Jan Keller - Historia wersji

Loukas: Redakcyjne.

2013-11-20T18:23:56Z

Redakcyjne.

← poprzednia wersja		Wersja z 18:23, 20 lis 2013
Linia 2:		Linia 2:
	\|imię i nazwisko = Jan Keller		\|imię i nazwisko = Jan Keller
	\|pseudonim =		\|pseudonim =
	\|grafika = ~~Jan~~ Keller.jpg		\|grafika = Jean Keller.jpg
	\|opis grafiki =		\|opis grafiki = Jean Keller
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia = [[1857]]		\|data urodzenia = [[1857]]
Linia 20:		Linia 20:

	==Przyjazd do Polski==		==Przyjazd do Polski==
	Po ukończeniu studiów w Szkole Politechnicznej i Wyższej Szkole Górniczej w Paryżu przybył do Polski w [[1879]] r. po nabyciu wraz z innymi kapitalistami francuskimi, budującej się kopalni w osadzie [[Czeladź]] ([[~~Piaski (~~Czeladź)\|~~Piaski~~]]). W tym samym roku spółkę przemianowano na [[Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla "Czeladź” Piaski\|„Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź”]] z siedzibą w Paryżu. Jan A. Keller zostaje mianowany dyrektorem tej spółki, a później jej administratorem. Jako inżynier dbał o nowoczesne wyposażenie budującej się kopalni. Pod jego kierunkiem [[Kopalnia "Czeladź" (Czeladź-Piaski)\|kopalnia Czeladź]] jako pierwsza w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] zastosowała pompy rotacyjne do głównego odwadniania kopalni i zastąpiła maszyny wyciągowe parowe na elektryczne. Jan Keller dużo podróżował. Podczas jednej z podróży do Paryża przez Wiedeń odwiedził Kalwarię Zebrzydowską. Usłyszał wówczas orkiestrę zakonną i bez namysłu zaproponował jej dyrygentowi – Janowi Kawalerowi posadę kapelmistrza nieistniejącej jeszcze orkiestry kopalnianej. Ten propozycję przyjął i przybył w [[1898]] r. na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]].		Po ukończeniu studiów w Szkole Politechnicznej i Wyższej Szkole Górniczej w Paryżu przybył do Polski w [[1879]] r. po nabyciu, wraz z innymi kapitalistami francuskimi, budującej się kopalni w osadzie [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] (obecna dzielnica [[Czeladź\|Czeladzi]]). W tym samym roku spółkę przemianowano na [[Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla "Czeladź” Piaski\|„Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź”]] z siedzibą w Paryżu. Jan A. Keller zostaje mianowany dyrektorem tej spółki, a później jej administratorem. Jako inżynier dbał o nowoczesne wyposażenie budującej się kopalni. Pod jego kierunkiem [[Kopalnia "Czeladź" (Czeladź-Piaski)\|kopalnia "Czeladź"]] jako pierwsza w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu Dąbrowskim]] zastosowała pompy rotacyjne do głównego odwadniania kopalni i zastąpiła maszyny wyciągowe parowe na elektryczne. Jan Keller dużo podróżował. Podczas jednej z podróży do Paryża przez Wiedeń odwiedził Kalwarię Zebrzydowską. Usłyszał wówczas orkiestrę zakonną i bez namysłu zaproponował jej dyrygentowi – Janowi Kawalerowi posadę kapelmistrza nieistniejącej jeszcze orkiestry kopalnianej. Ten propozycję przyjął i przybył w [[1898]] r. na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]].
	[[Plik:Czeladź Piaski stara zabudowa 012.JPG\|thumb\|~~right~~\|~~200px~~\|Dawny Klub Urzędników]]		[[Plik:Czeladź Piaski stara zabudowa 012.JPG\|thumb\|left\|300px\|Dawny Klub Urzędników]]
	~~J.A.~~ Keller dostrzegał oraz czynił starania by zaspokoić zarówno potrzeby materialne, jak i kulturalne swego personelu urzędniczego i robotniczego. Dbał również o oświatę. Budynki szkolne powstawały niemal razem z budynkami mieszkalnymi. W [[1906]] r. Keller zobowiązuje dyrektora kopalni do starania się o uzyskanie koncesji, tak aby prowadzone przez [[Towarzystwo Czeladź~~\|Towarzystwo „Czeladź”]]~~ szkoła, przedszkole i szkoła gospodarstwa domowego miały polski język wykładowy. Do szkół przyjęto najlepszy personel pedagogiczny ze sławnego Seminarium mec. Osuchowskiego w Ursynowie, prowadzenie zaś przedszkola i szkoły gospodarstwa powierzono w [[1896]] r. absolwentkom szkoły w Chyliczkach – siostrom Honoratkom. Gdy inż. Keller po raz pierwszy przybył na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] była to piaszczysta pustynia z jednym prymitywnym szybem i dwoma, może trzema domami kopalnianymi. To jego inicjatywie i myśli twórczej przypisać należy to czym kopalnia i [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] stały się później. W [[1920]] r. kiedy armia bolszewicka stała u wrót Warszawy za sprawą Kellera Towarzystwo zdecydowało się powiększyć o 100% swój kapitał przeznaczony dla kopalń w Polsce. Z inicjatywy Jana A. Kellera założone zostały "Kasa Przezorności" i "Klub Urzędnika" dla pracowników umysłowych oraz "Kasa Bracka" dla robotników. Dla jednych i drugich budowano nowoczesne domy mieszkalne, sklepy, założono park, ulice obsadzono drzewami i wybrukowano. W [[1924]] r. wybudowano przy kopalni kościół . Kolonie mieszkalne oświetlono i skanalizowano. Wspierano ruch młodzieżowy na [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] – "Sokoła", "Strzelca", "Związek Podoficerów Rezerwy". W październiku [[1929]] r. Keller obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy w ~~[[Towarzystwo Czeladź\|~~Towarzystwa Czeladź]]. Świętował w Polsce w gronie współpracowników, sąsiadów i swojej ukochanej orkiestry. Zmarł [[16 kwietnia]] [[1934]] r. na swym zamku Le Plesis. Był dobrym, zrównoważonym, pogodnym i skromnym człowiekiem. W uznaniu Jego zasług Stolica Apostolska obdarzyła go Komandorią Krzyża Piusa IX, Francja – Legią Honorową, a Polska Krzyżem Poloniae Restituta. Jan Keller pozostawił swój kolejny ślad w piaskowskim kościele. Wraz z prezesem Rady Zarządzającej [[Towarzystwo Kopalń Czeladź\|Towarzystwa Kopalń Czeladź]] Albertem de Montplanet ufundował jeden z witraży. Witraż zaprojektowany przez Alfreda Żmudę z Krakowa przedstawia Chrystusa z Otwartym Sercem, adorowanego z prawej strony przez Francuzów: św. Ludwika - króla Francji, marszałka Focha i żołnierza z chorągwią; po lewej stronie umieszczono Polonię, a dalej św. Kazimierza królewicza z koroną, ks. Ignacego Skorupkę i żołnierza polskiego ze sztandarem. Ostatni plan wypełnia lud wiejski i szlachta. W ścianie obok wmurowano płytę z chęcińskiego marmuru, którego fundatorem był również Keller. Napis na tablicy głosi: "Dom chwalebnej pamięci. Emil Keller – kapitan artylerii wojsk francuskich, kawaler Legii Honorowej i Krzyża Wojennego – urodzony w Paryżu dnia [[16 czerwca]] [[1888]] – Poległ śmiercią bohaterską – w bitwie nad rzeką Sommeą [[25 września]] [[1916]]. Prosi o westchnienie". Emil był synem Jana Kellera, a imię na chrzcie otrzymał po dziadku.		Keller dostrzegał oraz czynił starania by zaspokoić zarówno potrzeby materialne, jak i kulturalne swego personelu urzędniczego i robotniczego. Dbał również o oświatę. Budynki szkolne powstawały niemal razem z budynkami mieszkalnymi. W [[1906]] r. Keller zobowiązuje dyrektora kopalni do starania się o uzyskanie koncesji, tak aby prowadzone przez Towarzystwo "Czeladź" szkoła, przedszkole i szkoła gospodarstwa domowego miały polski język wykładowy. Do szkół przyjęto najlepszy personel pedagogiczny ze sławnego Seminarium mec. Osuchowskiego w Ursynowie, prowadzenie zaś przedszkola i szkoły gospodarstwa powierzono w [[1896]] r. absolwentkom szkoły w Chyliczkach – siostrom Honoratkom. Gdy inż. Keller po raz pierwszy przybył na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] była to piaszczysta pustynia z jednym prymitywnym szybem i dwoma, może trzema domami kopalnianymi. To jego inicjatywie i myśli twórczej przypisać należy to czym kopalnia i [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] stały się później. W [[1920]] r. kiedy armia bolszewicka stała u wrót Warszawy za sprawą Kellera Towarzystwo zdecydowało się powiększyć o 100% swój kapitał przeznaczony dla kopalń w Polsce. Z inicjatywy Jana A. Kellera założone zostały "Kasa Przezorności" i "Klub Urzędnika" dla pracowników umysłowych oraz "Kasa Bracka" dla robotników. Dla jednych i drugich budowano nowoczesne domy mieszkalne, sklepy, założono park, ulice obsadzono drzewami i wybrukowano. W [[1924]] r. wybudowano przy kopalni kościół . Kolonie mieszkalne oświetlono i skanalizowano. Wspierano ruch młodzieżowy na [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] – "Sokoła", "Strzelca", "Związek Podoficerów Rezerwy". W październiku [[1929]] r. Keller obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy w Towarzystwa "Czeladź". Świętował w Polsce w gronie współpracowników, sąsiadów i swojej ukochanej orkiestry. Zmarł [[16 kwietnia]] [[1934]] r. na swym zamku Le Plesis. Był dobrym, zrównoważonym, pogodnym i skromnym człowiekiem. W uznaniu Jego zasług Stolica Apostolska obdarzyła go Komandorią Krzyża Piusa IX, Francja – Legią Honorową, a Polska Krzyżem Poloniae Restituta. Jan Keller pozostawił swój kolejny ślad w piaskowskim kościele. Wraz z prezesem Rady Zarządzającej [[Towarzystwo Kopalń Czeladź\|Towarzystwa Kopalń Czeladź]] Albertem de Montplanet ufundował jeden z witraży<ref>{{cytuj stronę\|url=http://www.niedziela.pl/artykul/107057/nd/Niezwykly-dar\|tytuł=Niezwykły dar\|opublikowany=niedziela.pl/\|data dostępu=2013-11-20}}</ref>. Witraż zaprojektowany przez Alfreda Żmudę z Krakowa przedstawia Chrystusa z Otwartym Sercem, adorowanego z prawej strony przez Francuzów: św. Ludwika - króla Francji, marszałka Focha i żołnierza z chorągwią; po lewej stronie umieszczono Polonię, a dalej św. Kazimierza królewicza z koroną, ks. Ignacego Skorupkę i żołnierza polskiego ze sztandarem. Ostatni plan wypełnia lud wiejski i szlachta. W ścianie obok wmurowano płytę z chęcińskiego marmuru, którego fundatorem był również Keller. Napis na tablicy głosi: "Dom chwalebnej pamięci. Emil Keller – kapitan artylerii wojsk francuskich, kawaler Legii Honorowej i Krzyża Wojennego – urodzony w Paryżu dnia [[16 czerwca]] [[1888]] – Poległ śmiercią bohaterską – w bitwie nad rzeką Sommeą [[25 września]] [[1916]]. Prosi o westchnienie". Emil był synem Jana Kellera, a imię na chrzcie otrzymał po dziadku.

	Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=378&Itemid=106		Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=378&Itemid=106


			== Przypisy ==

			<references/>

	[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]

Loukas: Podlinkowanie foto.

2013-11-20T12:15:25Z

Podlinkowanie foto.

← poprzednia wersja		Wersja z 12:15, 20 lis 2013
Linia 20:		Linia 20:

	==Przyjazd do Polski==		==Przyjazd do Polski==
	Po ukończeniu studiów w Szkole Politechnicznej i Wyższej Szkole Górniczej w Paryżu przybył do Polski w [[1879]] r. po nabyciu wraz z innymi kapitalistami francuskimi, budującej się kopalni w osadzie [[Czeladź]] ([[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]). W tym samym roku spółkę przemianowano na [[Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla "Czeladź” Piaski\|„Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź”]] z siedzibą w Paryżu. Jan A. Keller zostaje mianowany dyrektorem tej spółki, a później jej administratorem. Jako inżynier dbał o nowoczesne wyposażenie budującej się kopalni. Pod jego kierunkiem [[Kopalnia "Czeladź" (Czeladź-Piaski)\|kopalnia Czeladź]] jako pierwsza w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] zastosowała pompy rotacyjne do głównego odwadniania kopalni i zastąpiła maszyny wyciągowe parowe na elektryczne. Jan Keller dużo podróżował. Podczas jednej z podróży do Paryża przez Wiedeń odwiedził Kalwarię Zebrzydowską. Usłyszał wówczas orkiestrę zakonną i bez namysłu zaproponował jej dyrygentowi – Janowi Kawalerowi posadę kapelmistrza nieistniejącej jeszcze orkiestry kopalnianej. Ten propozycję przyjął i przybył w [[1898]] r. na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]. J.A. Keller dostrzegał oraz czynił starania by zaspokoić zarówno potrzeby materialne, jak i kulturalne swego personelu urzędniczego i robotniczego. Dbał również o oświatę. Budynki szkolne powstawały niemal razem z budynkami mieszkalnymi. W [[1906]] r. Keller zobowiązuje dyrektora kopalni do starania się o uzyskanie koncesji, tak aby prowadzone przez [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwo „Czeladź”]] szkoła, przedszkole i szkoła gospodarstwa domowego miały polski język wykładowy. Do szkół przyjęto najlepszy personel pedagogiczny ze sławnego Seminarium mec. Osuchowskiego w Ursynowie, prowadzenie zaś przedszkola i szkoły gospodarstwa powierzono w [[1896]] r. absolwentkom szkoły w Chyliczkach – siostrom Honoratkom. Gdy inż. Keller po raz pierwszy przybył na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] była to piaszczysta pustynia z jednym prymitywnym szybem i dwoma, może trzema domami kopalnianymi. To jego inicjatywie i myśli twórczej przypisać należy to czym kopalnia i [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] stały się później. W [[1920]] r. kiedy armia bolszewicka stała u wrót Warszawy za sprawą Kellera Towarzystwo zdecydowało się powiększyć o 100% swój kapitał przeznaczony dla kopalń w Polsce. Z inicjatywy Jana A. Kellera założone zostały "Kasa Przezorności" i "Klub Urzędnika" dla pracowników umysłowych oraz "Kasa Bracka" dla robotników. Dla jednych i drugich budowano nowoczesne domy mieszkalne, sklepy, założono park, ulice obsadzono drzewami i wybrukowano. W [[1924]] r. wybudowano przy kopalni kościół . Kolonie mieszkalne oświetlono i skanalizowano. Wspierano ruch młodzieżowy na [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] – "Sokoła", "Strzelca", "Związek Podoficerów Rezerwy". W październiku [[1929]] r. Keller obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy w [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwa Czeladź]]. Świętował w Polsce w gronie współpracowników, sąsiadów i swojej ukochanej orkiestry. Zmarł [[16 kwietnia]] [[1934]] r. na swym zamku Le Plesis. Był dobrym, zrównoważonym, pogodnym i skromnym człowiekiem. W uznaniu Jego zasług Stolica Apostolska obdarzyła go Komandorią Krzyża Piusa IX, Francja – Legią Honorową, a Polska Krzyżem Poloniae Restituta. Jan Keller pozostawił swój kolejny ślad w piaskowskim kościele. Wraz z prezesem Rady Zarządzającej [[Towarzystwo Kopalń Czeladź\|Towarzystwa Kopalń Czeladź]] Albertem de Montplanet ufundował jeden z witraży. Witraż zaprojektowany przez Alfreda Żmudę z Krakowa przedstawia Chrystusa z Otwartym Sercem, adorowanego z prawej strony przez Francuzów: św. Ludwika - króla Francji, marszałka Focha i żołnierza z chorągwią; po lewej stronie umieszczono Polonię, a dalej św. Kazimierza królewicza z koroną, ks. Ignacego Skorupkę i żołnierza polskiego ze sztandarem. Ostatni plan wypełnia lud wiejski i szlachta. W ścianie obok wmurowano płytę z chęcińskiego marmuru, którego fundatorem był również Keller. Napis na tablicy głosi: "Dom chwalebnej pamięci. Emil Keller – kapitan artylerii wojsk francuskich, kawaler Legii Honorowej i Krzyża Wojennego – urodzony w Paryżu dnia [[16 czerwca]] [[1888]] – Poległ śmiercią bohaterską – w bitwie nad rzeką Sommeą [[25 września]] [[1916]]. Prosi o westchnienie". Emil był synem Jana Kellera, a imię na chrzcie otrzymał po dziadku.		Po ukończeniu studiów w Szkole Politechnicznej i Wyższej Szkole Górniczej w Paryżu przybył do Polski w [[1879]] r. po nabyciu wraz z innymi kapitalistami francuskimi, budującej się kopalni w osadzie [[Czeladź]] ([[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]). W tym samym roku spółkę przemianowano na [[Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla "Czeladź” Piaski\|„Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź”]] z siedzibą w Paryżu. Jan A. Keller zostaje mianowany dyrektorem tej spółki, a później jej administratorem. Jako inżynier dbał o nowoczesne wyposażenie budującej się kopalni. Pod jego kierunkiem [[Kopalnia "Czeladź" (Czeladź-Piaski)\|kopalnia Czeladź]] jako pierwsza w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] zastosowała pompy rotacyjne do głównego odwadniania kopalni i zastąpiła maszyny wyciągowe parowe na elektryczne. Jan Keller dużo podróżował. Podczas jednej z podróży do Paryża przez Wiedeń odwiedził Kalwarię Zebrzydowską. Usłyszał wówczas orkiestrę zakonną i bez namysłu zaproponował jej dyrygentowi – Janowi Kawalerowi posadę kapelmistrza nieistniejącej jeszcze orkiestry kopalnianej. Ten propozycję przyjął i przybył w [[1898]] r. na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]].
			[[Plik:Czeladź Piaski stara zabudowa 012.JPG\|thumb\|right\|200px\|Dawny Klub Urzędników]]
			J.A. Keller dostrzegał oraz czynił starania by zaspokoić zarówno potrzeby materialne, jak i kulturalne swego personelu urzędniczego i robotniczego. Dbał również o oświatę. Budynki szkolne powstawały niemal razem z budynkami mieszkalnymi. W [[1906]] r. Keller zobowiązuje dyrektora kopalni do starania się o uzyskanie koncesji, tak aby prowadzone przez [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwo „Czeladź”]] szkoła, przedszkole i szkoła gospodarstwa domowego miały polski język wykładowy. Do szkół przyjęto najlepszy personel pedagogiczny ze sławnego Seminarium mec. Osuchowskiego w Ursynowie, prowadzenie zaś przedszkola i szkoły gospodarstwa powierzono w [[1896]] r. absolwentkom szkoły w Chyliczkach – siostrom Honoratkom. Gdy inż. Keller po raz pierwszy przybył na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] była to piaszczysta pustynia z jednym prymitywnym szybem i dwoma, może trzema domami kopalnianymi. To jego inicjatywie i myśli twórczej przypisać należy to czym kopalnia i [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] stały się później. W [[1920]] r. kiedy armia bolszewicka stała u wrót Warszawy za sprawą Kellera Towarzystwo zdecydowało się powiększyć o 100% swój kapitał przeznaczony dla kopalń w Polsce. Z inicjatywy Jana A. Kellera założone zostały "Kasa Przezorności" i "Klub Urzędnika" dla pracowników umysłowych oraz "Kasa Bracka" dla robotników. Dla jednych i drugich budowano nowoczesne domy mieszkalne, sklepy, założono park, ulice obsadzono drzewami i wybrukowano. W [[1924]] r. wybudowano przy kopalni kościół . Kolonie mieszkalne oświetlono i skanalizowano. Wspierano ruch młodzieżowy na [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] – "Sokoła", "Strzelca", "Związek Podoficerów Rezerwy". W październiku [[1929]] r. Keller obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy w [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwa Czeladź]]. Świętował w Polsce w gronie współpracowników, sąsiadów i swojej ukochanej orkiestry. Zmarł [[16 kwietnia]] [[1934]] r. na swym zamku Le Plesis. Był dobrym, zrównoważonym, pogodnym i skromnym człowiekiem. W uznaniu Jego zasług Stolica Apostolska obdarzyła go Komandorią Krzyża Piusa IX, Francja – Legią Honorową, a Polska Krzyżem Poloniae Restituta. Jan Keller pozostawił swój kolejny ślad w piaskowskim kościele. Wraz z prezesem Rady Zarządzającej [[Towarzystwo Kopalń Czeladź\|Towarzystwa Kopalń Czeladź]] Albertem de Montplanet ufundował jeden z witraży. Witraż zaprojektowany przez Alfreda Żmudę z Krakowa przedstawia Chrystusa z Otwartym Sercem, adorowanego z prawej strony przez Francuzów: św. Ludwika - króla Francji, marszałka Focha i żołnierza z chorągwią; po lewej stronie umieszczono Polonię, a dalej św. Kazimierza królewicza z koroną, ks. Ignacego Skorupkę i żołnierza polskiego ze sztandarem. Ostatni plan wypełnia lud wiejski i szlachta. W ścianie obok wmurowano płytę z chęcińskiego marmuru, którego fundatorem był również Keller. Napis na tablicy głosi: "Dom chwalebnej pamięci. Emil Keller – kapitan artylerii wojsk francuskich, kawaler Legii Honorowej i Krzyża Wojennego – urodzony w Paryżu dnia [[16 czerwca]] [[1888]] – Poległ śmiercią bohaterską – w bitwie nad rzeką Sommeą [[25 września]] [[1916]]. Prosi o westchnienie". Emil był synem Jana Kellera, a imię na chrzcie otrzymał po dziadku.

	Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=378&Itemid=106		Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=378&Itemid=106

	[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]

Loukas: Redakcyjne.

2013-11-20T10:52:44Z

Redakcyjne.

← poprzednia wersja		Wersja z 10:52, 20 lis 2013
Linia 17:		Linia 17:
	}}		}}

	'''Jan Antoni Keller''' urodził się w [[1857]] r. we Francji. Był synem Emila hrabiego Kellera, deputowanego departamentu Haut – Rjin, sławnego ze swego protestu przeciwko aneksji Alzacji i Lotaryngii przez Niemców. Po ukończeniu studiów w Szkole Politechnicznej i Wyższej Szkole Górniczej w Paryżu przybył do Polski w [[1879]] r. po nabyciu wraz z innymi kapitalistami francuskimi, budującej się kopalni w osadzie [[Czeladź]] ([[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]). W tym samym roku spółkę przemianowano na [[Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla ~~Czeladź~~\|„Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź”]] z siedzibą w Paryżu. Jan A. Keller zostaje mianowany dyrektorem tej spółki, a później jej administratorem. Jako inżynier dbał o nowoczesne wyposażenie budującej się kopalni. Pod jego kierunkiem [[Kopalnia "Czeladź" (Czeladź-Piaski)\|kopalnia Czeladź]] jako pierwsza w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] zastosowała pompy rotacyjne do głównego odwadniania kopalni i zastąpiła maszyny wyciągowe parowe na elektryczne. Keller dużo podróżował. Podczas jednej z podróży do Paryża przez Wiedeń odwiedził Kalwarię Zebrzydowską. Usłyszał wówczas orkiestrę zakonną i bez namysłu zaproponował jej dyrygentowi – Janowi Kawalerowi posadę kapelmistrza nieistniejącej jeszcze orkiestry kopalnianej. Ten propozycję przyjął i przybył w [[1898]] r. na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]. J.A. Keller dostrzegał oraz czynił starania by zaspokoić zarówno potrzeby materialne, jak i kulturalne swego personelu urzędniczego i robotniczego. Dbał również o oświatę. Budynki szkolne powstawały niemal razem z budynkami mieszkalnymi, W [[1906]] r. Keller zobowiązuje dyrektora ~~Kopalni~~ do starania się o uzyskanie koncesji, tak aby prowadzone przez [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwo „Czeladź”]] szkoła, przedszkole i szkoła gospodarstwa domowego miały polski język wykładowy. Do szkół przyjęto najlepszy personel pedagogiczny ze sławnego Seminarium mec. Osuchowskiego w Ursynowie, prowadzenie zaś przedszkola i szkoły gospodarstwa powierzono w [[1896]] r. absolwentkom szkoły w Chyliczkach – siostrom Honoratkom. Gdy inż. Keller po raz pierwszy przybył na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] była to piaszczysta pustynia z jednym prymitywnym szybem i dwoma może trzema domami kopalnianymi. To jego inicjatywie i myśli twórczej przypisać należy to czym kopalnia i [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] stały się później. W [[1920]] r. kiedy armia bolszewicka stała u wrót Warszawy za sprawą Kellera Towarzystwo zdecydowało się powiększyć o 100% swój kapitał przeznaczony dla kopalń w Polsce. Z inicjatywy Jana A. Kellera założone zostały ~~„Kasa Przezorności”~~ i ~~„Klub Urzędnika”~~ dla pracowników umysłowych oraz ~~„Kasa Bracka”~~ dla robotników. Dla jednych i drugich budowano nowoczesne domy mieszkalne, sklepy, założono park, ulice obsadzono drzewami i wybrukowano. W [[1924]] r. wybudowano przy kopalni kościół . Kolonie mieszkalne oświetlono i skanalizowano. Wspierano ruch młodzieżowy na [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] – ~~„Sokoła”~~, ~~„Strzelca”~~, ~~„Związek~~ Podoficerów ~~Rezerwy”~~. W październiku [[1929]] r. Keller obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy w [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwa Czeladź]]. Świętował w Polsce w gronie współpracowników, sąsiadów i swojej ukochanej orkiestry. Zmarł [[16 kwietnia]] [[1934]] r. na swym zamku Le Plesis. Był dobrym, zrównoważonym, pogodnym i skromnym człowiekiem. W uznaniu Jego zasług Stolica Apostolska obdarzyła go Komandorią Krzyża Piusa IX, Francja – Legią Honorową, a Polska Krzyżem Poloniae Restituta. Jan Keller pozostawił swój kolejny ślad w piaskowskim kościele. Wraz z prezesem Rady Zarządzającej [[Towarzystwo Kopalń Czeladź\|Towarzystwa Kopalń Czeladź]] Albertem de Montplanet ufundował jeden z witraży. Witraż zaprojektowany przez Alfreda Żmudę z Krakowa przedstawia Chrystusa z Otwartym Sercem, adorowanego z prawej strony przez Francuzów: św. Ludwika - króla Francji, marszałka Focha i żołnierza z chorągwią; po lewej stronie umieszczono Polonię, a dalej św. Kazimierza królewicza z koroną, ks. Ignacego Skorupkę i żołnierza polskiego ze sztandarem. Ostatni plan wypełnia lud wiejski i szlachta. W ścianie obok wmurowano płytę z chęcińskiego marmuru, którego fundatorem był również Keller. Napis na tablicy głosi: ~~„Dom~~ chwalebnej pamięci. Emil Keller – kapitan artylerii wojsk francuskich, kawaler Legii Honorowej i Krzyża Wojennego – urodzony w Paryżu dnia [[16 czerwca]] [[1888]] – Poległ śmiercią bohaterską – w bitwie nad rzeką Sommeą [[25 września]] [[1916]]. Prosi o ~~westchnienie”~~. Emil był synem Jana Kellera, a imię na chrzcie otrzymał po dziadku.		'''Jan Antoni Keller''' urodził się w [[1857]] r. we Francji. Był synem Emila hrabiego Kellera, deputowanego departamentu Haut – Rjin, sławnego ze swego protestu przeciwko aneksji Alzacji i Lotaryngii przez Niemców.

			==Przyjazd do Polski==
			Po ukończeniu studiów w Szkole Politechnicznej i Wyższej Szkole Górniczej w Paryżu przybył do Polski w [[1879]] r. po nabyciu wraz z innymi kapitalistami francuskimi, budującej się kopalni w osadzie [[Czeladź]] ([[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]). W tym samym roku spółkę przemianowano na [[Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla "Czeladź” Piaski\|„Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź”]] z siedzibą w Paryżu. Jan A. Keller zostaje mianowany dyrektorem tej spółki, a później jej administratorem. Jako inżynier dbał o nowoczesne wyposażenie budującej się kopalni. Pod jego kierunkiem [[Kopalnia "Czeladź" (Czeladź-Piaski)\|kopalnia Czeladź]] jako pierwsza w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] zastosowała pompy rotacyjne do głównego odwadniania kopalni i zastąpiła maszyny wyciągowe parowe na elektryczne. Jan Keller dużo podróżował. Podczas jednej z podróży do Paryża przez Wiedeń odwiedził Kalwarię Zebrzydowską. Usłyszał wówczas orkiestrę zakonną i bez namysłu zaproponował jej dyrygentowi – Janowi Kawalerowi posadę kapelmistrza nieistniejącej jeszcze orkiestry kopalnianej. Ten propozycję przyjął i przybył w [[1898]] r. na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]. J.A. Keller dostrzegał oraz czynił starania by zaspokoić zarówno potrzeby materialne, jak i kulturalne swego personelu urzędniczego i robotniczego. Dbał również o oświatę. Budynki szkolne powstawały niemal razem z budynkami mieszkalnymi. W [[1906]] r. Keller zobowiązuje dyrektora kopalni do starania się o uzyskanie koncesji, tak aby prowadzone przez [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwo „Czeladź”]] szkoła, przedszkole i szkoła gospodarstwa domowego miały polski język wykładowy. Do szkół przyjęto najlepszy personel pedagogiczny ze sławnego Seminarium mec. Osuchowskiego w Ursynowie, prowadzenie zaś przedszkola i szkoły gospodarstwa powierzono w [[1896]] r. absolwentkom szkoły w Chyliczkach – siostrom Honoratkom. Gdy inż. Keller po raz pierwszy przybył na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] była to piaszczysta pustynia z jednym prymitywnym szybem i dwoma, może trzema domami kopalnianymi. To jego inicjatywie i myśli twórczej przypisać należy to czym kopalnia i [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] stały się później. W [[1920]] r. kiedy armia bolszewicka stała u wrót Warszawy za sprawą Kellera Towarzystwo zdecydowało się powiększyć o 100% swój kapitał przeznaczony dla kopalń w Polsce. Z inicjatywy Jana A. Kellera założone zostały "Kasa Przezorności" i "Klub Urzędnika" dla pracowników umysłowych oraz "Kasa Bracka" dla robotników. Dla jednych i drugich budowano nowoczesne domy mieszkalne, sklepy, założono park, ulice obsadzono drzewami i wybrukowano. W [[1924]] r. wybudowano przy kopalni kościół . Kolonie mieszkalne oświetlono i skanalizowano. Wspierano ruch młodzieżowy na [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] – "Sokoła", "Strzelca", "Związek Podoficerów Rezerwy". W październiku [[1929]] r. Keller obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy w [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwa Czeladź]]. Świętował w Polsce w gronie współpracowników, sąsiadów i swojej ukochanej orkiestry. Zmarł [[16 kwietnia]] [[1934]] r. na swym zamku Le Plesis. Był dobrym, zrównoważonym, pogodnym i skromnym człowiekiem. W uznaniu Jego zasług Stolica Apostolska obdarzyła go Komandorią Krzyża Piusa IX, Francja – Legią Honorową, a Polska Krzyżem Poloniae Restituta. Jan Keller pozostawił swój kolejny ślad w piaskowskim kościele. Wraz z prezesem Rady Zarządzającej [[Towarzystwo Kopalń Czeladź\|Towarzystwa Kopalń Czeladź]] Albertem de Montplanet ufundował jeden z witraży. Witraż zaprojektowany przez Alfreda Żmudę z Krakowa przedstawia Chrystusa z Otwartym Sercem, adorowanego z prawej strony przez Francuzów: św. Ludwika - króla Francji, marszałka Focha i żołnierza z chorągwią; po lewej stronie umieszczono Polonię, a dalej św. Kazimierza królewicza z koroną, ks. Ignacego Skorupkę i żołnierza polskiego ze sztandarem. Ostatni plan wypełnia lud wiejski i szlachta. W ścianie obok wmurowano płytę z chęcińskiego marmuru, którego fundatorem był również Keller. Napis na tablicy głosi: "Dom chwalebnej pamięci. Emil Keller – kapitan artylerii wojsk francuskich, kawaler Legii Honorowej i Krzyża Wojennego – urodzony w Paryżu dnia [[16 czerwca]] [[1888]] – Poległ śmiercią bohaterską – w bitwie nad rzeką Sommeą [[25 września]] [[1916]]. Prosi o westchnienie". Emil był synem Jana Kellera, a imię na chrzcie otrzymał po dziadku.

	Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=378&Itemid=106		Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=378&Itemid=106

	[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]

Arawks80 o 20:27, 15 sty 2013

2013-01-15T20:27:29Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:27, 15 sty 2013
Linia 17:		Linia 17:
	}}		}}

	'''Jan Antoni Keller''' urodził się w [[1857]] r. we Francji. Był synem Emila hrabiego Kellera, deputowanego departamentu Haut – Rjin, sławnego ze swego protestu przeciwko aneksji Alzacji i Lotaryngii przez Niemców. Po ukończeniu studiów w Szkole Politechnicznej i Wyższej Szkole Górniczej w Paryżu przybył do Polski w [[1879]] r. po nabyciu wraz z innymi kapitalistami francuskimi, budującej się kopalni w osadzie [[Czeladź]] ([[Piaski (Czeladź\|Piaski]]). W tym samym roku spółkę przemianowano na [[Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź\|„Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź”]] z siedzibą w Paryżu. Jan A. Keller zostaje mianowany dyrektorem tej spółki, a później jej administratorem. Jako inżynier dbał o nowoczesne wyposażenie budującej się kopalni. Pod jego kierunkiem [[Kopalnia Czeladź\|kopalnia Czeladź]] jako pierwsza w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] zastosowała pompy rotacyjne do głównego odwadniania kopalni i zastąpiła maszyny wyciągowe parowe na elektryczne. Keller dużo podróżował. Podczas jednej z podróży do Paryża przez Wiedeń odwiedził Kalwarię Zebrzydowską. Usłyszał wówczas orkiestrę zakonną i bez namysłu zaproponował jej dyrygentowi – Janowi Kawalerowi posadę kapelmistrza nieistniejącej jeszcze orkiestry kopalnianej. Ten propozycję przyjął i przybył w [[1898]] r. na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]. J.A. Keller dostrzegał oraz czynił starania by zaspokoić zarówno potrzeby materialne, jak i kulturalne swego personelu urzędniczego i robotniczego. Dbał również o oświatę. Budynki szkolne powstawały niemal razem z budynkami mieszkalnymi, W [[1906]] r. Keller zobowiązuje dyrektora Kopalni do starania się o uzyskanie koncesji, tak aby prowadzone przez [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwo „Czeladź”]] szkoła, przedszkole i szkoła gospodarstwa domowego miały polski język wykładowy. Do szkół przyjęto najlepszy personel pedagogiczny ze sławnego Seminarium mec. Osuchowskiego w Ursynowie, prowadzenie zaś przedszkola i szkoły gospodarstwa powierzono w [[1896]] r. absolwentkom szkoły w Chyliczkach – siostrom Honoratkom. Gdy inż. Keller po raz pierwszy przybył na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] była to piaszczysta pustynia z jednym prymitywnym szybem i dwoma może trzema domami kopalnianymi. To jego inicjatywie i myśli twórczej przypisać należy to czym kopalnia i [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] stały się później. W [[1920]] r. kiedy armia bolszewicka stała u wrót Warszawy za sprawą Kellera Towarzystwo zdecydowało się powiększyć o 100% swój kapitał przeznaczony dla kopalń w Polsce. Z inicjatywy Jana A. Kellera założone zostały „Kasa Przezorności” i „Klub Urzędnika” dla pracowników umysłowych oraz „Kasa Bracka” dla robotników. Dla jednych i drugich budowano nowoczesne domy mieszkalne, sklepy, założono park, ulice obsadzono drzewami i wybrukowano. W [[1924]] r. wybudowano przy kopalni kościół . Kolonie mieszkalne oświetlono i skanalizowano. Wspierano ruch młodzieżowy na [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] – „Sokoła”, „Strzelca”, „Związek Podoficerów Rezerwy”. W październiku [[1929]] r. Keller obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy w [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwa Czeladź]]. Świętował w Polsce w gronie współpracowników, sąsiadów i swojej ukochanej orkiestry. Zmarł [[16 kwietnia]] [[1934]] r. na swym zamku Le Plesis. Był dobrym, zrównoważonym, pogodnym i skromnym człowiekiem. W uznaniu Jego zasług Stolica Apostolska obdarzyła go Komandorią Krzyża Piusa IX, Francja – Legią Honorową, a Polska Krzyżem Poloniae Restituta. Jan Keller pozostawił swój kolejny ślad w piaskowskim kościele. Wraz z prezesem Rady Zarządzającej [[Towarzystwo Kopalń Czeladź\|Towarzystwa Kopalń Czeladź]] Albertem de Montplanet ufundował jeden z witraży. Witraż zaprojektowany przez Alfreda Żmudę z Krakowa przedstawia Chrystusa z Otwartym Sercem, adorowanego z prawej strony przez Francuzów: św. Ludwika - króla Francji, marszałka Focha i żołnierza z chorągwią; po lewej stronie umieszczono Polonię, a dalej św. Kazimierza królewicza z koroną, ks. Ignacego Skorupkę i żołnierza polskiego ze sztandarem. Ostatni plan wypełnia lud wiejski i szlachta. W ścianie obok wmurowano płytę z chęcińskiego marmuru, którego fundatorem był również Keller. Napis na tablicy głosi: „Dom chwalebnej pamięci. Emil Keller – kapitan artylerii wojsk francuskich, kawaler Legii Honorowej i Krzyża Wojennego – urodzony w Paryżu dnia [[16 czerwca]] [[1888]] – Poległ śmiercią bohaterską – w bitwie nad rzeką Sommeą [[25 września]] [[1916]]. Prosi o westchnienie”. Emil był synem Jana Kellera, a imię na chrzcie otrzymał po dziadku.		'''Jan Antoni Keller''' urodził się w [[1857]] r. we Francji. Był synem Emila hrabiego Kellera, deputowanego departamentu Haut – Rjin, sławnego ze swego protestu przeciwko aneksji Alzacji i Lotaryngii przez Niemców. Po ukończeniu studiów w Szkole Politechnicznej i Wyższej Szkole Górniczej w Paryżu przybył do Polski w [[1879]] r. po nabyciu wraz z innymi kapitalistami francuskimi, budującej się kopalni w osadzie [[Czeladź]] ([[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]). W tym samym roku spółkę przemianowano na [[Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź\|„Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź”]] z siedzibą w Paryżu. Jan A. Keller zostaje mianowany dyrektorem tej spółki, a później jej administratorem. Jako inżynier dbał o nowoczesne wyposażenie budującej się kopalni. Pod jego kierunkiem [[Kopalnia "Czeladź" (Czeladź-Piaski)\|kopalnia Czeladź]] jako pierwsza w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] zastosowała pompy rotacyjne do głównego odwadniania kopalni i zastąpiła maszyny wyciągowe parowe na elektryczne. Keller dużo podróżował. Podczas jednej z podróży do Paryża przez Wiedeń odwiedził Kalwarię Zebrzydowską. Usłyszał wówczas orkiestrę zakonną i bez namysłu zaproponował jej dyrygentowi – Janowi Kawalerowi posadę kapelmistrza nieistniejącej jeszcze orkiestry kopalnianej. Ten propozycję przyjął i przybył w [[1898]] r. na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]. J.A. Keller dostrzegał oraz czynił starania by zaspokoić zarówno potrzeby materialne, jak i kulturalne swego personelu urzędniczego i robotniczego. Dbał również o oświatę. Budynki szkolne powstawały niemal razem z budynkami mieszkalnymi, W [[1906]] r. Keller zobowiązuje dyrektora Kopalni do starania się o uzyskanie koncesji, tak aby prowadzone przez [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwo „Czeladź”]] szkoła, przedszkole i szkoła gospodarstwa domowego miały polski język wykładowy. Do szkół przyjęto najlepszy personel pedagogiczny ze sławnego Seminarium mec. Osuchowskiego w Ursynowie, prowadzenie zaś przedszkola i szkoły gospodarstwa powierzono w [[1896]] r. absolwentkom szkoły w Chyliczkach – siostrom Honoratkom. Gdy inż. Keller po raz pierwszy przybył na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] była to piaszczysta pustynia z jednym prymitywnym szybem i dwoma może trzema domami kopalnianymi. To jego inicjatywie i myśli twórczej przypisać należy to czym kopalnia i [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] stały się później. W [[1920]] r. kiedy armia bolszewicka stała u wrót Warszawy za sprawą Kellera Towarzystwo zdecydowało się powiększyć o 100% swój kapitał przeznaczony dla kopalń w Polsce. Z inicjatywy Jana A. Kellera założone zostały „Kasa Przezorności” i „Klub Urzędnika” dla pracowników umysłowych oraz „Kasa Bracka” dla robotników. Dla jednych i drugich budowano nowoczesne domy mieszkalne, sklepy, założono park, ulice obsadzono drzewami i wybrukowano. W [[1924]] r. wybudowano przy kopalni kościół . Kolonie mieszkalne oświetlono i skanalizowano. Wspierano ruch młodzieżowy na [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] – „Sokoła”, „Strzelca”, „Związek Podoficerów Rezerwy”. W październiku [[1929]] r. Keller obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy w [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwa Czeladź]]. Świętował w Polsce w gronie współpracowników, sąsiadów i swojej ukochanej orkiestry. Zmarł [[16 kwietnia]] [[1934]] r. na swym zamku Le Plesis. Był dobrym, zrównoważonym, pogodnym i skromnym człowiekiem. W uznaniu Jego zasług Stolica Apostolska obdarzyła go Komandorią Krzyża Piusa IX, Francja – Legią Honorową, a Polska Krzyżem Poloniae Restituta. Jan Keller pozostawił swój kolejny ślad w piaskowskim kościele. Wraz z prezesem Rady Zarządzającej [[Towarzystwo Kopalń Czeladź\|Towarzystwa Kopalń Czeladź]] Albertem de Montplanet ufundował jeden z witraży. Witraż zaprojektowany przez Alfreda Żmudę z Krakowa przedstawia Chrystusa z Otwartym Sercem, adorowanego z prawej strony przez Francuzów: św. Ludwika - króla Francji, marszałka Focha i żołnierza z chorągwią; po lewej stronie umieszczono Polonię, a dalej św. Kazimierza królewicza z koroną, ks. Ignacego Skorupkę i żołnierza polskiego ze sztandarem. Ostatni plan wypełnia lud wiejski i szlachta. W ścianie obok wmurowano płytę z chęcińskiego marmuru, którego fundatorem był również Keller. Napis na tablicy głosi: „Dom chwalebnej pamięci. Emil Keller – kapitan artylerii wojsk francuskich, kawaler Legii Honorowej i Krzyża Wojennego – urodzony w Paryżu dnia [[16 czerwca]] [[1888]] – Poległ śmiercią bohaterską – w bitwie nad rzeką Sommeą [[25 września]] [[1916]]. Prosi o westchnienie”. Emil był synem Jana Kellera, a imię na chrzcie otrzymał po dziadku.

	Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=378&Itemid=106		Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=378&Itemid=106

	[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]

Arawks80 o 05:51, 11 sty 2013

2013-01-11T05:51:09Z

← poprzednia wersja		Wersja z 05:51, 11 sty 2013
Linia 2:		Linia 2:
	\|imię i nazwisko = Jan Keller		\|imię i nazwisko = Jan Keller
	\|pseudonim =		\|pseudonim =
	\|grafika =		\|grafika = Jan Keller.jpg
	\|opis grafiki =		\|opis grafiki =
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia =		\|data urodzenia = [[1857]]
	\|miejsce urodzenia =		\|miejsce urodzenia = Francja
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci =		\|data śmierci = [[16 kwietnia]] [[1934]]
	\|miejsce śmierci =		\|miejsce śmierci = Le Plesis (Francja)
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
	\|zawód =		\|zawód = przemysłowiec
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =
	\|www =		\|www =
	}}		}}

			'''Jan Antoni Keller''' urodził się w [[1857]] r. we Francji. Był synem Emila hrabiego Kellera, deputowanego departamentu Haut – Rjin, sławnego ze swego protestu przeciwko aneksji Alzacji i Lotaryngii przez Niemców. Po ukończeniu studiów w Szkole Politechnicznej i Wyższej Szkole Górniczej w Paryżu przybył do Polski w [[1879]] r. po nabyciu wraz z innymi kapitalistami francuskimi, budującej się kopalni w osadzie [[Czeladź]] ([[Piaski (Czeladź\|Piaski]]). W tym samym roku spółkę przemianowano na [[Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź\|„Towarzystwo Bezimienne Kopalń Węgla Czeladź”]] z siedzibą w Paryżu. Jan A. Keller zostaje mianowany dyrektorem tej spółki, a później jej administratorem. Jako inżynier dbał o nowoczesne wyposażenie budującej się kopalni. Pod jego kierunkiem [[Kopalnia Czeladź\|kopalnia Czeladź]] jako pierwsza w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]] zastosowała pompy rotacyjne do głównego odwadniania kopalni i zastąpiła maszyny wyciągowe parowe na elektryczne. Keller dużo podróżował. Podczas jednej z podróży do Paryża przez Wiedeń odwiedził Kalwarię Zebrzydowską. Usłyszał wówczas orkiestrę zakonną i bez namysłu zaproponował jej dyrygentowi – Janowi Kawalerowi posadę kapelmistrza nieistniejącej jeszcze orkiestry kopalnianej. Ten propozycję przyjął i przybył w [[1898]] r. na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]]. J.A. Keller dostrzegał oraz czynił starania by zaspokoić zarówno potrzeby materialne, jak i kulturalne swego personelu urzędniczego i robotniczego. Dbał również o oświatę. Budynki szkolne powstawały niemal razem z budynkami mieszkalnymi, W [[1906]] r. Keller zobowiązuje dyrektora Kopalni do starania się o uzyskanie koncesji, tak aby prowadzone przez [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwo „Czeladź”]] szkoła, przedszkole i szkoła gospodarstwa domowego miały polski język wykładowy. Do szkół przyjęto najlepszy personel pedagogiczny ze sławnego Seminarium mec. Osuchowskiego w Ursynowie, prowadzenie zaś przedszkola i szkoły gospodarstwa powierzono w [[1896]] r. absolwentkom szkoły w Chyliczkach – siostrom Honoratkom. Gdy inż. Keller po raz pierwszy przybył na [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] była to piaszczysta pustynia z jednym prymitywnym szybem i dwoma może trzema domami kopalnianymi. To jego inicjatywie i myśli twórczej przypisać należy to czym kopalnia i [[Piaski (Czeladź)\|Piaski]] stały się później. W [[1920]] r. kiedy armia bolszewicka stała u wrót Warszawy za sprawą Kellera Towarzystwo zdecydowało się powiększyć o 100% swój kapitał przeznaczony dla kopalń w Polsce. Z inicjatywy Jana A. Kellera założone zostały „Kasa Przezorności” i „Klub Urzędnika” dla pracowników umysłowych oraz „Kasa Bracka” dla robotników. Dla jednych i drugich budowano nowoczesne domy mieszkalne, sklepy, założono park, ulice obsadzono drzewami i wybrukowano. W [[1924]] r. wybudowano przy kopalni kościół . Kolonie mieszkalne oświetlono i skanalizowano. Wspierano ruch młodzieżowy na [[Piaski (Czeladź)\|Piaskach]] – „Sokoła”, „Strzelca”, „Związek Podoficerów Rezerwy”. W październiku [[1929]] r. Keller obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy w [[Towarzystwo Czeladź\|Towarzystwa Czeladź]]. Świętował w Polsce w gronie współpracowników, sąsiadów i swojej ukochanej orkiestry. Zmarł [[16 kwietnia]] [[1934]] r. na swym zamku Le Plesis. Był dobrym, zrównoważonym, pogodnym i skromnym człowiekiem. W uznaniu Jego zasług Stolica Apostolska obdarzyła go Komandorią Krzyża Piusa IX, Francja – Legią Honorową, a Polska Krzyżem Poloniae Restituta. Jan Keller pozostawił swój kolejny ślad w piaskowskim kościele. Wraz z prezesem Rady Zarządzającej [[Towarzystwo Kopalń Czeladź\|Towarzystwa Kopalń Czeladź]] Albertem de Montplanet ufundował jeden z witraży. Witraż zaprojektowany przez Alfreda Żmudę z Krakowa przedstawia Chrystusa z Otwartym Sercem, adorowanego z prawej strony przez Francuzów: św. Ludwika - króla Francji, marszałka Focha i żołnierza z chorągwią; po lewej stronie umieszczono Polonię, a dalej św. Kazimierza królewicza z koroną, ks. Ignacego Skorupkę i żołnierza polskiego ze sztandarem. Ostatni plan wypełnia lud wiejski i szlachta. W ścianie obok wmurowano płytę z chęcińskiego marmuru, którego fundatorem był również Keller. Napis na tablicy głosi: „Dom chwalebnej pamięci. Emil Keller – kapitan artylerii wojsk francuskich, kawaler Legii Honorowej i Krzyża Wojennego – urodzony w Paryżu dnia [[16 czerwca]] [[1888]] – Poległ śmiercią bohaterską – w bitwie nad rzeką Sommeą [[25 września]] [[1916]]. Prosi o westchnienie”. Emil był synem Jana Kellera, a imię na chrzcie otrzymał po dziadku.

			Źródło: http://www.muzeum-saturn.czeladz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=378&Itemid=106

	[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią\|Keller, Jan]]

Arawks80: Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = Jan Keller |pseudonim = |grafika = |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = |miejsce urodzenia = |imię przy narodzeniu = |dat...”

2012-12-06T13:19:41Z

Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = Jan Keller |pseudonim = |grafika = |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = |miejsce urodzenia = |imię przy narodzeniu = |dat...”

Nowa strona

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = Jan Keller
|pseudonim =
|grafika =
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia =
|miejsce urodzenia =
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód =
|odznaczenia =
|www =
}}

[[Kategoria:Ludzie związani z Czeladzią|Keller, Jan]]