Jan Fazanowicz - Historia wersji

ADAMGOL: /* Życiorys */

2020-11-09T06:52:09Z

Życiorys

← poprzednia wersja		Wersja z 06:52, 9 lis 2020
Linia 39:		Linia 39:
	Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1924 r. następuje szereg ważnych wydarzeń dot. działalności sportowej Jana Fazanowicza. Na zaproszenie dyrektora Szkoły Gimnastycznej Nielsa Bukha w duńskiej miejscowości Ollerup uczestniczył w międzynarodowym kursie gimnastyki podstawowej. Następnie wyjechał do Szwecji aby wziąć udział w drugim międzynarodowym kursie organizowanym przez Instytut Południowo-szwedzki w Lund pod dyrekcją J.G. Thulina. Na początku lipca , pełniąc wówczas funkcję zastępcy naczelnika Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” oraz naczelnika Dzielnicy Wielkopolskiej, wyjechał do Francji, a celem jego wizyty były m.in. w przygotowania do planowanego występu przedstawicieli Sokolstwa Polskiego na VIII Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.		Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1924 r. następuje szereg ważnych wydarzeń dot. działalności sportowej Jana Fazanowicza. Na zaproszenie dyrektora Szkoły Gimnastycznej Nielsa Bukha w duńskiej miejscowości Ollerup uczestniczył w międzynarodowym kursie gimnastyki podstawowej. Następnie wyjechał do Szwecji aby wziąć udział w drugim międzynarodowym kursie organizowanym przez Instytut Południowo-szwedzki w Lund pod dyrekcją J.G. Thulina. Na początku lipca , pełniąc wówczas funkcję zastępcy naczelnika Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” oraz naczelnika Dzielnicy Wielkopolskiej, wyjechał do Francji, a celem jego wizyty były m.in. w przygotowania do planowanego występu przedstawicieli Sokolstwa Polskiego na VIII Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.
	[[Plik:DSC 0144.JPG\|300px\|thumb\|left\|Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu na akwareli autorstwa Jana Fazanowicza.]]		[[Plik:DSC 0144.JPG\|300px\|thumb\|left\|Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu na akwareli autorstwa Jana Fazanowicza.]]

			Zaraz po zakończeniu działań wojennych jako naczelnik zaangażował się w odbudowę Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” w Polsce. Na przełomie kwietnia i maja 1947 r. przebywał wraz z oficjalną delegacją Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego w Czechosłowacji. Wizyta odbyła się w kontekście żywych wciąż nadziei na pełną reaktywację działalności związku, a jej celem było m.in. zapoznanie się z procesem powojennej odbudowy struktur i systemem szkolenia tamtejszego Sokolstwa oraz z infrastrukturą sportową południowych sąsiadów. Niestety jeszcze w tym samym roku decyzją władz państwowych związek został definitywnie rozwiązany.


	Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.		Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.
	[[Plik:DSC 0718.JPG\|400px\|thumb\|\|Grób rodzinny Fazanowiczów na [[Cmentarz katolicki przy ul. Andersa w Sosnowcu-Dańdówce\|cmentarzu parafii pw. św. Barbary w Sosnowcu przy ul. Gen. Władysława Andersa]].]]		[[Plik:DSC 0718.JPG\|400px\|thumb\|\|Grób rodzinny Fazanowiczów na [[Cmentarz katolicki przy ul. Andersa w Sosnowcu-Dańdówce\|cmentarzu parafii pw. św. Barbary w Sosnowcu przy ul. Gen. Władysława Andersa]].]]

ADAMGOL: /* Życiorys */

2020-11-07T18:20:30Z

Życiorys

← poprzednia wersja		Wersja z 18:20, 7 lis 2020
Linia 37:		Linia 37:
	W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r. W tym czasie był również dowódcą kompanii gimnastyczno-sportowej przy Dowództwie Okręgu Generalnego w Poznaniu.		W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r. W tym czasie był również dowódcą kompanii gimnastyczno-sportowej przy Dowództwie Okręgu Generalnego w Poznaniu.
	[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]		[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]
	Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1924 r. na zaproszenie dyrektora Szkoły Gimnastycznej Nielsa Bukha w duńskiej miejscowości Ollerup uczestniczył w międzynarodowym kursie gimnastyki podstawowej. Następnie ~~w tym samym roku wyjeżdża~~ do Szwecji aby wziąć udział w drugim międzynarodowym kursie organizowanym przez Instytut Południowo-szwedzki w Lund pod dyrekcją J.G. Thulina. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.		Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1924 r. następuje szereg ważnych wydarzeń dot. działalności sportowej Jana Fazanowicza. Na zaproszenie dyrektora Szkoły Gimnastycznej Nielsa Bukha w duńskiej miejscowości Ollerup uczestniczył w międzynarodowym kursie gimnastyki podstawowej. Następnie wyjechał do Szwecji aby wziąć udział w drugim międzynarodowym kursie organizowanym przez Instytut Południowo-szwedzki w Lund pod dyrekcją J.G. Thulina. Na początku lipca , pełniąc wówczas funkcję zastępcy naczelnika Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” oraz naczelnika Dzielnicy Wielkopolskiej, wyjechał do Francji, a celem jego wizyty były m.in. w przygotowania do planowanego występu przedstawicieli Sokolstwa Polskiego na VIII Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.
	[[Plik:DSC 0144.JPG\|300px\|thumb\|left\|Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu na akwareli autorstwa Jana Fazanowicza.]]		[[Plik:DSC 0144.JPG\|300px\|thumb\|left\|Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu na akwareli autorstwa Jana Fazanowicza.]]
	Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.		Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.

ADAMGOL: /* Życiorys */

2020-07-03T06:29:40Z

Życiorys

← poprzednia wersja		Wersja z 06:29, 3 lip 2020
Linia 41:		Linia 41:
	Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.		Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.
	[[Plik:DSC 0718.JPG\|400px\|thumb\|\|Grób rodzinny Fazanowiczów na [[Cmentarz katolicki przy ul. Andersa w Sosnowcu-Dańdówce\|cmentarzu parafii pw. św. Barbary w Sosnowcu przy ul. Gen. Władysława Andersa]].]]		[[Plik:DSC 0718.JPG\|400px\|thumb\|\|Grób rodzinny Fazanowiczów na [[Cmentarz katolicki przy ul. Andersa w Sosnowcu-Dańdówce\|cmentarzu parafii pw. św. Barbary w Sosnowcu przy ul. Gen. Władysława Andersa]].]]
			Jedną z jego życiowych pasji było malarstwo akwarelowe. Pozostawił po sobie niezliczoną mnogość prac plastycznych znajdujących się zarówno w zbiorach prywatnych, jak i Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz placówek kulturalnych: Muzeum Historyczno-Archeologicznym w Ostrowcu Świętokrzyskim i [[Pałac Schoena Muzeum w Sosnowcu\| Pałacu Schoena Muzeum w Sosnowcu]].

	Zmarł 16 stycznia 1973 r. w Poznaniu, został pochowany na [[Cmentarz katolicki przy ul. Andersa w Sosnowcu-Dańdówce\|cmentarzu parafii p.w. św. Barbary przy ul. Gen. Władysława Andersa w Sosnowcu]].		Zmarł 16 stycznia 1973 r. w Poznaniu, został pochowany na [[Cmentarz katolicki przy ul. Andersa w Sosnowcu-Dańdówce\|cmentarzu parafii p.w. św. Barbary przy ul. Gen. Władysława Andersa w Sosnowcu]].

ADAMGOL: /* Życiorys */

2020-07-03T05:37:04Z

Życiorys

← poprzednia wersja		Wersja z 05:37, 3 lip 2020
Linia 31:		Linia 31:
	[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]		[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]

	Z chwilą wybuchu I wojny światowej został ~~zastępcą~~ komendanta [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\|Straży Obywatelskiej ~~w Sosnowcu~~]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną.		Z chwilą wybuchu I wojny światowej wszedł w skład właśnie utworzonego, głównie z członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Komitetu Obywatelskiego, a tym samym z dniem 6 sierpnia 1914 r. został członkiem pierwszej historycznej[[Rada Miejska w Sosnowcu (1914-1939) \| Rady Miejskiej Sosnowca]], gdzie zasiadał aż do jej rozwiązania 10 kwietnia roku następnego. Równolegle sprawował funkcję zastępcy komendanta miejscowej [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\| Straży Obywatelskiej]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną.
	[[Plik:95772089-002.jpg \|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej. Źródło:,,Kurjer Zagłębia” z 12 kwietnia 1916 r.; ze zbiorów Biblioteki Narodowej „Polona”.]]		[[Plik:95772089-002.jpg \|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej. Źródło:,,Kurjer Zagłębia” z 12 kwietnia 1916 r.; ze zbiorów Biblioteki Narodowej „Polona”.]]
	[[Plik:Jan Fazanowicz KZ 176 1916.08.06.jpg\|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej, sierpień 1916, [źródło; archiwum własne www.wikizaglebie.pl]]]		[[Plik:Jan Fazanowicz KZ 176 1916.08.06.jpg\|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej, sierpień 1916, [źródło; archiwum własne www.wikizaglebie.pl]]]

ADAMGOL: /* Życiorys */

2020-03-27T07:38:34Z

Życiorys

← poprzednia wersja		Wersja z 07:38, 27 mar 2020
Linia 27:		Linia 27:

	== Życiorys==		== Życiorys==
	Jan Fazanowicz urodził się jako Jan Fazan [[26 listopada]] [[1886]] r. w Aleksandrówce k. Kozienic, jego rodzicami byli Władysław i Konstancja z Wójcikowskich. Szkołę powszechną ukończył w Kamienicy Polskiej, a w [[1904]] r. szkołę średnią w Sosnowcu. W latach [[1902]]–[[1904]] uczył się u czeskiego malarza Vaclava Zakonžyla oraz przez pół roku u Włodzimierza Tetmajera (podczas malowania polichromii w sosnowieckim kościele p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) malarstwa zdobniczego. W końcu marca [[1903]] r. wstąpił do sosnowieckiego koła sportowo–atletycznego. W latach [[1905]]–[[1906]] był zaangażowany w pracę na rzecz niepodległości Polski. W [[1906]] r. aby uniknąć aresztowania przez carską żandarmerię schronił się w Duchcov (Czechy). Studiował malarstwo w ASP w Pradze oraz ukończył kursy gimnastyczne prowadzone przez Towarzystwo Gimnastyczne ,,Sokół”. W latach [[1907]]-[[1908]] był członkiem grona przodowników ,,Sokoła” i pracował jako instruktor gimnastyki. Do Sosnowca powrócił w listopadzie [[1908]] r. następnie został wcielony jako poborowy do oddziałów syberyjskiej armii carskiej. Po roku służby na podstawie orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej (słaby wzrok) uzyskał przedterminowe zwolnienie z wojska. Z Syberii udał się ponownie do Czech, gdzie w Pradze ukończył sokoli kurs dla nauczycieli wychowania fizycznego i instruktorów gimnastyki. W [[1910]] r. po powrocie do kraju brał udział w kursie gimnastycznym w Krakowie, a po jego ukończeniu wraz z innymi przedstawicielami Sokolstwa zagłębiowskiego zaprezentował pokaz ćwiczeń gimnastycznych podczas trwającego w dniach od 16 do 17 lipca Zlotu Grunwaldzkiego. Od tegoż roku pracował prowadząc zajęcia z wychowania fizycznego w szkołach: w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] (w Siedmioklasowej Szkole Handlowej), [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] (w Szkole Górniczej), a od 1912 r. w [[Będzin\|Będzinie]] (w Siedmioklasowej Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców		Jan Fazanowicz urodził się jako Jan Fazan [[26 listopada]] [[1886]] r. w Aleksandrówce k. Kozienic, jego rodzicami byli Władysław i Konstancja z Wójcikowskich. Szkołę powszechną ukończył w Kamienicy Polskiej, a w [[1904]] r. szkołę średnią w Sosnowcu. W latach [[1902]]–[[1904]] uczył się u czeskiego malarza Vaclava Zakonžyla oraz przez pół roku u Włodzimierza Tetmajera (podczas malowania polichromii w sosnowieckim kościele p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) malarstwa zdobniczego. W końcu marca [[1903]] r. wstąpił do sosnowieckiego koła sportowo–atletycznego. W latach [[1905]]–[[1906]] był zaangażowany w pracę na rzecz niepodległości Polski. W [[1906]] r. aby uniknąć aresztowania przez carską żandarmerię schronił się w Duchcov (Czechy). Studiował malarstwo w ASP w Pradze oraz ukończył kursy gimnastyczne prowadzone przez Towarzystwo Gimnastyczne ,,Sokół”. W latach [[1907]]-[[1908]] był członkiem grona przodowników ,,Sokoła” i pracował jako instruktor gimnastyki. Do Sosnowca powrócił w listopadzie [[1908]] r. następnie został wcielony jako poborowy do oddziałów syberyjskiej armii carskiej. Po roku służby na podstawie orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej (słaby wzrok) uzyskał przedterminowe zwolnienie z wojska. Z Syberii udał się ponownie do Czech, gdzie w Pradze ukończył sokoli kurs dla nauczycieli wychowania fizycznego i instruktorów gimnastyki. W [[1910]] r. po powrocie do kraju brał udział w kursie gimnastycznym w Krakowie, a po jego ukończeniu wraz z innymi przedstawicielami Sokolstwa zagłębiowskiego zaprezentował pokaz ćwiczeń gimnastycznych podczas trwającego w dniach od 16 do 17 lipca Zlotu Grunwaldzkiego. Od tegoż roku pracował prowadząc zajęcia z wychowania fizycznego w szkołach: w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] (w Siedmioklasowej Szkole Handlowej), [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] (w Szkole Górniczej), a od 1912 r. w [[Będzin\|Będzinie]] (w Siedmioklasowej Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców). Również w 1912 r. ukończył trzytygodniowy kurs metodyczny wychowania fizycznego zorganizowany w podlwowskiej miejscowości Skole.

	[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]		[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]

ADAMGOL: /* Życiorys */

2020-01-19T16:26:08Z

Życiorys

← poprzednia wersja		Wersja z 16:26, 19 sty 2020
Linia 37:		Linia 37:
	W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r. W tym czasie był również dowódcą kompanii gimnastyczno-sportowej przy Dowództwie Okręgu Generalnego w Poznaniu.		W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r. W tym czasie był również dowódcą kompanii gimnastyczno-sportowej przy Dowództwie Okręgu Generalnego w Poznaniu.
	[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]		[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]
	Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.		Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1924 r. na zaproszenie dyrektora Szkoły Gimnastycznej Nielsa Bukha w duńskiej miejscowości Ollerup uczestniczył w międzynarodowym kursie gimnastyki podstawowej. Następnie w tym samym roku wyjeżdża do Szwecji aby wziąć udział w drugim międzynarodowym kursie organizowanym przez Instytut Południowo-szwedzki w Lund pod dyrekcją J.G. Thulina. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.
	[[Plik:DSC 0144.JPG\|300px\|thumb\|left\|Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu na akwareli autorstwa Jana Fazanowicza.]]		[[Plik:DSC 0144.JPG\|300px\|thumb\|left\|Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu na akwareli autorstwa Jana Fazanowicza.]]
	Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.		Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.

ADAMGOL: /* Życiorys */

2020-01-11T14:03:45Z

Życiorys

← poprzednia wersja		Wersja z 14:03, 11 sty 2020
Linia 27:		Linia 27:

	== Życiorys==		== Życiorys==
	Jan Fazanowicz urodził się jako Jan Fazan [[26 listopada]] [[1886]] r. w Aleksandrówce k. Kozienic, jego rodzicami byli Władysław i Konstancja z Wójcikowskich. Szkołę powszechną ukończył w Kamienicy Polskiej, a w [[1904]] r. szkołę średnią w Sosnowcu. W latach [[1902]]–[[1904]] uczył się u czeskiego malarza Vaclava Zakonžyla oraz przez pół roku u Włodzimierza Tetmajera (podczas malowania polichromii w sosnowieckim kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) malarstwa zdobniczego. W końcu marca [[1903]] r. wstąpił do sosnowieckiego koła sportowo–atletycznego. W latach [[1905]]–[[1906]] był zaangażowany w pracę na rzecz niepodległości Polski. W [[1906]] r. aby uniknąć aresztowania przez carską żandarmerię schronił się w Duchcov (Czechy). Studiował malarstwo w ASP w Pradze oraz ukończył kursy gimnastyczne prowadzone przez Towarzystwo Gimnastyczne ,,Sokół”. W latach [[1907]]-[[1908]] był członkiem grona przodowników ,,Sokoła” i pracował jako instruktor gimnastyki. Do Sosnowca powrócił w listopadzie [[1908]] r. następnie został wcielony jako poborowy do oddziałów syberyjskiej armii carskiej. Po roku służby na podstawie orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej (słaby wzrok) uzyskał przedterminowe zwolnienie z wojska. Z Syberii udał się ponownie do Czech, gdzie w Pradze ukończył sokoli kurs dla nauczycieli wychowania fizycznego i instruktorów gimnastyki. W [[1910]] r. po powrocie do kraju brał udział w kursie gimnastycznym w Krakowie, a po jego ukończeniu wraz z innymi przedstawicielami Sokolstwa zagłębiowskiego zaprezentował pokaz ćwiczeń gimnastycznych podczas trwającego w dniach od 16 do 17 lipca Zlotu Grunwaldzkiego. Od tegoż roku pracował prowadząc zajęcia z wychowania fizycznego w szkołach: w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] (w Siedmioklasowej Szkole Handlowej), [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] (w Szkole Górniczej), a od 1912 r. w [[Będzin\|Będzinie]] (w Siedmioklasowej Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców		Jan Fazanowicz urodził się jako Jan Fazan [[26 listopada]] [[1886]] r. w Aleksandrówce k. Kozienic, jego rodzicami byli Władysław i Konstancja z Wójcikowskich. Szkołę powszechną ukończył w Kamienicy Polskiej, a w [[1904]] r. szkołę średnią w Sosnowcu. W latach [[1902]]–[[1904]] uczył się u czeskiego malarza Vaclava Zakonžyla oraz przez pół roku u Włodzimierza Tetmajera (podczas malowania polichromii w sosnowieckim kościele p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) malarstwa zdobniczego. W końcu marca [[1903]] r. wstąpił do sosnowieckiego koła sportowo–atletycznego. W latach [[1905]]–[[1906]] był zaangażowany w pracę na rzecz niepodległości Polski. W [[1906]] r. aby uniknąć aresztowania przez carską żandarmerię schronił się w Duchcov (Czechy). Studiował malarstwo w ASP w Pradze oraz ukończył kursy gimnastyczne prowadzone przez Towarzystwo Gimnastyczne ,,Sokół”. W latach [[1907]]-[[1908]] był członkiem grona przodowników ,,Sokoła” i pracował jako instruktor gimnastyki. Do Sosnowca powrócił w listopadzie [[1908]] r. następnie został wcielony jako poborowy do oddziałów syberyjskiej armii carskiej. Po roku służby na podstawie orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej (słaby wzrok) uzyskał przedterminowe zwolnienie z wojska. Z Syberii udał się ponownie do Czech, gdzie w Pradze ukończył sokoli kurs dla nauczycieli wychowania fizycznego i instruktorów gimnastyki. W [[1910]] r. po powrocie do kraju brał udział w kursie gimnastycznym w Krakowie, a po jego ukończeniu wraz z innymi przedstawicielami Sokolstwa zagłębiowskiego zaprezentował pokaz ćwiczeń gimnastycznych podczas trwającego w dniach od 16 do 17 lipca Zlotu Grunwaldzkiego. Od tegoż roku pracował prowadząc zajęcia z wychowania fizycznego w szkołach: w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] (w Siedmioklasowej Szkole Handlowej), [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie Górniczej]] (w Szkole Górniczej), a od 1912 r. w [[Będzin\|Będzinie]] (w Siedmioklasowej Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców

	[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]		[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]
Linia 35:		Linia 35:
	[[Plik:Jan Fazanowicz KZ 176 1916.08.06.jpg\|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej, sierpień 1916, [źródło; archiwum własne www.wikizaglebie.pl]]]		[[Plik:Jan Fazanowicz KZ 176 1916.08.06.jpg\|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej, sierpień 1916, [źródło; archiwum własne www.wikizaglebie.pl]]]

	W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r.		W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r. W tym czasie był również dowódcą kompanii gimnastyczno-sportowej przy Dowództwie Okręgu Generalnego w Poznaniu.
	[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]		[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]
	Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.		Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.

ADAMGOL: /* Życiorys */

2020-01-06T09:20:22Z

Życiorys

← poprzednia wersja		Wersja z 09:20, 6 sty 2020
Linia 31:		Linia 31:
	[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]		[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]

	Z chwilą wybuchu I wojny światowej został zastępcą komendanta [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\|Straży Obywatelskiej w Sosnowcu]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną. W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r.		Z chwilą wybuchu I wojny światowej został zastępcą komendanta [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\|Straży Obywatelskiej w Sosnowcu]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną.
			[[Plik:95772089-002.jpg \|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej. Źródło:,,Kurjer Zagłębia” z 12 kwietnia 1916 r.; ze zbiorów Biblioteki Narodowej „Polona”.]]
			[[Plik:Jan Fazanowicz KZ 176 1916.08.06.jpg\|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej, sierpień 1916, [źródło; archiwum własne www.wikizaglebie.pl]]]

			W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r.
	[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]		[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]
	Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.		Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.

ADAMGOL: /* Życiorys */

2019-12-30T05:23:44Z

Życiorys

← poprzednia wersja		Wersja z 05:23, 30 gru 2019
Linia 33:		Linia 33:
	Z chwilą wybuchu I wojny światowej został zastępcą komendanta [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\|Straży Obywatelskiej w Sosnowcu]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną. W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r.		Z chwilą wybuchu I wojny światowej został zastępcą komendanta [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\|Straży Obywatelskiej w Sosnowcu]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną. W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r.
	[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]		[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]
	Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.		Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.
	[[Plik:DSC 0144.JPG\|300px\|thumb\|left\|Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu na akwareli autorstwa Jana Fazanowicza.]]		[[Plik:DSC 0144.JPG\|300px\|thumb\|left\|Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu na akwareli autorstwa Jana Fazanowicza.]]
	Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.		Współpracował po wojnie ze szkolnictwem wyższym: w latach 1946–1950 prowadził gimnastykę w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a w latach 1950–1955 w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Był jednym z założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w Polsce, a w latach 1957–1965 wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Pełnił również funkcję honorowego prezesa Polskiego Związku Gimnastycznego.

ADAMGOL o 22:59, 3 gru 2019

2019-12-03T22:59:02Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:59, 3 gru 2019
Linia 42:		Linia 42:

	== Link zewnętrzny ==		== Link zewnętrzny ==
	https://www.facebook.com/JanFazanowicz/		[https://www.facebook.com/JanFazanowicz/] Facebook

			[http://wsokole.pl/jan-fazanowicz-legendarny-naczelnik-sokola/?fbclid=IwAR3jPOfIYGzrqdrXT3e4aMpKAmVuilErPcPPRPwGk2OWMU2h1wGn_DgeMuw] Związek Towarzystw Gimnastycznych "Sokół" w Polsce

			[https://sosnowiec.wyborcza.pl/sosnowiec/7,93867,21831677,jak-chlopak-z-sosnowca-zostal-pomocnikiem-mistrza-tetmajera.html?fbclid=IwAR1WbPeAC2kYdqPgnO0T64tC7vqfgBsEF6Mcl9fe95JbiGf0n_0GDwmupdo] Gazeta Wyborcza

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Fazan, Jan]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Fazan, Jan]]
	[[Kategoria:Artyści plastycy\|Fazan, Jan]]		[[Kategoria:Artyści plastycy\|Fazan, Jan]]

← poprzednia wersja		Wersja z 05:37, 3 lip 2020
Linia 31:		Linia 31:
	[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]		[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]

	Z chwilą wybuchu I wojny światowej został ~~zastępcą~~ komendanta [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\|Straży Obywatelskiej ~~w Sosnowcu~~]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną.		Z chwilą wybuchu I wojny światowej wszedł w skład właśnie utworzonego, głównie z członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Komitetu Obywatelskiego, a tym samym z dniem 6 sierpnia 1914 r. został członkiem pierwszej historycznej[[Rada Miejska w Sosnowcu (1914-1939) \| Rady Miejskiej Sosnowca]], gdzie zasiadał aż do jej rozwiązania 10 kwietnia roku następnego. Równolegle sprawował funkcję zastępcy komendanta miejscowej [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\| Straży Obywatelskiej]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną.
	[[Plik:95772089-002.jpg \|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej. Źródło:,,Kurjer Zagłębia” z 12 kwietnia 1916 r.; ze zbiorów Biblioteki Narodowej „Polona”.]]		[[Plik:95772089-002.jpg \|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej. Źródło:,,Kurjer Zagłębia” z 12 kwietnia 1916 r.; ze zbiorów Biblioteki Narodowej „Polona”.]]
	[[Plik:Jan Fazanowicz KZ 176 1916.08.06.jpg\|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej, sierpień 1916, [źródło; archiwum własne www.wikizaglebie.pl]]]		[[Plik:Jan Fazanowicz KZ 176 1916.08.06.jpg\|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej, sierpień 1916, [źródło; archiwum własne www.wikizaglebie.pl]]]

← poprzednia wersja		Wersja z 09:20, 6 sty 2020
Linia 31:		Linia 31:
	[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]		[[Plik:skanowanie0001a.jpg\|400px\|thumb\|left\|Zdjęcie wykonane w latach 1912–1914 przedstawiające członków Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół” w Sosnowcu: Jan Fazanowicz (stoi drugi od lewej), Józef Plebanek (stoi czwarty od lewej), Kazimierz Leksowski (leży pierwszy z prawej) oraz Wojciechowski i Osiński. ]]

	Z chwilą wybuchu I wojny światowej został zastępcą komendanta [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\|Straży Obywatelskiej w Sosnowcu]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną. W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r.		Z chwilą wybuchu I wojny światowej został zastępcą komendanta [[Straż Obywatelska Miasta Sosnowca\|Straży Obywatelskiej w Sosnowcu]]. Był też współzałożycielem wraz z m.in. Józefem Plebankiem powstałej w 1915 r. Bezpartyjnej Organizacji Narodowej (niektóre źródła podają nazwę Bezpartyjna Organizacja Niepodległościowa) połączonej następnie z Polską Organizacją Wojskową. W tym roku również założył w Sosnowcu Szkołę Gimnastyczną.
			[[Plik:95772089-002.jpg \|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej. Źródło:,,Kurjer Zagłębia” z 12 kwietnia 1916 r.; ze zbiorów Biblioteki Narodowej „Polona”.]]
			[[Plik:Jan Fazanowicz KZ 176 1916.08.06.jpg\|400px\|thumb\|Jan Fazanowicz (Fazan) - Reklama Szkoły Gimnastycznej, sierpień 1916, [źródło; archiwum własne www.wikizaglebie.pl]]]

			W 1917 r. zagrożony aresztowaniem przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Kielc, gdzie pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Szkole Realnej i Seminarium Nauczycielskim. Jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 r., ze względów konspiracyjnych zaczął używać nazwiska Fazanowicz. W 1918 r. w Kielcach brał udział w rozbrajaniu żołnierzy wojsk okupacyjnych, a następnie wstąpił do tworzącej się polskiej armii. W 1919 r. po ukończeniu w Warszawie Szkoły Podchorążych jako oficer w stopniu podporucznika kolejno pełnił obowiązki instruktorskie: w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie, w Departamencie Naukowo-Szkolnym w Warszawie, następnie w Szkole Podoficerskiej w Poznaniu. W 1920 r. powołany został jako instruktor do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportu w Poznaniu, gdzie pełnił tę funkcję do 1922 r.
	[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]		[[Plik:Skanowanie0004.jpg\|300px\|thumb\|\|Podporucznik Jan Fazanowicz, lata 1919-1921.]]
	Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.		Od 1921 r. był żonaty z Aurelią Heleną Konieczną. Z tego związku 19 listopada 1926 r. urodziła się córka Janina Dobromira. W 1922 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Również w tym roku został zdemobilizowany i objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w Państwowym Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958 r. W 1925 r. drużyna poznańskiego Sokolstwa pod jego kierownictwem zajęła pierwsze miejsce w międzynarodowym konkursie gimnastycznym zorganizowanym w Asti we Włoszech. W latach 1925–1939 pełnił funkcję redaktora odpowiedzialnego w miesięczniku Dodatek Techniczny do Przewodnika Gimnastycznego „Sokół”. Ponadto publikował oraz samodzielnie ilustrował ukazujące się w nim artykuły i teksty instruktażowe. W 1927 r. został wybrany na naczelnika związkowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Równie udany występ pod jego kierunkiem zaliczyła reprezentacja polskich gimnastyków na IX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 r. Również w tym roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także w sposób formalny uregulował brzmienie nazwiska zmieniając je z Fazan na Fazanowicz. Podczas odbywającego się w dniach od 24 do 29 czerwca 1930 r. w Belgradzie Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa został odznaczony przez króla Jugosławii Aleksandra I Karadziordziewicia Orderem Świętego Sawy. W 1933 r. otrzymał czechosłowacki Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa, a w 1937 polski Medal Niepodległości. Wraz z wybuchem II wojny światowej został przez Niemców osadzony w obozie, a następnie wysiedlony wraz z rodziną do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie dzięki pomocy miejscowego środowiska kulturalnego, zwłaszcza księgarza Jana Bykowskiego zaczął pracować nad ikonografią miejskiego pejzażu. Były to akwarele obrazujące co ciekawsze zakątki miasta rozprowadzane w postaci tek akwarelowych, tutaj również prowadził tajne nauczanie rysunku i malarstwa.