Lichtuga Antek - Historia wersji

Germadon o 12:16, 3 sie 2019

2019-08-03T12:16:22Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:16, 3 sie 2019
Linia 2:		Linia 2:

	==Historia==		==Historia==
	Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako ~~jednostka o nośności siedemset ton~~. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze '''KM 2'''. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.		Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako „Kobold” (dane rejestrowe: 396 BRT, 370 NRT, 650 t). W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. Hamburg przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze '''KM 2'''. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.

			# BRT (tona rejestrowa brutto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej brutto statku
			# NRT (tona rejestrowa netto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej netto statku


	==Bibliografia==		==Bibliografia==
	* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.		* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.
	* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.		* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.
	* [http://www.dws-xip.pl/wojna/bron/polska/p200.html Krypa minowa KM 2]		* [http://www.dws-xip.pl/wojna/bron/polska/p200.html Krypa minowa KM 2]
			* [http://oceania.pbworks.com/w/page/8467837/pl20 Lichtugi i szalandy]

	[[Gerard Kulej\|Germadon]]		[[Gerard Kulej\|Germadon]]
	[[Kategoria:Flota\|Lichtuga Antek]]		[[Kategoria:Flota\|Lichtuga Antek]]

Germadon o 07:28, 21 cze 2019

2019-06-21T07:28:18Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:28, 21 cze 2019
Linia 2:		Linia 2:

	==Historia==		==Historia==
	Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze KM 2. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.		Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze '''KM 2'''. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.

Germadon o 07:15, 21 cze 2019

2019-06-21T07:15:04Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:15, 21 cze 2019
Linia 2:		Linia 2:

	==Historia==		==Historia==
	Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w w Warsztatach Portowych Marynarki ~~wojennej~~ w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze KM 2. Miny mieściły się		Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze KM 2. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.
	w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie~~. Ładowność~~ 120 min~~, załoga~~ 7-8 marynarzy. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.

Germadon o 20:54, 20 cze 2019

2019-06-20T20:54:59Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:54, 20 cze 2019
Linia 2:		Linia 2:

	==Historia==		==Historia==
	Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i przemianowana została na krypę minową KM 2		Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w w Warsztatach Portowych Marynarki wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze KM 2. Miny mieściły się
			w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie. Ładowność 120 min, załoga 7-8 marynarzy. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.


	==Bibliografia==		==Bibliografia==
	* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.		* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.

Germadon o 13:46, 20 cze 2019

2019-06-20T13:46:01Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:46, 20 cze 2019
Linia 2:		Linia 2:

	==Historia==		==Historia==
	Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] lichtuga została ~~sprzedana.~~		Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i przemianowana została na krypę minową KM 2

	==Bibliografia==		==Bibliografia==
	* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.		* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.
	* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.		* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.
			* [http://www.dws-xip.pl/wojna/bron/polska/p200.html Krypa minowa KM 2]
	[[Gerard Kulej\|Germadon]]		[[Gerard Kulej\|Germadon]]
	[[Kategoria:Flota\|Lichtuga Antek]]		[[Kategoria:Flota\|Lichtuga Antek]]

Germadon o 07:44, 6 wrz 2018

2018-09-06T07:44:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:44, 6 wrz 2018
Linia 2:		Linia 2:

	==Historia==		==Historia==
	Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji Towarzystwa lichtuga została sprzedana.		Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” \|‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] lichtuga została sprzedana.

	==Bibliografia==		==Bibliografia==

Germadon o 06:31, 6 wrz 2018

2018-09-06T06:31:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 06:31, 6 wrz 2018
Linia 2:		Linia 2:

	==Historia==		==Historia==
	Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga ~~„Antek”~~ wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji Towarzystwa lichtuga została sprzedana.		Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji Towarzystwa lichtuga została sprzedana.

	==Bibliografia==		==Bibliografia==

Germadon: Utworzył nową stronę „'''Lichtuga „Antek”''' – niewielki statek morski z okresu międzywojennego należący do [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa „Żegluga<ellipsis>”

2018-09-06T06:28:01Z

Utworzył nową stronę „'''Lichtuga „Antek”''' – niewielki statek morski z okresu międzywojennego należący do [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa „Żegluga<ellipsis>”

Nowa strona

'''Lichtuga „Antek”''' – niewielki statek morski z okresu międzywojennego należący do [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]], które zostało założone przez zakłady przemysłowe Zagłębia Dąbrowskiego.

==Historia==
Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga „Antek” wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton. W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji Towarzystwa lichtuga została sprzedana.

==Bibliografia==
* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.
* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.

[[Gerard Kulej|Germadon]]
[[Kategoria:Flota|Lichtuga Antek]]