<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>https://wiki.zaglebie.pl/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Jacek_Jania</id>
	<title>Jacek Jania - Historia wersji</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wiki.zaglebie.pl/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Jacek_Jania"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wiki.zaglebie.pl/index.php?title=Jacek_Jania&amp;action=history"/>
	<updated>2026-09-03T03:45:30Z</updated>
	<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.38.2</generator>
	<entry>
		<id>https://wiki.zaglebie.pl/index.php?title=Jacek_Jania&amp;diff=94003&amp;oldid=prev</id>
		<title>Piotr Dudała: Utworzył nową stronę „Prof. Jacek Jania Wybitny, światowej klasy badacz lodowców i środowiska obszarów polarnych, uznany geomorfolog i specjalista z zakresu teledetekcji, międzynarodowy&amp;lt;ellipsis&amp;gt;”</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wiki.zaglebie.pl/index.php?title=Jacek_Jania&amp;diff=94003&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2019-12-29T13:40:12Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Utworzył nową stronę „Prof. Jacek Jania Wybitny, światowej klasy badacz lodowców i środowiska obszarów polarnych, uznany geomorfolog i specjalista z zakresu teledetekcji, międzynarodowy&amp;lt;ellipsis&amp;gt;”&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;Prof. Jacek Jania&lt;br /&gt;
Wybitny, światowej klasy badacz lodowców i środowiska obszarów polarnych, uznany geomorfolog i specjalista z zakresu teledetekcji, międzynarodowy autorytet w zakresie badań lodowców uchodzących do morza. Prowadził badania glacjologiczne i geomorfologiczne na Spitsbergenie, Islandii i na Alasce, a także w Tatrach i na terenie północnej Polski; uczestnik ponad 30 wypraw na Spitsbergen, z których wieloma kierował. Znakomity organizator badań naukowych, ceniony nauczyciel akademicki.&lt;br /&gt;
W 1975 roku podjął pracę naukowo-dydaktyczną w Uniwersytecie Śląskim, w którym pełnił odpowiedzialne funkcje: Dziekana Wydziału Nauk o Ziemi – w latach 1993–1996 i w latach 2002–2008 oraz Prorektora ds. Nauki i Współpracy Krajowej i z Zagranicą w latach 1996–1999. Od 2005 roku kieruje Katedrą Geomorfologii na Wydziale Nauk o Ziemi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Największe osiągnięcia naukowe dotyczą zachowania się lodowców w odpowiedzi na zmiany klimatu. Jest jednym z pionierów światowych badań lodowców uchodzących do morza – przedstawił koncepcję „prawa cielenia się” (obłamywania się gór lodowych do morza) lodowców wspartych o dno morskie. Stanowią one większość tego typu lodowców w Arktyce i Subarktyce.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Opracował nowy, zmodyfikowany model struktury termicznej lodowców subpolarnych Spitsbergenu i po raz pierwszy powiązał go z warunkami drenażu wód w systemie lodowcowym. Zainicjował i badał wiele aspektów dynamiki, bilansu masy oraz ewolucji termiki lodowców Svalbardu. Od ponad 30 lat bada lodowce Svalbardu jako wskaźniki długookresowych trendów zmian klimatu w Arktyce, wskazując na nieodwracalność aktualnego trendu ocieplenia w najbliższym stuleciu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Prowadzi szeroką współpracę i realizuje liczne projekty badawcze z wiodącymi ośrodkami naukowymi w kraju i za granicą, m.in. Ice2sea, AWAKE (koordynator jednej z grup zadaniowych), SvalGlac (koordynator projektu) oraz AWAKE 2 (kierownik projektu).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Inicjator i współtwórca międzynarodowej współpracy w badaniach lodowców Arktyki poprzez utworzenie Working Group on Arctic Glaciology – pierwsze posiedzenie i towarzysząca konferencja naukowa odbyły się w 1994 roku w Uniwersytecie Śląskim (obecnie grupa działa jako Network on Arctic Glaciology w ramach International Arctic Science Committee – IASC). Zainicjował oraz przewodniczył komitetowi naukowemu i komitetowi organizacyjnemu międzynarodowego kongresu arktycznego Arctic Science Summit Week zorganizowanemu po raz pierwszy w Polsce (Kraków, 2013 rok).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jest członkiem Międzynarodowego Komitetu Badań Polarnych (IASC), od 2008 roku jest Przewodniczącym Komitetu Badań Polarnych PAN, a od 2012 r. przewodniczy Radzie Polskiego Konsorcjum Polarnego skupiającego 18 jednostek naukowych z uczelni i instytutów badawczych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Inicjator powołania Centrum Studiów Polarnych Uniwersytetu Śląskiego prowadzonego wraz z Instytutem Geofizyki oraz Instytutem Oceanologii Polskiej Akademii Nauk w celu rozwoju interdyscyplinarnych badań środowiska przyrodniczego Arktyki i Antarktyki oraz efektywnego kształcenia młodej kadry naukowej, w którym pełni funkcję Przewodniczącego. W 2014 r. Centrum otrzymało status Krajowego Naukowego Ośrodka Wiodącego.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Napisał pierwszy polski podręcznik glacjologii.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W 2014 roku został wyróżniony uniwersytecką Nagrodą „Pro Scientia et Arte” przyznaną „za wybitne osiągnięcia naukowe i dydaktyczne”.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
źródło: https://us.edu.pl/&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Piotr Dudała</name></author>
	</entry>
</feed>