Henryk Brudnicki - Historia wersji

Kamil Wójcik: nie ma takiej grafiki

2022-08-12T14:26:19Z

nie ma takiej grafiki

← poprzednia wersja		Wersja z 14:26, 12 sie 2022
Linia 2:		Linia 2:
	\|imię i nazwisko = Henryk Brudnicki		\|imię i nazwisko = Henryk Brudnicki
	\|pseudonim =		\|pseudonim =
	\|grafika = ~~Henryk Brudnicki.jpg~~		\|grafika =
	\|opis grafiki =		\|opis grafiki =
	\|podpis =		\|podpis =

Michał Kusiak o 10:05, 13 sty 2013

2013-01-13T10:05:46Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:05, 13 sty 2013
Linia 17:		Linia 17:
	}}		}}

	'''Henryk Tadeusz Brudnicki''' - ~~Urodził się~~ [[5 września]] [[1896]] r. w Sojkach, ~~powiecie warszawskim jako syn~~ Józefa i Marianny z d. Koszczoska. Nie dysponujemy żadnymi informacjami o dzieciństwie Henryka ani o jego domu rodzinnym.		'''Henryk Tadeusz Brudnicki''' - (ur. [[5 września]] [[1896]] r. w Sojkach, zm. [[16 października]] [[1944]] w Mauthausen - Gusen) [[burmistrz Czeladzi]]


			Syn Józefa i Marianny z d. Koszczoska. Nie dysponujemy żadnymi informacjami o dzieciństwie Henryka ani o jego domu rodzinnym.

	Jako młody chłopak zaciągnął się do Legionów Polskich. Służył w 1 kompanii I baonu 1 pp LP. Zakaźnie chory, do [[17 grudnia]] [[1915]] r. przebywał w szpitalu epidemicznym w Ołomuńcu. Związany był z Polską Organizacją Wojskową, zajmował się działalnością wywiadowczo-dywersyjną. W związku z odmową legionistów złożenia przysięgi na wierność Niemcom – [[9 lipca]] [[1917]] – został internowany i trafił do obozu w Szczypiornie pod Kaliszem. Za pracę niepodległościową odznaczony był Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Legionowym, Odznaką I Brygady Legionów. W [[1919]] r. ożenił się z czeladzianką Zofią Niepiekło, z którą doczekał się dwóch córek – Ireny i Zofii. Po ślubie młodzi małżonkowie zamieszkali w [[Czeladź\|Czeladzi]], a Henryk podjął pracę jako urzędnik gospodarczy w Wydziale Powiatowym w [[Będzin\|Będzinie]], od kwietnia [[1927]] r. zajmował się sprawami referatu gospodarczego biura Działu Drogowo-Budowlanego. W archiwaliach Wydziału zachowała się notatka o sprawie dyscyplinarnej, która miała miejsce [[16 lipca]] [[1928]] r. W tym bowiem dniu Brudnicki nie wykonał polecenia kierownika swojego Działu. Takie postępowanie usprawiedliwiał brakiem czasu i nadmiarem innych, pilnych obowiązków. Przewodniczący Wydziału nie przyjął jednak jego tłumaczeń, uznając, iż są utrzymane w tonie niewłaściwej polemiki i zawierają nieuzasadnioną krytykę postępowania kierownika. Brudnicki został ukarany obniżeniem przydziału służbowego o 1 stopień. Grupa uposażeniowa została mu przywrócona dopiero uchwałą Wydziału Powiatowego dnia [[5 marca]] [[1929]] r. po stwierdzeniu poprawy zachowania wobec przełożonych.		Jako młody chłopak zaciągnął się do Legionów Polskich. Służył w 1 kompanii I baonu 1 pp LP. Zakaźnie chory, do [[17 grudnia]] [[1915]] r. przebywał w szpitalu epidemicznym w Ołomuńcu. Związany był z Polską Organizacją Wojskową, zajmował się działalnością wywiadowczo-dywersyjną. W związku z odmową legionistów złożenia przysięgi na wierność Niemcom – [[9 lipca]] [[1917]] – został internowany i trafił do obozu w Szczypiornie pod Kaliszem. Za pracę niepodległościową odznaczony był Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Legionowym, Odznaką I Brygady Legionów. W [[1919]] r. ożenił się z czeladzianką Zofią Niepiekło, z którą doczekał się dwóch córek – Ireny i Zofii. Po ślubie młodzi małżonkowie zamieszkali w [[Czeladź\|Czeladzi]], a Henryk podjął pracę jako urzędnik gospodarczy w Wydziale Powiatowym w [[Będzin\|Będzinie]], od kwietnia [[1927]] r. zajmował się sprawami referatu gospodarczego biura Działu Drogowo-Budowlanego. W archiwaliach Wydziału zachowała się notatka o sprawie dyscyplinarnej, która miała miejsce [[16 lipca]] [[1928]] r. W tym bowiem dniu Brudnicki nie wykonał polecenia kierownika swojego Działu. Takie postępowanie usprawiedliwiał brakiem czasu i nadmiarem innych, pilnych obowiązków. Przewodniczący Wydziału nie przyjął jednak jego tłumaczeń, uznając, iż są utrzymane w tonie niewłaściwej polemiki i zawierają nieuzasadnioną krytykę postępowania kierownika. Brudnicki został ukarany obniżeniem przydziału służbowego o 1 stopień. Grupa uposażeniowa została mu przywrócona dopiero uchwałą Wydziału Powiatowego dnia [[5 marca]] [[1929]] r. po stwierdzeniu poprawy zachowania wobec przełożonych.
	Nie sposób przedstawić okoliczności wyboru Henryka Brudnickiego na urzędzie burmistrza [[Czeladź\|Czeladzi]]. Wiadomym jest, iż pracę na tym stanowisku rozpoczął latem [[1936]] r. Na posiedzeniu w dniu [[7 lipca]] Wydział Powiatowy pozytywnie zaopiniował kandydaturę Brudnickiego na to stanowisko. 20 dni później została ona zatwierdzona na okres próbny - 1 roku. W takiej sytuacji Wydział Powiatowy udzielił nowemu burmistrzowi jednorocznego bezpłatnego urlopu od dnia [[11 lipca]], tj. w dniu gdy Brudnicki rozpoczął urzędowanie w [[Czeladź\|Czeladzi]]. W okresie jego kadencji najważniejszą inwestycją była budowa szkoły powszechnej. Na ten cel miasto uzyskało pożyczkę państwową w wysokości 80 000 zł. Przy ul. Gilowickiej (obecnie Katowicka) stanął piękny i nowoczesny budynek szkolny – dziś Gimnazjum nr 2. Dzieci po raz pierwszy miały zasiąść w ławach tej szkoły [[1 września]] [[1939]] r. Niestety wybuchła wojna. Budynek przejął okupant, przeznaczając go na Rathaus. Trudno opisać inne dokonania Brudnickiego jako burmistrza i współpracę z radnymi z uwagi na szczątkową ilość zachowanych archiwaliów miejskich z tego okresu. Można przypuszczać, iż strony współdziałały w najważniejszych dla miasta kwestiach, a i sam Brudnicki jako burmistrz zyskał poparcie dla swoich działań ze strony władz nadzorczych. Wolno tak sądzić na podstawie pozytywnie zaliczonego okresu próbnego pracy na tym stanowisku, jak i zatwierdzenia przez Wydział Powiatowy uchwały Rady Miejskiej miasta [[Czeladź]] z [[20 października]] [[1937]] r. w sprawie przyznania Brudnickiemu uposażenia według wyższej grupy uposażeniowej, w związku z dużymi zasługami położonymi na polu pracy samorządowej w dziedzinie usprawnienia gospodarki. Brudnicki jako przedstawiciel miasta był członkiem Zarządu [[Ochotnicza Straż Pożarna w Czeladzi\|Ochotniczej Straży Pożarnej w Czeladzi]]. Działał także w Katolickim Stowarzyszeniu Mężów Oddział w [[Czeladź\|Czeladzi]], którego zasadniczym celem było wychowanie młodzieży w duchu religijnym. Na początku września [[1939]] r. Brudnicki wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy. Tu zaangażował się w działalność konspiracyjną. Latem [[1944]] r. został aresztowany przez Niemców. Znalazł się w grupie 1.933 osób wywiezionych do obozu w Mauthausen – Gusen. Przydzielony mu został numer obozowy 94717. Zginął [[16 października]] [[1944]] r. Jego symboliczny grób pamięci znajduje się na czeladzkim cmentarzu parafialnym przy ul. Nowopogońskiej.		Nie sposób przedstawić okoliczności wyboru Henryka Brudnickiego na urzędzie burmistrza [[Czeladź\|Czeladzi]]. Wiadomym jest, iż pracę na tym stanowisku rozpoczął latem [[1936]] r. Na posiedzeniu w dniu [[7 lipca]] Wydział Powiatowy pozytywnie zaopiniował kandydaturę Brudnickiego na to stanowisko. 20 dni później została ona zatwierdzona na okres próbny - 1 roku. W takiej sytuacji Wydział Powiatowy udzielił nowemu burmistrzowi jednorocznego bezpłatnego urlopu od dnia [[11 lipca]], tj. w dniu gdy Brudnicki rozpoczął urzędowanie w [[Czeladź\|Czeladzi]]. W okresie jego kadencji najważniejszą inwestycją była budowa szkoły powszechnej. Na ten cel miasto uzyskało pożyczkę państwową w wysokości 80 000 zł. Przy ul. Gilowickiej (obecnie Katowicka) stanął piękny i nowoczesny budynek szkolny – dziś Gimnazjum nr 2. Dzieci po raz pierwszy miały zasiąść w ławach tej szkoły [[1 września]] [[1939]] r. Niestety wybuchła wojna. Budynek przejął okupant, przeznaczając go na Rathaus. Trudno opisać inne dokonania Brudnickiego jako burmistrza i współpracę z radnymi z uwagi na szczątkową ilość zachowanych archiwaliów miejskich z tego okresu. Można przypuszczać, iż strony współdziałały w najważniejszych dla miasta kwestiach, a i sam Brudnicki jako burmistrz zyskał poparcie dla swoich działań ze strony władz nadzorczych. Wolno tak sądzić na podstawie pozytywnie zaliczonego okresu próbnego pracy na tym stanowisku, jak i zatwierdzenia przez Wydział Powiatowy uchwały Rady Miejskiej miasta [[Czeladź]] z [[20 października]] [[1937]] r. w sprawie przyznania Brudnickiemu uposażenia według wyższej grupy uposażeniowej, w związku z dużymi zasługami położonymi na polu pracy samorządowej w dziedzinie usprawnienia gospodarki. Brudnicki jako przedstawiciel miasta był członkiem Zarządu [[Ochotnicza Straż Pożarna w Czeladzi\|Ochotniczej Straży Pożarnej w Czeladzi]]. Działał także w Katolickim Stowarzyszeniu Mężów Oddział w [[Czeladź\|Czeladzi]], którego zasadniczym celem było wychowanie młodzieży w duchu religijnym. Na początku września [[1939]] r. Brudnicki wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy. Tu zaangażował się w działalność konspiracyjną. Latem [[1944]] r. został aresztowany przez Niemców. Znalazł się w grupie 1.933 osób wywiezionych do obozu w Mauthausen – Gusen. Przydzielony mu został numer obozowy 94717. Zginął [[16 października]] [[1944]] r. Jego symboliczny grób pamięci znajduje się na czeladzkim cmentarzu parafialnym przy ul. Nowopogońskiej.

Arawks80 o 21:44, 10 sty 2013

2013-01-10T21:44:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:44, 10 sty 2013
Linia 17:		Linia 17:
	}}		}}

	'''Henryk Tadeusz Brudnicki''' - Urodził się [[5 września]] [[1896]] r. w Sojkach, powiecie warszawskim jako syn Józefa i Marianny z d. Koszczoska. Nie dysponujemy żadnymi informacjami o dzieciństwie Henryka ani o jego domu rodzinnym.		'''Henryk Tadeusz Brudnicki''' - Urodził się [[5 września]] [[1896]] r. w Sojkach, powiecie warszawskim jako syn Józefa i Marianny z d. Koszczoska. Nie dysponujemy żadnymi informacjami o dzieciństwie Henryka ani o jego domu rodzinnym.
	Jako młody chłopak zaciągnął się do Legionów Polskich. Służył w 1 kompanii I baonu 1 pp LP. Zakaźnie chory, do [[17 grudnia]] [[1915]] r. przebywał w szpitalu epidemicznym w Ołomuńcu. Związany był z Polską Organizacją Wojskową, zajmował się działalnością wywiadowczo-dywersyjną. W związku z odmową legionistów złożenia przysięgi na wierność Niemcom – [[9 lipca]] [[1917]] – został internowany i trafił do obozu w Szczypiornie pod Kaliszem. Za pracę niepodległościową odznaczony był Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Legionowym, Odznaką I Brygady Legionów. W [[1919]] r. ożenił się z czeladzianką Zofią Niepiekło, z którą doczekał się dwóch córek – Ireny i Zofii. Po ślubie młodzi małżonkowie zamieszkali w [[Czeladź\|Czeladzi]], a Henryk podjął pracę jako urzędnik gospodarczy w Wydziale Powiatowym w [[Będzin\|Będzinie]], od kwietnia [[1927]] r. zajmował się sprawami referatu gospodarczego biura Działu Drogowo-Budowlanego. W archiwaliach Wydziału zachowała się notatka o sprawie dyscyplinarnej, która miała miejsce [[16 lipca]] [[1928]] r. W tym bowiem dniu Brudnicki nie wykonał polecenia kierownika swojego Działu. Takie postępowanie usprawiedliwiał brakiem czasu i nadmiarem innych, pilnych obowiązków. Przewodniczący Wydziału nie przyjął jednak jego tłumaczeń, uznając, iż są utrzymane w tonie niewłaściwej polemiki i zawierają nieuzasadnioną krytykę postępowania kierownika. Brudnicki został ukarany obniżeniem przydziału służbowego o 1 stopień. Grupa uposażeniowa została mu przywrócona dopiero uchwałą Wydziału Powiatowego dnia [[5 marca]] [[1929]] r. po stwierdzeniu poprawy zachowania wobec przełożonych.		Jako młody chłopak zaciągnął się do Legionów Polskich. Służył w 1 kompanii I baonu 1 pp LP. Zakaźnie chory, do [[17 grudnia]] [[1915]] r. przebywał w szpitalu epidemicznym w Ołomuńcu. Związany był z Polską Organizacją Wojskową, zajmował się działalnością wywiadowczo-dywersyjną. W związku z odmową legionistów złożenia przysięgi na wierność Niemcom – [[9 lipca]] [[1917]] – został internowany i trafił do obozu w Szczypiornie pod Kaliszem. Za pracę niepodległościową odznaczony był Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Legionowym, Odznaką I Brygady Legionów. W [[1919]] r. ożenił się z czeladzianką Zofią Niepiekło, z którą doczekał się dwóch córek – Ireny i Zofii. Po ślubie młodzi małżonkowie zamieszkali w [[Czeladź\|Czeladzi]], a Henryk podjął pracę jako urzędnik gospodarczy w Wydziale Powiatowym w [[Będzin\|Będzinie]], od kwietnia [[1927]] r. zajmował się sprawami referatu gospodarczego biura Działu Drogowo-Budowlanego. W archiwaliach Wydziału zachowała się notatka o sprawie dyscyplinarnej, która miała miejsce [[16 lipca]] [[1928]] r. W tym bowiem dniu Brudnicki nie wykonał polecenia kierownika swojego Działu. Takie postępowanie usprawiedliwiał brakiem czasu i nadmiarem innych, pilnych obowiązków. Przewodniczący Wydziału nie przyjął jednak jego tłumaczeń, uznając, iż są utrzymane w tonie niewłaściwej polemiki i zawierają nieuzasadnioną krytykę postępowania kierownika. Brudnicki został ukarany obniżeniem przydziału służbowego o 1 stopień. Grupa uposażeniowa została mu przywrócona dopiero uchwałą Wydziału Powiatowego dnia [[5 marca]] [[1929]] r. po stwierdzeniu poprawy zachowania wobec przełożonych.
	Nie sposób przedstawić okoliczności wyboru Henryka Brudnickiego na urzędzie burmistrza [[Czeladź\|Czeladzi]]. Wiadomym jest, iż pracę na tym stanowisku rozpoczął latem [[1936]] r. Na posiedzeniu w dniu [[7 lipca]] Wydział Powiatowy pozytywnie zaopiniował kandydaturę Brudnickiego na to stanowisko. 20 dni później została ona zatwierdzona na okres próbny - 1 roku. W takiej sytuacji Wydział Powiatowy udzielił nowemu burmistrzowi jednorocznego bezpłatnego urlopu od dnia [[11 lipca]], tj. w dniu gdy Brudnicki rozpoczął urzędowanie w [[Czeladź\|Czeladzi]]. W okresie jego kadencji najważniejszą inwestycją była budowa szkoły powszechnej. Na ten cel miasto uzyskało pożyczkę państwową w wysokości 80 000 zł. Przy ul. Gilowickiej (obecnie Katowicka) stanął piękny i nowoczesny budynek szkolny – dziś Gimnazjum nr 2. Dzieci po raz pierwszy miały zasiąść w ławach tej szkoły [[1 września]] [[1939]] r. Niestety wybuchła wojna. Budynek przejął okupant, przeznaczając go na Rathaus. Trudno opisać inne dokonania Brudnickiego jako burmistrza i współpracę z radnymi z uwagi na szczątkową ilość zachowanych archiwaliów miejskich z tego okresu. Można przypuszczać, iż strony współdziałały w najważniejszych dla miasta kwestiach, a i sam Brudnicki jako burmistrz zyskał poparcie dla swoich działań ze strony władz nadzorczych. Wolno tak sądzić na podstawie pozytywnie zaliczonego okresu próbnego pracy na tym stanowisku, jak i zatwierdzenia przez Wydział Powiatowy uchwały Rady Miejskiej miasta [[Czeladź]] z [[20 października]] [[1937]] r. w sprawie przyznania Brudnickiemu uposażenia według wyższej grupy uposażeniowej, w związku z dużymi zasługami położonymi na polu pracy samorządowej w dziedzinie usprawnienia gospodarki. Brudnicki jako przedstawiciel miasta był członkiem Zarządu [[Ochotnicza Straż Pożarna w Czeladzi\|Ochotniczej Straży Pożarnej w Czeladzi]]. Działał także w Katolickim Stowarzyszeniu Mężów Oddział w [[Czeladź\|Czeladzi]], którego zasadniczym celem było wychowanie młodzieży w duchu religijnym. Na początku września [[1939]] r. Brudnicki wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy. Tu zaangażował się w działalność konspiracyjną. Latem [[1944]] r. został aresztowany przez Niemców. Znalazł się w grupie 1.933 osób wywiezionych do obozu w Mauthausen – Gusen. Przydzielony mu został numer obozowy 94717. Zginął [[16 października]] [[1944]] r. Jego symboliczny grób pamięci znajduje się na czeladzkim cmentarzu parafialnym przy ul. Nowopogońskiej.		Nie sposób przedstawić okoliczności wyboru Henryka Brudnickiego na urzędzie burmistrza [[Czeladź\|Czeladzi]]. Wiadomym jest, iż pracę na tym stanowisku rozpoczął latem [[1936]] r. Na posiedzeniu w dniu [[7 lipca]] Wydział Powiatowy pozytywnie zaopiniował kandydaturę Brudnickiego na to stanowisko. 20 dni później została ona zatwierdzona na okres próbny - 1 roku. W takiej sytuacji Wydział Powiatowy udzielił nowemu burmistrzowi jednorocznego bezpłatnego urlopu od dnia [[11 lipca]], tj. w dniu gdy Brudnicki rozpoczął urzędowanie w [[Czeladź\|Czeladzi]]. W okresie jego kadencji najważniejszą inwestycją była budowa szkoły powszechnej. Na ten cel miasto uzyskało pożyczkę państwową w wysokości 80 000 zł. Przy ul. Gilowickiej (obecnie Katowicka) stanął piękny i nowoczesny budynek szkolny – dziś Gimnazjum nr 2. Dzieci po raz pierwszy miały zasiąść w ławach tej szkoły [[1 września]] [[1939]] r. Niestety wybuchła wojna. Budynek przejął okupant, przeznaczając go na Rathaus. Trudno opisać inne dokonania Brudnickiego jako burmistrza i współpracę z radnymi z uwagi na szczątkową ilość zachowanych archiwaliów miejskich z tego okresu. Można przypuszczać, iż strony współdziałały w najważniejszych dla miasta kwestiach, a i sam Brudnicki jako burmistrz zyskał poparcie dla swoich działań ze strony władz nadzorczych. Wolno tak sądzić na podstawie pozytywnie zaliczonego okresu próbnego pracy na tym stanowisku, jak i zatwierdzenia przez Wydział Powiatowy uchwały Rady Miejskiej miasta [[Czeladź]] z [[20 października]] [[1937]] r. w sprawie przyznania Brudnickiemu uposażenia według wyższej grupy uposażeniowej, w związku z dużymi zasługami położonymi na polu pracy samorządowej w dziedzinie usprawnienia gospodarki. Brudnicki jako przedstawiciel miasta był członkiem Zarządu [[Ochotnicza Straż Pożarna w Czeladzi\|Ochotniczej Straży Pożarnej w Czeladzi]]. Działał także w Katolickim Stowarzyszeniu Mężów Oddział w [[Czeladź\|Czeladzi]], którego zasadniczym celem było wychowanie młodzieży w duchu religijnym. Na początku września [[1939]] r. Brudnicki wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy. Tu zaangażował się w działalność konspiracyjną. Latem [[1944]] r. został aresztowany przez Niemców. Znalazł się w grupie 1.933 osób wywiezionych do obozu w Mauthausen – Gusen. Przydzielony mu został numer obozowy 94717. Zginął [[16 października]] [[1944]] r. Jego symboliczny grób pamięci znajduje się na czeladzkim cmentarzu parafialnym przy ul. Nowopogońskiej.

Arawks80 o 21:39, 10 sty 2013

2013-01-10T21:39:32Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:39, 10 sty 2013
Linia 2:		Linia 2:
	\|imię i nazwisko = Henryk Brudnicki		\|imię i nazwisko = Henryk Brudnicki
	\|pseudonim =		\|pseudonim =
	\|grafika =		\|grafika = Henryk Brudnicki.jpg
	\|opis grafiki =		\|opis grafiki =
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia =		\|data urodzenia = [[5 września]] [[1896]]
	\|miejsce urodzenia =		\|miejsce urodzenia = Sojki
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci =		\|data śmierci = [[16 października]] [[1944]]
	\|miejsce śmierci =		\|miejsce śmierci = Mauthausen - Gusen (Niemcy)
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
	\|zawód =		\|zawód = burmistrz Czeladzi
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =
	\|www =		\|www =
	}}		}}

			'''Henryk Tadeusz Brudnicki''' - Urodził się [[5 września]] [[1896]] r. w Sojkach, powiecie warszawskim jako syn Józefa i Marianny z d. Koszczoska. Nie dysponujemy żadnymi informacjami o dzieciństwie Henryka ani o jego domu rodzinnym.
			Jako młody chłopak zaciągnął się do Legionów Polskich. Służył w 1 kompanii I baonu 1 pp LP. Zakaźnie chory, do [[17 grudnia]] [[1915]] r. przebywał w szpitalu epidemicznym w Ołomuńcu. Związany był z Polską Organizacją Wojskową, zajmował się działalnością wywiadowczo-dywersyjną. W związku z odmową legionistów złożenia przysięgi na wierność Niemcom – [[9 lipca]] [[1917]] – został internowany i trafił do obozu w Szczypiornie pod Kaliszem. Za pracę niepodległościową odznaczony był Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Legionowym, Odznaką I Brygady Legionów. W [[1919]] r. ożenił się z czeladzianką Zofią Niepiekło, z którą doczekał się dwóch córek – Ireny i Zofii. Po ślubie młodzi małżonkowie zamieszkali w [[Czeladź\|Czeladzi]], a Henryk podjął pracę jako urzędnik gospodarczy w Wydziale Powiatowym w [[Będzin\|Będzinie]], od kwietnia [[1927]] r. zajmował się sprawami referatu gospodarczego biura Działu Drogowo-Budowlanego. W archiwaliach Wydziału zachowała się notatka o sprawie dyscyplinarnej, która miała miejsce [[16 lipca]] [[1928]] r. W tym bowiem dniu Brudnicki nie wykonał polecenia kierownika swojego Działu. Takie postępowanie usprawiedliwiał brakiem czasu i nadmiarem innych, pilnych obowiązków. Przewodniczący Wydziału nie przyjął jednak jego tłumaczeń, uznając, iż są utrzymane w tonie niewłaściwej polemiki i zawierają nieuzasadnioną krytykę postępowania kierownika. Brudnicki został ukarany obniżeniem przydziału służbowego o 1 stopień. Grupa uposażeniowa została mu przywrócona dopiero uchwałą Wydziału Powiatowego dnia [[5 marca]] [[1929]] r. po stwierdzeniu poprawy zachowania wobec przełożonych.
			Nie sposób przedstawić okoliczności wyboru Henryka Brudnickiego na urzędzie burmistrza [[Czeladź\|Czeladzi]]. Wiadomym jest, iż pracę na tym stanowisku rozpoczął latem [[1936]] r. Na posiedzeniu w dniu [[7 lipca]] Wydział Powiatowy pozytywnie zaopiniował kandydaturę Brudnickiego na to stanowisko. 20 dni później została ona zatwierdzona na okres próbny - 1 roku. W takiej sytuacji Wydział Powiatowy udzielił nowemu burmistrzowi jednorocznego bezpłatnego urlopu od dnia [[11 lipca]], tj. w dniu gdy Brudnicki rozpoczął urzędowanie w [[Czeladź\|Czeladzi]]. W okresie jego kadencji najważniejszą inwestycją była budowa szkoły powszechnej. Na ten cel miasto uzyskało pożyczkę państwową w wysokości 80 000 zł. Przy ul. Gilowickiej (obecnie Katowicka) stanął piękny i nowoczesny budynek szkolny – dziś Gimnazjum nr 2. Dzieci po raz pierwszy miały zasiąść w ławach tej szkoły [[1 września]] [[1939]] r. Niestety wybuchła wojna. Budynek przejął okupant, przeznaczając go na Rathaus. Trudno opisać inne dokonania Brudnickiego jako burmistrza i współpracę z radnymi z uwagi na szczątkową ilość zachowanych archiwaliów miejskich z tego okresu. Można przypuszczać, iż strony współdziałały w najważniejszych dla miasta kwestiach, a i sam Brudnicki jako burmistrz zyskał poparcie dla swoich działań ze strony władz nadzorczych. Wolno tak sądzić na podstawie pozytywnie zaliczonego okresu próbnego pracy na tym stanowisku, jak i zatwierdzenia przez Wydział Powiatowy uchwały Rady Miejskiej miasta [[Czeladź]] z [[20 października]] [[1937]] r. w sprawie przyznania Brudnickiemu uposażenia według wyższej grupy uposażeniowej, w związku z dużymi zasługami położonymi na polu pracy samorządowej w dziedzinie usprawnienia gospodarki. Brudnicki jako przedstawiciel miasta był członkiem Zarządu [[Ochotnicza Straż Pożarna w Czeladzi\|Ochotniczej Straży Pożarnej w Czeladzi]]. Działał także w Katolickim Stowarzyszeniu Mężów Oddział w [[Czeladź\|Czeladzi]], którego zasadniczym celem było wychowanie młodzieży w duchu religijnym. Na początku września [[1939]] r. Brudnicki wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy. Tu zaangażował się w działalność konspiracyjną. Latem [[1944]] r. został aresztowany przez Niemców. Znalazł się w grupie 1.933 osób wywiezionych do obozu w Mauthausen – Gusen. Przydzielony mu został numer obozowy 94717. Zginął [[16 października]] [[1944]] r. Jego symboliczny grób pamięci znajduje się na czeladzkim cmentarzu parafialnym przy ul. Nowopogońskiej.

			Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=293&Itemid=106

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Brudnicki, Henryk]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Brudnicki, Henryk]]

Arawks80: Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = Henryk Brudnicki |pseudonim = |grafika = |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = |miejsce urodzenia = |imię przy narodzeniu ...”

2012-12-06T13:14:12Z

Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = Henryk Brudnicki |pseudonim = |grafika = |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = |miejsce urodzenia = |imię przy narodzeniu ...”

Nowa strona

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = Henryk Brudnicki
|pseudonim =
|grafika =
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia =
|miejsce urodzenia =
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód =
|odznaczenia =
|www =
}}

[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Brudnicki, Henryk]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią|Brudnicki, Henryk]]
[[Kategoria:Burmistrzowie Czeladzi|Brudnicki, Henryk]]
[[Kategoria:Więźniowie obozów koncentracyjnych|Brudnicki, Henryk]]