Sławomir Korczyński - Historia wersji

Piotr Dudała o 18:09, 10 mar 2016

2016-03-10T18:09:09Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:09, 10 mar 2016
Linia 42:		Linia 42:

	==W Zakonie Rycerzy Kolumba==		==W Zakonie Rycerzy Kolumba==
	Od [[13 grudnia]] [[2009]] roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu [[23 marca]] [[2011]] roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej i pełni tę funkcję przez dwie kolejne kadencje. Jest pomysłodawcą i współorganizatorem pobytu w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] w latach [[2011]] - [[~~2014~~]] r. dzieci polskich z Starego Skałatu i Kołomyji na Ukrainie. Od czerwca [[2014]] Delegat Rejonowy, rejonu nr 21. Obejmuje on rady 15011 z [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowy Górniczej]], 15249 z [[Sosnowiec\|Sosnowca]] oraz rada 15523 z [[Czeladź\|Czeladzi]].		Od [[13 grudnia]] [[2009]] roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu [[23 marca]] [[2011]] roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej i pełni tę funkcję przez dwie kolejne kadencje. Jest pomysłodawcą i współorganizatorem pobytu w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] w latach [[2011]] - [[2016]] r. dzieci polskich z Starego Skałatu i Kołomyji na Ukrainie. Od czerwca [[2014]] Delegat Rejonowy, rejonu nr 21. Obejmuje on rady 15011 z [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowy Górniczej]], 15249 z [[Sosnowiec\|Sosnowca]] oraz rada 15523 z [[Czeladź\|Czeladzi]].

	==Zasłużony dla Kultury Polskiej==		==Zasłużony dla Kultury Polskiej==
	W dniu 29 stycznia 2015r. w Sali Sesyjnej Urzędu Miejskiego w Sosnowcu podczas VII sesji Rady Miejskiej odbyła się miła uroczystość odznaczenia Sławomira Korczyńskiego medalem "Zasłużony dla Kultury Polskiej". W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele Rady Sosnowieckiej Rycerzy Kolumba nr 15249 wraz z Wielkim Rycerzem Piotrem Kiełtyką, której Sławomir Korczyński jest współzałożycielem i pierwszym Wielkim Rycerzem.		W dniu 29 stycznia 2015r. w Sali Sesyjnej Urzędu Miejskiego w Sosnowcu podczas VII sesji Rady Miejskiej odbyła się miła uroczystość odznaczenia Sławomira Korczyńskiego medalem "Zasłużony dla Kultury Polskiej". W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele Rady Sosnowieckiej Rycerzy Kolumba nr 15249 wraz z Wielkim Rycerzem Piotrem Kiełtyką, której Sławomir Korczyński jest współzałożycielem i pierwszym Wielkim Rycerzem.

			==Działalność charytatywna==
			Cały czas nie ustaje w swojej działalności charytatywnej. Nadal pomaga organizować i sam organizuje koncerty charytatywne, imprezy na Dzień Dziecka, Mikołaja; angażuje się w Hospicjum św. Tomasza, w sosnowieckim Caritas; jest pomysłodawcą i organizatorem wakacji dla dzieci z polskich rodzin mieszkających na Ukrainie. Pytany dlaczego to robi, odpowiada że robi to co lubi, to czego go nauczono - miłości do bliźniego; że to co robi dla drugiego człowieka, często do niego wraca w postaci dobra od innych ludzi, że …człowiek tyle jest wart w życiu, ile pomoże drugiemu człowiekowi …i to cieszy najbardziej.
			Twierdzi, że dopóki mu wystarczy sił, będzie realizował swoją pasję. Tak jak robił to jego tata.

	==Plany na przyszłość==		==Plany na przyszłość==

Piotr Dudała: /* Plany ba przyszłość */

2015-01-29T22:19:26Z

Plany ba przyszłość

← poprzednia wersja		Wersja z 22:19, 29 sty 2015
Linia 47:		Linia 47:
	W dniu 29 stycznia 2015r. w Sali Sesyjnej Urzędu Miejskiego w Sosnowcu podczas VII sesji Rady Miejskiej odbyła się miła uroczystość odznaczenia Sławomira Korczyńskiego medalem "Zasłużony dla Kultury Polskiej". W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele Rady Sosnowieckiej Rycerzy Kolumba nr 15249 wraz z Wielkim Rycerzem Piotrem Kiełtyką, której Sławomir Korczyński jest współzałożycielem i pierwszym Wielkim Rycerzem.		W dniu 29 stycznia 2015r. w Sali Sesyjnej Urzędu Miejskiego w Sosnowcu podczas VII sesji Rady Miejskiej odbyła się miła uroczystość odznaczenia Sławomira Korczyńskiego medalem "Zasłużony dla Kultury Polskiej". W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele Rady Sosnowieckiej Rycerzy Kolumba nr 15249 wraz z Wielkim Rycerzem Piotrem Kiełtyką, której Sławomir Korczyński jest współzałożycielem i pierwszym Wielkim Rycerzem.

	==Plany ba przyszłość==		==Plany na przyszłość==
	Nominowany do [[Nagroda Miasta Sosnowca\|Nagrody Miasta Sosnowca]] w dziedzinie upowszechniania kultury za rok [[2013]] r. Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. „[[Okruchy Życia, czyli Kompletny Galimatias]]” oraz o tematyce religijnej „[[Miłość przyszła przez Krzyż]]”. A także biografii [[Jan Kiepura\|Jana]] i [[Władysław Kiepura\|Władysława Kiepurów]].		Nominowany do [[Nagroda Miasta Sosnowca\|Nagrody Miasta Sosnowca]] w dziedzinie upowszechniania kultury za rok [[2013]] r. i [[2014]]. Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. „[[Okruchy Życia, czyli Kompletny Galimatias]]” oraz o tematyce religijnej „[[Miłość przyszła przez Krzyż]]”. A także biografii [[Jan Kiepura\|Jana]] i [[Władysław Kiepura\|Władysława Kiepurów]].

	''opracował: Piotr Dudała''		''opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała o 22:18, 29 sty 2015

2015-01-29T22:18:41Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:18, 29 sty 2015
Linia 43:		Linia 43:
	==W Zakonie Rycerzy Kolumba==		==W Zakonie Rycerzy Kolumba==
	Od [[13 grudnia]] [[2009]] roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu [[23 marca]] [[2011]] roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej i pełni tę funkcję przez dwie kolejne kadencje. Jest pomysłodawcą i współorganizatorem pobytu w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] w latach [[2011]] - [[2014]] r. dzieci polskich z Starego Skałatu i Kołomyji na Ukrainie. Od czerwca [[2014]] Delegat Rejonowy, rejonu nr 21. Obejmuje on rady 15011 z [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowy Górniczej]], 15249 z [[Sosnowiec\|Sosnowca]] oraz rada 15523 z [[Czeladź\|Czeladzi]].		Od [[13 grudnia]] [[2009]] roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu [[23 marca]] [[2011]] roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej i pełni tę funkcję przez dwie kolejne kadencje. Jest pomysłodawcą i współorganizatorem pobytu w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] w latach [[2011]] - [[2014]] r. dzieci polskich z Starego Skałatu i Kołomyji na Ukrainie. Od czerwca [[2014]] Delegat Rejonowy, rejonu nr 21. Obejmuje on rady 15011 z [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowy Górniczej]], 15249 z [[Sosnowiec\|Sosnowca]] oraz rada 15523 z [[Czeladź\|Czeladzi]].

			==Zasłużony dla Kultury Polskiej==
			W dniu 29 stycznia 2015r. w Sali Sesyjnej Urzędu Miejskiego w Sosnowcu podczas VII sesji Rady Miejskiej odbyła się miła uroczystość odznaczenia Sławomira Korczyńskiego medalem "Zasłużony dla Kultury Polskiej". W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele Rady Sosnowieckiej Rycerzy Kolumba nr 15249 wraz z Wielkim Rycerzem Piotrem Kiełtyką, której Sławomir Korczyński jest współzałożycielem i pierwszym Wielkim Rycerzem.

	==Plany ba przyszłość==		==Plany ba przyszłość==
	Nominowany do [[Nagroda Miasta Sosnowca\|Nagrody Miasta Sosnowca]] w dziedzinie upowszechniania kultury za rok [[2013]] r. Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. „[[Okruchy Życia, czyli Kompletny Galimatias]]” oraz o tematyce religijnej „[[Miłość przyszła przez Krzyż]]”. A także biografii [[Jan Kiepura\|Jana]] i [[Władysław Kiepura\|Władysława Kiepurów]].		Nominowany do [[Nagroda Miasta Sosnowca\|Nagrody Miasta Sosnowca]] w dziedzinie upowszechniania kultury za rok [[2013]] r. Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. „[[Okruchy Życia, czyli Kompletny Galimatias]]” oraz o tematyce religijnej „[[Miłość przyszła przez Krzyż]]”. A także biografii [[Jan Kiepura\|Jana]] i [[Władysław Kiepura\|Władysława Kiepurów]].

	''opracował: Piotr Dudała''		''opracował: Piotr Dudała''

Michał Kusiak o 09:49, 29 gru 2014

2014-12-29T09:49:18Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:49, 29 gru 2014
Linia 21:		Linia 21:
	}}		}}

	'''Sławomir Korczyński - Wielki Rycerz Zakonu Rycerzy Kolumba, Delegat Rejonowy~~'''~~		'''Sławomir Korczyński''' - (ur. [[27 maja]] [[1953]] r. w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]]) aktor, poeta, animator kultury, działacz społeczny. Wielki Rycerz Zakonu Rycerzy Kolumba, Delegat Rejonowy

	==W artystycznej rodzinie==		==W artystycznej rodzinie==
			Urodził się [[27 maja]] [[1953]] r. w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], w rodzinie artystycznej. Jego ojciec, Alfred Jarosz - Korczyński, był śpiewakiem opery i operetki, występował także na deskach dramatu i estrady. Jeden z braci ojca był artystą malarzem, drugi organistą. Od najmłodszych lat związany ze sztuką i śpiewem. Jako trzy letnie dziecko wychowuje się w Operze Wrocławskiej, scenę traktuje jak „alejki parkowe, czy piaskownicę…”.
	Urodził się [[27 maja]] [[1953]] r. w Sosnowcu, w rodzinie artystycznej. Jego ojciec, Alfred Jarosz - Korczyński, był śpiewakiem opery i operetki, występował także na deskach dramatu i estrady. Jeden z braci ojca był artystą malarzem, drugi organistą. Od najmłodszych lat związany ze sztuką i śpiewem. Jako trzy letnie dziecko wychowuje się w Operze Wrocławskiej, scenę traktuje jak „alejki parkowe, czy piaskownicę…”.

	==Operetka drugim domem==		==Operetka drugim domem==
			Później, wraz z rodziną powraca do [[Sosnowiec\|Sosnowca]]. Jego drugim domem staje się wtedy Operetka Gliwicka. Zaczyna interesować się poezją i tworzyć ją. Wiernie towarzysząc tacie, zaznajamia się z Operą Bytomską. Już w wieku piętnastu lat wie, że połknął bakcyla i ucząc się w liceum, podejmuje współpracę artystyczną z kierowanym przez jego ojca Kabaretem – Operetką. Staje się adeptem sztuki teatralnej. Pod kierunkiem ojca, znakomitego barytona zaczyna śpiewać. Jego ulubionym akompaniatorem był znany pianista Karol Koch. Następnie szkoli głos u boku znakomitego sosnowieckiego tenora [[Jerzy Nowiński\|Jerzego Nowińskiego]]. Lekcji impostacji udziela mu także [[Halina Radecka]]. Niestety stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie zawodu. Jednak nadal wierny ideałom pracuje jako konferansjer. Organizuje „Koncerty Maryjne”, z których cały dochód przeznaczany jest na potrzeby Kościoła. Przystępuje do Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki.
	Później, wraz z rodziną powraca do Sosnowca. Jego drugim domem staje się wtedy~~...~~Operetka Gliwicka. Zaczyna interesować się poezją i tworzyć ją. Wiernie towarzysząc tacie, zaznajamia się z Operą Bytomską. Już w wieku piętnastu lat wie, że połknął bakcyla i ucząc się w liceum, podejmuje współpracę artystyczną z kierowanym przez jego ojca Kabaretem – Operetką. Staje się adeptem sztuki teatralnej. Pod kierunkiem ojca, znakomitego barytona zaczyna śpiewać. Jego ulubionym akompaniatorem był znany pianista Karol Koch. Następnie szkoli głos u boku znakomitego sosnowieckiego tenora Jerzego Nowińskiego. Lekcji impostacji udziela mu także Halina Radecka. Niestety stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie zawodu. Jednak nadal wierny ideałom pracuje jako konferansjer. Organizuje „Koncerty Maryjne”, z których cały dochód przeznaczany jest na potrzeby Kościoła. Przystępuje do Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki.

	==Praca na scenie i poza na nią==		==Praca na scenie i poza na nią==
			Od [[1970]] roku, jest członkiem Polskiej Federacji Jazzowej. Podejmuje pracę w Wojewódzkie Agencji Imprez Artystycznych. Współpracuje z wieloma Domami Kultury. Rozpoczyna pracę w Teatrze Śląskim, gdzie zostaje nagrodzony za organizację Festiwalu Dramaturgii Rosyjskiej i Radzieckiej. Za krzewienie i propagowanie kultury, trzykrotnie otrzymuje odznaczenia „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”. Następnie zostaje zaangażowany w Miejskim Ośrodku Organizacji Imprez Artystycznych „ORIM” w Katowicach. Ze względów finansowych, opuszcza na kilka lat instytucje kulturalne i zatrudnia się w przemyśle węglowym. Jednak stale organizuje imprezy artystyczne, pisząc jednocześnie wiersze i teksty piosenek. Adaptuje na potrzeby sceny balet „Oblubienica bogów” oraz pisze streszczenie historyczne „Dzieje i Kult Cudownego Obrazu” Znów daje znać o sobie choroba i zmuszony jest przejść na rentę inwalidzką. Po rehabilitacji powraca do teatru, tym razem katowickiego „Ateneum”. Jest tam inspicjentem i znów zaczyna grać na scenie. Napisał scenariusz do bajki „Wierny Paź i Sprytny Kot”, Wkrótce powstają „Jasełka Polskie” i kolejna bajka „Dobry Duszek i Kopciuszek”.

	Od 1970 roku, jest członkiem Polskiej Federacji Jazzowej. Podejmuje pracę w Wojewódzkie Agencji Imprez Artystycznych. Współpracuje z wieloma Domami Kultury. Rozpoczyna pracę w Teatrze Śląskim, gdzie zostaje nagrodzony za organizację Festiwalu Dramaturgii Rosyjskiej i Radzieckiej. Za krzewienie i propagowanie kultury, trzykrotnie otrzymuje odznaczenia „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”. Następnie zostaje zaangażowany w Miejskim Ośrodku Organizacji Imprez Artystycznych „ORIM” w Katowicach. Ze względów finansowych, opuszcza na kilka lat instytucje kulturalne i zatrudnia się w przemyśle węglowym. Jednak stale organizuje imprezy artystyczne, pisząc jednocześnie wiersze i teksty piosenek. Adaptuje na potrzeby sceny balet „Oblubienica bogów” oraz pisze streszczenie historyczne „Dzieje i Kult Cudownego Obrazu” Znów daje znać o sobie choroba i zmuszony jest przejść na rentę inwalidzką. Po rehabilitacji powraca do teatru, tym razem katowickiego „Ateneum”. Jest tam inspicjentem i znów zaczyna grać na scenie. Napisał scenariusz do bajki „Wierny Paź i Sprytny Kot”, Wkrótce powstają „Jasełka Polskie” i kolejna bajka „Dobry Duszek i Kopciuszek”.		==Choroba i praca==
			Choroba ponownie daje się we znaki i całkowicie pozbawia go zdolności do pracy oraz możliwości tworzenia. Walczy nie tylko o zdrowie, ale o życie. Dzięki fachowej opiece medycznej, po kilku latach wraca do zdrowia. Znów zaczyna pisać. Popełnia notę biograficzną „Życie i Działalność Błogosławionego Wincentego Kadłubka”. Jego wiersze przepełnione są romantyzmem; głównie o tematyce miłosnej, religijnej, ale i o pięknie przyrody, a także o wszystkim, co na uwagę autora zasługuje. Potrafi pisać na zamówienie. Wraz z upływającym czasem i mnogością przeżyć utwory literackie stają się coraz bardziej dojrzałe. Myśli o wydaniu tomiku swojej poezji.
	==~~Krzyż~~ i praca==

	Choroba ponownie daje się we znaki i całkowicie pozbawia go zdolności do pracy oraz możliwości tworzenia. Walczy nie tylko o zdrowie, ale o życie. Dzięki ~~woli Bożej i~~ fachowej opiece medycznej, po kilku latach wraca do zdrowia. Znów zaczyna pisać. Popełnia notę biograficzną „Życie i Działalność Błogosławionego Wincentego Kadłubka”. Jego wiersze przepełnione są romantyzmem; głównie o tematyce miłosnej, religijnej, ale i o pięknie przyrody, a także o wszystkim, co na uwagę autora zasługuje. Potrafi pisać na zamówienie. Wraz z upływającym czasem i mnogością przeżyć utwory literackie stają się coraz bardziej dojrzałe. Myśli o wydaniu tomiku swojej poezji.

	==Działalność społeczna i artystyczna==		==Działalność społeczna i artystyczna==
			Od [[2000]] roku, należy do Grona Przyjaciół Sosnowieckiego Seminarium Duchownego w Krakowie, gdzie otrzymał medal św. Benedykta. W roku [[2002]] podejmuje współpracę z [[Fundacja im. Jana Kiepury w Sosnowcu\|Fundacją im. Jana Kiepury w Sosnowcu]], która zleca mu opracowanie kolejnej książki, dotyczącej biografii artystów śpiewaków [[Sosnowiec\|sosnowieckich]]. Jest jednym z inicjatorów budowy [[Sala Koncertowa przy Szkole Muzycznej im. J. Kiepury w Sosnowcu\|Sali Koncertowej przy Szkole Muzycznej im. J. Kiepury w Sosnowcu]]. W [[2003]] roku przystępuje do Stowarzyszenia Przyjaciół Śląskiego Teatru Lalki i Aktora „Ateneum” w Katowicach, gdzie zostaje wiceprzewodniczącym. W [[2004]] roku współtworzy [[Sosnowiecki Klub Literacki]]. Jest pomysłodawcą wydania antologii o tematyce religijnej i wraz ze [[Zdzisława Gwiazda\|Zdzisławą Gwiazdą]] w [[2004]] r, dokonuje wyboru wierszy, wśród których są i jego utwory. Książka nosi tytuł „[[Światło Odkupienia]]”. Na prośbę Krynickiego Towarzystwa Kulturalnego, pisze wiersze o [[Jan Kiepura\|Janie Kiepurze]], które zostają zamieszczone w almanachu, wydanym z okazji odsłonięcia [[Pomnik Jana Kiepury (Krynica)\|pomnika tego wielkiego śpiewaka w Krynicy]] w [[2004]] roku. Tam też poznaje Bogusława Kaczyńskiego, wybitnego redaktora, menadżera, Ambasadora Kultury Polskiej, twórcę [[Europejski Festiwal im. Jana Kiepury w Krynicy\|Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury]], z którym kontakty utrzymuje do chwili obecnej.
	Od 2000 roku, należy do Grona Przyjaciół Sosnowieckiego Seminarium Duchownego w Krakowie, gdzie otrzymał medal św. Benedykta. W roku 2002 podejmuje współpracę z Fundacją im. Jana Kiepury w Sosnowcu, która zleca mu opracowanie kolejnej książki, dotyczącej biografii artystów śpiewaków sosnowieckich. Jest jednym z inicjatorów budowy Sali Koncertowej, przy Szkole Muzycznej im. J.Kiepury w Sosnowcu. W 2003 roku przystępuje do Stowarzyszenia Przyjaciół Śląskiego Teatru Lalki i Aktora „Ateneum” w Katowicach, gdzie zostaje ~~wice przewodniczącym~~. W 2004 roku współtworzy Sosnowiecki Klub Literacki. Jest pomysłodawcą wydania antologii o tematyce religijnej i wraz ze Zdzisławą Gwiazdą w ~~2004r~~, dokonuje wyboru wierszy, wśród których są i jego utwory. Książka nosi tytuł ~~„Światło Odkupienia”~~. Na prośbę Krynickiego Towarzystwa Kulturalnego, pisze wiersze o Janie Kiepurze, które zostają zamieszczone w almanachu, wydanym z okazji odsłonięcia pomnika tego wielkiego śpiewaka w Krynicy w 2004 roku. Tam też poznaje Bogusława Kaczyńskiego, wybitnego redaktora, menadżera, Ambasadora Kultury Polskiej, twórcę Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury, z którym kontakty utrzymuje do chwili obecnej.

	==Śladami Jana Kiepury i nie tylko==		==Śladami Jana Kiepury i nie tylko==
			Od tego też roku bierze czynny udział w [[Rajd krynicki „Śladami Jana Kiepury"\|rajdzie krynickim „Śladami Jana Kiepury"]]. Prowadzi tam koncert, poświęcony temu wielkiemu śpiewakowi. Przybliżając i przypominając jego sylwetkę i talent. Jest związany z wszelkimi formami kultury i sztuki naszego regionu i nie tylko. Od [[2001]] r. czynił starania, by w Kołobrzegu wyremontowano salę po kinie „Kalmar” i przeznaczono ją na cele estradowe i teatr letni (pomysł już jest zrealizowany). Myśli o zorganizowaniu w tym mieście festiwalu. Wstępuje w [[2004]] roku do [[Stowarzyszenie Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego\|Stowarzyszenia Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego]]. W [[2006]] r, wydaje książkę pt. ”[[Okruchy Wiary]]”, w tym też roku za wiersz ”Pontyfikat Cierpienia” - poświęcony Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II - otrzymuje złotą różę. W [[2007]] roku zostaje przyjęty przez Kardynała Stanisława Dziwisza w Krakowie. W tym samym roku z rąk Biskupa Sosnowieckiego dr [[Adam Śmigielski\|Adama Śmigielskiego]], otrzymuje medal „Za Zasługi dla Kościoła” - w piętnastą rocznicę powstania [[Diecezja Sosnowiecka\|Diecezji Sosnowieckiej]]. Wspomniane wcześniej miasto Kołobrzeg jest jego drugim miastem po [[Sosnowiec\|Sosnowcu]], które dodaje mu weny twórczej. Tam właśnie w roku [[2007]] pisze scenariusz „Męki Pańskiej” oraz „Brewiarz z Janem Pawłem II”. Marzy o napisaniu operetki, lecz póki co jest wierny swojej poezji, którą nieustannie tworzy.
	Od tego też roku bierze czynny udział w rajdzie krynickim „Śladami Jana Kiepury. Prowadzi tam koncert, poświęcony temu wielkiemu śpiewakowi. Przybliżając i przypominając jego sylwetkę i talent. Jest związany z wszelkimi formami kultury i sztuki naszego regionu i nie tylko. Od ~~2001r~~. czynił starania, by w Kołobrzegu wyremontowano salę po kinie „Kalmar” i przeznaczono ją na cele estradowe i teatr letni (pomysł już jest zrealizowany). Myśli o zorganizowaniu w tym mieście festiwalu. Wstępuje w 2004 roku do Stowarzyszenia Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego. W ~~2006r~~, wydaje książkę pt. ~~”Okruchy Wiary”~~, w tym też roku za wiersz ”Pontyfikat Cierpienia”- poświęcony Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II - otrzymuje złotą różę. W 2007 roku zostaje przyjęty przez Kardynała Stanisława Dziwisza w Krakowie. W tym samym roku z rąk Biskupa Sosnowieckiego dr Adama Śmigielskiego, otrzymuje medal „Za Zasługi dla Kościoła” - w piętnastą rocznicę powstania Diecezji Sosnowieckiej. Wspomniane wcześniej miasto Kołobrzeg jest jego drugim miastem po Sosnowcu, które dodaje mu weny twórczej. Tam właśnie w roku 2007 pisze scenariusz „Męki Pańskiej” oraz „Brewiarz z Janem Pawłem II”. Marzy o napisaniu operetki, lecz póki co jest wierny swojej poezji, którą nieustannie tworzy.

	==W Zakonie Rycerzy Kolumba==		==W Zakonie Rycerzy Kolumba==
			Od [[13 grudnia]] [[2009]] roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu [[23 marca]] [[2011]] roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej i pełni tę funkcję przez dwie kolejne kadencje. Jest pomysłodawcą i współorganizatorem pobytu w [[Sosnowiec\|Sosnowcu]] w latach [[2011]] - [[2014]] r. dzieci polskich z Starego Skałatu i Kołomyji na Ukrainie. Od czerwca [[2014]] Delegat Rejonowy, rejonu nr 21. Obejmuje on rady 15011 z [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowy Górniczej]], 15249 z [[Sosnowiec\|Sosnowca]] oraz rada 15523 z [[Czeladź\|Czeladzi]].
	Od 13 grudnia 2009 roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu 23 marca 2011 roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej i pełni tę funkcję przez dwie kolejne kadencje. Jest pomysłodawcą i współorganizatorem pobytu w Sosnowcu w latach 2011 - ~~2014r~~. dzieci polskich z Starego Skałatu i Kołomyji na Ukrainie. Od czerwca 2014 Delegat Rejonowy, rejonu nr 21. Obejmuje on rady 15011 z Dąbrowy Górniczej, 15249 z Sosnowca oraz rada 15523 z Czeladzi.

	==Plany ba przyszłość==		==Plany ba przyszłość==
			Nominowany do [[Nagroda Miasta Sosnowca\|Nagrody Miasta Sosnowca]] w dziedzinie upowszechniania kultury za rok [[2013]] r. Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. „[[Okruchy Życia, czyli Kompletny Galimatias]]” oraz o tematyce religijnej „[[Miłość przyszła przez Krzyż]]”. A także biografii [[Jan Kiepura\|Jana]] i [[Władysław Kiepura\|Władysława Kiepurów]].
	Nominowany do Nagrody Miasta Sosnowca w dziedzinie upowszechniania kultury za rok ~~2013r~~. Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. ~~„Okruchy~~ Życia, czyli Kompletny ~~Galimatias”~~ oraz o tematyce religijnej ~~„Miłość~~ przyszła przez ~~Krzyż”~~. A także biografii Jana i Władysława Kiepurów.

	''opracował: Piotr Dudała''		''opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała: /* Jego domem staje się Operetka */

2014-08-23T12:34:23Z

Jego domem staje się Operetka

← poprzednia wersja		Wersja z 12:34, 23 sie 2014
Linia 27:		Linia 27:
	Urodził się [[27 maja]] [[1953]] r. w Sosnowcu, w rodzinie artystycznej. Jego ojciec, Alfred Jarosz - Korczyński, był śpiewakiem opery i operetki, występował także na deskach dramatu i estrady. Jeden z braci ojca był artystą malarzem, drugi organistą. Od najmłodszych lat związany ze sztuką i śpiewem. Jako trzy letnie dziecko wychowuje się w Operze Wrocławskiej, scenę traktuje jak „alejki parkowe, czy piaskownicę…”.		Urodził się [[27 maja]] [[1953]] r. w Sosnowcu, w rodzinie artystycznej. Jego ojciec, Alfred Jarosz - Korczyński, był śpiewakiem opery i operetki, występował także na deskach dramatu i estrady. Jeden z braci ojca był artystą malarzem, drugi organistą. Od najmłodszych lat związany ze sztuką i śpiewem. Jako trzy letnie dziecko wychowuje się w Operze Wrocławskiej, scenę traktuje jak „alejki parkowe, czy piaskownicę…”.

	==~~Jego~~ domem ~~staje się Operetka~~==		==Operetka drugim domem==

	Później, wraz z rodziną powraca do Sosnowca. Jego drugim domem staje się wtedy...Operetka Gliwicka. Zaczyna interesować się poezją i tworzyć ją. Wiernie towarzysząc tacie, zaznajamia się z Operą Bytomską. Już w wieku piętnastu lat wie, że połknął bakcyla i ucząc się w liceum, podejmuje współpracę artystyczną z kierowanym przez jego ojca Kabaretem – Operetką. Staje się adeptem sztuki teatralnej. Pod kierunkiem ojca, znakomitego barytona zaczyna śpiewać. Jego ulubionym akompaniatorem był znany pianista Karol Koch. Następnie szkoli głos u boku znakomitego sosnowieckiego tenora Jerzego Nowińskiego. Lekcji impostacji udziela mu także Halina Radecka. Niestety stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie zawodu. Jednak nadal wierny ideałom pracuje jako konferansjer. Organizuje „Koncerty Maryjne”, z których cały dochód przeznaczany jest na potrzeby Kościoła. Przystępuje do Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki.		Później, wraz z rodziną powraca do Sosnowca. Jego drugim domem staje się wtedy...Operetka Gliwicka. Zaczyna interesować się poezją i tworzyć ją. Wiernie towarzysząc tacie, zaznajamia się z Operą Bytomską. Już w wieku piętnastu lat wie, że połknął bakcyla i ucząc się w liceum, podejmuje współpracę artystyczną z kierowanym przez jego ojca Kabaretem – Operetką. Staje się adeptem sztuki teatralnej. Pod kierunkiem ojca, znakomitego barytona zaczyna śpiewać. Jego ulubionym akompaniatorem był znany pianista Karol Koch. Następnie szkoli głos u boku znakomitego sosnowieckiego tenora Jerzego Nowińskiego. Lekcji impostacji udziela mu także Halina Radecka. Niestety stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie zawodu. Jednak nadal wierny ideałom pracuje jako konferansjer. Organizuje „Koncerty Maryjne”, z których cały dochód przeznaczany jest na potrzeby Kościoła. Przystępuje do Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki.

	==Praca na scenie i poza na nią==		==Praca na scenie i poza na nią==

Piotr Dudała: /* Praca na scenie */

2014-08-23T12:33:56Z

Praca na scenie

← poprzednia wersja		Wersja z 12:33, 23 sie 2014
Linia 31:		Linia 31:
	Później, wraz z rodziną powraca do Sosnowca. Jego drugim domem staje się wtedy...Operetka Gliwicka. Zaczyna interesować się poezją i tworzyć ją. Wiernie towarzysząc tacie, zaznajamia się z Operą Bytomską. Już w wieku piętnastu lat wie, że połknął bakcyla i ucząc się w liceum, podejmuje współpracę artystyczną z kierowanym przez jego ojca Kabaretem – Operetką. Staje się adeptem sztuki teatralnej. Pod kierunkiem ojca, znakomitego barytona zaczyna śpiewać. Jego ulubionym akompaniatorem był znany pianista Karol Koch. Następnie szkoli głos u boku znakomitego sosnowieckiego tenora Jerzego Nowińskiego. Lekcji impostacji udziela mu także Halina Radecka. Niestety stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie zawodu. Jednak nadal wierny ideałom pracuje jako konferansjer. Organizuje „Koncerty Maryjne”, z których cały dochód przeznaczany jest na potrzeby Kościoła. Przystępuje do Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki.		Później, wraz z rodziną powraca do Sosnowca. Jego drugim domem staje się wtedy...Operetka Gliwicka. Zaczyna interesować się poezją i tworzyć ją. Wiernie towarzysząc tacie, zaznajamia się z Operą Bytomską. Już w wieku piętnastu lat wie, że połknął bakcyla i ucząc się w liceum, podejmuje współpracę artystyczną z kierowanym przez jego ojca Kabaretem – Operetką. Staje się adeptem sztuki teatralnej. Pod kierunkiem ojca, znakomitego barytona zaczyna śpiewać. Jego ulubionym akompaniatorem był znany pianista Karol Koch. Następnie szkoli głos u boku znakomitego sosnowieckiego tenora Jerzego Nowińskiego. Lekcji impostacji udziela mu także Halina Radecka. Niestety stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie zawodu. Jednak nadal wierny ideałom pracuje jako konferansjer. Organizuje „Koncerty Maryjne”, z których cały dochód przeznaczany jest na potrzeby Kościoła. Przystępuje do Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki.

	==Praca na scenie==		==Praca na scenie i poza na nią==

	Od 1970 roku, jest członkiem Polskiej Federacji Jazzowej. Podejmuje pracę w Wojewódzkie Agencji Imprez Artystycznych. Współpracuje z wieloma Domami Kultury. Rozpoczyna pracę w Teatrze Śląskim, gdzie zostaje nagrodzony za organizację Festiwalu Dramaturgii Rosyjskiej i Radzieckiej. Za krzewienie i propagowanie kultury, trzykrotnie otrzymuje odznaczenia „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”. Następnie zostaje zaangażowany w Miejskim Ośrodku Organizacji Imprez Artystycznych „ORIM” w Katowicach. Ze względów finansowych, opuszcza na kilka lat instytucje kulturalne i zatrudnia się w przemyśle węglowym. Jednak stale organizuje imprezy artystyczne, pisząc jednocześnie wiersze i teksty piosenek. Adaptuje na potrzeby sceny balet „Oblubienica bogów” oraz pisze streszczenie historyczne „Dzieje i Kult Cudownego Obrazu” Znów daje znać o sobie choroba i zmuszony jest przejść na rentę inwalidzką. Po rehabilitacji powraca do teatru, tym razem katowickiego „Ateneum”. Jest tam inspicjentem i znów zaczyna grać na scenie. Napisał scenariusz do bajki „Wierny Paź i Sprytny Kot”, Wkrótce powstają „Jasełka Polskie” i kolejna bajka „Dobry Duszek i Kopciuszek”.		Od 1970 roku, jest członkiem Polskiej Federacji Jazzowej. Podejmuje pracę w Wojewódzkie Agencji Imprez Artystycznych. Współpracuje z wieloma Domami Kultury. Rozpoczyna pracę w Teatrze Śląskim, gdzie zostaje nagrodzony za organizację Festiwalu Dramaturgii Rosyjskiej i Radzieckiej. Za krzewienie i propagowanie kultury, trzykrotnie otrzymuje odznaczenia „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”. Następnie zostaje zaangażowany w Miejskim Ośrodku Organizacji Imprez Artystycznych „ORIM” w Katowicach. Ze względów finansowych, opuszcza na kilka lat instytucje kulturalne i zatrudnia się w przemyśle węglowym. Jednak stale organizuje imprezy artystyczne, pisząc jednocześnie wiersze i teksty piosenek. Adaptuje na potrzeby sceny balet „Oblubienica bogów” oraz pisze streszczenie historyczne „Dzieje i Kult Cudownego Obrazu” Znów daje znać o sobie choroba i zmuszony jest przejść na rentę inwalidzką. Po rehabilitacji powraca do teatru, tym razem katowickiego „Ateneum”. Jest tam inspicjentem i znów zaczyna grać na scenie. Napisał scenariusz do bajki „Wierny Paź i Sprytny Kot”, Wkrótce powstają „Jasełka Polskie” i kolejna bajka „Dobry Duszek i Kopciuszek”.

	==Krzyż i praca==		==Krzyż i praca==

Piotr Dudała o 12:33, 23 sie 2014

2014-08-23T12:33:08Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:33, 23 sie 2014
Linia 21:		Linia 21:
	}}		}}

	''' Sławomir Korczyński - Wielki Rycerz Zakonu Rycerzy Kolumba, Delegat Rejonowy''		'''Sławomir Korczyński - Wielki Rycerz Zakonu Rycerzy Kolumba, Delegat Rejonowy'''

	==W artystycznej rodzinie==		==W artystycznej rodzinie==

Piotr Dudała o 12:32, 23 sie 2014

2014-08-23T12:32:16Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:32, 23 sie 2014
Linia 13:		Linia 13:
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
	\|zawód = aktor, poeta, animator kultury		\|zawód = aktor, poeta, animator kultury, działacz społeczny
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =
	\|commons =		\|commons =
Linia 21:		Linia 21:
	}}		}}

	''' Sławomir Korczyński'''		''' Sławomir Korczyński - Wielki Rycerz Zakonu Rycerzy Kolumba, Delegat Rejonowy''

	==W artystycznej rodzinie==		==W artystycznej rodzinie==

Piotr Dudała o 12:30, 23 sie 2014

2014-08-23T12:30:26Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:30, 23 sie 2014
Linia 22:		Linia 22:

	''' Sławomir Korczyński'''		''' Sławomir Korczyński'''

			==W artystycznej rodzinie==

	Urodził się [[27 maja]] [[1953]] r. w Sosnowcu, w rodzinie artystycznej. Jego ojciec, Alfred Jarosz - Korczyński, był śpiewakiem opery i operetki, występował także na deskach dramatu i estrady. Jeden z braci ojca był artystą malarzem, drugi organistą. Od najmłodszych lat związany ze sztuką i śpiewem. Jako trzy letnie dziecko wychowuje się w Operze Wrocławskiej, scenę traktuje jak „alejki parkowe, czy piaskownicę…”.		Urodził się [[27 maja]] [[1953]] r. w Sosnowcu, w rodzinie artystycznej. Jego ojciec, Alfred Jarosz - Korczyński, był śpiewakiem opery i operetki, występował także na deskach dramatu i estrady. Jeden z braci ojca był artystą malarzem, drugi organistą. Od najmłodszych lat związany ze sztuką i śpiewem. Jako trzy letnie dziecko wychowuje się w Operze Wrocławskiej, scenę traktuje jak „alejki parkowe, czy piaskownicę…”.

			==Jego domem staje się Operetka==

	Później, wraz z rodziną powraca do Sosnowca. Jego drugim domem staje się wtedy...Operetka Gliwicka. Zaczyna interesować się poezją i tworzyć ją. Wiernie towarzysząc tacie, zaznajamia się z Operą Bytomską. Już w wieku piętnastu lat wie, że połknął bakcyla i ucząc się w liceum, podejmuje współpracę artystyczną z kierowanym przez jego ojca Kabaretem – Operetką. Staje się adeptem sztuki teatralnej. Pod kierunkiem ojca, znakomitego barytona zaczyna śpiewać. Jego ulubionym akompaniatorem był znany pianista Karol Koch. Następnie szkoli głos u boku znakomitego sosnowieckiego tenora Jerzego Nowińskiego. Lekcji impostacji udziela mu także Halina Radecka. Niestety stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie zawodu. Jednak nadal wierny ideałom pracuje jako konferansjer. Organizuje „Koncerty Maryjne”, z których cały dochód przeznaczany jest na potrzeby Kościoła. Przystępuje do Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki.		Później, wraz z rodziną powraca do Sosnowca. Jego drugim domem staje się wtedy...Operetka Gliwicka. Zaczyna interesować się poezją i tworzyć ją. Wiernie towarzysząc tacie, zaznajamia się z Operą Bytomską. Już w wieku piętnastu lat wie, że połknął bakcyla i ucząc się w liceum, podejmuje współpracę artystyczną z kierowanym przez jego ojca Kabaretem – Operetką. Staje się adeptem sztuki teatralnej. Pod kierunkiem ojca, znakomitego barytona zaczyna śpiewać. Jego ulubionym akompaniatorem był znany pianista Karol Koch. Następnie szkoli głos u boku znakomitego sosnowieckiego tenora Jerzego Nowińskiego. Lekcji impostacji udziela mu także Halina Radecka. Niestety stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie zawodu. Jednak nadal wierny ideałom pracuje jako konferansjer. Organizuje „Koncerty Maryjne”, z których cały dochód przeznaczany jest na potrzeby Kościoła. Przystępuje do Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki.

			==Praca na scenie==

	Od 1970 roku, jest członkiem Polskiej Federacji Jazzowej. Podejmuje pracę w Wojewódzkie Agencji Imprez Artystycznych. Współpracuje z wieloma Domami Kultury. Rozpoczyna pracę w Teatrze Śląskim, gdzie zostaje nagrodzony za organizację Festiwalu Dramaturgii Rosyjskiej i Radzieckiej. Za krzewienie i propagowanie kultury, trzykrotnie otrzymuje odznaczenia „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”. Następnie zostaje zaangażowany w Miejskim Ośrodku Organizacji Imprez Artystycznych „ORIM” w Katowicach. Ze względów finansowych, opuszcza na kilka lat instytucje kulturalne i zatrudnia się w przemyśle węglowym. Jednak stale organizuje imprezy artystyczne, pisząc jednocześnie wiersze i teksty piosenek. Adaptuje na potrzeby sceny balet „Oblubienica bogów” oraz pisze streszczenie historyczne „Dzieje i Kult Cudownego Obrazu” Znów daje znać o sobie choroba i zmuszony jest przejść na rentę inwalidzką. Po rehabilitacji powraca do teatru, tym razem katowickiego „Ateneum”. Jest tam inspicjentem i znów zaczyna grać na scenie. Napisał scenariusz do bajki „Wierny Paź i Sprytny Kot”, Wkrótce powstają „Jasełka Polskie” i kolejna bajka „Dobry Duszek i Kopciuszek”.		Od 1970 roku, jest członkiem Polskiej Federacji Jazzowej. Podejmuje pracę w Wojewódzkie Agencji Imprez Artystycznych. Współpracuje z wieloma Domami Kultury. Rozpoczyna pracę w Teatrze Śląskim, gdzie zostaje nagrodzony za organizację Festiwalu Dramaturgii Rosyjskiej i Radzieckiej. Za krzewienie i propagowanie kultury, trzykrotnie otrzymuje odznaczenia „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”. Następnie zostaje zaangażowany w Miejskim Ośrodku Organizacji Imprez Artystycznych „ORIM” w Katowicach. Ze względów finansowych, opuszcza na kilka lat instytucje kulturalne i zatrudnia się w przemyśle węglowym. Jednak stale organizuje imprezy artystyczne, pisząc jednocześnie wiersze i teksty piosenek. Adaptuje na potrzeby sceny balet „Oblubienica bogów” oraz pisze streszczenie historyczne „Dzieje i Kult Cudownego Obrazu” Znów daje znać o sobie choroba i zmuszony jest przejść na rentę inwalidzką. Po rehabilitacji powraca do teatru, tym razem katowickiego „Ateneum”. Jest tam inspicjentem i znów zaczyna grać na scenie. Napisał scenariusz do bajki „Wierny Paź i Sprytny Kot”, Wkrótce powstają „Jasełka Polskie” i kolejna bajka „Dobry Duszek i Kopciuszek”.

			==Krzyż i praca==

	Choroba ponownie daje się we znaki i całkowicie pozbawia go zdolności do pracy oraz możliwości tworzenia. Walczy nie tylko o zdrowie, ale o życie. Dzięki woli Bożej i fachowej opiece medycznej, po kilku latach wraca do zdrowia. Znów zaczyna pisać. Popełnia notę biograficzną „Życie i Działalność Błogosławionego Wincentego Kadłubka”. Jego wiersze przepełnione są romantyzmem; głównie o tematyce miłosnej, religijnej, ale i o pięknie przyrody, a także o wszystkim, co na uwagę autora zasługuje. Potrafi pisać na zamówienie. Wraz z upływającym czasem i mnogością przeżyć utwory literackie stają się coraz bardziej dojrzałe. Myśli o wydaniu tomiku swojej poezji.		Choroba ponownie daje się we znaki i całkowicie pozbawia go zdolności do pracy oraz możliwości tworzenia. Walczy nie tylko o zdrowie, ale o życie. Dzięki woli Bożej i fachowej opiece medycznej, po kilku latach wraca do zdrowia. Znów zaczyna pisać. Popełnia notę biograficzną „Życie i Działalność Błogosławionego Wincentego Kadłubka”. Jego wiersze przepełnione są romantyzmem; głównie o tematyce miłosnej, religijnej, ale i o pięknie przyrody, a także o wszystkim, co na uwagę autora zasługuje. Potrafi pisać na zamówienie. Wraz z upływającym czasem i mnogością przeżyć utwory literackie stają się coraz bardziej dojrzałe. Myśli o wydaniu tomiku swojej poezji.

			==Działalność społeczna i artystyczna==

	Od 2000 roku, należy do Grona Przyjaciół Sosnowieckiego Seminarium Duchownego w Krakowie, gdzie otrzymał medal św. Benedykta. W roku 2002 podejmuje współpracę z Fundacją im. Jana Kiepury w Sosnowcu, która zleca mu opracowanie kolejnej książki, dotyczącej biografii artystów śpiewaków sosnowieckich. Jest jednym z inicjatorów budowy Sali Koncertowej, przy Szkole Muzycznej im. J.Kiepury w Sosnowcu. W 2003 roku przystępuje do Stowarzyszenia Przyjaciół Śląskiego Teatru Lalki i Aktora „Ateneum” w Katowicach, gdzie zostaje wice przewodniczącym. W 2004 roku współtworzy Sosnowiecki Klub Literacki. Jest pomysłodawcą wydania antologii o tematyce religijnej i wraz ze Zdzisławą Gwiazdą w 2004r, dokonuje wyboru wierszy, wśród których są i jego utwory. Książka nosi tytuł „Światło Odkupienia”. Na prośbę Krynickiego Towarzystwa Kulturalnego, pisze wiersze o Janie Kiepurze, które zostają zamieszczone w almanachu, wydanym z okazji odsłonięcia pomnika tego wielkiego śpiewaka w Krynicy w 2004 roku. Tam też poznaje Bogusława Kaczyńskiego, wybitnego redaktora, menadżera, Ambasadora Kultury Polskiej, twórcę Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury, z którym kontakty utrzymuje do chwili obecnej.		Od 2000 roku, należy do Grona Przyjaciół Sosnowieckiego Seminarium Duchownego w Krakowie, gdzie otrzymał medal św. Benedykta. W roku 2002 podejmuje współpracę z Fundacją im. Jana Kiepury w Sosnowcu, która zleca mu opracowanie kolejnej książki, dotyczącej biografii artystów śpiewaków sosnowieckich. Jest jednym z inicjatorów budowy Sali Koncertowej, przy Szkole Muzycznej im. J.Kiepury w Sosnowcu. W 2003 roku przystępuje do Stowarzyszenia Przyjaciół Śląskiego Teatru Lalki i Aktora „Ateneum” w Katowicach, gdzie zostaje wice przewodniczącym. W 2004 roku współtworzy Sosnowiecki Klub Literacki. Jest pomysłodawcą wydania antologii o tematyce religijnej i wraz ze Zdzisławą Gwiazdą w 2004r, dokonuje wyboru wierszy, wśród których są i jego utwory. Książka nosi tytuł „Światło Odkupienia”. Na prośbę Krynickiego Towarzystwa Kulturalnego, pisze wiersze o Janie Kiepurze, które zostają zamieszczone w almanachu, wydanym z okazji odsłonięcia pomnika tego wielkiego śpiewaka w Krynicy w 2004 roku. Tam też poznaje Bogusława Kaczyńskiego, wybitnego redaktora, menadżera, Ambasadora Kultury Polskiej, twórcę Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury, z którym kontakty utrzymuje do chwili obecnej.

			==Śladami Jana Kiepury i nie tylko==

	Od tego też roku bierze czynny udział w rajdzie krynickim „Śladami Jana Kiepury. Prowadzi tam koncert, poświęcony temu wielkiemu śpiewakowi. Przybliżając i przypominając jego sylwetkę i talent. Jest związany z wszelkimi formami kultury i sztuki naszego regionu i nie tylko. Od 2001r. czynił starania, by w Kołobrzegu wyremontowano salę po kinie „Kalmar” i przeznaczono ją na cele estradowe i teatr letni (pomysł już jest zrealizowany). Myśli o zorganizowaniu w tym mieście festiwalu. Wstępuje w 2004 roku do Stowarzyszenia Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego. W 2006r, wydaje książkę pt. ”Okruchy Wiary”, w tym też roku za wiersz ”Pontyfikat Cierpienia”- poświęcony Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II - otrzymuje złotą różę. W 2007 roku zostaje przyjęty przez Kardynała Stanisława Dziwisza w Krakowie. W tym samym roku z rąk Biskupa Sosnowieckiego dr Adama Śmigielskiego, otrzymuje medal „Za Zasługi dla Kościoła” - w piętnastą rocznicę powstania Diecezji Sosnowieckiej. Wspomniane wcześniej miasto Kołobrzeg jest jego drugim miastem po Sosnowcu, które dodaje mu weny twórczej. Tam właśnie w roku 2007 pisze scenariusz „Męki Pańskiej” oraz „Brewiarz z Janem Pawłem II”. Marzy o napisaniu operetki, lecz póki co jest wierny swojej poezji, którą nieustannie tworzy.		Od tego też roku bierze czynny udział w rajdzie krynickim „Śladami Jana Kiepury. Prowadzi tam koncert, poświęcony temu wielkiemu śpiewakowi. Przybliżając i przypominając jego sylwetkę i talent. Jest związany z wszelkimi formami kultury i sztuki naszego regionu i nie tylko. Od 2001r. czynił starania, by w Kołobrzegu wyremontowano salę po kinie „Kalmar” i przeznaczono ją na cele estradowe i teatr letni (pomysł już jest zrealizowany). Myśli o zorganizowaniu w tym mieście festiwalu. Wstępuje w 2004 roku do Stowarzyszenia Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego. W 2006r, wydaje książkę pt. ”Okruchy Wiary”, w tym też roku za wiersz ”Pontyfikat Cierpienia”- poświęcony Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II - otrzymuje złotą różę. W 2007 roku zostaje przyjęty przez Kardynała Stanisława Dziwisza w Krakowie. W tym samym roku z rąk Biskupa Sosnowieckiego dr Adama Śmigielskiego, otrzymuje medal „Za Zasługi dla Kościoła” - w piętnastą rocznicę powstania Diecezji Sosnowieckiej. Wspomniane wcześniej miasto Kołobrzeg jest jego drugim miastem po Sosnowcu, które dodaje mu weny twórczej. Tam właśnie w roku 2007 pisze scenariusz „Męki Pańskiej” oraz „Brewiarz z Janem Pawłem II”. Marzy o napisaniu operetki, lecz póki co jest wierny swojej poezji, którą nieustannie tworzy.

	Od 13 grudnia 2009 roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu 23 marca 2011 roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej i pełni tę funkcję przez dwie kolejne kadencje. Jest pomysłodawcą i współorganizatorem pobytu w Sosnowcu w latach 2011 - ~~2013r~~. dzieci polskich z Starego Skałatu i Kołomyji na Ukrainie.		==W Zakonie Rycerzy Kolumba==
	Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. „Okruchy Życia, czyli Kompletny Galimatias” oraz o tematyce religijnej „Miłość przyszła przez Krzyż”. A także biografii Jana i Władysława Kiepurów.
			Od 13 grudnia 2009 roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu 23 marca 2011 roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej i pełni tę funkcję przez dwie kolejne kadencje. Jest pomysłodawcą i współorganizatorem pobytu w Sosnowcu w latach 2011 - 2014r. dzieci polskich z Starego Skałatu i Kołomyji na Ukrainie. Od czerwca 2014 Delegat Rejonowy, rejonu nr 21. Obejmuje on rady 15011 z Dąbrowy Górniczej, 15249 z Sosnowca oraz rada 15523 z Czeladzi.

			==Plany ba przyszłość==

			Nominowany do Nagrody Miasta Sosnowca w dziedzinie upowszechniania kultury za rok 2013r. Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. „Okruchy Życia, czyli Kompletny Galimatias” oraz o tematyce religijnej „Miłość przyszła przez Krzyż”. A także biografii Jana i Władysława Kiepurów.

	''opracował: Piotr Dudała''		''opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała o 20:51, 13 paź 2013

2013-10-13T20:51:46Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:51, 13 paź 2013
Linia 35:		Linia 35:
	Od tego też roku bierze czynny udział w rajdzie krynickim „Śladami Jana Kiepury. Prowadzi tam koncert, poświęcony temu wielkiemu śpiewakowi. Przybliżając i przypominając jego sylwetkę i talent. Jest związany z wszelkimi formami kultury i sztuki naszego regionu i nie tylko. Od 2001r. czynił starania, by w Kołobrzegu wyremontowano salę po kinie „Kalmar” i przeznaczono ją na cele estradowe i teatr letni (pomysł już jest zrealizowany). Myśli o zorganizowaniu w tym mieście festiwalu. Wstępuje w 2004 roku do Stowarzyszenia Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego. W 2006r, wydaje książkę pt. ”Okruchy Wiary”, w tym też roku za wiersz ”Pontyfikat Cierpienia”- poświęcony Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II - otrzymuje złotą różę. W 2007 roku zostaje przyjęty przez Kardynała Stanisława Dziwisza w Krakowie. W tym samym roku z rąk Biskupa Sosnowieckiego dr Adama Śmigielskiego, otrzymuje medal „Za Zasługi dla Kościoła” - w piętnastą rocznicę powstania Diecezji Sosnowieckiej. Wspomniane wcześniej miasto Kołobrzeg jest jego drugim miastem po Sosnowcu, które dodaje mu weny twórczej. Tam właśnie w roku 2007 pisze scenariusz „Męki Pańskiej” oraz „Brewiarz z Janem Pawłem II”. Marzy o napisaniu operetki, lecz póki co jest wierny swojej poezji, którą nieustannie tworzy.		Od tego też roku bierze czynny udział w rajdzie krynickim „Śladami Jana Kiepury. Prowadzi tam koncert, poświęcony temu wielkiemu śpiewakowi. Przybliżając i przypominając jego sylwetkę i talent. Jest związany z wszelkimi formami kultury i sztuki naszego regionu i nie tylko. Od 2001r. czynił starania, by w Kołobrzegu wyremontowano salę po kinie „Kalmar” i przeznaczono ją na cele estradowe i teatr letni (pomysł już jest zrealizowany). Myśli o zorganizowaniu w tym mieście festiwalu. Wstępuje w 2004 roku do Stowarzyszenia Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego. W 2006r, wydaje książkę pt. ”Okruchy Wiary”, w tym też roku za wiersz ”Pontyfikat Cierpienia”- poświęcony Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II - otrzymuje złotą różę. W 2007 roku zostaje przyjęty przez Kardynała Stanisława Dziwisza w Krakowie. W tym samym roku z rąk Biskupa Sosnowieckiego dr Adama Śmigielskiego, otrzymuje medal „Za Zasługi dla Kościoła” - w piętnastą rocznicę powstania Diecezji Sosnowieckiej. Wspomniane wcześniej miasto Kołobrzeg jest jego drugim miastem po Sosnowcu, które dodaje mu weny twórczej. Tam właśnie w roku 2007 pisze scenariusz „Męki Pańskiej” oraz „Brewiarz z Janem Pawłem II”. Marzy o napisaniu operetki, lecz póki co jest wierny swojej poezji, którą nieustannie tworzy.

	Od 13 grudnia 2009 roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu 23 marca 2011 roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej.		Od 13 grudnia 2009 roku należy do Zakonu Rycerzy Kolumba. W dniu 23 marca 2011 roku zostaje wybrany Wielkim Rycerzem Rady Sosnowieckiej i pełni tę funkcję przez dwie kolejne kadencje. Jest pomysłodawcą i współorganizatorem pobytu w Sosnowcu w latach 2011 - 2013r. dzieci polskich z Starego Skałatu i Kołomyji na Ukrainie.
	Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. „Okruchy Życia, czyli Kompletny Galimatias” oraz o tematyce religijnej „Miłość przyszła przez Krzyż”. A także biografii Jana i Władysława Kiepurów.		Obecnie przygotowuje się do wydania kolejnych tomików wierszy pt. „Okruchy Życia, czyli Kompletny Galimatias” oraz o tematyce religijnej „Miłość przyszła przez Krzyż”. A także biografii Jana i Władysława Kiepurów.