Michał Adam Skarbiński - Historia wersji

Michał Kusiak o 13:30, 8 lip 2012

2012-07-08T13:30:02Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:30, 8 lip 2012
Linia 8:		Linia 8:
	\|miejsce urodzenia = [[Grodziec (Będzin)\|Grodźiec]]		\|miejsce urodzenia = [[Grodziec (Będzin)\|Grodźiec]]
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = 5 lutego]] [[1997]]		\|data śmierci = [[5 lutego]] [[1997]]
	\|miejsce śmierci = Warszawa		\|miejsce śmierci = Warszawa
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
	\|zawód =		\|zawód = inżynier mechanik, wybitny specjalista przemysłu lotniczego i odlewniczego, profesor
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =
	\|www =		\|www =
	}}		}}

	'''Michał Adam Skarbiński''' (1903-1997), inżynier mechanik, wybitny specjalista przemysłu lotniczego i odlewniczego, profesor Politechniki Łódzkiej i Politechniki Warszawskiej.		'''Michał Adam Skarbiński''' - (ur. [[10 kwietnia]] [[1903]] r., w [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]], zm. [[5 lutego]] [[1997]] r., w Warszawie), inżynier mechanik, wybitny specjalista przemysłu lotniczego i odlewniczego, profesor Politechniki Łódzkiej i Politechniki Warszawskiej.

	~~Urodził~~ się [[~~10 kwietnia]] [[1903~~]] ~~roku w [[Grodziec (Będzin~~)~~\|Grodźcu]] (ob~~. ~~dzielnicy Będzina) w rodzinie Jakuba Mariana Skarbińskiego i Marii z Krajewskich~~		==Rodzina==
			Pochodzi z rodziny Jakuba Mariana Skarbińskiego i Marii z Krajewskich. Ożenił się ([[1935]]) z Anielą Junosza-Janiszewską. Z tego związku narodził się syn Jerzy, także inżynier mechanik, absolwent Politechniki Warszawskiej.

	W roku 1921 ukończył Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie. Podjął studia na Wydziale Mechanicznym Sekcji Lotniczej Politechniki Warszawskiej, które ukończył w czerwcu 1926 roku. Odbył dwuletni staż zawodowy we Francji, w wytwórniach płatowców Blèriota, Farmana i Proteza, a także w fabryce silników lotniczych Lorraine – Dietrich.		==Edukacja==
			W roku [[1921]] ukończył Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie. Podjął studia na Wydziale Mechanicznym Sekcji Lotniczej Politechniki Warszawskiej, które ukończył w czerwcu [[1926]] roku. Odbył dwuletni staż zawodowy we Francji, w wytwórniach płatowców Blèriota, Farmana i Proteza, a także w fabryce silników lotniczych Lorraine – Dietrich.

			==Praca==
			'''Podlaska Wytwórnia Samolotów'''<br>
	Po powrocie do Polski podjął pracę w Podlaskiej Wytwórni Samolotów, na stanowisku kierownika Wydziału Studium. „Był odpowiedzialny za warsztat prototypów oraz za prowadzenie badań samolotów zarówno na ziemi jak i w locie”. Były to samoloty takie jak: PWS-5, PWS-8, PWS-50, PWS-52, PWS-10, PWS-11, PWS-12, PWS-20 oraz PWS-21. W tym czasie odbył także przeszkolenie w zakresie pilotażu samolotów „(...) w miejscowym Klubie Lotniczym PWS (...)”.		Po powrocie do Polski podjął pracę w Podlaskiej Wytwórni Samolotów, na stanowisku kierownika Wydziału Studium. „Był odpowiedzialny za warsztat prototypów oraz za prowadzenie badań samolotów zarówno na ziemi jak i w locie”. Były to samoloty takie jak: PWS-5, PWS-8, PWS-50, PWS-52, PWS-10, PWS-11, PWS-12, PWS-20 oraz PWS-21. W tym czasie odbył także przeszkolenie w zakresie pilotażu samolotów „(...) w miejscowym Klubie Lotniczym PWS (...)”.

	W latach 1930-1936 pracował w Towarzystwie Przemysłowym Zakładów Mechanicznych Lilpop, Rau i Loewenstein w Warszawie jako kierownik odlewni stali, żeliwa, brązów oraz metali lekkich a także szef laboratorium.		'''Towarzystwo Przemysłowe Zakładów Mechanicznych Lilpop, Rau i Loewenstein w Warszawie''' <br>
	W związku z rozbudową przemysłu lotniczego w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego COP przeniósł się do Państwowych Zakładów Lotniczych w Warszawie, gdzie objął stanowisko kierownika budowy nowych samolotów bombowych. Uczestniczył tam „(...) w przygotowaniach technologii produkcji takich samolotów prototypowych jak: bombowy PZL P-37 „Łoś”, rozpoznawczo – bombowy PZL P-42 (...), pasażerski PZL-44 „Wicher” i wstępnych pracach przy samolotach myśliwskich PZL P-38 „Wilk” oraz PZL P-50 „Jastrząb” ”. Następnie został kierownikiem działu uruchomienia produkcji seryjnej samolotów „Łoś”.		W latach [[1930]] - [[1936]] pracował w Towarzystwie Przemysłowym Zakładów Mechanicznych Lilpop, Rau i Loewenstein w Warszawie jako kierownik odlewni stali, żeliwa, brązów oraz metali lekkich a także szef laboratorium.

			'''Państwowe Zakłady Lotnicze w Warszawie''' <br>
			W związku z rozbudową przemysłu lotniczego w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego COP przeniósł się do Państwowych Zakładów Lotniczych w Warszawie, gdzie objął stanowisko kierownika budowy nowych samolotów bombowych. Uczestniczył tam „(...) w przygotowaniach technologii produkcji takich samolotów prototypowych jak: bombowy PZL P-37 „Łoś”, rozpoznawczo – bombowy PZL P-42 (...), pasażerski PZL-44 „Wicher” i wstępnych pracach przy samolotach myśliwskich PZL P-38 „Wilk” oraz PZL P-50 „Jastrząb”. Następnie został kierownikiem działu uruchomienia produkcji seryjnej samolotów „Łoś”.

			'''Wytwórnia Płatowców nr 2 Państwowych Zakładów Lotniczych w Mielcu''' <br>
	Kolejnym miejscem pracy M. A. Skarbińskiego była Wytwórnia Płatowców nr 2 Państwowych Zakładów Lotniczych w Mielcu. Pełnił tam funkcję dyrektora technicznego.		Kolejnym miejscem pracy M. A. Skarbińskiego była Wytwórnia Płatowców nr 2 Państwowych Zakładów Lotniczych w Mielcu. Pełnił tam funkcję dyrektora technicznego.
	Michał Skarbiński aktywnie działał w Związku Polskich Inżynierów Lotniczych; w roku 1937 pełnił funkcję jego prezesa.		Michał Skarbiński aktywnie działał w Związku Polskich Inżynierów Lotniczych; w roku [[1937]] pełnił funkcję jego prezesa.

	W czasie okupacji w latach 1940-1942 zatrudniony był w Zarządzie Miejskim w Warszawie~~, natomiast w latach 1942-1944 wykładał w Państwowej Szkole Metaloznawczo-Odlewniczej II stopnia oraz w Państwowej Szkole Budowy Maszyn II stopnia~~.		==Okres II wojny światowej==
			'''Praca w Zarządzie Miejskim w Warszawie'''<br>
			W czasie okupacji w latach [[1940]] - [[1942]] zatrudniony był w Zarządzie Miejskim w Warszawie.

	~~Od 1945 r., tuż po wyzwoleniu, przez okres dwóch lat pracował „(...) w komisjach przejmujących i uruchamiających zakłady lotnicze w Mielcu, Rzeszowie, Warszawie oraz na Dolnym Śląsku”.~~ W latach ~~1945~~-~~1946 był naczelnikiem wydziału~~ w ~~Centralnym Zarządzie Przemysłu Metalowego.~~		'''Działalność edukacyjna'''<br>
	~~Następnie podjął pracę na Politechnice Łódzkiej Był wybitnym specjalistą~~ w dziedzinie technologii wytwarzania maszyn, obróbki bezwiórowej oraz mechanizacji odlewnictwa. W roku 1946 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a we wrześniu 1957 - profesora zwyczajnego. Do roku 1961 był profesorem zwyczajnym Politechniki Łódzkiej, a później - Politechniki Warszawskiej.		W latach [[1942]] - [[1944]] wykładał w Państwowej Szkole Metaloznawczo-Odlewniczej II stopnia oraz w Państwowej Szkole Budowy Maszyn II stopnia.

	~~W latach 1965-1969 pełnił funkcję prorektora ds~~. nauki PW. Michał Skarbiński szczycił się członkostwem w „(...) Komitecie Budowy Maszyn oraz Komitecie Metalurgii Polskiej Akademii Nauk”. Był autorem licznych publikacji o charakterze naukowym, ~~opiekunem i promotorem wielu prac inżynierskich~~, ~~magisterskich oraz doktorskich. W roku 1993 został uhonorowany doktoratem honoris causa Politechniki Łódzkiej~~.		'''Działalność patriotyczna''' <br>
			Podczas drugiej wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej, pseudonim „Marian”. Podczas wojny był zastępcą szefa, a następnie szefem Działu Przemysłu Lotniczego ZWZ-AK, stanowiącego część Wydziału Przemysłu Wojennego.

	~~Michał Skarbiński zapisał piękną kartę dobrego Polaka i gorącego patrioty; uczestniczył w~~ wojnie ~~z bolszewikami w roku 1920 w oddziale łączności, a podczas drugiej wojny~~ światowej ~~był żołnierzem Armii Krajowej, pseudonim „Marian”~~. ~~Podczas wojny był zastępcą szefa~~, ~~a następnie szefem Działu Przemysłu Lotniczego ZWZ-AK~~, ~~stanowiącego część Wydziału Przemysłu Wojennego~~.		==Okres po II wojnie światowej==
	~~Michał Skarbiński ożenił się (1935~~) ~~z Anielą Junosza-Janiszewską. Z tego związku narodził się syn Jerzy~~, ~~także inżynier mechanik~~, ~~absolwent Politechniki Warszawskiej~~.		Od [[1945]] r., tuż po wyzwoleniu, przez okres dwóch lat pracował „(...) w komisjach przejmujących i uruchamiających zakłady lotnicze w Mielcu, Rzeszowie, Warszawie oraz na Dolnym Śląsku”. W latach [[1945]] - [[1946]] był naczelnikiem wydziału w Centralnym Zarządzie Przemysłu Metalowego.

			'''Działalność edukacyjna'''<br>
			Następnie podjął pracę na Politechnice Łódzkiej. Był wybitnym specjalistą w dziedzinie technologii wytwarzania maszyn, obróbki bezwiórowej oraz mechanizacji odlewnictwa. W roku [[1946]] uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a we wrześniu [[1957]] - profesora zwyczajnego. Do roku [[1961]] był profesorem zwyczajnym Politechniki Łódzkiej, a później - Politechniki Warszawskiej.

			W latach [[1965]] - [[1969]] pełnił funkcję prorektora ds. nauki PW. Michał Skarbiński szczycił się członkostwem w „(...) Komitecie Budowy Maszyn oraz Komitecie Metalurgii Polskiej Akademii Nauk”. Był autorem licznych publikacji o charakterze naukowym, opiekunem i promotorem wielu prac inżynierskich, magisterskich oraz doktorskich. W roku [[1993]] został uhonorowany doktoratem honoris causa Politechniki Łódzkiej.

			==Śmierć==
	Michał Skarbiński zmarł [[5 lutego]] [[1997]] roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu powązkowskim, w Warszawie, obok [[Jakub Marian Skarbiński\|ojca Jakuba Mariana]], stryja Stanisława Mariana oraz dalszych krewnych z rodziny Skarbińskich i Żychlińskich. Co ciekawe na jego nagrobku oprócz tytułów naukowych i wzmianki o działalności wojskowej znajduje się również informacja o miejscu jego urodzenia.		Michał Skarbiński zmarł [[5 lutego]] [[1997]] roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu powązkowskim, w Warszawie, obok [[Jakub Marian Skarbiński\|ojca Jakuba Mariana]], stryja Stanisława Mariana oraz dalszych krewnych z rodziny Skarbińskich i Żychlińskich. Co ciekawe na jego nagrobku oprócz tytułów naukowych i wzmianki o działalności wojskowej znajduje się również informacja o miejscu jego urodzenia.

			Michał Skarbiński zapisał piękną kartę dobrego Polaka i gorącego patrioty; uczestniczył w wojnie z bolszewikami w roku [[1920]] w oddziale łączności.


	''Biogram opracowali: '''Dorota Starościak i Dariusz Majchrzak'''''		''Biogram opracowali: '''Dorota Starościak i Dariusz Majchrzak'''''

Dariusz JUREK o 21:37, 20 mar 2012

2012-03-20T21:37:57Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:37, 20 mar 2012
Linia 1:		Linia 1:
			{{Biogram infobox
			\|imię i nazwisko = '''Michał Adam Skarbiński'''
			\|pseudonim =
			\|grafika =
			\|opis grafiki =
			\|podpis =
			\|data urodzenia = [[10 kwietnia]] [[1903]]
			\|miejsce urodzenia = [[Grodziec (Będzin)\|Grodźiec]]
			\|imię przy narodzeniu =
			\|data śmierci = 5 lutego]] [[1997]]
			\|miejsce śmierci = Warszawa
			\|przyczyna śmierci =
			\|miejsce spoczynku =
			\|zawód =
			\|odznaczenia =
			\|www =
			}}

	'''Michał Adam Skarbiński''' (1903-1997), inżynier mechanik, wybitny specjalista przemysłu lotniczego i odlewniczego, profesor Politechniki Łódzkiej i Politechniki Warszawskiej.		'''Michał Adam Skarbiński''' (1903-1997), inżynier mechanik, wybitny specjalista przemysłu lotniczego i odlewniczego, profesor Politechniki Łódzkiej i Politechniki Warszawskiej.

Dariusz JUREK: /* Bibliografia */

2012-03-20T21:14:04Z

Bibliografia

← poprzednia wersja		Wersja z 21:14, 20 mar 2012
Linia 28:		Linia 28:

	==Bibliografia==		==Bibliografia==
	*T. Chwałczyk, A. Glass, [[Samoloty PWS]], Warszawa 1990		*T. Chwałczyk, A. Glass, ''Samoloty PWS'', Warszawa 1990
	*P. Wasilewski, Skarbiński Michał, [w:] [[Słownik Biograficzny Techników Polskich]], tom 12		*P. Wasilewski, Skarbiński Michał, [w:] ''Słownik Biograficzny Techników Polskich'', tom 12
	*W. Grabowski, ''Delegatura Rządu Rzeczypospolitej na Kraj'', Warszawa 1995		*W. Grabowski, ''Delegatura Rządu Rzeczypospolitej na Kraj'', Warszawa 1995

Dariusz JUREK: Utworzył nową stronę „'''Michał Adam Skarbiński''' (1903-1997), inżynier mechanik, wybitny specjalista przemysłu lotniczego i odlewniczego, profesor Politechniki Łódzkiej i Politechnik...”

2012-03-20T21:12:51Z

Utworzył nową stronę „'''Michał Adam Skarbiński''' (1903-1997), inżynier mechanik, wybitny specjalista przemysłu lotniczego i odlewniczego, profesor Politechniki Łódzkiej i Politechnik...”

Nowa strona

'''Michał Adam Skarbiński''' (1903-1997), inżynier mechanik, wybitny specjalista przemysłu lotniczego i odlewniczego, profesor Politechniki Łódzkiej i Politechniki Warszawskiej.

Urodził się [[10 kwietnia]] [[1903]] roku w [[Grodziec (Będzin)|Grodźcu]] (ob. dzielnicy Będzina) w rodzinie Jakuba Mariana Skarbińskiego i Marii z Krajewskich

W roku 1921 ukończył Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie. Podjął studia na Wydziale Mechanicznym Sekcji Lotniczej Politechniki Warszawskiej, które ukończył w czerwcu 1926 roku. Odbył dwuletni staż zawodowy we Francji, w wytwórniach płatowców Blèriota, Farmana i Proteza, a także w fabryce silników lotniczych Lorraine – Dietrich.

Po powrocie do Polski podjął pracę w Podlaskiej Wytwórni Samolotów, na stanowisku kierownika Wydziału Studium. „Był odpowiedzialny za warsztat prototypów oraz za prowadzenie badań samolotów zarówno na ziemi jak i w locie”. Były to samoloty takie jak: PWS-5, PWS-8, PWS-50, PWS-52, PWS-10, PWS-11, PWS-12, PWS-20 oraz PWS-21. W tym czasie odbył także przeszkolenie w zakresie pilotażu samolotów „(...) w miejscowym Klubie Lotniczym PWS (...)”.

W latach 1930-1936 pracował w Towarzystwie Przemysłowym Zakładów Mechanicznych Lilpop, Rau i Loewenstein w Warszawie jako kierownik odlewni stali, żeliwa, brązów oraz metali lekkich a także szef laboratorium.
W związku z rozbudową przemysłu lotniczego w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego COP przeniósł się do Państwowych Zakładów Lotniczych w Warszawie, gdzie objął stanowisko kierownika budowy nowych samolotów bombowych. Uczestniczył tam „(...) w przygotowaniach technologii produkcji takich samolotów prototypowych jak: bombowy PZL P-37 „Łoś”, rozpoznawczo – bombowy PZL P-42 (...), pasażerski PZL-44 „Wicher” i wstępnych pracach przy samolotach myśliwskich PZL P-38 „Wilk” oraz PZL P-50 „Jastrząb” ”. Następnie został kierownikiem działu uruchomienia produkcji seryjnej samolotów „Łoś”.

Kolejnym miejscem pracy M. A. Skarbińskiego była Wytwórnia Płatowców nr 2 Państwowych Zakładów Lotniczych w Mielcu. Pełnił tam funkcję dyrektora technicznego.
Michał Skarbiński aktywnie działał w Związku Polskich Inżynierów Lotniczych; w roku 1937 pełnił funkcję jego prezesa.

W czasie okupacji w latach 1940-1942 zatrudniony był w Zarządzie Miejskim w Warszawie, natomiast w latach 1942-1944 wykładał w Państwowej Szkole Metaloznawczo-Odlewniczej II stopnia oraz w Państwowej Szkole Budowy Maszyn II stopnia.

Od 1945 r., tuż po wyzwoleniu, przez okres dwóch lat pracował „(...) w komisjach przejmujących i uruchamiających zakłady lotnicze w Mielcu, Rzeszowie, Warszawie oraz na Dolnym Śląsku”. W latach 1945-1946 był naczelnikiem wydziału w Centralnym Zarządzie Przemysłu Metalowego.
Następnie podjął pracę na Politechnice Łódzkiej Był wybitnym specjalistą w dziedzinie technologii wytwarzania maszyn, obróbki bezwiórowej oraz mechanizacji odlewnictwa. W roku 1946 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a we wrześniu 1957 - profesora zwyczajnego. Do roku 1961 był profesorem zwyczajnym Politechniki Łódzkiej, a później - Politechniki Warszawskiej.

W latach 1965-1969 pełnił funkcję prorektora ds. nauki PW. Michał Skarbiński szczycił się członkostwem w „(...) Komitecie Budowy Maszyn oraz Komitecie Metalurgii Polskiej Akademii Nauk”. Był autorem licznych publikacji o charakterze naukowym, opiekunem i promotorem wielu prac inżynierskich, magisterskich oraz doktorskich. W roku 1993 został uhonorowany doktoratem honoris causa Politechniki Łódzkiej.

Michał Skarbiński zapisał piękną kartę dobrego Polaka i gorącego patrioty; uczestniczył w wojnie z bolszewikami w roku 1920 w oddziale łączności, a podczas drugiej wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej, pseudonim „Marian”. Podczas wojny był zastępcą szefa, a następnie szefem Działu Przemysłu Lotniczego ZWZ-AK, stanowiącego część Wydziału Przemysłu Wojennego.
Michał Skarbiński ożenił się (1935) z Anielą Junosza-Janiszewską. Z tego związku narodził się syn Jerzy, także inżynier mechanik, absolwent Politechniki Warszawskiej.

Michał Skarbiński zmarł [[5 lutego]] [[1997]] roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu powązkowskim, w Warszawie, obok [[Jakub Marian Skarbiński|ojca Jakuba Mariana]], stryja Stanisława Mariana oraz dalszych krewnych z rodziny Skarbińskich i Żychlińskich. Co ciekawe na jego nagrobku oprócz tytułów naukowych i wzmianki o działalności wojskowej znajduje się również informacja o miejscu jego urodzenia.

''Biogram opracowali: '''Dorota Starościak i Dariusz Majchrzak'''''

==Bibliografia==
*T. Chwałczyk, A. Glass, [[Samoloty PWS]], Warszawa 1990
*P. Wasilewski, Skarbiński Michał, [w:] [[Słownik Biograficzny Techników Polskich]], tom 12
*W. Grabowski, ''Delegatura Rządu Rzeczypospolitej na Kraj'', Warszawa 1995