Stanisław Skarbiński - Historia wersji

Michał Kusiak: /* Praca zawodowa */

2014-12-22T13:05:04Z

Praca zawodowa

← poprzednia wersja		Wersja z 13:05, 22 gru 2014
Linia 31:		Linia 31:
	W tym czasie jego młodszy brat [[Jakub Marian Skarbiński]] ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|grodzieckiej fabryki cementu]]. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, [[Jakub Marian Skarbiński\|Jakub Marian]] pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku [[Stanisław Marian Skarbiński\|Stanisław Skarbiński junior]] ([[26 maja]] [[1886]] - [[26 stycznia]] [[1969]]), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do [[31 grudnia]] [[1917]] r. W latach [[1918]]-[[1921]] cementownią kierował inż. [[Jan Brzostowski]], następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] [[Włodzimierz Kwapiszewski]]. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. [[Leon Hertz]], natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. [[Mieczysław Zarębski]].		W tym czasie jego młodszy brat [[Jakub Marian Skarbiński]] ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|grodzieckiej fabryki cementu]]. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, [[Jakub Marian Skarbiński\|Jakub Marian]] pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku [[Stanisław Marian Skarbiński\|Stanisław Skarbiński junior]] ([[26 maja]] [[1886]] - [[26 stycznia]] [[1969]]), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do [[31 grudnia]] [[1917]] r. W latach [[1918]]-[[1921]] cementownią kierował inż. [[Jan Brzostowski]], następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] [[Włodzimierz Kwapiszewski]]. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. [[Leon Hertz]], natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. [[Mieczysław Zarębski]].

	W roku [[1886]] Stanisław Skarbiński senior, dyrektor [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni]], objął jednocześnie kierownictwo kopalni "Maria" (później przemianowanej na "Grodziec I"), którą to funkcję pełnił do roku [[1914]]. W roku [[1899]], wspomagał [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]] w pracach przy powołaniu spółki akcyjnej [[Grodzieckie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych]], zwanego Towarzystwem Grodzieckim, która – w latach [[1899]]-[[1901]] - zbudowała i uruchomiła nowoczesną kopalnię węgla kamiennego "Grodziec II". Była ona wyposażona w najnowocześniejsze importowane urządzenia szybów, chodników, ścian i przodków, posiadała zelektryfikowany transport dołowy, mechaniczną płuczkę i sortownię węgla, nie ustępując tym samym najlepszym kopalniom węgla kamiennego z sąsiedniego Górnego Śląska i Zagłębia Ruhry. [[Stanisław Skarbiński]] był jej dyrektorem zarządzającym przez ponad 25 lat.		W roku [[1886]] Stanisław Skarbiński senior, dyrektor [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni]], objął jednocześnie kierownictwo kopalni "Maria" (później przemianowanej na "Grodziec I"), którą to funkcję pełnił do roku [[1914]]. W roku [[1899]], wspomagał [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]] w pracach przy powołaniu spółki akcyjnej [[Grodzieckie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych]], zwanego Towarzystwem Grodzieckim, która – w latach [[1899]]-[[1901]] - zbudowała i uruchomiła nowoczesną kopalnię węgla kamiennego "Grodziec II". Była ona wyposażona w najnowocześniejsze importowane urządzenia szybów, chodników, ścian i przodków, posiadała zelektryfikowany transport dołowy, mechaniczną płuczkę i sortownię węgla, nie ustępując tym samym najlepszym kopalniom węgla kamiennego z sąsiedniego Górnego Śląska i Zagłębia Ruhry. Stanisław Skarbiński był jej dyrektorem zarządzającym przez ponad 25 lat.

	Za jego sprawą, krótko po zbudowaniu kopalni, powstały - kolonia robotnicza "Pekin", składająca się z 23 kilkupiętrowych domów, kolonia urzędnicza, licząca 12 budynków, gmach siedziby Zarządu, park, szkoła, szpital i ambulatorium, biblioteka oraz sala gimnastyczna. Natomiast w okresie międzywojennym; w roku [[1921]] powstał hotel robotniczy z centralnym ogrzewaniem oraz instalacją wodno-kanalizacyjną, a w roku [[1922]] wybudowano kolejne dwa domy dla kadry inżynieryjno-nadzorczej.		Za jego sprawą, krótko po zbudowaniu kopalni, powstały - kolonia robotnicza "Pekin", składająca się z 23 kilkupiętrowych domów, kolonia urzędnicza, licząca 12 budynków, gmach siedziby Zarządu, park, szkoła, szpital i ambulatorium, biblioteka oraz sala gimnastyczna. Natomiast w okresie międzywojennym; w roku [[1921]] powstał hotel robotniczy z centralnym ogrzewaniem oraz instalacją wodno-kanalizacyjną, a w roku [[1922]] wybudowano kolejne dwa domy dla kadry inżynieryjno-nadzorczej.
Linia 42:		Linia 42:
	w [[Towarzystwo Akcyjne Huty Żelaza "Puszkin" w Sosnowcu\|Towarzystwie Akcyjnym Huty Żelaza "Puszkin" w Sosnowcu]] (w latach [[1897]]-[[1918]]), w Kopalniach Rudy Żelaza "Zrobisko" w Poraju (w latach [[1910]]-[[1916]]) i w koncernie [[Towarzystwo Akcyjne Modrzejowskich Zakładów Górniczo-Hutniczych w Sosnowcu]], (od roku [[1922]]), a także w powstałym znacznie później "Skarbofermie".		w [[Towarzystwo Akcyjne Huty Żelaza "Puszkin" w Sosnowcu\|Towarzystwie Akcyjnym Huty Żelaza "Puszkin" w Sosnowcu]] (w latach [[1897]]-[[1918]]), w Kopalniach Rudy Żelaza "Zrobisko" w Poraju (w latach [[1910]]-[[1916]]) i w koncernie [[Towarzystwo Akcyjne Modrzejowskich Zakładów Górniczo-Hutniczych w Sosnowcu]], (od roku [[1922]]), a także w powstałym znacznie później "Skarbofermie".

	Obaj bracia Skarbińscy byli członkami Delegacji Dąbrowskiej Sekcji Górniczo-Hutniczej, która pod koniec roku [[1902]] liczyła 93 osoby. Stanisław był aktywnym działaczem Rady Zjazdów Przemysłowców Górniczych i Hutniczych Królestwa Polskiego. W roku [[1910]], na VII Zjeździe, został jej członkiem, na VIII Zjeździe w roku [[1914]] wybrano go wiceprezesem, a w roku [[1915]] objął jej prezesurę, którą to funkcję pełnił aż do śmierci. Za jego prezesury zainicjowano i podjęto szereg prac, które uznawał za niezbędne przy likwidacji skutków działań wojennych. Uruchomił prace nad mapą geologiczną [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]], mapami nadań na węgiel, rudy cynkowe i żelazne oraz nad monografią [[Przemysł górniczy i hutniczy w Królestwie Polskim]], która ukazała się w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie]] w roku [[1918]].		Obaj bracia Skarbińscy byli członkami Delegacji Dąbrowskiej Sekcji Górniczo-Hutniczej, która pod koniec roku [[1902]] liczyła 93 osoby. Stanisław był aktywnym działaczem Rady Zjazdów Przemysłowców Górniczych i Hutniczych Królestwa Polskiego. W roku [[1910]], na VII Zjeździe, został jej członkiem, na VIII Zjeździe w roku [[1914]] wybrano go wiceprezesem, a w roku [[1915]] objął jej prezesurę, którą to funkcję pełnił aż do śmierci. Za jego prezesury zainicjowano i podjęto szereg prac, które uznawał za niezbędne przy likwidacji skutków działań wojennych. Uruchomił prace nad mapą geologiczną [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębia Dąbrowskiego]], mapami nadań na węgiel, rudy cynkowe i żelazne oraz nad monografią [[Przemysł górniczy i hutniczy w Królestwie Polskim]], która ukazała się w [[Dąbrowa Górnicza\|Dąbrowie]] w roku [[1918]].

	==I wojna światowa==		==I wojna światowa==

Michał Kusiak o 13:04, 22 gru 2014

2014-12-22T13:04:02Z

Podgląd zmian

Dariusz JUREK o 18:06, 30 cze 2014

2014-06-30T18:06:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:06, 30 cze 2014
Linia 26:		Linia 26:

	Z dniem [[1 lipca]] [[1880]]r. został dyrektorem naczelnym Fabryki Portland Cementu, zlokalizowanej w [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]] (obecnie dzielnica [[Będzin\|Będzina]]) w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu Dąbrowskim]], będącej własnością [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]], syna [[Jan Ciechanowski\|Jana Ciechanowskiego]], budowniczego i pierwszego jej właściciela. Stanisław Skarbiński stanowisko dyrektora [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] objął po zmarłym tragicznie inż. Emilu Konaszewskim. Piastował je do roku [[1900]].		Z dniem [[1 lipca]] [[1880]]r. został dyrektorem naczelnym Fabryki Portland Cementu, zlokalizowanej w [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]] (obecnie dzielnica [[Będzin\|Będzina]]) w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu Dąbrowskim]], będącej własnością [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]], syna [[Jan Ciechanowski\|Jana Ciechanowskiego]], budowniczego i pierwszego jej właściciela. Stanisław Skarbiński stanowisko dyrektora [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] objął po zmarłym tragicznie inż. Emilu Konaszewskim. Piastował je do roku [[1900]].
	Plik:Stanisław Skarbiński 21.12.1924 (1).JPG
	Plik:Stanisław Skarbiński 21.12.1924 (2).JPG		[[Plik:Stanisław Skarbiński 21.12.1924 (1).JPG\|thumb\|380px\|]]
			[[Plik:Stanisław Skarbiński 21.12.1924 (2).JPG\|thumb\|220px\|]]


	W tym czasie jego młodszy brat Jakub Marian Skarbiński ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera grodzieckiej fabryki cementu. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, Jakub Marian pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku Stanisław Skarbiński junior (26.05.1886-26.01.1969), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do 31 grudnia 1917 r. W latach 1918-1921 cementownią kierował inż. Jan Brzostowski, następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] Włodzimierz Kwapiszewski. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. Leon Hertz, natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. Mieczysław Zarębski.		W tym czasie jego młodszy brat Jakub Marian Skarbiński ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera grodzieckiej fabryki cementu. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, Jakub Marian pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku Stanisław Skarbiński junior (26.05.1886-26.01.1969), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do 31 grudnia 1917 r. W latach 1918-1921 cementownią kierował inż. Jan Brzostowski, następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] Włodzimierz Kwapiszewski. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. Leon Hertz, natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. Mieczysław Zarębski.

Dariusz JUREK: /* Praca zawodowa */

2014-06-30T17:46:31Z

Praca zawodowa

← poprzednia wersja		Wersja z 17:46, 30 cze 2014
Linia 26:		Linia 26:

	Z dniem [[1 lipca]] [[1880]]r. został dyrektorem naczelnym Fabryki Portland Cementu, zlokalizowanej w [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]] (obecnie dzielnica [[Będzin\|Będzina]]) w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu Dąbrowskim]], będącej własnością [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]], syna [[Jan Ciechanowski\|Jana Ciechanowskiego]], budowniczego i pierwszego jej właściciela. Stanisław Skarbiński stanowisko dyrektora [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] objął po zmarłym tragicznie inż. Emilu Konaszewskim. Piastował je do roku [[1900]].		Z dniem [[1 lipca]] [[1880]]r. został dyrektorem naczelnym Fabryki Portland Cementu, zlokalizowanej w [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]] (obecnie dzielnica [[Będzin\|Będzina]]) w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu Dąbrowskim]], będącej własnością [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]], syna [[Jan Ciechanowski\|Jana Ciechanowskiego]], budowniczego i pierwszego jej właściciela. Stanisław Skarbiński stanowisko dyrektora [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] objął po zmarłym tragicznie inż. Emilu Konaszewskim. Piastował je do roku [[1900]].
			Plik:Stanisław Skarbiński 21.12.1924 (1).JPG
			Plik:Stanisław Skarbiński 21.12.1924 (2).JPG

	W tym czasie jego młodszy brat Jakub Marian Skarbiński ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera grodzieckiej fabryki cementu. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, Jakub Marian pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku Stanisław Skarbiński junior (26.05.1886-26.01.1969), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do 31 grudnia 1917 r. W latach 1918-1921 cementownią kierował inż. Jan Brzostowski, następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] Włodzimierz Kwapiszewski. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. Leon Hertz, natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. Mieczysław Zarębski.		W tym czasie jego młodszy brat Jakub Marian Skarbiński ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera grodzieckiej fabryki cementu. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, Jakub Marian pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku Stanisław Skarbiński junior (26.05.1886-26.01.1969), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do 31 grudnia 1917 r. W latach 1918-1921 cementownią kierował inż. Jan Brzostowski, następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] Włodzimierz Kwapiszewski. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. Leon Hertz, natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. Mieczysław Zarębski.

Loukas: Redakcyjne.

2014-03-28T19:23:23Z

Redakcyjne.

← poprzednia wersja		Wersja z 19:23, 28 mar 2014
Linia 17:		Linia 17:
	}}		}}

	Stanisław Marian Skarbiński (21~~.09.~~[[1856]] – 2~~.05.~~[[1925]]), inżynier mechanik, dyrektor pierwszej na ziemiach polskich i piątej w świecie [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] oraz kopalni "Maria", współzałożyciel i dyrektor zarządzający [[Grodzieckie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych\|Grodzieckiego Towarzystwa Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych]], działacz samorządów zawodowych, przemysłowiec, filantrop.		'''Stanisław Marian Skarbiński''' (ur. [[21 września]] [[1856]] r. – [[2 maja]] [[1925]] r.), inżynier mechanik, dyrektor pierwszej na ziemiach polskich i piątej w świecie [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] oraz kopalni "Maria", współzałożyciel i dyrektor zarządzający [[Grodzieckie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych\|Grodzieckiego Towarzystwa Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych]], działacz samorządów zawodowych, przemysłowiec, filantrop.

	==Dom rodzinny i wykształcenie==		==Dom rodzinny i wykształcenie==

Loukas: /* Praca zawodowa */ Redakcyjne.

2014-03-28T19:17:23Z

Praca zawodowa: Redakcyjne.

← poprzednia wersja		Wersja z 19:17, 28 mar 2014
Linia 25:		Linia 25:
	W roku [[1878]] powrócił do rodzinnego Krakowa i rozpoczął praktykę w zdobytym zawodzie. Podjął pracę jako inżynier konstruktor w biurze technicznym L. Zieleniewskiego w Krakowie. Kolejną praktykę zawodową odbył w Warszawie w roku [[1880]] w Fabryce Maszyn Parowych i Odlewni Orthwein, Markowski i Karasiński.		W roku [[1878]] powrócił do rodzinnego Krakowa i rozpoczął praktykę w zdobytym zawodzie. Podjął pracę jako inżynier konstruktor w biurze technicznym L. Zieleniewskiego w Krakowie. Kolejną praktykę zawodową odbył w Warszawie w roku [[1880]] w Fabryce Maszyn Parowych i Odlewni Orthwein, Markowski i Karasiński.

	Z dniem [[1 lipca]] [[1880]]r. został dyrektorem naczelnym Fabryki Portland Cementu, zlokalizowanej w [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]] (obecnie dzielnica [[Będzin\|Będzina]]) w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu Dąbrowskim]], będącej własnością [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]], syna [[Jan Ciechanowski\|Jana Ciechanowskiego]], budowniczego i pierwszego jej właściciela. Stanisław Skarbiński stanowisko dyrektora [[Cementownia "Grodziec"\|cementowni "Grodziec"]] objął po zmarłym tragicznie inż. Emilu Konaszewskim. Piastował je do roku [[1900]].		Z dniem [[1 lipca]] [[1880]]r. został dyrektorem naczelnym Fabryki Portland Cementu, zlokalizowanej w [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]] (obecnie dzielnica [[Będzin\|Będzina]]) w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu Dąbrowskim]], będącej własnością [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]], syna [[Jan Ciechanowski\|Jana Ciechanowskiego]], budowniczego i pierwszego jej właściciela. Stanisław Skarbiński stanowisko dyrektora [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] objął po zmarłym tragicznie inż. Emilu Konaszewskim. Piastował je do roku [[1900]].

	W tym czasie jego młodszy brat Jakub Marian Skarbiński ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera grodzieckiej fabryki cementu. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, Jakub Marian pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku Stanisław Skarbiński junior (26.05.1886-26.01.1969), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do 31 grudnia 1917 r. W latach 1918-1921 cementownią kierował inż. Jan Brzostowski, następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] Włodzimierz Kwapiszewski. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. Leon Hertz, natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. Mieczysław Zarębski.		W tym czasie jego młodszy brat Jakub Marian Skarbiński ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera grodzieckiej fabryki cementu. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, Jakub Marian pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku Stanisław Skarbiński junior (26.05.1886-26.01.1969), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do 31 grudnia 1917 r. W latach 1918-1921 cementownią kierował inż. Jan Brzostowski, następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] Włodzimierz Kwapiszewski. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. Leon Hertz, natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. Mieczysław Zarębski.

Loukas: Redakcyjne.

2014-03-28T19:14:18Z

Redakcyjne.

← poprzednia wersja		Wersja z 19:14, 28 mar 2014
Linia 19:		Linia 19:
	Stanisław Marian Skarbiński (21.09.[[1856]] – 2.05.[[1925]]), inżynier mechanik, dyrektor pierwszej na ziemiach polskich i piątej w świecie [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] oraz kopalni "Maria", współzałożyciel i dyrektor zarządzający [[Grodzieckie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych\|Grodzieckiego Towarzystwa Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych]], działacz samorządów zawodowych, przemysłowiec, filantrop.		Stanisław Marian Skarbiński (21.09.[[1856]] – 2.05.[[1925]]), inżynier mechanik, dyrektor pierwszej na ziemiach polskich i piątej w świecie [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] oraz kopalni "Maria", współzałożyciel i dyrektor zarządzający [[Grodzieckie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych\|Grodzieckiego Towarzystwa Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych]], działacz samorządów zawodowych, przemysłowiec, filantrop.

	==~~Życiorys~~==		==Dom rodzinny i wykształcenie==
	Urodził się [[21 września]] [[1856]] roku w Krakowie w rodzinie lekarza Feliksa Skarbińskiego oraz Wiktorii z Hanickich. Kształcił się w I Cesarsko – Królewskiej Wyższej Szkole Realnej w Krakowie. Po zdaniu egzaminu dojrzałości ([[1874]]r.) w dniu [[14 października]] [[1874]] roku wpisany został w poczet słuchaczy Maschinenbauschule na politechnice w Wiedniu (K. K. Technische Hochschule in Wien). W roku [[1878]] powrócił do rodzinnego Krakowa i rozpoczął praktykę w zdobytym zawodzie. Podjął pracę jako inżynier konstruktor w biurze technicznym L. Zieleniewskiego w Krakowie. Kolejną praktykę zawodową odbył w Warszawie w roku [[1880]] w Fabryce Maszyn Parowych i Odlewni Orthwein, Markowski i Karasiński.		Urodził się [[21 września]] [[1856]] roku w Krakowie w rodzinie lekarza Feliksa Skarbińskiego oraz Wiktorii z Hanickich. Kształcił się w I Cesarsko – Królewskiej Wyższej Szkole Realnej w Krakowie. Po zdaniu egzaminu dojrzałości ([[1874]]r.) w dniu [[14 października]] [[1874]] roku wpisany został w poczet słuchaczy Maschinenbauschule na politechnice w Wiedniu (K. K. Technische Hochschule in Wien).

			==Praca zawodowa==
			W roku [[1878]] powrócił do rodzinnego Krakowa i rozpoczął praktykę w zdobytym zawodzie. Podjął pracę jako inżynier konstruktor w biurze technicznym L. Zieleniewskiego w Krakowie. Kolejną praktykę zawodową odbył w Warszawie w roku [[1880]] w Fabryce Maszyn Parowych i Odlewni Orthwein, Markowski i Karasiński.

	Z dniem [[1 lipca]] [[1880]]r. został dyrektorem naczelnym Fabryki Portland Cementu, zlokalizowanej w [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]] (obecnie dzielnica [[Będzin\|Będzina]]) w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu Dąbrowskim]], będącej własnością [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]], syna [[Jan Ciechanowski\|Jana Ciechanowskiego]], budowniczego i pierwszego jej właściciela. Stanisław Skarbiński stanowisko dyrektora [[Cementownia "Grodziec"\|cementowni "Grodziec"]] objął po zmarłym tragicznie inż. Emilu Konaszewskim. Piastował je do roku [[1900]].		Z dniem [[1 lipca]] [[1880]]r. został dyrektorem naczelnym Fabryki Portland Cementu, zlokalizowanej w [[Grodziec (Będzin)\|Grodźcu]] (obecnie dzielnica [[Będzin\|Będzina]]) w [[Zagłębie Dąbrowskie\|Zagłębiu Dąbrowskim]], będącej własnością [[Stanisław Ciechanowski\|Stanisława Ciechanowskiego]], syna [[Jan Ciechanowski\|Jana Ciechanowskiego]], budowniczego i pierwszego jej właściciela. Stanisław Skarbiński stanowisko dyrektora [[Cementownia "Grodziec"\|cementowni "Grodziec"]] objął po zmarłym tragicznie inż. Emilu Konaszewskim. Piastował je do roku [[1900]].

Loukas: Redakcyjne.

2014-03-28T19:11:17Z

Redakcyjne.

Michał Kusiak o 06:13, 20 wrz 2012

2012-09-20T06:13:03Z

← poprzednia wersja		Wersja z 06:13, 20 wrz 2012
Linia 26:		Linia 26:
	W tym czasie jego młodszy brat Jakub Marian Skarbiński ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera grodzieckiej fabryki cementu. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, Jakub Marian pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku Stanisław Skarbiński junior (26.05.1886-26.01.1969), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do 31 grudnia 1917r. W latach 1918-1921 cementownią kierował inż. Jan Brzostowski, następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] Włodzimierz Kwapiszewski. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. Leon Hertz, natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. Mieczysław Zarębski.		W tym czasie jego młodszy brat Jakub Marian Skarbiński ([[1863]]-[[1908]]), także absolwent wiedeńskiej uczelni, pełnił funkcję inżyniera grodzieckiej fabryki cementu. Po odejściu starszego brata z cementowni, aż do przedwczesnej śmierci, Jakub Marian pełnił funkcję jej dyrektora. Następnie, do [[1 maja]] [[1912]], szefem [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementowni "Grodziec"]] był inż. Bormann, którego z kolei zastąpił na tym stanowisku Stanisław Skarbiński junior (26.05.1886-26.01.1969), syn Stanisława Mariana Skarbińskiego seniora, kierując cementownią do 31 grudnia 1917r. W latach 1918-1921 cementownią kierował inż. Jan Brzostowski, następnie – od roku [[1921]] do roku [[1929]] Włodzimierz Kwapiszewski. W latach [[1930]]-[[1936]] [[Cementownia "Grodziec" (Będzin)\|cementownią "Grodziec"]] kierował inż. Leon Hertz, natomiast w okresie [[1936]]-[[1939]] inż. Mieczysław Zarębski.

	W roku [[1886]] Stanisław Skarbiński senior, dyrektor cementowni, objął jednocześnie kierownictwo kopalni „Maria” (później przemianowanej na „Grodziec I”), którą to funkcję pełnił do roku [[1914]]. W roku [[1899]], wspomagał Stanisława Ciechanowskiego w pracach przy powołaniu spółki akcyjnej Grodzieckie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych, zwanego Towarzystwem Grodzieckim, która – w latach 1899-1901 - zbudowała i uruchomiła nowoczesną kopalnię węgla kamiennego „Grodziec II”. Była ona wyposażona w najnowocześniejsze importowane urządzenia szybów, chodników, ścian i przodków, posiadała zelektryfikowany transport dołowy, mechaniczną płuczkę i sortownię węgla, nie ustępując tym samym najlepszym kopalniom węgla kamiennego Górnego Śląska i Zagłębia Ruhry. Stanisław Skarbiński był jej dyrektorem zarządzającym, przez ponad 25 lat.		W roku [[1886]] Stanisław Skarbiński senior, dyrektor cementowni, objął jednocześnie kierownictwo kopalni „Maria” (później przemianowanej na „Grodziec I”), którą to funkcję pełnił do roku [[1914]]. W roku [[1899]], wspomagał Stanisława Ciechanowskiego w pracach przy powołaniu spółki akcyjnej [[Grodzieckie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych]], zwanego Towarzystwem Grodzieckim, która – w latach 1899-1901 - zbudowała i uruchomiła nowoczesną kopalnię węgla kamiennego „Grodziec II”. Była ona wyposażona w najnowocześniejsze importowane urządzenia szybów, chodników, ścian i przodków, posiadała zelektryfikowany transport dołowy, mechaniczną płuczkę i sortownię węgla, nie ustępując tym samym najlepszym kopalniom węgla kamiennego Górnego Śląska i Zagłębia Ruhry. Stanisław Skarbiński był jej dyrektorem zarządzającym, przez ponad 25 lat.

	Za jego sprawą, krótko po zbudowaniu kopalni, powstały - kolonia robotnicza ”Pekin”, składająca się z 23 kilkupiętrowych domów, kolonia urzędnicza, licząca 12 budynków, gmach siedziby Zarządu, park, szkoła, szpital i ambulatorium, biblioteka oraz sala gimnastyczna. Natomiast w okresie międzywojennym; w roku [[1921]] powstał hotel robotniczy z centralnym ogrzewaniem oraz instalacją wodno-kanalizacyjną, a w roku [[1922]] wybudowano kolejne dwa domy dla kadry inżynieryjno-nadzorczej.		Za jego sprawą, krótko po zbudowaniu kopalni, powstały - kolonia robotnicza ”Pekin”, składająca się z 23 kilkupiętrowych domów, kolonia urzędnicza, licząca 12 budynków, gmach siedziby Zarządu, park, szkoła, szpital i ambulatorium, biblioteka oraz sala gimnastyczna. Natomiast w okresie międzywojennym; w roku [[1921]] powstał hotel robotniczy z centralnym ogrzewaniem oraz instalacją wodno-kanalizacyjną, a w roku [[1922]] wybudowano kolejne dwa domy dla kadry inżynieryjno-nadzorczej.

Dariusz JUREK o 12:19, 9 mar 2012

2012-03-09T12:19:15Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:19, 9 mar 2012
Linia 2:		Linia 2:
	\|imię i nazwisko = Stanisław Skarbiński		\|imię i nazwisko = Stanisław Skarbiński
	\|pseudonim =		\|pseudonim =
	\|grafika =		\|grafika =Stanisław Skarbiński 01.jpg
	\|opis grafiki =		\|opis grafiki =
	\|podpis =		\|podpis =