Grzegorz Augustynik - Historia wersji

Michał Kusiak: /* Budowniczy kościoła */

2019-08-07T05:53:32Z

Budowniczy kościoła

← poprzednia wersja		Wersja z 05:53, 7 sie 2019
Linia 39:		Linia 39:

	==Budowniczy kościoła==		==Budowniczy kościoła==
	Zasłynął także jako budowniczy monumentalnej świątyni [[Parafia p.w. Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej\|p.w. NMP Anielskiej]], wybudowanej dzięki ofiarności robotników dąbrowskich. Inżynier architekt Józef Pomianowski zaprojektował monumentalną neogotycką świątynię o imponujących rozmiarach: długość 68 m, szerokość 30 m, wysokość wewnątrz 30 m. Wieża główna o wysokości 86 m. z krzyżem jest dominującym elementem w krajobrazie miasta i sprawia imponujące wrażenie. To wciąż najwyższa świątynia na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]]. Staraniem ks. Augustynika wznoszony kościół otrzymał na mocy breve papieża Leona XIII tytuł honorowy Bazyliki w roku [[1901]] (probazyliki) i został agregowany do bazyliki św. Piotra w Rzymie. Ks. Augustynik był żarliwym propagatorem kultu maryjnego. Założył w tym celu Bractwo Matki Bożej Anielskiej i Najświętszego Sakramentu. Odznaczony został godnością prałata Jego Świątobliwości.		Zasłynął także jako budowniczy monumentalnej świątyni [[Parafia p.w. Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej\|p.w. NMP Anielskiej]], wybudowanej dzięki ofiarności robotników dąbrowskich. Inżynier architekt Józef Pomianowski zaprojektował monumentalną neogotycką świątynię o imponujących rozmiarach: długość 68 m, szerokość 30 m, wysokość wewnątrz 30 m. Wieża główna o wysokości 86 m. z krzyżem jest dominującym elementem w krajobrazie miasta i sprawia imponujące wrażenie. To wciąż najwyższa świątynia na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]]. Staraniem ks. Augustynika wznoszony kościół otrzymał na mocy breve papieża Leona XIII tytuł honorowy Bazyliki w roku [[1901]] (probazyliki) i został agregowany do bazyliki św. Piotra w Rzymie. Ks. Augustynik był żarliwym propagatorem kultu maryjnego. Założył w tym celu [[Bractwo Matki Bożej Anielskiej i Najświętszego Sakramentu]]. Odznaczony został godnością prałata Jego Świątobliwości.

	==Odznaczenia==		==Odznaczenia==

Piotr Dudała: /* Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika */

2017-05-06T09:57:49Z

Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika

← poprzednia wersja		Wersja z 09:57, 6 maj 2017
Linia 49:		Linia 49:
	Zmarł w Krakowie [[10 listopada]] [[1929]] roku. Pochowany został [[15 listopada]] [[1929]] r. w kaplicy Porcjunkula obok wzniesionej przez siebie świątyni.		Zmarł w Krakowie [[10 listopada]] [[1929]] roku. Pochowany został [[15 listopada]] [[1929]] r. w kaplicy Porcjunkula obok wzniesionej przez siebie świątyni.

	==~~Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika~~==		==Pamiętają o ks. Augustyniku==
	Rok [[2010]] obchodzony był w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika.		Rok [[2010]] obchodzony był w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika.
	Ks. Augustynik jest honorowym obywatelem Włoszczowy (1929) i Dąbrowy Górniczej (2012).		Ks. Augustynik jest honorowym obywatelem Włoszczowy (1929) i Dąbrowy Górniczej (2012).

Piotr Dudała: /* Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika */

2017-05-06T09:56:45Z

Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika

← poprzednia wersja		Wersja z 09:56, 6 maj 2017
Linia 50:		Linia 50:

	==Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika==		==Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika==
	Rok [[2010]] obchodzony był w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika.		Rok [[2010]] obchodzony był w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika.
			Ks. Augustynik jest honorowym obywatelem Włoszczowy (1929) i Dąbrowy Górniczej (2012).

	==Bibliografia==		==Bibliografia==

Germadon: /* Odznaczenia */

2016-08-24T16:33:13Z

Odznaczenia

← poprzednia wersja		Wersja z 16:33, 24 sie 2016
Linia 42:		Linia 42:

	==Odznaczenia==		==Odznaczenia==
	Order "Pro Ecclesia et Pontifice", ~~order~~ "Polonia Restituta"~~, oraz krzyż legionowym.~~		*Order "Pro Ecclesia et Pontifice",
			*Order "Polonia Restituta" (Order Odrodzenia Polski)
			*Krzyż legionowy

	==Śmierć==		==Śmierć==

Germadon o 16:28, 24 sie 2016

2016-08-24T16:28:32Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:28, 24 sie 2016
Linia 20:		Linia 20:
	\|www =		\|www =
	}}		}}
	'''Grzegorz Augustynik''' - (ur. [[25 listopada]] [[1847]] r. w [[Zagórze (Sosnowiec)\|Zagórzu]] obecnie dzielnicy [[Sosnowiec\|Sosnowca]] r. zm. [[10 listopada]] [[1929]] r. w Krakowie) – polski ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczno-kulturalny.		'''Grzegorz Augustynik''' - (ur. [[25 listopada]] [[1847]] r. w [[Zagórze (Sosnowiec)\|Zagórzu]] obecnie dzielnicy [[Sosnowiec\|Sosnowca]], zm. [[10 listopada]] [[1929]] r. w Krakowie) – polski ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczno-kulturalny.

	==Edukacja==		==Edukacja==

Michał Kusiak o 12:05, 2 lip 2012

2012-07-02T12:05:25Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:05, 2 lip 2012
Linia 14:		Linia 14:
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
	\|zawód = ksiądz		\|zawód = ksiądz
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia = Order "Pro Ecclesia et Pontifice"<br> Order "Polonia Restituta"<br> Krzyż legionowym
	\|commons =		\|commons =
	\|wikiźródła =		\|wikiźródła =
Linia 39:		Linia 39:

	==Budowniczy kościoła==		==Budowniczy kościoła==
	Zasłynął także jako budowniczy monumentalnej świątyni [[Parafia p.w. Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej\|p.w. NMP Anielskiej]], wybudowanej dzięki ofiarności robotników dąbrowskich. Inżynier architekt Józef Pomianowski zaprojektował monumentalną neogotycką świątynię o imponujących rozmiarach: długość 68 m, szerokość 30 m, wysokość wewnątrz 30 m. Wieża główna o wysokości 86 m. z krzyżem jest dominującym elementem w krajobrazie miasta i sprawia imponujące wrażenie. To wciąż najwyższa świątynia na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]]. Staraniem ks. Augustynika wznoszony kościół otrzymał na mocy breve papieża Leona XIII tytuł honorowy Bazyliki w roku [[1901]] (probazyliki) i został agregowany do bazyliki św. Piotra w Rzymie. Ks. Augustynik był żarliwym propagatorem kultu maryjnego. Założył w tym celu Bractwo Matki Bożej Anielskiej i Najświętszego Sakramentu. Odznaczony został godnością prałata Jego Świątobliwości ~~oraz najwyższymi odznaczeniami państwowymi: orderem~~ "Pro Ecclesia et Pontifice", ~~orderem~~ "Polonia Restituta" ~~i krzyżem~~ legionowym.		Zasłynął także jako budowniczy monumentalnej świątyni [[Parafia p.w. Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej\|p.w. NMP Anielskiej]], wybudowanej dzięki ofiarności robotników dąbrowskich. Inżynier architekt Józef Pomianowski zaprojektował monumentalną neogotycką świątynię o imponujących rozmiarach: długość 68 m, szerokość 30 m, wysokość wewnątrz 30 m. Wieża główna o wysokości 86 m. z krzyżem jest dominującym elementem w krajobrazie miasta i sprawia imponujące wrażenie. To wciąż najwyższa świątynia na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]]. Staraniem ks. Augustynika wznoszony kościół otrzymał na mocy breve papieża Leona XIII tytuł honorowy Bazyliki w roku [[1901]] (probazyliki) i został agregowany do bazyliki św. Piotra w Rzymie. Ks. Augustynik był żarliwym propagatorem kultu maryjnego. Założył w tym celu Bractwo Matki Bożej Anielskiej i Najświętszego Sakramentu. Odznaczony został godnością prałata Jego Świątobliwości.

			==Odznaczenia==
			Order "Pro Ecclesia et Pontifice", order "Polonia Restituta", oraz krzyż legionowym.

	==Śmierć==		==Śmierć==

Michał Kusiak o 11:53, 2 lip 2012

2012-07-02T11:53:25Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:53, 2 lip 2012
Linia 23:		Linia 23:

	==Edukacja==		==Edukacja==
	Po ukończeniu szkoły elementarnej w [[Zagórze\|Zagórzu]] w latach [[1861]] - [[1869]], rozpoczął naukę w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. W [[1869]] r. wstąpił na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego, jednak wkrótce przeniósł się do Seminarium Duchownego w Kielcach.		Po ukończeniu szkoły elementarnej w [[Zagórze (Sosnowiec)\|Zagórzu]] w latach [[1861]] - [[1869]], rozpoczął naukę w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. W [[1869]] r. wstąpił na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego, jednak wkrótce przeniósł się do Seminarium Duchownego w Kielcach.

	==Działalność duszpasterska==		==Działalność duszpasterska==

Michał Kusiak o 11:53, 2 lip 2012

2012-07-02T11:53:11Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:53, 2 lip 2012
Linia 20:		Linia 20:
	\|www =		\|www =
	}}		}}
	'''Grzegorz Augustynik''' - (ur. [[25 listopada]] [[1847]] r. w [[Zagórze\|Zagórzu]] obecnie dzielnicy [[Sosnowiec\|Sosnowca]] r. zm. [[10 listopada]] [[1929]] r. w Krakowie) – polski ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczno-kulturalny.		'''Grzegorz Augustynik''' - (ur. [[25 listopada]] [[1847]] r. w [[Zagórze (Sosnowiec)\|Zagórzu]] obecnie dzielnicy [[Sosnowiec\|Sosnowca]] r. zm. [[10 listopada]] [[1929]] r. w Krakowie) – polski ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczno-kulturalny.

	==Edukacja==		==Edukacja==

Michał Kusiak o 11:52, 2 lip 2012

2012-07-02T11:52:51Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:52, 2 lip 2012
Linia 10:		Linia 10:
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = [[10 listopada]] [[1929]]		\|data śmierci = [[10 listopada]] [[1929]]
	\|miejsce śmierci = [[Kraków]]		\|miejsce śmierci = Kraków
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
Linia 20:		Linia 20:
	\|www =		\|www =
	}}		}}
	Grzegorz Augustynik (~~1847 - 1929) – polski ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczno-kulturalny~~. ~~Urodził się~~ [[25 listopada]] [[1847]] r. w [[Zagórze\|Zagórzu]], obecnie dzielnicy [[Sosnowiec\|Sosnowca]]. ~~Po ukończeniu szkoły elementarnej w Zagórzu w latach 1861-1869, rozpoczął naukę w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim~~. ~~W 1869~~ r. ~~wstąpił na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego~~, ~~jednak wkrótce przeniósł się do Seminarium Duchownego w Kielcach~~.		'''Grzegorz Augustynik''' - (ur. [[25 listopada]] [[1847]] r. w [[Zagórze\|Zagórzu]] obecnie dzielnicy [[Sosnowiec\|Sosnowca]] r. zm. [[10 listopada]] [[1929]] r. w Krakowie) – polski ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczno-kulturalny.

	~~Święcenia kapłańskie otrzymał 31 sierpnia 1872 r. Studia teologiczne kontynuował~~ w ~~Akademii Duchowej~~ w ~~Petersburgu. Nie ukończył ich jednak i po powrocie został wikariuszem – początkowo~~ w ~~parafii Janina, następnie –~~ w ~~Siemoni, Bobrownikach, Grodźcu i Czeladzi~~. W ~~latach 1883-1897 był administratorem parafii i dziekanem we Włoszczowie~~.~~. Dwukrotnie był proboszczem w Dąbrowie Górniczej (1897-1902 i 1906-1916)~~, gdzie rozwinął intensywną działalność duszpasterską i społeczno-kulturalną. Zainicjował w Dąbrowie Górniczej Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich, rodzaj związku zawodowego, który dbał zarówno o formację religijno-moralną jak i upominał się ~~o prawa ludzi pracy i prowadził szeroką działalność społeczną, kulturalną i charytatywną~~ w ~~swoim otoczeniu. W latach 1902-1906 zarządzał parafią Książ Wielki~~.		==Edukacja==
			Po ukończeniu szkoły elementarnej w [[Zagórze\|Zagórzu]] w latach [[1861]] - [[1869]], rozpoczął naukę w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. W [[1869]] r. wstąpił na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego, jednak wkrótce przeniósł się do Seminarium Duchownego w Kielcach.

	W 1916 r. ~~przeniósł~~ się ~~do diecezji włocławskiej~~, ~~gdzie został proboszczem~~ w ~~Łasku~~. W ~~1921 r. zrezygnował z działalności duszpasterskiej i zamieszkał na Jasnej Górze~~.		==Działalność duszpasterska==
			Święcenia kapłańskie otrzymał [[31 sierpnia]] [[1872]] r. Studia teologiczne kontynuował w Akademii Duchowej w Petersburgu. Nie ukończył ich jednak i po powrocie został wikariuszem – początkowo w parafii Janina, następnie – w [[Siemonia (gm. Bobrowniki)\|Siemoni]], [[Bobrowniki (gm. Bobrowniki)\|Bobrownikach]], [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]] i [[Czeladź\|Czeladzi]]. W latach [[1883]] - [[1897]] był administratorem parafii i dziekanem we Włoszczowie. Dwukrotnie był proboszczem w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] ([[1897]] - [[1902]] i [[1906]] - [[1916]]), gdzie rozwinął intensywną działalność duszpasterską i społeczno-kulturalną. Zainicjował w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] [[Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich]], rodzaj związku zawodowego, który dbał zarówno o formację religijno-moralną jak i upominał się o prawa ludzi pracy i prowadził szeroką działalność społeczną, kulturalną i charytatywną w swoim otoczeniu. W latach [[1902]] - [[1906]] zarządzał parafią Książ Wielki.

			W [[1916]] r. przeniósł się do diecezji włocławskiej, gdzie został proboszczem w Łasku. W [[1921]] r. zrezygnował z działalności duszpasterskiej i zamieszkał na Jasnej Górze.

			==Działalność piśmiennicza==
	Prowadził intensywną działalność piśmienniczą obejmującą kilkadziesiąt pozycji zwartych i liczne artykuły z problematyki społeczno-religijnej. Opublikował wiele książeczek do nabożeństwa, modlitewników i rozmyślań, w których prócz wydarzeń z życia Chrystusa, Matki Boskiej i świętych, często dołączał litanie i rozważania („Wzór prawdziwie dobrej i pobożnej sługi, czyli nabożeństwo do świętej Zyty patronki stanu służebnego z Jej życia zebrane i do naśladowania dla służących podane obejmuje: Mszę św., Koronkę, Nowennę, Żywot i rozmyślania o śmierci św. Zyty i inne modlitwy”). Napisał również kilka książek historycznych (liczne monografie miejsc kultu, historie znanych sanktuariów, biografie świętych i wybitnych kapłanów), w których prócz części związanej z dziejami miejsca bądź osoby, zamieszczał prawdy katechizmowe, pieśni kościelne, modlitwy („Wspomnienie pośmiertne o księżach: Dominiku Kapuścińskim, Tadeuszu Konarskim, Karolu Rogalskim, Michale Sławęcie, Edmundzie Taylorze”).		Prowadził intensywną działalność piśmienniczą obejmującą kilkadziesiąt pozycji zwartych i liczne artykuły z problematyki społeczno-religijnej. Opublikował wiele książeczek do nabożeństwa, modlitewników i rozmyślań, w których prócz wydarzeń z życia Chrystusa, Matki Boskiej i świętych, często dołączał litanie i rozważania („Wzór prawdziwie dobrej i pobożnej sługi, czyli nabożeństwo do świętej Zyty patronki stanu służebnego z Jej życia zebrane i do naśladowania dla służących podane obejmuje: Mszę św., Koronkę, Nowennę, Żywot i rozmyślania o śmierci św. Zyty i inne modlitwy”). Napisał również kilka książek historycznych (liczne monografie miejsc kultu, historie znanych sanktuariów, biografie świętych i wybitnych kapłanów), w których prócz części związanej z dziejami miejsca bądź osoby, zamieszczał prawdy katechizmowe, pieśni kościelne, modlitwy („Wspomnienie pośmiertne o księżach: Dominiku Kapuścińskim, Tadeuszu Konarskim, Karolu Rogalskim, Michale Sławęcie, Edmundzie Taylorze”).

	Wydał książki i broszury, które wykorzystywał do pracy duszpasterskiej np. „Przewodnik katechizmowy przysposabiający dzieci do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej” oraz o tematyce patriotycznej, w których wskazywał na niewolę narodu i działalność zaborców jako przyczyny obniżające poziom życia intelektualnego i religijno-moralnego polaków. Liczne broszury ks. Augustynika oraz artykuły były głównie skierowane przeciw działającym w Dąbrowie Górniczej mariawitom i socjalistom. Czasem wydawał broszury anonimowo, jak np. „Ciekawa historia, co robią księża w Zagłębiu Dąbrowskim”. Znaczną część swoich publikacji wydał w Drukarni Franciszka Czerwińskiego w Warszawie, pozostałe w Drukarni Edmunda Miłka i Spółki oraz w Drukarni „St. Święcki” w Dąbrowie Górniczej, pozostałe w drukarniach w Częstochowie, Kielcach a oraz w Krakowie. Jego modlitewniki m. in. poświęcone nabożeństwu majowemu były również popularne na Górnym Śląsku.		Wydał książki i broszury, które wykorzystywał do pracy duszpasterskiej np. „Przewodnik katechizmowy przysposabiający dzieci do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej” oraz o tematyce patriotycznej, w których wskazywał na niewolę narodu i działalność zaborców jako przyczyny obniżające poziom życia intelektualnego i religijno-moralnego polaków. Liczne broszury ks. Augustynika oraz artykuły były głównie skierowane przeciw działającym w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] mariawitom i socjalistom. Czasem wydawał broszury anonimowo, jak np. „Ciekawa historia, co robią księża w Zagłębiu Dąbrowskim”. Znaczną część swoich publikacji wydał w Drukarni Franciszka Czerwińskiego w Warszawie, pozostałe w Drukarni Edmunda Miłka i Spółki oraz w Drukarni „St. Święcki” w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]], pozostałe w drukarniach w Częstochowie, Kielcach a oraz w Krakowie. Jego modlitewniki m. in. poświęcone nabożeństwu majowemu były również popularne na Górnym Śląsku.

	Był jednym z wielu wychowanków Sługi Bożej Wandy Malczewskiej (1822-1896) i Jacka Siemieńskiego. Był też pierwszym jej biografem. Książka jej poświęcona: Miłość Boga i Ojczyzny okazana w czynach czyli żywot świętobliwej Polki Panny Wandy Justyny Nepomuceny Malczewskiej, jej objawienia i przepowiednie dotyczące kościoła i Polski doczekała się kilku wydań.		==Działalność biograficzna==
			Był jednym z wielu wychowanków Sługi Bożej [[Wanda Malczewska\|Wandy Malczewskiej]] ([[1822]] - [[1896]]) i [[Jacek Siemieński\|Jacka Siemieńskiego]]. Był też pierwszym jej biografem. Książka jej poświęcona: Miłość Boga i Ojczyzny okazana w czynach czyli żywot świętobliwej Polki Panny Wandy Justyny Nepomuceny Malczewskiej, jej objawienia i przepowiednie dotyczące kościoła i Polski doczekała się kilku wydań.

	Zasłynął także jako budowniczy monumentalnej świątyni p.w. NMP Anielskiej, wybudowanej dzięki ofiarności robotników dąbrowskich. Inżynier architekt Józef Pomianowski zaprojektował monumentalną neogotycką świątynię o imponujących rozmiarach: długość 68 m, szerokość 30 m, wysokość wewnątrz 30 m. Wieża główna o wysokości 86 m. z krzyżem jest dominującym elementem w krajobrazie miasta i sprawia imponujące wrażenie. To wciąż najwyższa świątynia na terenie Zagłębia Dąbrowskiego. Staraniem ks. Augustynika wznoszony kościół otrzymał na mocy breve papieża Leona XIII tytuł honorowy Bazyliki w roku 1901 (probazyliki) i został agregowany do bazyliki św. Piotra w Rzymie. Ks. Augustynik był żarliwym propagatorem kultu maryjnego. Założył w tym celu Bractwo Matki Bożej Anielskiej i Najświętszego Sakramentu. Odznaczony został godnością prałata Jego Świątobliwości oraz najwyższymi odznaczeniami państwowymi: orderem "Pro Ecclesia et Pontifice", orderem "Polonia Restituta" i krzyżem legionowym.		==Budowniczy kościoła==
			Zasłynął także jako budowniczy monumentalnej świątyni [[Parafia p.w. Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej\|p.w. NMP Anielskiej]], wybudowanej dzięki ofiarności robotników dąbrowskich. Inżynier architekt Józef Pomianowski zaprojektował monumentalną neogotycką świątynię o imponujących rozmiarach: długość 68 m, szerokość 30 m, wysokość wewnątrz 30 m. Wieża główna o wysokości 86 m. z krzyżem jest dominującym elementem w krajobrazie miasta i sprawia imponujące wrażenie. To wciąż najwyższa świątynia na terenie [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]]. Staraniem ks. Augustynika wznoszony kościół otrzymał na mocy breve papieża Leona XIII tytuł honorowy Bazyliki w roku [[1901]] (probazyliki) i został agregowany do bazyliki św. Piotra w Rzymie. Ks. Augustynik był żarliwym propagatorem kultu maryjnego. Założył w tym celu Bractwo Matki Bożej Anielskiej i Najświętszego Sakramentu. Odznaczony został godnością prałata Jego Świątobliwości oraz najwyższymi odznaczeniami państwowymi: orderem "Pro Ecclesia et Pontifice", orderem "Polonia Restituta" i krzyżem legionowym.

	Zmarł w Krakowie [[10 listopada]] [[1929]] roku. Pochowany został 15 listopada 1929 ~~roku~~ w kaplicy Porcjunkula obok wzniesionej przez siebie świątyni.		==Śmierć==
			Zmarł w Krakowie [[10 listopada]] [[1929]] roku. Pochowany został [[15 listopada]] [[1929]] r. w kaplicy Porcjunkula obok wzniesionej przez siebie świątyni.

	Rok 2010 obchodzony był w Dąbrowie Górniczej jako Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika.		==Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika==
			Rok [[2010]] obchodzony był w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] jako Rok Księdza Prałata Grzegorza Augustynika.

			==Bibliografia==
	''Biogram opracował: Piotr Dudała''		''Biogram opracował: Piotr Dudała''

Arawks80 o 07:24, 24 lut 2012

2012-02-24T07:24:05Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:24, 24 lut 2012
Linia 20:		Linia 20:
	\|www =		\|www =
	}}		}}
	Grzegorz Augustynik (1847 - 1929) – polski ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczno-kulturalny. Urodził się [[25 listopada]] [[1847]] r. w [[Zagórze\|Zagórzu]], obecnie dzielnicy [[\|Sosnowiec\|Sosnowca]]. Po ukończeniu szkoły elementarnej w Zagórzu w latach 1861-1869, rozpoczął naukę w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. W 1869 r. wstąpił na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego, jednak wkrótce przeniósł się do Seminarium Duchownego w Kielcach.		Grzegorz Augustynik (1847 - 1929) – polski ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczno-kulturalny. Urodził się [[25 listopada]] [[1847]] r. w [[Zagórze\|Zagórzu]], obecnie dzielnicy [[Sosnowiec\|Sosnowca]]. Po ukończeniu szkoły elementarnej w Zagórzu w latach 1861-1869, rozpoczął naukę w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. W 1869 r. wstąpił na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego, jednak wkrótce przeniósł się do Seminarium Duchownego w Kielcach.

	Święcenia kapłańskie otrzymał 31 sierpnia 1872 r. Studia teologiczne kontynuował w Akademii Duchowej w Petersburgu. Nie ukończył ich jednak i po powrocie został wikariuszem – początkowo w parafii Janina, następnie – w Siemoni, Bobrownikach, Grodźcu i Czeladzi. W latach 1883-1897 był administratorem parafii i dziekanem we Włoszczowie.. Dwukrotnie był proboszczem w Dąbrowie Górniczej (1897-1902 i 1906-1916), gdzie rozwinął intensywną działalność duszpasterską i społeczno-kulturalną. Zainicjował w Dąbrowie Górniczej Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich, rodzaj związku zawodowego, który dbał zarówno o formację religijno-moralną jak i upominał się o prawa ludzi pracy i prowadził szeroką działalność społeczną, kulturalną i charytatywną w swoim otoczeniu. W latach 1902-1906 zarządzał parafią Książ Wielki.		Święcenia kapłańskie otrzymał 31 sierpnia 1872 r. Studia teologiczne kontynuował w Akademii Duchowej w Petersburgu. Nie ukończył ich jednak i po powrocie został wikariuszem – początkowo w parafii Janina, następnie – w Siemoni, Bobrownikach, Grodźcu i Czeladzi. W latach 1883-1897 był administratorem parafii i dziekanem we Włoszczowie.. Dwukrotnie był proboszczem w Dąbrowie Górniczej (1897-1902 i 1906-1916), gdzie rozwinął intensywną działalność duszpasterską i społeczno-kulturalną. Zainicjował w Dąbrowie Górniczej Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich, rodzaj związku zawodowego, który dbał zarówno o formację religijno-moralną jak i upominał się o prawa ludzi pracy i prowadził szeroką działalność społeczną, kulturalną i charytatywną w swoim otoczeniu. W latach 1902-1906 zarządzał parafią Książ Wielki.