Jan Pierzchała - Historia wersji

Piotr Dudała: /* Praca */

2016-09-26T07:36:36Z

Praca

← poprzednia wersja		Wersja z 07:36, 26 wrz 2016
Linia 33:		Linia 33:
	Również monografie [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatru Zagłębia]] wydawane z okazji kolejnych jubileuszy wyszły spod ręki Jana Pierzchały. W swojej twórczości poświęca wiele miejsca problematyce historyczno-społecznej, dotyczącej [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i okolic. Jak piszą o nim: „To była jego mała ojczyzna i niejednokrotnie dawał temu wyraz w felietonach i szkicach biograficzno-krytycznych. (..) na każdym kroku podkreślał wyjątkowy duchowy związek z [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiem]]: Zagłębie Dąbrowskie jest dla mnie tylko tym, jakim postrzegano je od lat 20. XIX wieku. To po prostu Polska, jej znak, jej symbol” .		Również monografie [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatru Zagłębia]] wydawane z okazji kolejnych jubileuszy wyszły spod ręki Jana Pierzchały. W swojej twórczości poświęca wiele miejsca problematyce historyczno-społecznej, dotyczącej [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i okolic. Jak piszą o nim: „To była jego mała ojczyzna i niejednokrotnie dawał temu wyraz w felietonach i szkicach biograficzno-krytycznych. (..) na każdym kroku podkreślał wyjątkowy duchowy związek z [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiem]]: Zagłębie Dąbrowskie jest dla mnie tylko tym, jakim postrzegano je od lat 20. XIX wieku. To po prostu Polska, jej znak, jej symbol” .

	Od [[1948]] roku jest członkiem Związku Literatów Polskich~~. W [[1949]] roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty. Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR~~. W [[1949]] roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od [[1954]] do [[1956]] roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W [[1962]] roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat [[Nagroda Artystyczna Miasta Sosnowca\|Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca]] za [[1998]] rok.		Od [[1948]] roku jest członkiem Związku Literatów Polskich. W [[1949]] roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od [[1954]] do [[1956]] roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W [[1962]] roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat [[Nagroda Artystyczna Miasta Sosnowca\|Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca]] za [[1998]] rok.

	Na podstawie prozy Jana Pierzchały powstały także dwa filmy "Wielki las" i "Gorąca linia". Posiada bardzo bogaty dorobek publicystyczny. Jego artykuły prasowe zamieszczane były na łamach wspomnianych "Poglądów", "Śląska" oraz "Miesięcznika Literackiego", "Życia Literackiego" i wielu innych czasopism. Tematyka artykułów jest bardzo bogata i różnorodna. Znajdujemy tu przede wszystkim całą mnogość tematów literackich, wiele historycznych, dużo miejsca w swych rozważaniach poświęcał sprawom kultury, sztuki, języka. Teatr stanowił znaczną część jego zainteresowań teoretycznych, jak i praktycznych.		Na podstawie prozy Jana Pierzchały powstały także dwa filmy "Wielki las" i "Gorąca linia". Posiada bardzo bogaty dorobek publicystyczny. Jego artykuły prasowe zamieszczane były na łamach wspomnianych "Poglądów", "Śląska" oraz "Miesięcznika Literackiego", "Życia Literackiego" i wielu innych czasopism. Tematyka artykułów jest bardzo bogata i różnorodna. Znajdujemy tu przede wszystkim całą mnogość tematów literackich, wiele historycznych, dużo miejsca w swych rozważaniach poświęcał sprawom kultury, sztuki, języka. Teatr stanowił znaczną część jego zainteresowań teoretycznych, jak i praktycznych.

	Był piewcą [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]], jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]], odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]]: [[Stefan Żeromski\|Stefana Żeromskiego]], Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, [[Andrzej Niemojewski\|Andrzeja Niemojewskiego]], Gabrieli Zapolskiej, [Juliusz Kaden-Bandrowski\|Juliusza Kadena-Bandrowskiego]], [[Lech Piwowar\|Lecha Piwowara]], Władysława Sebyły oraz [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] pomnik [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o [[Emil Zegadłowicz\|Emilu Zegadłowiczu]]. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium [[Zagłębie Dąbrowskie\|zagłębiowskich]] działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty.		Był piewcą [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]], jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]], odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]]: [[Stefan Żeromski\|Stefana Żeromskiego]], Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, [[Andrzej Niemojewski\|Andrzeja Niemojewskiego]], Gabrieli Zapolskiej, [Juliusz Kaden-Bandrowski\|Juliusza Kadena-Bandrowskiego]], [[Lech Piwowar\|Lecha Piwowara]], Władysława Sebyły oraz [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] pomnik [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o [[Emil Zegadłowicz\|Emilu Zegadłowiczu]]. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium [[Zagłębie Dąbrowskie\|zagłębiowskich]] działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty.

	==Książki==		==Książki==

Piotr Dudała: /* Edukacja */

2016-09-26T07:33:18Z

Edukacja

← poprzednia wersja		Wersja z 07:33, 26 wrz 2016
Linia 26:		Linia 26:

	==Edukacja==		==Edukacja==
	W [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej.		W [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej. W 1950 r. został absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim. W trakcie studiów (1947-49) był sekretarzem redakcji „Zeszytów Wrocławskich”. Brał udział w pracach Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego i Literatury we Wrocławiu, był też dyrektorem do spraw programowych rozgłośni Polskiego Radia.

	==Praca==		==Praca==

Michał Kusiak o 05:43, 14 sie 2012

2012-08-14T05:43:37Z

← poprzednia wersja		Wersja z 05:43, 14 sie 2012
Linia 29:		Linia 29:

	==Praca==		==Praca==
	Od [[1956]] do [[1959]] zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich. Najpierw pracował w redakcji wydania niedzielnego „Trybuny Robotniczej”, a latach [[1962]] – [[1981]] był zastępcą redaktora naczelnego „Poglądów”. W latach [[1964]] – [[1966]] był kierownikiem literackim Teatru Dramatycznego im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W okresie [[1964]] - 1968]] [[Rada Miejska w Sosnowcu\|radny Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu]], w latach [[1966]] - [[1997]] kierownik literacki w [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatrze Zagłębia]], a w [[1986]] r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych, redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce [[Jan Klemens]] otrzymał Złotą Maskę.		Od [[1956]] do [[1959]] zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich. Najpierw pracował w redakcji wydania niedzielnego „Trybuny Robotniczej”, a latach [[1962]] – [[1981]] był zastępcą redaktora naczelnego „Poglądów”. W latach [[1964]] – [[1966]] był kierownikiem literackim Teatru Dramatycznego im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W okresie [[1964]] - [[1968]] [[Rada Miejska w Sosnowcu\|radny Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu]], w latach [[1966]] - [[1997]] kierownik literacki w [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatrze Zagłębia]], a w [[1986]] r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych, redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce [[Jan Klemens]] otrzymał Złotą Maskę.

	Również monografie [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatru Zagłębia]] wydawane z okazji kolejnych jubileuszy wyszły spod ręki Jana Pierzchały. W swojej twórczości poświęca wiele miejsca problematyce historyczno-społecznej, dotyczącej [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i okolic. Jak piszą o nim: „To była jego mała ojczyzna i niejednokrotnie dawał temu wyraz w felietonach i szkicach biograficzno-krytycznych. (..) na każdym kroku podkreślał wyjątkowy duchowy związek z [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiem]]: Zagłębie Dąbrowskie jest dla mnie tylko tym, jakim postrzegano je od lat 20. XIX wieku. To po prostu Polska, jej znak, jej symbol” .		Również monografie [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatru Zagłębia]] wydawane z okazji kolejnych jubileuszy wyszły spod ręki Jana Pierzchały. W swojej twórczości poświęca wiele miejsca problematyce historyczno-społecznej, dotyczącej [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i okolic. Jak piszą o nim: „To była jego mała ojczyzna i niejednokrotnie dawał temu wyraz w felietonach i szkicach biograficzno-krytycznych. (..) na każdym kroku podkreślał wyjątkowy duchowy związek z [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiem]]: Zagłębie Dąbrowskie jest dla mnie tylko tym, jakim postrzegano je od lat 20. XIX wieku. To po prostu Polska, jej znak, jej symbol” .

Michał Kusiak o 05:43, 14 sie 2012

2012-08-14T05:43:05Z

← poprzednia wersja		Wersja z 05:43, 14 sie 2012
Linia 34:		Linia 34:

	Od [[1948]] roku jest członkiem Związku Literatów Polskich. W [[1949]] roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty. Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR. W [[1949]] roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od [[1954]] do [[1956]] roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W [[1962]] roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat [[Nagroda Artystyczna Miasta Sosnowca\|Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca]] za [[1998]] rok.		Od [[1948]] roku jest członkiem Związku Literatów Polskich. W [[1949]] roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty. Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR. W [[1949]] roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od [[1954]] do [[1956]] roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W [[1962]] roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat [[Nagroda Artystyczna Miasta Sosnowca\|Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca]] za [[1998]] rok.

			Na podstawie prozy Jana Pierzchały powstały także dwa filmy "Wielki las" i "Gorąca linia". Posiada bardzo bogaty dorobek publicystyczny. Jego artykuły prasowe zamieszczane były na łamach wspomnianych "Poglądów", "Śląska" oraz "Miesięcznika Literackiego", "Życia Literackiego" i wielu innych czasopism. Tematyka artykułów jest bardzo bogata i różnorodna. Znajdujemy tu przede wszystkim całą mnogość tematów literackich, wiele historycznych, dużo miejsca w swych rozważaniach poświęcał sprawom kultury, sztuki, języka. Teatr stanowił znaczną część jego zainteresowań teoretycznych, jak i praktycznych.

			Był piewcą [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]], jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]], odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]]: [[Stefan Żeromski\|Stefana Żeromskiego]], Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, [[Andrzej Niemojewski\|Andrzeja Niemojewskiego]], Gabrieli Zapolskiej, [Juliusz Kaden-Bandrowski\|Juliusza Kadena-Bandrowskiego]], [[Lech Piwowar\|Lecha Piwowara]], Władysława Sebyły oraz [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] pomnik [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o [[Emil Zegadłowicz\|Emilu Zegadłowiczu]]. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium [[Zagłębie Dąbrowskie\|zagłębiowskich]] działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty.

	==Książki==		==Książki==
Linia 48:		Linia 52:
	* "Opasani ciemnością" - [[1983]]		* "Opasani ciemnością" - [[1983]]
	* "Jak krótkie lato" - [[1985]]		* "Jak krótkie lato" - [[1985]]

	Na podstawie prozy Jana Pierzchały powstały także dwa filmy "Wielki las" i "Gorąca linia". Posiada bardzo bogaty dorobek publicystyczny. Jego artykuły prasowe zamieszczane były na łamach wspomnianych "Poglądów", "Śląska" oraz "Miesięcznika Literackiego", "Życia Literackiego" i wielu innych czasopism. Tematyka artykułów jest bardzo bogata i różnorodna. Znajdujemy tu przede wszystkim całą mnogość tematów literackich, wiele historycznych, dużo miejsca w swych rozważaniach poświęcał sprawom kultury, sztuki, języka. Teatr stanowił znaczną część jego zainteresowań teoretycznych, jak i praktycznych.

	Był piewcą [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]], jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]], odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]]: [[Stefan Żeromski\|Stefana Żeromskiego]], Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, [[Andrzej Niemojewski\|Andrzeja Niemojewskiego]], Gabrieli Zapolskiej, [Juliusz Kaden-Bandrowski\|Juliusza Kadena-Bandrowskiego]], [[Lech Piwowar\|Lecha Piwowara]], Władysława Sebyły oraz [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] pomnik [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o [[Emil Zegadłowicz\|Emilu Zegadłowiczu]]. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium [[Zagłębie Dąbrowskie\|zagłębiowskich]] działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty.

	''Biogram opracował: Piotr Dudała''		''Biogram opracował: Piotr Dudała''

Michał Kusiak o 05:42, 14 sie 2012

2012-08-14T05:42:22Z

← poprzednia wersja		Wersja z 05:42, 14 sie 2012
Linia 28:		Linia 28:
	W [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej.		W [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej.

			==Praca==
	Od [[1956]] do [[1959]] zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich. Najpierw pracował w redakcji wydania niedzielnego „Trybuny Robotniczej”, a latach [[1962]] – [[1981]] był zastępcą redaktora naczelnego „Poglądów”. W latach [[1964]] – [[1966]] był kierownikiem literackim Teatru Dramatycznego im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W okresie [[1964]] - 1968]] [[Rada Miejska w Sosnowcu\|radny Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu]], w latach [[1966]] - [[1997]] kierownik literacki w [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatrze Zagłębia]], a w [[1986]] r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych, redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce [[Jan Klemens]] otrzymał Złotą Maskę.		Od [[1956]] do [[1959]] zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich. Najpierw pracował w redakcji wydania niedzielnego „Trybuny Robotniczej”, a latach [[1962]] – [[1981]] był zastępcą redaktora naczelnego „Poglądów”. W latach [[1964]] – [[1966]] był kierownikiem literackim Teatru Dramatycznego im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W okresie [[1964]] - 1968]] [[Rada Miejska w Sosnowcu\|radny Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu]], w latach [[1966]] - [[1997]] kierownik literacki w [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatrze Zagłębia]], a w [[1986]] r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych, redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce [[Jan Klemens]] otrzymał Złotą Maskę.

Linia 35:		Linia 35:
	Od [[1948]] roku jest członkiem Związku Literatów Polskich. W [[1949]] roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty. Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR. W [[1949]] roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od [[1954]] do [[1956]] roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W [[1962]] roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat [[Nagroda Artystyczna Miasta Sosnowca\|Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca]] za [[1998]] rok.		Od [[1948]] roku jest członkiem Związku Literatów Polskich. W [[1949]] roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty. Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR. W [[1949]] roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od [[1954]] do [[1956]] roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W [[1962]] roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat [[Nagroda Artystyczna Miasta Sosnowca\|Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca]] za [[1998]] rok.

			==Książki==
	Liczne pozycje książkowe, zarówno poezja, proza jak i literatura popularna. <br>		Liczne pozycje książkowe, zarówno poezja, proza jak i literatura popularna. <br>
	Autor m.in.		Autor m.in.

Michał Kusiak o 20:38, 13 sie 2012

2012-08-13T20:38:44Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:38, 13 sie 2012
Linia 7:		Linia 7:
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia = [[26 września]] [[1921]]		\|data urodzenia = [[26 września]] [[1921]]
	\|miejsce urodzenia = [[Jaworzno]]		\|miejsce urodzenia = Jaworzno
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = [[7 grudnia]] [[2003]]		\|data śmierci = [[7 grudnia]] [[2003]]
	\|miejsce śmierci = [[Sosnowiec]]		\|miejsce śmierci = [[Sosnowiec]]
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku = [[Sosnowiec]]
	\|zawód = polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz		\|zawód = polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =
Linia 21:		Linia 21:
	}}		}}

	Jan Pierzchała (~~1921 – 2003) - polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz~~. ~~Urodził się~~ [[26 września]] [[1921]]r. w Jaworznie.		'''Jan Pierzchała''' - (ur. [[26 września]] [[1921]] r. w Jaworznie, zm. [[7 grudnia]] [[2003]] r. w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]) polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz.

	Choć Jan Pierzchała urodził się w 1921 roku w Jaworznie, to od 1953 do swojej śmierci w 2003 r. mieszkał w Sosnowcu. Mówi się, że był Sosnowiczaninem z wyboru. Tutaj też znajduje się jego grób~~. W Sosnowcu uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej~~.		Choć Jan Pierzchała urodził się w [[1921]] roku w Jaworznie, to od [[1953]] do swojej śmierci w [[2003]] r. mieszkał w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]. Mówi się, że był Sosnowiczaninem z wyboru. Tutaj też znajduje się jego grób.

	Od 1956 do 1959 zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich. Najpierw pracował w redakcji wydania niedzielnego „Trybuny Robotniczej”, a latach 1962–1981 był zastępcą redaktora naczelnego „Poglądów”. W latach 1964–1966 był kierownikiem literackim Teatru Dramatycznego im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W ~~okresie 1964 - 1968 radny Miejskiej Rady Narodowej w~~ Sosnowcu~~, w latach 1966 - 1997 kierownik literacki w Teatrze Zagłębia, a~~ w ~~1986 r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych~~, ~~redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce Jan Klemens otrzymał Złotą Maskę~~.		==Edukacja==
			W [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej.

	Również monografie Teatru Zagłębia wydawane z okazji kolejnych jubileuszy wyszły spod ręki Jana Pierzchały. W swojej twórczości poświęca wiele miejsca problematyce historyczno-społecznej, dotyczącej Sosnowca i okolic. Jak piszą o nim: „ To była jego mała ojczyzna i niejednokrotnie dawał temu wyraz w felietonach i szkicach biograficzno-krytycznych. (..) na każdym kroku podkreślał wyjątkowy duchowy związek z Zagłębiem: Zagłębie Dąbrowskie jest dla mnie tylko tym, jakim postrzegano je od lat 20. XIX wieku. To po prostu Polska, jej znak, jej symbol” .

	Od ~~1948 roku jest członkiem Związku Literatów Polskich~~. ~~W 1949 roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty~~. ~~Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR~~. W ~~1949 roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia~~. ~~Od 1954 do 1956 roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk"~~ w ~~Katowicach~~. W ~~1962 roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę~~ w ~~dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego~~, ~~publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej~~, ~~literaturze~~ i ~~sprawach społecznych~~. ~~Laureat Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca za 1998 rok~~.		Od [[1956]] do [[1959]] zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich. Najpierw pracował w redakcji wydania niedzielnego „Trybuny Robotniczej”, a latach [[1962]] – [[1981]] był zastępcą redaktora naczelnego „Poglądów”. W latach [[1964]] – [[1966]] był kierownikiem literackim Teatru Dramatycznego im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W okresie [[1964]] - 1968]] [[Rada Miejska w Sosnowcu\|radny Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu]], w latach [[1966]] - [[1997]] kierownik literacki w [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatrze Zagłębia]], a w [[1986]] r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych, redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce [[Jan Klemens]] otrzymał Złotą Maskę.

	~~Liczne pozycje książkowe, zarówno poezja, proza jak i literatura popularna~~. ~~Autor m.in. "Noce bez światła"~~ - ~~1954~~, ~~"Rozstanie~~ i powrót" - 1957, "Antykwariat przy ulicy Barbarossy" - 1962, "Legenda Zagłębia" - 1962, "Anastazy Kowalczyk" - 1962, "Dzień z nocą na trzy podzielony" - 1964, "Krzak gorejący" - 1972, "Poczekaj deszcz" - 1975, "Opasani ciemnością" - 1983, "Jak ~~krótkie lato"~~ - ~~1985~~. ~~Na podstawie prozy Jana Pierzchały powstały także dwa filmy "Wielki las" i "Gorąca linia"~~. ~~POsiada bardzo bogaty dorobek publicystyczny~~. ~~Jego artykuły prasowe zamieszczane były~~ na ~~łamach wspomnianych "Poglądów", "Śląska" oraz "Miesięcznika Literackiego"~~, ~~"Życia Literackiego" i wielu innych czasopism~~. ~~Tematyka artykułów jest bardzo bogata i różnorodna~~. ~~Znajdujemy tu przede wszystkim całą mnogość tematów literackich, wiele historycznych, dużo miejsca w swych rozważaniach poświęcał sprawom kultury~~, ~~sztuki~~, ~~języka. Teatr stanowił znaczną część jego zainteresowań teoretycznych, jak i praktycznych~~.		Również monografie [[Teatr Zagłębia (Sosnowiec)\|Teatru Zagłębia]] wydawane z okazji kolejnych jubileuszy wyszły spod ręki Jana Pierzchały. W swojej twórczości poświęca wiele miejsca problematyce historyczno-społecznej, dotyczącej [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i okolic. Jak piszą o nim: „To była jego mała ojczyzna i niejednokrotnie dawał temu wyraz w felietonach i szkicach biograficzno-krytycznych. (..) na każdym kroku podkreślał wyjątkowy duchowy związek z [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiem]]: Zagłębie Dąbrowskie jest dla mnie tylko tym, jakim postrzegano je od lat 20. XIX wieku. To po prostu Polska, jej znak, jej symbol” .

	Był piewcą Sosnowca i Zagłębia Dąbrowskiego, jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę Zagłębia, odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w Zagłębiu: Stefana Żeromskiego, Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, Andrzeja Niemojewskiego, Gabrieli Zapolskiej, Juliusza Kadena-Bandrowskiego, Lecha Piwowara, Władysława Sebyły oraz Leona Kruczkowskiego. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w Sosnowcu pomnik Leona Kruczkowskiego. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o Emilu Zegadłowiczu. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium zagłębiowskich działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty~~. Zmarł [[7 grudnia]] [[2003]]r. w Sosnowcu~~.		Od [[1948]] roku jest członkiem Związku Literatów Polskich. W [[1949]] roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty. Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR. W [[1949]] roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od [[1954]] do [[1956]] roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W [[1962]] roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat [[Nagroda Artystyczna Miasta Sosnowca\|Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca]] za [[1998]] rok.

			Liczne pozycje książkowe, zarówno poezja, proza jak i literatura popularna. <br>
			Autor m.in.
			* "Noce bez światła" - [[1954]]
			* "Rozstanie i powrót" - [[1957]]
			* "Antykwariat przy ulicy Barbarossy" - [[1962]]
			* "Legenda Zagłębia" - [[1962]]
			* "Anastazy Kowalczyk" - [[1962]]
			* "Dzień z nocą na trzy podzielony" - [[1964]]
			* "Krzak gorejący" - [[1972]]
			* "Poczekaj deszcz" - [[1975]]
			* "Opasani ciemnością" - [[1983]]
			* "Jak krótkie lato" - [[1985]]

			Na podstawie prozy Jana Pierzchały powstały także dwa filmy "Wielki las" i "Gorąca linia". Posiada bardzo bogaty dorobek publicystyczny. Jego artykuły prasowe zamieszczane były na łamach wspomnianych "Poglądów", "Śląska" oraz "Miesięcznika Literackiego", "Życia Literackiego" i wielu innych czasopism. Tematyka artykułów jest bardzo bogata i różnorodna. Znajdujemy tu przede wszystkim całą mnogość tematów literackich, wiele historycznych, dużo miejsca w swych rozważaniach poświęcał sprawom kultury, sztuki, języka. Teatr stanowił znaczną część jego zainteresowań teoretycznych, jak i praktycznych.

			Był piewcą [[Sosnowiec\|Sosnowca]] i [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]], jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia]], odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu]]: [[Stefan Żeromski\|Stefana Żeromskiego]], Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, [[Andrzej Niemojewski\|Andrzeja Niemojewskiego]], Gabrieli Zapolskiej, [Juliusz Kaden-Bandrowski\|Juliusza Kadena-Bandrowskiego]], [[Lech Piwowar\|Lecha Piwowara]], Władysława Sebyły oraz [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] pomnik [[Leon Kruczkowski\|Leona Kruczkowskiego]]. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o [[Emil Zegadłowicz\|Emilu Zegadłowiczu]]. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium [[Zagłębie Dąbrowskie\|zagłębiowskich]] działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty.

	''Biogram opracował: Piotr Dudała''		''Biogram opracował: Piotr Dudała''

Arawks80 o 13:32, 30 sty 2012

2012-01-30T13:32:24Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:32, 30 sty 2012
Linia 39:		Linia 39:
	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Pierzchała, Jan]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Pierzchała, Jan]]
	[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Pierzchała, Jan]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Pierzchała, Jan]]
			[[Kategoria:Literaci\|Pierzchała, Jan]]
			[[Kategoria:Publicyści\|Pierzchała, Jan]]


	{{DEFAULTSORT:Jan Pierzchała}}		{{DEFAULTSORT:Jan Pierzchała}}

Piotr Dudała o 16:27, 7 lis 2011

2011-11-07T16:27:39Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:27, 7 lis 2011
Linia 23:		Linia 23:
	Jan Pierzchała (1921 – 2003) - polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz. Urodził się [[26 września]] [[1921]]r. w Jaworznie.		Jan Pierzchała (1921 – 2003) - polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz. Urodził się [[26 września]] [[1921]]r. w Jaworznie.

	Choć Jan Pierzchała urodził się w 1921 roku w Jaworznie, to od 1953 do swojej śmierci w 2003 r. mieszkał w Sosnowcu. Mówi się, że był Sosnowiczaninem z wyboru. Tutaj też znajduje się jego grób. W Sosnowcu uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej. W okresie 1964 - 1968 radny Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu, w latach 1966 - 1997 kierownik literacki w Teatrze Zagłębia, a w 1986 r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych, redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce Jan Klemens otrzymał Złotą Maskę.		Choć Jan Pierzchała urodził się w 1921 roku w Jaworznie, to od 1953 do swojej śmierci w 2003 r. mieszkał w Sosnowcu. Mówi się, że był Sosnowiczaninem z wyboru. Tutaj też znajduje się jego grób. W Sosnowcu uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej.

			Od 1956 do 1959 zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich. Najpierw pracował w redakcji wydania niedzielnego „Trybuny Robotniczej”, a latach 1962–1981 był zastępcą redaktora naczelnego „Poglądów”. W latach 1964–1966 był kierownikiem literackim Teatru Dramatycznego im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W okresie 1964 - 1968 radny Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu, w latach 1966 - 1997 kierownik literacki w Teatrze Zagłębia, a w 1986 r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych, redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce Jan Klemens otrzymał Złotą Maskę.

	Również monografie Teatru Zagłębia wydawane z okazji kolejnych jubileuszy wyszły spod ręki Jana Pierzchały. W swojej twórczości poświęca wiele miejsca problematyce historyczno-społecznej, dotyczącej Sosnowca i okolic. Jak piszą o nim: „ To była jego mała ojczyzna i niejednokrotnie dawał temu wyraz w felietonach i szkicach biograficzno-krytycznych. (..) na każdym kroku podkreślał wyjątkowy duchowy związek z Zagłębiem: Zagłębie Dąbrowskie jest dla mnie tylko tym, jakim postrzegano je od lat 20. XIX wieku. To po prostu Polska, jej znak, jej symbol” .		Również monografie Teatru Zagłębia wydawane z okazji kolejnych jubileuszy wyszły spod ręki Jana Pierzchały. W swojej twórczości poświęca wiele miejsca problematyce historyczno-społecznej, dotyczącej Sosnowca i okolic. Jak piszą o nim: „ To była jego mała ojczyzna i niejednokrotnie dawał temu wyraz w felietonach i szkicach biograficzno-krytycznych. (..) na każdym kroku podkreślał wyjątkowy duchowy związek z Zagłębiem: Zagłębie Dąbrowskie jest dla mnie tylko tym, jakim postrzegano je od lat 20. XIX wieku. To po prostu Polska, jej znak, jej symbol” .
Linia 29:		Linia 31:
	Od 1948 roku jest członkiem Związku Literatów Polskich. W 1949 roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty. Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR. W 1949 roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od 1954 do 1956 roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W 1962 roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca za 1998 rok.		Od 1948 roku jest członkiem Związku Literatów Polskich. W 1949 roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty. Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR. W 1949 roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od 1954 do 1956 roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W 1962 roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca za 1998 rok.

	Liczne pozycje książkowe, zarówno poezja, proza jak i literatura popularna. Autor m.in. "Noce bez światła" - 1954, "Rozstanie i powrót" - 1957, "Antykwariat przy ulicy Barbarossy" - 1962, "Legenda Zagłębia" - 1962, "Anastazy Kowalczyk" - 1962, "Dzień z nocą na trzy podzielony" - 1964, "Krzak gorejący" - 1972, "Poczekaj deszcz" - 1975, "Opasani ciemnością" - 1983, "Jak krótkie lato" - 1985. Na podstawie prozy Jana Pierzchały powstały także dwa filmy "Wielki las" i "Gorąca linia". ~~Bardzo~~ bogaty dorobek ~~stanowią~~ publicystyczny. Jego artykuły prasowe zamieszczane były na łamach wspomnianych "Poglądów", "Śląska" oraz "Miesięcznika Literackiego", "Życia Literackiego" i wielu innych czasopism. Tematyka artykułów jest bardzo bogata i różnorodna. Znajdujemy tu przede wszystkim całą mnogość tematów literackich, wiele historycznych, dużo miejsca w swych rozważaniach poświęcał sprawom kultury, sztuki, języka. Teatr stanowił znaczną część jego zainteresowań teoretycznych, jak i praktycznych.		Liczne pozycje książkowe, zarówno poezja, proza jak i literatura popularna. Autor m.in. "Noce bez światła" - 1954, "Rozstanie i powrót" - 1957, "Antykwariat przy ulicy Barbarossy" - 1962, "Legenda Zagłębia" - 1962, "Anastazy Kowalczyk" - 1962, "Dzień z nocą na trzy podzielony" - 1964, "Krzak gorejący" - 1972, "Poczekaj deszcz" - 1975, "Opasani ciemnością" - 1983, "Jak krótkie lato" - 1985. Na podstawie prozy Jana Pierzchały powstały także dwa filmy "Wielki las" i "Gorąca linia". POsiada bardzo bogaty dorobek publicystyczny. Jego artykuły prasowe zamieszczane były na łamach wspomnianych "Poglądów", "Śląska" oraz "Miesięcznika Literackiego", "Życia Literackiego" i wielu innych czasopism. Tematyka artykułów jest bardzo bogata i różnorodna. Znajdujemy tu przede wszystkim całą mnogość tematów literackich, wiele historycznych, dużo miejsca w swych rozważaniach poświęcał sprawom kultury, sztuki, języka. Teatr stanowił znaczną część jego zainteresowań teoretycznych, jak i praktycznych.

	Od 1956 do 1959 zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich.

	Był piewcą Sosnowca i Zagłębia Dąbrowskiego, jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę Zagłębia, odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w Zagłębiu: Stefana Żeromskiego, Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, Andrzeja Niemojewskiego, Gabrieli Zapolskiej, Juliusza Kadena-Bandrowskiego, Lecha Piwowara, Władysława Sebyły oraz Leona Kruczkowskiego. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w Sosnowcu pomnik Leona Kruczkowskiego. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o Emilu Zegadłowiczu. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium zagłębiowskich działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty. Zmarł [[7 grudnia]] [[2003]]r. w Sosnowcu.		Był piewcą Sosnowca i Zagłębia Dąbrowskiego, jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę Zagłębia, odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w Zagłębiu: Stefana Żeromskiego, Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, Andrzeja Niemojewskiego, Gabrieli Zapolskiej, Juliusza Kadena-Bandrowskiego, Lecha Piwowara, Władysława Sebyły oraz Leona Kruczkowskiego. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w Sosnowcu pomnik Leona Kruczkowskiego. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o Emilu Zegadłowiczu. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium zagłębiowskich działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty. Zmarł [[7 grudnia]] [[2003]]r. w Sosnowcu.

Piotr Dudała o 16:05, 7 lis 2011

2011-11-07T16:05:03Z

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-Jan Pierzchała (1921 – 2003) - polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz. Urodził się 26 września 1921r. w Jaworznie.
+{{Biogram infobox
 Choć Jan Pierzchała urodził się w 1921 roku w Jaworznie, to od 1953 do swojej śmierci w 2003 r. mieszkał w Sosnowcu. Mówi się, że był Sosnowiczaninem z wyboru. Tutaj też znajduje się jego grób. W Sosnowcu uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej. W okresie 1964 - 1968 radny Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu, w latach 1966 - 1997 kierownik literacki w Teatrze Zagłębia, a w 1986 r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych, redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce Jan Klemens otrzymał Złotą Maskę.
@@ Linia 11: / Linia 33: @@
 Od 1956 do 1959 zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich.
-Był piewcą Sosnowca i Zagłębia Dąbrowskiego, jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę Zagłębia, odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w Zagłębiu: Stefana Żeromskiego, Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, Andrzeja Niemojewskiego, Gabrieli Zapolskiej, Juliusza Kadena-Bandrowskiego, Lecha Piwowara, Władysława Sebyły oraz Leona Kruczkowskiego. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w Sosnowcu pomnik Leona Kruczkowskiego. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o Emilu Zegadłowiczu. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium zagłębiowskich działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty. Zmarł 7 grudnia 2003r.  w Sosnowcu.
+Był piewcą Sosnowca i Zagłębia Dąbrowskiego, jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę Zagłębia, odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w Zagłębiu: Stefana Żeromskiego, Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, Andrzeja Niemojewskiego, Gabrieli Zapolskiej, Juliusza Kadena-Bandrowskiego, Lecha Piwowara, Władysława Sebyły oraz Leona Kruczkowskiego. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w Sosnowcu pomnik Leona Kruczkowskiego. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o Emilu Zegadłowiczu. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium zagłębiowskich działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty. Zmarł [[7 grudnia]] [[2003]]r.  w Sosnowcu.
 ''Biogram opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała: Utworzył nową stronę „Jan Pierzchała (1921 – 2003) - polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz. Urodził się 26 września 1921r. w Jaworznie. Choć Jan Pie...”

2011-11-07T15:56:33Z

Utworzył nową stronę „Jan Pierzchała (1921 – 2003) - polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz. Urodził się 26 września 1921r. w Jaworznie. Choć Jan Pie...”

Nowa strona

Jan Pierzchała (1921 – 2003) - polski prozaik, poeta, autor adaptacji scenicznych, dramaturg, tłumacz. Urodził się 26 września 1921r. w Jaworznie.

Choć Jan Pierzchała urodził się w 1921 roku w Jaworznie, to od 1953 do swojej śmierci w 2003 r. mieszkał w Sosnowcu. Mówi się, że był Sosnowiczaninem z wyboru. Tutaj też znajduje się jego grób. W Sosnowcu uczył się w Liceum Pedagogicznym, którego nie ukończył ze względu na wybuch II wojny światowej. W okresie 1964 - 1968 radny Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu, w latach 1966 - 1997 kierownik literacki w Teatrze Zagłębia, a w 1986 r. współzałożyciel, a następnie prezes Klubu Pisarzy Zagłębia Dąbrowskiego. Był autorem licznych adaptacji scenicznych, redaktorem programów teatralnych i autorem setek artykułów zawartych w tych programach. Tutaj wystawił swoją sztukę ”Nieproszona”. Za rolę w tej sztuce Jan Klemens otrzymał Złotą Maskę.

Również monografie Teatru Zagłębia wydawane z okazji kolejnych jubileuszy wyszły spod ręki Jana Pierzchały. W swojej twórczości poświęca wiele miejsca problematyce historyczno-społecznej, dotyczącej Sosnowca i okolic. Jak piszą o nim: „ To była jego mała ojczyzna i niejednokrotnie dawał temu wyraz w felietonach i szkicach biograficzno-krytycznych. (..) na każdym kroku podkreślał wyjątkowy duchowy związek z Zagłębiem: Zagłębie Dąbrowskie jest dla mnie tylko tym, jakim postrzegano je od lat 20. XIX wieku. To po prostu Polska, jej znak, jej symbol” .

Od 1948 roku jest członkiem Związku Literatów Polskich. W 1949 roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał dyplom polonisty. Został sekretarzem "Zeszytów Wrocławskich" i dyrektorem programowym Rozgłośni Wrocławskiej PR. W 1949 roku otrzymał nagrodę literacką Wrocławia. Od 1954 do 1956 roku był redaktorem Wydawnictwa "Śląsk" w Katowicach. W 1962 roku otrzymał nagrodę województwa katowickiego i rozpoczął trwającą prawie 20 lat pracę w dwutygodniku "Poglądy" na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego, publikując wiele artykułów o tematyce niemieckiej, literaturze i sprawach społecznych. Laureat Nagrody Artystycznej Miasta Sosnowca za 1998 rok.

Liczne pozycje książkowe, zarówno poezja, proza jak i literatura popularna. Autor m.in. "Noce bez światła" - 1954, "Rozstanie i powrót" - 1957, "Antykwariat przy ulicy Barbarossy" - 1962, "Legenda Zagłębia" - 1962, "Anastazy Kowalczyk" - 1962, "Dzień z nocą na trzy podzielony" - 1964, "Krzak gorejący" - 1972, "Poczekaj deszcz" - 1975, "Opasani ciemnością" - 1983, "Jak krótkie lato" - 1985. Na podstawie prozy Jana Pierzchały powstały także dwa filmy "Wielki las" i "Gorąca linia". Bardzo bogaty dorobek stanowią publicystyczny. Jego artykuły prasowe zamieszczane były na łamach wspomnianych "Poglądów", "Śląska" oraz "Miesięcznika Literackiego", "Życia Literackiego" i wielu innych czasopism. Tematyka artykułów jest bardzo bogata i różnorodna. Znajdujemy tu przede wszystkim całą mnogość tematów literackich, wiele historycznych, dużo miejsca w swych rozważaniach poświęcał sprawom kultury, sztuki, języka. Teatr stanowił znaczną część jego zainteresowań teoretycznych, jak i praktycznych.

Od 1956 do 1959 zajmował stanowisko attaché kulturalnego w Berlinie. Po powrocie do kraju w licznych artykułach, felietonach, szkicach i recenzjach podejmował kwestie literatury i kultury krajów niemieckojęzycznych (RFN, NRD, Austria), a także sprawy polsko-niemieckich kontaktów literackich.

Był piewcą Sosnowca i Zagłębia Dąbrowskiego, jako „małej ojczyzny”, wybitnym pisarzem, działaczem kultury. Poprzez Legendę Zagłębia, odegrał wielką rolę w potwierdzeniu i utrwaleniu w świadomości społecznej obecności w Zagłębiu: Stefana Żeromskiego, Marii Dąbrowskiej, Artura Gruszeckiego, Andrzeja Niemojewskiego, Gabrieli Zapolskiej, Juliusza Kadena-Bandrowskiego, Lecha Piwowara, Władysława Sebyły oraz Leona Kruczkowskiego. Dzięki Janowi Pierzchale i prof. Władysławowi Wójcikowi powstał w Sosnowcu pomnik Leona Kruczkowskiego. Odegrał też dużą rolę w utrwaleniu w mieście pamięci o Emilu Zegadłowiczu. Wielkim osiągnięciem Pierzchały jest wzbogacenie kalendarium zagłębiowskich działań politycznych Józefa Piłsudskiego o konkretne fakty i daty. Zmarł 7 grudnia 2003r. w Sosnowcu.

''Biogram opracował: Piotr Dudała''