salwy honorowe.		W listopadzie [[1918]] roku, w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], podobnie jak w prawie całym kraju rozbrajano Niemców likwidując pozostałości okupacji wojennej. Uroczystym podkreśleniem odzyskania niepodległości w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] było uroczyste nabożeństwo odprawiane przez ks. Franciszka Plenkiewicza, które odbyło się w rocznicę wybuchu Powstania Listopadowego [[29 listopada]] [[1918]] roku. Nabożeństwu będącemu jednocześnie manifestacją patriotyczna towarzyszyła asysta oddziału odrodzonego Wojska Polskiego, dowodzonego przez kpt. [[Czesław Młot-Fijałkowski\|Czesława Młota-Fijałkowskiego]]. Czterech polskich żołnierzy z tego oddziału służyło do mszy a podczas ewangelii oddano salwy honorowe.

	Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich. Został pochowany na [[Cmentarz katolicki przy ul. Smutnej w Sosnowcu\|cmentarzu katolickim przy ul. Smutnej]], wchodzącym w skład [[Nekropolia Czterech Wyznań w Sosnowcu\|sosnowieckiej Nekropoli Czterech Wyznań]].		Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich. Został pochowany na [[Cmentarz katolicki przy ul. Smutnej w Sosnowcu\|cmentarzu katolickim przy ul. Smutnej]], wchodzącym w skład [[Nekropolia Czterech Wyznań w Sosnowcu\|sosnowieckiej Nekropoli Czterech Wyznań]].

Dariusz JUREK o 17:02, 4 maj 2013

2013-05-04T17:02:29Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:02, 4 maj 2013
Linia 40:		Linia 40:
	W listopadzie [[1918]] roku, w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], podobnie jak w prawie całym kraju rozbrajano Niemców likwidując pozostałości okupacji wojennej. Uroczystym podkreśleniem odzyskania niepodległości w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] było uroczyste nabożeństwo odprawiane przez ks. Franciszka Plenkiewicza które odbyło się w rocznicę wybuchu Powstania Listopadowego [[29 listopada]] [[1918]] roku. Nabożeństwu będącemu jednocześnie manifestacją patriotyczna towarzyszyła asysta oddziału odrodzonego Wojska Polskiego dowodzonego przez kpt. Czesława Młota-Fijałkowskiego. Czterech polskich żołnierzy służyło do mszy a podczas ewangelii oddano salwy honorowe.		W listopadzie [[1918]] roku, w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], podobnie jak w prawie całym kraju rozbrajano Niemców likwidując pozostałości okupacji wojennej. Uroczystym podkreśleniem odzyskania niepodległości w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] było uroczyste nabożeństwo odprawiane przez ks. Franciszka Plenkiewicza które odbyło się w rocznicę wybuchu Powstania Listopadowego [[29 listopada]] [[1918]] roku. Nabożeństwu będącemu jednocześnie manifestacją patriotyczna towarzyszyła asysta oddziału odrodzonego Wojska Polskiego dowodzonego przez kpt. Czesława Młota-Fijałkowskiego. Czterech polskich żołnierzy służyło do mszy a podczas ewangelii oddano salwy honorowe.

	Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich.		Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich. Został pochowany na [[Cmentarz katolicki przy ul. Smutnej w Sosnowcu\|cmentarzu katolickim przy ul. Smutnej]], wchodzącym w skład [[Nekropolia Czterech Wyznań w Sosnowcu\|sosnowieckiej Nekropoli Czterech Wyznań]].

	''Autor biogramu: '''[[Mirosław Ponczek]]'''''		''Autor biogramu: '''[[Mirosław Ponczek]]'''''

Dariusz JUREK o 16:58, 4 maj 2013

2013-05-04T16:58:21Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:58, 4 maj 2013
Linia 37:		Linia 37:

	Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.		Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.

			W listopadzie [[1918]] roku, w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], podobnie jak w prawie całym kraju rozbrajano Niemców likwidując pozostałości okupacji wojennej. Uroczystym podkreśleniem odzyskania niepodległości w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] było uroczyste nabożeństwo odprawiane przez ks. Franciszka Plenkiewicza które odbyło się w rocznicę wybuchu Powstania Listopadowego [[29 listopada]] [[1918]] roku. Nabożeństwu będącemu jednocześnie manifestacją patriotyczna towarzyszyła asysta oddziału odrodzonego Wojska Polskiego dowodzonego przez kpt. Czesława Młota-Fijałkowskiego. Czterech polskich żołnierzy służyło do mszy a podczas ewangelii oddano salwy honorowe.

	Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich.		Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich.

Dariusz JUREK o 16:42, 4 maj 2013

2013-05-04T16:42:40Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:42, 4 maj 2013
Linia 17:		Linia 17:

	'''Franciszek Ksawery Plenkiewicz''', ksiądz, działacz społeczny, pierwszy kapelan sosnowieckiego "Sokoła".		'''Franciszek Ksawery Plenkiewicz''', ksiądz, działacz społeczny, pierwszy kapelan sosnowieckiego "Sokoła".




	[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 01.JPG\|thumb\|left\|350px\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]		[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 01.JPG\|thumb\|left\|350px\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]

	[[Plik:~~Aleksander Rene 01~~.JPG\|thumb\|~~300px~~\|~~Grobowiec rodzinny Aleksandra~~ Franciszka ~~Rene~~]]		[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 04.JPG\|thumb\|thumb\|250px\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]

	Urodzony w [[1867]] roku, w majątku Kławaty na ziemi radomskiej i uczęszczający do gimnazjum w Radomiu F. K. Plenkiewicz, otrzymał święcenia kapłańskie w roku [[1894]] i odtąd przez 10 lat pełnił obowiązki wikariusza w [[Będzin\|Będzinie]]. W międzyczasie został proboszczem i na Górze Zamkowej w [[Będzin\|Będzinie]]. Tam zbudował Dom Polski, który stał się odtąd siedzibą miejscowego Towarzystwa Dobroczynności.		Urodzony w [[1867]] roku, w majątku Kławaty na ziemi radomskiej i uczęszczający do gimnazjum w Radomiu F. K. Plenkiewicz, otrzymał święcenia kapłańskie w roku [[1894]] i odtąd przez 10 lat pełnił obowiązki wikariusza w [[Będzin\|Będzinie]]. W międzyczasie został proboszczem i na Górze Zamkowej w [[Będzin\|Będzinie]]. Tam zbudował Dom Polski, który stał się odtąd siedzibą miejscowego Towarzystwa Dobroczynności.
Linia 30:		Linia 27:

	W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji gniazdo tej organizacji. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem będzińskiego "Sokoła", wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.		W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji gniazdo tej organizacji. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem będzińskiego "Sokoła", wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.

			[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 03.JPG\|thumb\|left\|350px\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]

	Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba będzińskich "Sokołów" zbliżała się do 200. I wówczas to gniazdo będzińskie podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.		Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba będzińskich "Sokołów" zbliżała się do 200. I wówczas to gniazdo będzińskie podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.

	Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.		Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.

			[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 02.JPG\|thumb\|thumb\|350px\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]

	Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.		Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.

← poprzednia wersja		Wersja z 21:25, 8 lis 2017
Linia 21:		Linia 21:
	Działalność charytatywną i kulturalno-oświatową łączył przed zakończeniem I wojny światowej z pracą orędownika i kapelana znajdującego się oficjalnie w podziemiu [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół"\|Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół"]]. W okręgu zagłębiowskim i olkuskim organizacja ta występowała wówczas pod nazwą [[Towarzystwo Sportowo-Turystyczne "Piechur"\|Towarzystwa Sportowo-Turystyczne "Piechur"]], realizując w zawoalowanej formie podstawowe kierunki pracy oświatowo-kulturalnej, gimnastyczno-sportowej oraz wychowawczo-narodowej "Sokoła".		Działalność charytatywną i kulturalno-oświatową łączył przed zakończeniem I wojny światowej z pracą orędownika i kapelana znajdującego się oficjalnie w podziemiu [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół"\|Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół"]]. W okręgu zagłębiowskim i olkuskim organizacja ta występowała wówczas pod nazwą [[Towarzystwo Sportowo-Turystyczne "Piechur"\|Towarzystwa Sportowo-Turystyczne "Piechur"]], realizując w zawoalowanej formie podstawowe kierunki pracy oświatowo-kulturalnej, gimnastyczno-sportowej oraz wychowawczo-narodowej "Sokoła".

	W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji gniazdo tej organizacji. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem będzińskiego "Sokoła", wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.		W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" - Gniazdo Będzin\|gniazdo tej organizacji]]. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" - Gniazdo Będzin\|będzińskiego "Sokoła"]], wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.

	Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba będzińskich "Sokołów" zbliżała się do 200. I wówczas to gniazdo będzińskie podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.		Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" - Gniazdo Będzin\|będzińskich "Sokołów"]] zbliżała się do 200. I wówczas to [[Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" - Gniazdo Będzin\|gniazdo będzińskie]] podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.

	Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.		Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.

← poprzednia wersja		Wersja z 17:11, 4 maj 2013
Linia 38:		Linia 38:
	Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.		Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.

	W listopadzie [[1918]] roku, w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], podobnie jak w prawie całym kraju rozbrajano Niemców likwidując pozostałości okupacji wojennej. Uroczystym podkreśleniem odzyskania niepodległości w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] było uroczyste nabożeństwo odprawiane przez ks. Franciszka Plenkiewicza które odbyło się w rocznicę wybuchu Powstania Listopadowego [[29 listopada]] [[1918]] roku. Nabożeństwu będącemu jednocześnie manifestacją patriotyczna towarzyszyła asysta oddziału odrodzonego Wojska Polskiego dowodzonego przez kpt. Czesława Młota-Fijałkowskiego. Czterech polskich żołnierzy służyło do mszy a podczas ewangelii oddano salwy honorowe.		W listopadzie [[1918]] roku, w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], podobnie jak w prawie całym kraju rozbrajano Niemców likwidując pozostałości okupacji wojennej. Uroczystym podkreśleniem odzyskania niepodległości w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] było uroczyste nabożeństwo odprawiane przez ks. Franciszka Plenkiewicza, które odbyło się w rocznicę wybuchu Powstania Listopadowego [[29 listopada]] [[1918]] roku. Nabożeństwu będącemu jednocześnie manifestacją patriotyczna towarzyszyła asysta oddziału odrodzonego Wojska Polskiego, dowodzonego przez kpt. [[Czesław Młot-Fijałkowski\|Czesława Młota-Fijałkowskiego]]. Czterech polskich żołnierzy z tego oddziału służyło do mszy a podczas ewangelii oddano salwy honorowe.

	Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich. Został pochowany na [[Cmentarz katolicki przy ul. Smutnej w Sosnowcu\|cmentarzu katolickim przy ul. Smutnej]], wchodzącym w skład [[Nekropolia Czterech Wyznań w Sosnowcu\|sosnowieckiej Nekropoli Czterech Wyznań]].		Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich. Został pochowany na [[Cmentarz katolicki przy ul. Smutnej w Sosnowcu\|cmentarzu katolickim przy ul. Smutnej]], wchodzącym w skład [[Nekropolia Czterech Wyznań w Sosnowcu\|sosnowieckiej Nekropoli Czterech Wyznań]].

← poprzednia wersja		Wersja z 16:58, 4 maj 2013
Linia 37:		Linia 37:

	Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.		Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.

			W listopadzie [[1918]] roku, w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], podobnie jak w prawie całym kraju rozbrajano Niemców likwidując pozostałości okupacji wojennej. Uroczystym podkreśleniem odzyskania niepodległości w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] było uroczyste nabożeństwo odprawiane przez ks. Franciszka Plenkiewicza które odbyło się w rocznicę wybuchu Powstania Listopadowego [[29 listopada]] [[1918]] roku. Nabożeństwu będącemu jednocześnie manifestacją patriotyczna towarzyszyła asysta oddziału odrodzonego Wojska Polskiego dowodzonego przez kpt. Czesława Młota-Fijałkowskiego. Czterech polskich żołnierzy służyło do mszy a podczas ewangelii oddano salwy honorowe.

	Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich.		Ks. F. K. Plenkiewicz zmarł [[19 kwietnia]] [[1932]] roku a jego pogrzeb w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] był prawdziwie patriotyczną manifestacją polskości w tej część i ziem polskich.

← poprzednia wersja		Wersja z 16:42, 4 maj 2013
Linia 17:		Linia 17:

	'''Franciszek Ksawery Plenkiewicz''', ksiądz, działacz społeczny, pierwszy kapelan sosnowieckiego "Sokoła".		'''Franciszek Ksawery Plenkiewicz''', ksiądz, działacz społeczny, pierwszy kapelan sosnowieckiego "Sokoła".




	[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 01.JPG\|thumb\|left\|350px\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]		[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 01.JPG\|thumb\|left\|350px\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]

	[[Plik:~~Aleksander Rene 01~~.JPG\|thumb\|~~300px~~\|~~Grobowiec rodzinny Aleksandra~~ Franciszka ~~Rene~~]]		[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 04.JPG\|thumb\|thumb\|250px\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]

	Urodzony w [[1867]] roku, w majątku Kławaty na ziemi radomskiej i uczęszczający do gimnazjum w Radomiu F. K. Plenkiewicz, otrzymał święcenia kapłańskie w roku [[1894]] i odtąd przez 10 lat pełnił obowiązki wikariusza w [[Będzin\|Będzinie]]. W międzyczasie został proboszczem i na Górze Zamkowej w [[Będzin\|Będzinie]]. Tam zbudował Dom Polski, który stał się odtąd siedzibą miejscowego Towarzystwa Dobroczynności.		Urodzony w [[1867]] roku, w majątku Kławaty na ziemi radomskiej i uczęszczający do gimnazjum w Radomiu F. K. Plenkiewicz, otrzymał święcenia kapłańskie w roku [[1894]] i odtąd przez 10 lat pełnił obowiązki wikariusza w [[Będzin\|Będzinie]]. W międzyczasie został proboszczem i na Górze Zamkowej w [[Będzin\|Będzinie]]. Tam zbudował Dom Polski, który stał się odtąd siedzibą miejscowego Towarzystwa Dobroczynności.
Linia 30:		Linia 27:

	W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji gniazdo tej organizacji. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem będzińskiego "Sokoła", wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.		W tym miejscu nadmienić należy, że w [[Będzin\|Będzinie]], już ponoć w maju [[1905]] roku powstało w konspiracji gniazdo tej organizacji. Jak podaje [[Iskra\|"Iskra"]] z [[21 czerwca]] [[1921]] roku (nr 139), prezesem będzińskiego "Sokoła", wybrany został dr Wierzbowski, a naczelnikiem druh Nowacki.

			[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 03.JPG\|thumb\|left\|350px\|Płyta nagrobna Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]

	Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba będzińskich "Sokołów" zbliżała się do 200. I wówczas to gniazdo będzińskie podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.		Pod koniec [[1905]] r. oraz na początku [[1906]] r. liczba będzińskich "Sokołów" zbliżała się do 200. I wówczas to gniazdo będzińskie podjęło próbę działalności na zewnątrz, penetrując środowiska polskie w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] i w najbliższej okolicy. Jednak rosyjskie władze zaborcze już wkrótce zabroniły tej działalności. Wznowił on więc przy niemałym wkładzie ks. Plenkiewicza działalność pod nazwą [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|zagłębiowskiej "Lutni" śpiewaczej]]. [[Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia"\|"Lutnia"]] posiadała własny chór, orkiestrę, kółko dramatyczne oraz zespół gimnastyczno-sportowy.

	Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.		Z ks. Plenkiewiczem spotykali się pod koniec pierwszej dekady naszego stulecia (w [[Będzin\|Będzinie]] a potem w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]), pierwsi, pochodzący z Góry Zamkowej, Sokoli. Należeli do nich, m.in. [[Mieczysław Bluszcz]] (późniejszy prezes KS "Zagłębianki" Będzin), Władysław Gdesz. legionista Jańczak, Popielecki, Zbereski oraz Władysław Brodzik i Karol Warkocz.

			[[Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Franciszek Ksawery Plenkiewicz 02.JPG\|thumb\|thumb\|350px\|Grobowiec Franciszka Ksawerego Plenkiewicza]]

	Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.		Ks. Franciszek Ksawery Plenkiewicz po przejściu jako proboszcz z [[Będzin\|Będzina]] do [[Sosnowiec\|Sosnowca]], kontynuował swoją pracę w "Sokole". Była to pomoc duchowa i organizacyjno-kulturalna. Polegała również na wciąganiu do działalności kapelańskiej w "Sokole" młodych wikariuszy zagłębiowskich, już w wolnej i niepodległej Polsce. Zarówno w [[Będzin\|Będzinie]], jak i w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], działalność "Sokoła" i patronacka, charytatywna ks. szambelana Plenkiewicza, znana była w diecezji kaliskiej a potem częstochowskiej. Jego plebania była ośrodkiem myśli narodowej polskiej i pracy społecznej. W okresie powstań śląskich i plebiscytu, do ks. Plenkiewicza trafiali uchodźcy śląscy, hallerczycy, nawet przedstawiciele późniejszego Związku Powstańców Śląskich, Związku Legionistów oraz Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Inwalidów Wojennych.