Stanisław Wygodzki - Historia wersji

Kamil Wójcik o 14:43, 12 sie 2022

2022-08-12T14:43:44Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:43, 12 sie 2022
Linia 20:		Linia 20:
	}}		}}

	'''Stanisław Wygodzki''' - (ur. [[13 stycznia]] [[1907]] r. w [[Będzin\|Będzinie]], zm. [[9 maja]] [[1992]] r. w Giwatajim koło Tel Awiwu) polski prozaik, poeta, tłumacz i krytyk literacki pochodzenia żydowskiego.		'''Stanisław Wygodzki''' (ur. [[13 stycznia]] [[1907]] r. w [[Będzin\|Będzinie]], zm. [[9 maja]] [[1992]] r. w Giwatajim koło Tel Awiwu) - polski prozaik, poeta, tłumacz i krytyk literacki pochodzenia żydowskiego.

	==Okres będziński==		==Okres będziński==

Piotr Dudała: /* Pamięć o poecie trwa */

2020-06-17T08:31:50Z

Pamięć o poecie trwa

← poprzednia wersja		Wersja z 08:31, 17 cze 2020
Linia 58:		Linia 58:
	- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego - napisał w 2011r. społecznik Piotr Dudała.		- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego - napisał w 2011r. społecznik Piotr Dudała.

	Od roku 2017 dawna ul. Wincentego Pstrowskiego (do 13 VI 2017r.) w dzielnicy Warpie nosi nazwę Stanisława Wygodzkiego.		Od roku 2017 dawna ul. Wincentego Pstrowskiego (do 13 VI 2017r.) w będzińskiej dzielnicy Warpie nosi nazwę Stanisława Wygodzkiego.

	''Biogram opracował: Piotr Dudała''		''Biogram opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała: /* Pamięć o poecie trwa */

2020-06-17T08:04:37Z

Pamięć o poecie trwa

← poprzednia wersja		Wersja z 08:04, 17 cze 2020
Linia 58:		Linia 58:
	- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego - napisał w 2011r. społecznik Piotr Dudała.		- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego - napisał w 2011r. społecznik Piotr Dudała.

	Od ~~2017r.~~ dawna ul. Wincentego Pstrowskiego (do 13 VI ~~2017~~) w dzielnicy Warpie nosi nazwę Stanisława Wygodzkiego.		Od roku 2017 dawna ul. Wincentego Pstrowskiego (do 13 VI 2017r.) w dzielnicy Warpie nosi nazwę Stanisława Wygodzkiego.

	''Biogram opracował: Piotr Dudała''		''Biogram opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała: /* Pamięć o poecie trwa */

2020-06-17T08:03:18Z

Pamięć o poecie trwa

← poprzednia wersja		Wersja z 08:03, 17 cze 2020
Linia 58:		Linia 58:
	- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego - napisał w 2011r. społecznik Piotr Dudała.		- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego - napisał w 2011r. społecznik Piotr Dudała.

	Od 2017r. dawna ul. Wincentego Pstrowskiego ~~w dzielnicy Warpie~~ (do 13 VI 2017) nosi nazwę Stanisława Wygodzkiego.		Od 2017r. dawna ul. Wincentego Pstrowskiego (do 13 VI 2017) w dzielnicy Warpie nosi nazwę Stanisława Wygodzkiego.

	''Biogram opracował: Piotr Dudała''		''Biogram opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała o 08:02, 17 cze 2020

2020-06-17T08:02:15Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:02, 17 cze 2020
Linia 56:		Linia 56:
	W testamencie podobno napisał, żeby jego prochy rozrzucono do morza. Nie ma zatem grobu upamiętniającego pisarza. Pamiątek po Stanisławie Wygodzkim nie zachowało się wiele. Nie ma ich w Muzeum Zagłębia. Prędzej można je znaleźć w zbiorach prywatnych. Kilka zdjęć ma Adam Szydłowski, prezes Stowarzyszenia Ziemi Zagłębiowskiej "Jona".		W testamencie podobno napisał, żeby jego prochy rozrzucono do morza. Nie ma zatem grobu upamiętniającego pisarza. Pamiątek po Stanisławie Wygodzkim nie zachowało się wiele. Nie ma ich w Muzeum Zagłębia. Prędzej można je znaleźć w zbiorach prywatnych. Kilka zdjęć ma Adam Szydłowski, prezes Stowarzyszenia Ziemi Zagłębiowskiej "Jona".

	- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego.		- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego - napisał w 2011r. społecznik Piotr Dudała.

	Od 2017r. dawna ul. Wincentego Pstrowskiego w dzielnicy Warpie (do 13 VI 2017) nosi nazwę Stanisława Wygodzkiego.		Od 2017r. dawna ul. Wincentego Pstrowskiego w dzielnicy Warpie (do 13 VI 2017) nosi nazwę Stanisława Wygodzkiego.

Piotr Dudała o 07:22, 17 cze 2020

2020-06-17T07:22:08Z

← poprzednia wersja		Wersja z 07:22, 17 cze 2020
Linia 57:		Linia 57:

	- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego.		- To naprawdę wyjątkowa postać. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby nazwanie którejś z ulic jego imieniem oraz wmurowanie tablicy pamiątkowej na ścianie jego rodzinnego domu - uważa Staszewska. To dobry pomysł, który powinny rozważyć władze miasta i powiatu będzińskiego.

			Od 2017r. dawna ul. Wincentego Pstrowskiego w dzielnicy Warpie (do 13 VI 2017) nosi nazwę Stanisława Wygodzkiego.

	''Biogram opracował: Piotr Dudała''		''Biogram opracował: Piotr Dudała''

Piotr Dudała: /* Okres będziński */

2017-04-20T08:02:55Z

Okres będziński

← poprzednia wersja		Wersja z 08:02, 20 kwi 2017
Linia 26:		Linia 26:
	Urodził się [[13 stycznia]] [[1907]] r. w Będzinie, gdzie spędził i dzieciństwo młodość oraz wszedł w więk męski. Mieszkał tu bowiem do czasów II wojny światowej. Jako uczeń w będzińskim gimnazjum Fürstenberga (obecnie II Liceum Ogólnokształcące im. St. Wyspiańskiego) związał się z ruchem komunistycznym. Wstąpił do partii komunistycznej, której został aktywnym działaczem. Za działalność komunistyczną został w 1926 r. wydalony przed maturą ze szkoły i skazany na 2 lata więzienia. Jako człowiek niezwykle wyczulony na krzywdę społeczną od 1930 r. drukował w pismach lewicowych. Działał także w Polskiej Sekcji Międzynarodowego Biura Literatury Rewolucyjnej w Moskwie, gdzie w 1933 r. opublikował zbiór wierszy "Apel. Poezje". Mieszkał przy ul. Sączewskiego 13 w Będzinie (w okresie okupacji niemieckiej Gartenstr.) wraz żoną Anną (Frymetą) (ur. 18 X 1900) i córką Mindlą (ur. 17 III 1939). Pracował w Będzinie jako urzędnik w hucie "Feniks". Początkowe lata wojny spędził w będzińskim getcie. Wygodzki debiutował w wieku 21 lat artykułem o poezji proletariackiej ("Zadania poezji w Polsce dzisiejszej"), zamieszczonym przez redaktora Grydzewskiego na łamach „Wiadomości Literackich”. Drukował w „Miesięczniku Literackim”, „Lewarze ”, „Sygnałach” i w „Szpilkach” - prasie lewicującej, ale też w „Skamandrze”. Pierwszy zbiór wierszy „Ape” wyszedł w Moskwie w 1933 r. Przed II wojną wydał jeszcze dwa tomiki poezji: „Chleb powszedni” i „Żywioł liścia”.		Urodził się [[13 stycznia]] [[1907]] r. w Będzinie, gdzie spędził i dzieciństwo młodość oraz wszedł w więk męski. Mieszkał tu bowiem do czasów II wojny światowej. Jako uczeń w będzińskim gimnazjum Fürstenberga (obecnie II Liceum Ogólnokształcące im. St. Wyspiańskiego) związał się z ruchem komunistycznym. Wstąpił do partii komunistycznej, której został aktywnym działaczem. Za działalność komunistyczną został w 1926 r. wydalony przed maturą ze szkoły i skazany na 2 lata więzienia. Jako człowiek niezwykle wyczulony na krzywdę społeczną od 1930 r. drukował w pismach lewicowych. Działał także w Polskiej Sekcji Międzynarodowego Biura Literatury Rewolucyjnej w Moskwie, gdzie w 1933 r. opublikował zbiór wierszy "Apel. Poezje". Mieszkał przy ul. Sączewskiego 13 w Będzinie (w okresie okupacji niemieckiej Gartenstr.) wraz żoną Anną (Frymetą) (ur. 18 X 1900) i córką Mindlą (ur. 17 III 1939). Pracował w Będzinie jako urzędnik w hucie "Feniks". Początkowe lata wojny spędził w będzińskim getcie. Wygodzki debiutował w wieku 21 lat artykułem o poezji proletariackiej ("Zadania poezji w Polsce dzisiejszej"), zamieszczonym przez redaktora Grydzewskiego na łamach „Wiadomości Literackich”. Drukował w „Miesięczniku Literackim”, „Lewarze ”, „Sygnałach” i w „Szpilkach” - prasie lewicującej, ale też w „Skamandrze”. Pierwszy zbiór wierszy „Ape” wyszedł w Moskwie w 1933 r. Przed II wojną wydał jeszcze dwa tomiki poezji: „Chleb powszedni” i „Żywioł liścia”.

	W latach 1943-1945 przebywał jako więzień obozów koncentracyjnych: Auschwitz, Sachsenhausen-Oranienburg i Dachau.		W latach 1943-1945 przebywał jako więzień obozów koncentracyjnych: Auschwitz, Sachsenhausen-Oranienburg i Dachau.

	==Okres warszawski==		==Okres warszawski==

Piotr Dudała o 08:02, 20 kwi 2017

2017-04-20T08:02:07Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:02, 20 kwi 2017
Linia 24:		Linia 24:
	==Okres będziński==		==Okres będziński==

	Urodził się [[13 stycznia]] [[1907]] r. w Będzinie, gdzie spędził i dzieciństwo młodość oraz wszedł w więk męski. Mieszkał tu bowiem do czasów II wojny światowej. Jako uczeń w będzińskim gimnazjum Fürstenberga związał się z ruchem komunistycznym. Wstąpił do partii komunistycznej, której został aktywnym działaczem. Za działalność komunistyczną został w 1926 r. wydalony przed maturą ze szkoły i skazany na 2 lata więzienia. Jako człowiek niezwykle wyczulony na krzywdę społeczną od 1930 r. drukował w pismach lewicowych. Działał także w Polskiej Sekcji Międzynarodowego Biura Literatury Rewolucyjnej w Moskwie, gdzie w 1933 r. opublikował zbiór wierszy "Apel. Poezje". Mieszkał przy ul. Sączewskiego 13 w Będzinie (w okresie okupacji niemieckiej Gartenstr.) wraz żoną Anną (Frymetą) (ur. 18 X 1900) i córką Mindlą (ur. 17 III 1939). Pracował w Będzinie jako urzędnik w hucie "Feniks". Początkowe lata wojny spędził w będzińskim getcie. Wygodzki debiutował w wieku 21 lat artykułem o poezji proletariackiej ("Zadania poezji w Polsce dzisiejszej"), zamieszczonym przez redaktora Grydzewskiego na łamach „Wiadomości Literackich”. Drukował w „Miesięczniku Literackim”, „Lewarze ”, „Sygnałach” i w „Szpilkach” - prasie lewicującej, ale też w „Skamandrze”. Pierwszy zbiór wierszy „Ape” wyszedł w Moskwie w 1933 r. Przed II wojną wydał jeszcze dwa tomiki poezji: „Chleb powszedni” i „Żywioł liścia”.		Urodził się [[13 stycznia]] [[1907]] r. w Będzinie, gdzie spędził i dzieciństwo młodość oraz wszedł w więk męski. Mieszkał tu bowiem do czasów II wojny światowej. Jako uczeń w będzińskim gimnazjum Fürstenberga (obecnie II Liceum Ogólnokształcące im. St. Wyspiańskiego) związał się z ruchem komunistycznym. Wstąpił do partii komunistycznej, której został aktywnym działaczem. Za działalność komunistyczną został w 1926 r. wydalony przed maturą ze szkoły i skazany na 2 lata więzienia. Jako człowiek niezwykle wyczulony na krzywdę społeczną od 1930 r. drukował w pismach lewicowych. Działał także w Polskiej Sekcji Międzynarodowego Biura Literatury Rewolucyjnej w Moskwie, gdzie w 1933 r. opublikował zbiór wierszy "Apel. Poezje". Mieszkał przy ul. Sączewskiego 13 w Będzinie (w okresie okupacji niemieckiej Gartenstr.) wraz żoną Anną (Frymetą) (ur. 18 X 1900) i córką Mindlą (ur. 17 III 1939). Pracował w Będzinie jako urzędnik w hucie "Feniks". Początkowe lata wojny spędził w będzińskim getcie. Wygodzki debiutował w wieku 21 lat artykułem o poezji proletariackiej ("Zadania poezji w Polsce dzisiejszej"), zamieszczonym przez redaktora Grydzewskiego na łamach „Wiadomości Literackich”. Drukował w „Miesięczniku Literackim”, „Lewarze ”, „Sygnałach” i w „Szpilkach” - prasie lewicującej, ale też w „Skamandrze”. Pierwszy zbiór wierszy „Ape” wyszedł w Moskwie w 1933 r. Przed II wojną wydał jeszcze dwa tomiki poezji: „Chleb powszedni” i „Żywioł liścia”.

	W latach 1943-1945 przebywał jako więzień obozów koncentracyjnych: Auschwitz, Sachsenhausen-Oranienburg i Dachau.		W latach 1943-1945 przebywał jako więzień obozów koncentracyjnych: Auschwitz, Sachsenhausen-Oranienburg i Dachau.

Piotr Dudała o 13:47, 30 cze 2014

2014-06-30T13:47:31Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:47, 30 cze 2014
Linia 9:		Linia 9:
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci = [[9 maja]] [[1992]]		\|data śmierci = [[9 maja]] [[1992]]
	\|miejsce śmierci = ~~Tel Awiw~~		\|miejsce śmierci = Giwatajim
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku =
Linia 20:		Linia 20:
	}}		}}

	'''Stanisław Wygodzki''' - (ur. [[13 stycznia]] [[1907]] r. w [[Będzin\|Będzinie]], zm. [[9 maja]] [[1992]] r. w Tel ~~Awiwie~~) polski prozaik, poeta, tłumacz i krytyk literacki pochodzenia żydowskiego.		'''Stanisław Wygodzki''' - (ur. [[13 stycznia]] [[1907]] r. w [[Będzin\|Będzinie]], zm. [[9 maja]] [[1992]] r. w Giwatajim koło Tel Awiwu) polski prozaik, poeta, tłumacz i krytyk literacki pochodzenia żydowskiego.

	==Okres będziński==		==Okres będziński==

Piotr Dudała o 17:36, 6 lis 2013

2013-11-06T17:36:21Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:36, 6 lis 2013
Linia 39:		Linia 39:

	W styczniu 1992 r. Telewizja Polska wyemitowała reportaż pt. Credo Stanisława Wygodzkiego. Do tego programu, po raz ostatni w życiu, recytacje wierszy przygotował i przedstawił [[Tadeusz Łomnicki]], jeden z nielicznych, wiernych przyjaciół poety, z którym przez wszystkie lata emigracji utrzymywał żywy kontakt.		W styczniu 1992 r. Telewizja Polska wyemitowała reportaż pt. Credo Stanisława Wygodzkiego. Do tego programu, po raz ostatni w życiu, recytacje wierszy przygotował i przedstawił [[Tadeusz Łomnicki]], jeden z nielicznych, wiernych przyjaciół poety, z którym przez wszystkie lata emigracji utrzymywał żywy kontakt.

			W swej twórczości Wygodzki przedstawia obraz martyrologii Żydów w czasie II wojny światowej oraz powojenne losy mieszkańców środkowo-wschodniej Europy. Poruszał m.in. motywy związane z człowiekiem, zagładą, moralnością, egzystencjalizmem.

	Poeta zmarł [[9 maja]] [[1992]] r. w Giwatajim koło Tel Awiwu.		Poeta zmarł [[9 maja]] [[1992]] r. w Giwatajim koło Tel Awiwu.