Stanisław Knothe - Historia wersji

Piotr Dudała o 23:01, 28 gru 2019

2019-12-28T23:01:23Z

← poprzednia wersja		Wersja z 23:01, 28 gru 2019
Linia 9:		Linia 9:
	\|miejsce urodzenia = [[Sosnowiec]]		\|miejsce urodzenia = [[Sosnowiec]]
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci =		\|data śmierci = [[31 grudnia]] [[2015]]
	\|miejsce śmierci =		\|miejsce śmierci = [[Kraków]]
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
Linia 31:		Linia 31:
	Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast. Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Specjaliści uważają, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej myśli naukowej.		Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast. Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Specjaliści uważają, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej myśli naukowej.

	W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. ~~W 2014~~ roku ~~profesor skończy 95 lat~~.		W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. Zmarł 31 grudnia 2015 roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

	Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa".		Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa".

Piotr Dudała o 08:20, 25 lip 2013

2013-07-25T08:20:01Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:20, 25 lip 2013
Linia 29:		Linia 29:
	Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W 1951 r. obronił na tej uczelni pracę doktorską, habilitował się w 1954 r. Od 1958 r. jest profesorem (od 1975 r. profesorem zwyczajnym). Dwukrotnie (1958-60 i 1981-84) był dziekanem Wydziału Górniczego AGH. Zainicjował m.in. budowę nowego gmachu wydziału. Od 1994 - doktor honoris causa tej uczelni, w której pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989.		Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W 1951 r. obronił na tej uczelni pracę doktorską, habilitował się w 1954 r. Od 1958 r. jest profesorem (od 1975 r. profesorem zwyczajnym). Dwukrotnie (1958-60 i 1981-84) był dziekanem Wydziału Górniczego AGH. Zainicjował m.in. budowę nowego gmachu wydziału. Od 1994 - doktor honoris causa tej uczelni, w której pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989.

	Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast. Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. ~~Bez przesady można stwierdzić~~, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej ~~nauki górniczej~~.		Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast. Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Specjaliści uważają, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej myśli naukowej.

	W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.		W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.

Piotr Dudała o 08:18, 25 lip 2013

2013-07-25T08:18:20Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:18, 25 lip 2013
Linia 33:		Linia 33:
	W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.		W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.

	Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa". x		Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa".

			''Biogram opracował: Piotr Dudała''

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Knothe, Stanisław]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Knothe, Stanisław]]
	[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Knothe, Stanisław]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Knothe, Stanisław]]
	[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Knothe, Stanisław]]		[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Knothe, Stanisław]]

Piotr Dudała o 08:09, 25 lip 2013

2013-07-25T08:09:26Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:09, 25 lip 2013
Linia 27:		Linia 27:
	W roku 1945 rozpoczął naukę na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dwa lata później, po ukończeniu studiów, uzyskał dyplom magistra inżyniera górnika.		W roku 1945 rozpoczął naukę na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dwa lata później, po ukończeniu studiów, uzyskał dyplom magistra inżyniera górnika.

	Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W 1951 r. obronił na tej uczelni pracę doktorską, habilitował się w 1954 r. Od 1958 r. jest profesorem (od 1975 r. profesorem zwyczajnym). Dwukrotnie (1958-60 i 1981-84) był dziekanem Wydziału Górniczego AGH. Zainicjował m.in. budowę nowego gmachu wydziału. Od 1994 - doktor honoris causa tej uczelni.		Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W 1951 r. obronił na tej uczelni pracę doktorską, habilitował się w 1954 r. Od 1958 r. jest profesorem (od 1975 r. profesorem zwyczajnym). Dwukrotnie (1958-60 i 1981-84) był dziekanem Wydziału Górniczego AGH. Zainicjował m.in. budowę nowego gmachu wydziału. Od 1994 - doktor honoris causa tej uczelni, w której pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989.

	Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast. Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Bez przesady można stwierdzić, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej nauki górniczej.		Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast. Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Bez przesady można stwierdzić, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej nauki górniczej.
Linia 33:		Linia 33:
	W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.		W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.

	Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa".~~W uczelni tej pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989.~~		Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa". x

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Knothe, Stanisław]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Knothe, Stanisław]]
	[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Knothe, Stanisław]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Knothe, Stanisław]]
	[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Knothe, Stanisław]]		[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Knothe, Stanisław]]

Piotr Dudała o 08:07, 25 lip 2013

2013-07-25T08:07:30Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:07, 25 lip 2013
Linia 28:		Linia 28:

	Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W 1951 r. obronił na tej uczelni pracę doktorską, habilitował się w 1954 r. Od 1958 r. jest profesorem (od 1975 r. profesorem zwyczajnym). Dwukrotnie (1958-60 i 1981-84) był dziekanem Wydziału Górniczego AGH. Zainicjował m.in. budowę nowego gmachu wydziału. Od 1994 - doktor honoris causa tej uczelni.		Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W 1951 r. obronił na tej uczelni pracę doktorską, habilitował się w 1954 r. Od 1958 r. jest profesorem (od 1975 r. profesorem zwyczajnym). Dwukrotnie (1958-60 i 1981-84) był dziekanem Wydziału Górniczego AGH. Zainicjował m.in. budowę nowego gmachu wydziału. Od 1994 - doktor honoris causa tej uczelni.

	Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa".W uczelni tej pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989.

	Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast. Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Bez przesady można stwierdzić, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej nauki górniczej.		Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast. Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Bez przesady można stwierdzić, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej nauki górniczej.

	W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.		W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.

			Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa".W uczelni tej pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989.

	[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Knothe, Stanisław]]		[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Knothe, Stanisław]]
	[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Knothe, Stanisław]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Knothe, Stanisław]]
	[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Knothe, Stanisław]]		[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Knothe, Stanisław]]

Piotr Dudała o 08:06, 25 lip 2013

2013-07-25T08:06:42Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:06, 25 lip 2013
Linia 27:		Linia 27:
	W roku 1945 rozpoczął naukę na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dwa lata później, po ukończeniu studiów, uzyskał dyplom magistra inżyniera górnika.		W roku 1945 rozpoczął naukę na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dwa lata później, po ukończeniu studiów, uzyskał dyplom magistra inżyniera górnika.

	Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W uczelni tej ~~pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989~~.		Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W 1951 r. obronił na tej uczelni pracę doktorską, habilitował się w 1954 r. Od 1958 r. jest profesorem (od 1975 r. profesorem zwyczajnym). Dwukrotnie (1958-60 i 1981-84) był dziekanem Wydziału Górniczego AGH. Zainicjował m.in. budowę nowego gmachu wydziału. Od 1994 - doktor honoris causa tej uczelni.

	~~Działalność naukowa prof~~. ~~Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą~~. ~~Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów~~. ~~Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą~~ do ~~praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie~~ na ~~szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych~~ w ~~filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast~~.		Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa".W uczelni tej pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989.

	Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Bez przesady można stwierdzić, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej nauki górniczej.		Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast. Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Bez przesady można stwierdzić, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej nauki górniczej.

	W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.		W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.

Piotr Dudała o 08:04, 25 lip 2013

2013-07-25T08:04:11Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:04, 25 lip 2013
Linia 23:		Linia 23:
	Stanisław Knothe ur. 2 lutego 1919 w Sosnowcu, inżynier górnictwa, profesor, specjalista w zakresie górnictwa, badacz ruchów górotworu i aerologii, współtwórca teorii opisującej wpływ eksploatacji na zachowanie powierzchni terenu, wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej, były dziekan Wydziału Górnictwa tej uczelni, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności.		Stanisław Knothe ur. 2 lutego 1919 w Sosnowcu, inżynier górnictwa, profesor, specjalista w zakresie górnictwa, badacz ruchów górotworu i aerologii, współtwórca teorii opisującej wpływ eksploatacji na zachowanie powierzchni terenu, wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej, były dziekan Wydziału Górnictwa tej uczelni, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności.

	Stanisław Knothe mieszkał w Sosnowcu przez pierwsze 15 lat swojego życia. Tu w 1934 roku ukończył 5 klasowe Gimnazjum im. ks. Stanisława Staszica. Maturę zdał w V Państwowym Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym im. Witkowskiego w Krakowie. Rodzina mocno związana z Zagłębiem. Stryj miał prywatną kopalnię w Ostrowach, ojciec i matka uczyli w tutejszych szkołach.		Stanisław Knothe mieszkał w Sosnowcu przez pierwsze 15 lat swojego życia. Tu w 1934 roku ukończył 5 klasowe Gimnazjum im. ks. Stanisława Staszica. Maturę zdał w V Państwowym Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym im. Witkowskiego w Krakowie. Rodzina mocno związana z Zagłębiem. Stryj, również o imieniu Stanisław, miał prywatną kopalnię w Ostrowach, ojciec i matka uczyli w tutejszych szkołach.

	W roku 1945 rozpoczął naukę na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dwa lata później, po ukończeniu studiów, uzyskał dyplom magistra inżyniera górnika.		W roku 1945 rozpoczął naukę na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dwa lata później, po ukończeniu studiów, uzyskał dyplom magistra inżyniera górnika.

Piotr Dudała o 08:03, 25 lip 2013

2013-07-25T08:03:17Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:03, 25 lip 2013
Linia 34:		Linia 34:

	W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.		W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.

			[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy\|Knothe, Stanisław]]
			[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Knothe, Stanisław]]
			[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu\|Knothe, Stanisław]]

Piotr Dudała o 08:00, 25 lip 2013

2013-07-25T08:00:43Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:00, 25 lip 2013
Linia 29:		Linia 29:
	Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W uczelni tej pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989.		Po kilkumiesięcznej pracy w kopalni „Biała Ropa” w Starej Wsi koło Brzozowa przy eksperymentalnej podziemnej górniczej eksploatacji ropy naftowej podjął w sierpniu 1947 roku pracę na stanowisku starszego asystenta w Akademii Górniczej w Krakowie, w Katedrze Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej kierowanej przez profesora Witolda Budryka. W uczelni tej pracował nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1989.

	~~Na szczególne podkreślenie zasługuje działalność~~ naukowa ~~Stanisława~~ Knothego~~, która~~ dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast.		Działalność naukowa prof. Knothego dotyczy głównie ruchów górotworu wywołanych podziemną eksploatacją górniczą. Stanisław Knothe jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów. Teoria, uzupełniona przez profesora Witolda Budryka w zakresie przemieszczeń i odkształceń poziomych hipotezą Awierszyna, stała się podstawą do praktycznych obliczeń prognostycznych wpływów eksploatacji, a tym samym umożliwiła podjęcie na szeroką skalę wydobycie dużych zasobów węgla uwięzionych w filarach ochronnych zakładów przemysłowych, osiedli i miast.

	Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Bez przesady można stwierdzić, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej nauki górniczej.		Teoria Knothego–Budryka jest z powodzeniem stosowana w polskim i światowym górnictwie od blisko czterdziestu lat. Bez przesady można stwierdzić, że jest ona jednym z najlepiej znanych i uznanych na świecie osiągnięć polskiej nauki górniczej.

	W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.		W roku 1992 Senat AGH nadał profesorowi Stanisławowi Knothemu tytuł honorowy „Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica”. W 2014 roku profesor skończy 95 lat.

Piotr Dudała o 07:56, 25 lip 2013

2013-07-25T07:56:38Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:56, 25 lip 2013
Linia 1:		Linia 1:
			{{Biogram infobox
			\|imię i nazwisko = Stanisław Knothe
			\|imię i nazwisko org =
			\|pseudonim =
			\|grafika = Stanislaw Knothe.jpg
			\|opis grafiki = Stanisław Knothe
			\|podpis =
			\|data urodzenia = [[2 lutego]] [[1919]]
			\|miejsce urodzenia = [[Sosnowiec]]
			\|imię przy narodzeniu =
			\|data śmierci =
			\|miejsce śmierci =
			\|przyczyna śmierci =
			\|miejsce spoczynku =
			\|zawód = inżynier górnictwa, profesor, specjalista w zakresie górnictwa, badacz ruchów górotworu i aerologii
			\|odznaczenia =
			\|commons =
			\|wikiźródła =
			\|wikicytaty =
			\|www =
			}}

	Stanisław Knothe ur. 2 lutego 1919 w Sosnowcu, inżynier górnictwa, profesor, specjalista w zakresie górnictwa, badacz ruchów górotworu i aerologii, współtwórca teorii opisującej wpływ eksploatacji na zachowanie powierzchni terenu, wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej, były dziekan Wydziału Górnictwa tej uczelni, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności.		Stanisław Knothe ur. 2 lutego 1919 w Sosnowcu, inżynier górnictwa, profesor, specjalista w zakresie górnictwa, badacz ruchów górotworu i aerologii, współtwórca teorii opisującej wpływ eksploatacji na zachowanie powierzchni terenu, wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej, były dziekan Wydziału Górnictwa tej uczelni, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności.