Teodor Cieszkowski - Historia wersji

Loukas: Szablon cytat.

2014-11-11T15:40:27Z

Szablon cytat.

← poprzednia wersja		Wersja z 15:40, 11 lis 2014
Linia 20:		Linia 20:

	Po wybuchu powstania styczniowego przedostał się do Krakowa i przyłączył się do formowanego oddziału [[Apolinary Kurowski\|Apolinarego Kurowskiego]] w Ojcowie. Brał udział w walkach w rejonie [[Olkusz\|Olkusza]], a następnie dowodził atakiem kosynierów w [[Bitwa o Sosnowiec\|bitwie o Sosnowiec]], w której został ranny - kula przestrzeliła mu rękę.		Po wybuchu powstania styczniowego przedostał się do Krakowa i przyłączył się do formowanego oddziału [[Apolinary Kurowski\|Apolinarego Kurowskiego]] w Ojcowie. Brał udział w walkach w rejonie [[Olkusz\|Olkusza]], a następnie dowodził atakiem kosynierów w [[Bitwa o Sosnowiec\|bitwie o Sosnowiec]], w której został ranny - kula przestrzeliła mu rękę.
			[[Plik:Zakładka Publikacje Źródłowe WZ.jpg\|thumb\|240px\|right\|Publikacja źródłowa. Kliknij w grafikę, aby zobaczyć inne publikacje źródłowe dostępne na WikiZagłębie]]
			Tak opisuje tamte wydarzenia w Sosnowcu i udział w nich Teodora Cieszkowskiego Stanisław Zieliński w swym dziele z 1913 roku, ''Bitwy i potyczki 1863-1864'', w rozdziale poświęconym walkom na terenie województwa krakowskiego [zachowana pisownia oryginalna]:

	Tak opisuje tamte wydarzenia w Sosnowcu i udział w nich Teodora Cieszkowskiego Stanisław Zieliński w swym dziele z 1913 roku, „Bitwy i potyczki 1863-1864”, w rozdziale poświęconym walkom na terenie województwa krakowskiego [zachowana pisownia oryginalna]:		{{CytatD
			\|1 = Ustanawiając w powiecie olkuskim władzę Rządu Narodowego, Kurowski, w nocy z 6. na 7. lutego podsunął się pod Sosnowiec, gdzie moskale skoncentrowani byli w sile 300 ludzi. Oddział polski liczył 50 jazdy, 50 strzelców i 50 kosynierów. Kurowski w centrum pozycyi ustawił kosynierów, na lewem i prawem skrzydle strzelców, pod dowództwem Edwarda Staweckiego i Nikeforowa, sam zaś z kaweleryą, będącą pod komendą Mięty, stanął nad kordonem pruskim, spodziewając się ucieczki moskali w tę stronę. Moskale uwiadomieni o zbliżaniu się powstańców, morderczym ogniem z komory i stacyi kolei przywitali pierwszy atak, około 1. godziny w nocy. Pod Cieszkowskim, dowódzcą kosynierów, padł koń, atoli Cieszkowski, aczkolwiek raniony, nie zszedł z placu, lecz trzy razy ponawiał atak na budynki, zajęte przez nieprzyjaciela, aż je zdobył, Kurowski zaś i Gaszyński, poparłszy atak, zmusili nieprzyjaciela do ucieczki. Jeden z uciekających ku granicy pruskiej oddziałów, liczący około 50 ludzi, wpadł na kawaleryę powstańczą i doszczętnie zniesiony został. Tymczasem ludzie Gaszyńskiego przetrząsali zdobyte budynki, a pochowanych po katach moskali chwytali i rozbrajali. Zdobyczą tej szczęśliwej wyprawy było 600.000 złp. Zabranych za kwitami z komory, 40 koni z całym przyrzadem, 40 karabinów, 100 centnarów ołowiu i t. p. Po tym krwawym chrzcie Kurowski poszedł do Dąbrowy, gdzie znużonych ludzi i konie na wygodnych ulokował kwaterach. Niedobitki moskiewskie schroniły się na Szląsk. Mimo blisko 5-godzinnej walki oddział polski miał tylko 3 zabitych i 17 rannych. Straty moskiewskie były znaczne; rannych moskali ulokował Kurowski w szpitalu w Dąbrowie, około 30 jeńców moskiewskich, między nimi kapitana żandarmeryi, wypuścił na wolność, zaopatrzywszy nadto każdego z nich 2-ma złp. na drogę, kilku jednak pozostało w szeregach powstańczych i dobrze później się bili. Na terytoryum pruskie do Katowic schroniło się ze Sosnowca oraz innych punktów granicznych około 400 wojska moskiewskiego.<br>
	''Ustanawiając w powiecie olkuskim władzę Rządu Narodowego, Kurowski, w nocy z 6. na 7. lutego podsunął się pod Sosnowiec, gdzie moskale skoncentrowani byli w sile 300 ludzi. Oddział polski liczył 50 jazdy, 50 strzelców i 50 kosynierów. Kurowski w centrum pozycyi ustawił kosynierów, na lewem i prawem skrzydle strzelców, pod dowództwem Edwarda Staweckiego i Nikeforowa, sam zaś z kaweleryą, będącą pod komendą Mięty, stanął nad kordonem pruskim, spodziewając się ucieczki moskali w tę stronę. Moskale uwiadomieni o zbliżaniu się powstańców, morderczym ogniem z komory i stacyi kolei przywitali pierwszy atak, około 1. godziny w nocy. Pod Cieszkowskim, dowódzcą kosynierów, padł koń, atoli Cieszkowski, aczkolwiek raniony, nie zszedł z placu, lecz trzy razy ponawiał atak na budynki, zajęte przez nieprzyjaciela, aż je zdobył, Kurowski zaś i Gaszyński, poparłszy atak, zmusili nieprzyjaciela do ucieczki. Jeden z uciekających ku granicy pruskiej oddziałów, liczący około 50 ludzi, wpadł na kawaleryę powstańczą i doszczętnie zniesiony został. Tymczasem ludzie Gaszyńskiego przetrząsali zdobyte budynki, a pochowanych po katach moskali chwytali i rozbrajali. Zdobyczą tej szczęśliwej wyprawy było 600.000 złp. Zabranych za kwitami z komory, 40 koni z całym przyrzadem, 40 karabinów, 100 centnarów ołowiu i t. p. Po tym krwawym chrzcie Kurowski poszedł do Dąbrowy, gdzie znużonych ludzi i konie na wygodnych ulokował kwaterach. Niedobitki moskiewskie schroniły się na Szląsk. Mimo blisko 5-godzinnej walki oddział polski miał tylko 3 zabitych i 17 rannych. Straty moskiewskie były znaczne; rannych moskali ulokował Kurowski w szpitalu w Dąbrowie, około 30 jeńców moskiewskich, między nimi kapitana żandarmeryi, wypuścił na wolność, zaopatrzywszy nadto każdego z nich 2-ma złp. na drogę, kilku jednak pozostało w szeregach powstańczych i dobrze później się bili. Na terytoryum pruskie do Katowic schroniło się ze Sosnowca oraz innych punktów granicznych około 400 wojska moskiewskiego.''		W Dąbrowie, dokąd przybył z 30 ochotnikami oficer z wojska moskiewskiego Antoni Kulesza, pozostał oddział przez dwa dni, w którym to czasie zbyto zapasy zabrane w Sosnowcu, a ranny Cieszkowski, mianowany pułkownikiem, zajął się nawet laniem dział, poczem przez Sławków i Olkusz ruszył Kurowski do Ojcowa, wszędzie z radością przyjmowany i zaprowadzając władze narodowe.
	''W Dąbrowie, dokąd przybył z 30 ochotnikami oficer z wojska moskiewskiego Antoni Kulesza, pozostał oddział przez dwa dni, w którym to czasie zbyto zapasy zabrane w Sosnowcu, a ranny Cieszkowski, mianowany pułkownikiem, zajął się nawet laniem dział, poczem przez Sławków i Olkusz ruszył Kurowski do Ojcowa, wszędzie z radością przyjmowany i zaprowadzając władze narodowe.''		\|2 = Stanisław Zieliński
			\|3 = Bitwy i potyczki 1863-1864
			}}

	[[10 kwietnia]] [[1863]] roku ponownie został ciężko ranny w potyczce we wsi Broszęcin. Tym razem kula trafiła go w pierś. Wraz z częścią powstańców zdołał ujść z pola bitwy i schronił się w dworze Kozłowskich w Leśniakach Chabielskich. Tam dopadł go i jego towarzyszy pościg wojska carskiego. Cieszkowski zginął na łożu dobity przez rosyjskich żołnierzy.		[[10 kwietnia]] [[1863]] roku ponownie został ciężko ranny w potyczce we wsi Broszęcin. Tym razem kula trafiła go w pierś. Wraz z częścią powstańców zdołał ujść z pola bitwy i schronił się w dworze Kozłowskich w Leśniakach Chabielskich. Tam dopadł go i jego towarzyszy pościg wojska carskiego. Cieszkowski zginął na łożu dobity przez rosyjskich żołnierzy.

Loukas: drobna korekta

2013-03-04T11:00:08Z

drobna korekta

← poprzednia wersja		Wersja z 11:00, 4 mar 2013
Linia 23:		Linia 23:
	Tak opisuje tamte wydarzenia w Sosnowcu i udział w nich Teodora Cieszkowskiego Stanisław Zieliński w swym dziele z 1913 roku, „Bitwy i potyczki 1863-1864”, w rozdziale poświęconym walkom na terenie województwa krakowskiego [zachowana pisownia oryginalna]:		Tak opisuje tamte wydarzenia w Sosnowcu i udział w nich Teodora Cieszkowskiego Stanisław Zieliński w swym dziele z 1913 roku, „Bitwy i potyczki 1863-1864”, w rozdziale poświęconym walkom na terenie województwa krakowskiego [zachowana pisownia oryginalna]:

	''Ustanawiając w powiecie olkuskim władzę Rządu Narodowego, Kurowski, w nocy z 6. na 7. lutego podsunął się pod Sosnowiec, gdzie moskale skoncentrowani byli w sile 300 ludzi. Oddział polski liczył 50 jazdy, 50 strzelców i 50 kosynierów. Kurowski w centrum pozycyi ustawił kosynierów, na lewem i prawem skrzydle strzelców, pod dowództwem Edwarda Staweckiego i Nikeforowa, sam zaś z kaweleryą, będącą pod komendą Mięty, stanął nad kordonem pruskim, spodziewając się ucieczki moskali w tę stronę. Moskale uwiadomieni o zbliżaniu się powstańców, morderczym ogniem z komory i stacyi kolei przywitali pierwszy atak, około 1. godziny w nocy. Pod Cieszkowskim, dowódzcą kosynierów, padł koń, atoli ~~Ciszkowski~~, aczkolwiek raniony, nie zszedł z placu, lecz trzy razy ponawiał atak na budynki, zajęte przez nieprzyjaciela, aż je zdobył, Kurowski zaś i Gaszyński, poparłszy atak, zmusili nieprzyjaciela do ucieczki. Jeden z uciekających ku granicy pruskiej oddziałów, liczący około 50 ludzi, wpadł na kawaleryę powstańczą i doszczętnie zniesiony został. Tymczasem ludzie Gaszyńskiego przetrząsali zdobyte budynki, a pochowanych po katach moskali chwytali i rozbrajali. Zdobyczą tej szczęśliwej wyprawy było 600.000 złp. Zabranych za kwitami z komory, 40 koni z całym przyrzadem, 40 karabinów, 100 centnarów ołowiu i t. p. Po tym krwawym chrzcie Kurowski poszedł do Dąbrowy, gdzie znużonych ludzi i konie na wygodnych ulokował kwaterach. Niedobitki moskiewskie schroniły się na Szląsk. Mimo blisko 5-godzinnej walki oddział polski miał tylko 3 zabitych i 17 rannych. Straty moskiewskie były znaczne; rannych moskali ulokował Kurowski w szpitalu w Dąbrowie, około 30 jeńców moskiewskich, między nimi kapitana żandarmeryi, wypuścił na wolność, zaopatrzywszy nadto każdego z nich 2-ma złp. na drogę, kilku jednak pozostało w szeregach powstańczych i dobrze później się bili. Na terytoryum pruskie do Katowic schroniło się ze Sosnowca oraz innych punktów granicznych około 400 wojska moskiewskiego.''		''Ustanawiając w powiecie olkuskim władzę Rządu Narodowego, Kurowski, w nocy z 6. na 7. lutego podsunął się pod Sosnowiec, gdzie moskale skoncentrowani byli w sile 300 ludzi. Oddział polski liczył 50 jazdy, 50 strzelców i 50 kosynierów. Kurowski w centrum pozycyi ustawił kosynierów, na lewem i prawem skrzydle strzelców, pod dowództwem Edwarda Staweckiego i Nikeforowa, sam zaś z kaweleryą, będącą pod komendą Mięty, stanął nad kordonem pruskim, spodziewając się ucieczki moskali w tę stronę. Moskale uwiadomieni o zbliżaniu się powstańców, morderczym ogniem z komory i stacyi kolei przywitali pierwszy atak, około 1. godziny w nocy. Pod Cieszkowskim, dowódzcą kosynierów, padł koń, atoli Cieszkowski, aczkolwiek raniony, nie zszedł z placu, lecz trzy razy ponawiał atak na budynki, zajęte przez nieprzyjaciela, aż je zdobył, Kurowski zaś i Gaszyński, poparłszy atak, zmusili nieprzyjaciela do ucieczki. Jeden z uciekających ku granicy pruskiej oddziałów, liczący około 50 ludzi, wpadł na kawaleryę powstańczą i doszczętnie zniesiony został. Tymczasem ludzie Gaszyńskiego przetrząsali zdobyte budynki, a pochowanych po katach moskali chwytali i rozbrajali. Zdobyczą tej szczęśliwej wyprawy było 600.000 złp. Zabranych za kwitami z komory, 40 koni z całym przyrzadem, 40 karabinów, 100 centnarów ołowiu i t. p. Po tym krwawym chrzcie Kurowski poszedł do Dąbrowy, gdzie znużonych ludzi i konie na wygodnych ulokował kwaterach. Niedobitki moskiewskie schroniły się na Szląsk. Mimo blisko 5-godzinnej walki oddział polski miał tylko 3 zabitych i 17 rannych. Straty moskiewskie były znaczne; rannych moskali ulokował Kurowski w szpitalu w Dąbrowie, około 30 jeńców moskiewskich, między nimi kapitana żandarmeryi, wypuścił na wolność, zaopatrzywszy nadto każdego z nich 2-ma złp. na drogę, kilku jednak pozostało w szeregach powstańczych i dobrze później się bili. Na terytoryum pruskie do Katowic schroniło się ze Sosnowca oraz innych punktów granicznych około 400 wojska moskiewskiego.''
	''W Dąbrowie, dokąd przybył z 30 ochotnikami oficer z wojska moskiewskiego Antoni Kulesza, pozostał oddział przez dwa dni, w którym to czasie zbyto zapasy zabrane w Sosnowcu, a ranny Cieszkowski, mianowany pułkownikiem, zajął się nawet laniem dział, poczem przez Sławków i Olkusz ruszył Kurowski do Ojcowa, wszędzie z radością przyjmowany i zaprowadzając władze narodowe.''		''W Dąbrowie, dokąd przybył z 30 ochotnikami oficer z wojska moskiewskiego Antoni Kulesza, pozostał oddział przez dwa dni, w którym to czasie zbyto zapasy zabrane w Sosnowcu, a ranny Cieszkowski, mianowany pułkownikiem, zajął się nawet laniem dział, poczem przez Sławków i Olkusz ruszył Kurowski do Ojcowa, wszędzie z radością przyjmowany i zaprowadzając władze narodowe.''

Loukas: Dodany opis z "Bitwy i potyczki 1863-1864"

2013-03-02T13:17:10Z

Dodany opis z "Bitwy i potyczki 1863-1864"

← poprzednia wersja		Wersja z 13:17, 2 mar 2013
Linia 19:		Linia 19:
	'''Teodor Cieszkowski''' - powstaniec styczniowy, pułkownik, wychowanek Polskiej Szkoły Wojskowej w Cuneo.		'''Teodor Cieszkowski''' - powstaniec styczniowy, pułkownik, wychowanek Polskiej Szkoły Wojskowej w Cuneo.

	Po wybuchu powstania styczniowego przedostał się do Krakowa, a następnie ~~brał udział m.in.~~ w [[Bitwa o Sosnowiec\|bitwie o Sosnowiec]], w której został ranny - kula przestrzeliła mu rękę.		Po wybuchu powstania styczniowego przedostał się do Krakowa i przyłączył się do formowanego oddziału [[Apolinary Kurowski\|Apolinarego Kurowskiego]] w Ojcowie. Brał udział w walkach w rejonie [[Olkusz\|Olkusza]], a następnie dowodził atakiem kosynierów w [[Bitwa o Sosnowiec\|bitwie o Sosnowiec]], w której został ranny - kula przestrzeliła mu rękę.

			Tak opisuje tamte wydarzenia w Sosnowcu i udział w nich Teodora Cieszkowskiego Stanisław Zieliński w swym dziele z 1913 roku, „Bitwy i potyczki 1863-1864”, w rozdziale poświęconym walkom na terenie województwa krakowskiego [zachowana pisownia oryginalna]:

			''Ustanawiając w powiecie olkuskim władzę Rządu Narodowego, Kurowski, w nocy z 6. na 7. lutego podsunął się pod Sosnowiec, gdzie moskale skoncentrowani byli w sile 300 ludzi. Oddział polski liczył 50 jazdy, 50 strzelców i 50 kosynierów. Kurowski w centrum pozycyi ustawił kosynierów, na lewem i prawem skrzydle strzelców, pod dowództwem Edwarda Staweckiego i Nikeforowa, sam zaś z kaweleryą, będącą pod komendą Mięty, stanął nad kordonem pruskim, spodziewając się ucieczki moskali w tę stronę. Moskale uwiadomieni o zbliżaniu się powstańców, morderczym ogniem z komory i stacyi kolei przywitali pierwszy atak, około 1. godziny w nocy. Pod Cieszkowskim, dowódzcą kosynierów, padł koń, atoli Ciszkowski, aczkolwiek raniony, nie zszedł z placu, lecz trzy razy ponawiał atak na budynki, zajęte przez nieprzyjaciela, aż je zdobył, Kurowski zaś i Gaszyński, poparłszy atak, zmusili nieprzyjaciela do ucieczki. Jeden z uciekających ku granicy pruskiej oddziałów, liczący około 50 ludzi, wpadł na kawaleryę powstańczą i doszczętnie zniesiony został. Tymczasem ludzie Gaszyńskiego przetrząsali zdobyte budynki, a pochowanych po katach moskali chwytali i rozbrajali. Zdobyczą tej szczęśliwej wyprawy było 600.000 złp. Zabranych za kwitami z komory, 40 koni z całym przyrzadem, 40 karabinów, 100 centnarów ołowiu i t. p. Po tym krwawym chrzcie Kurowski poszedł do Dąbrowy, gdzie znużonych ludzi i konie na wygodnych ulokował kwaterach. Niedobitki moskiewskie schroniły się na Szląsk. Mimo blisko 5-godzinnej walki oddział polski miał tylko 3 zabitych i 17 rannych. Straty moskiewskie były znaczne; rannych moskali ulokował Kurowski w szpitalu w Dąbrowie, około 30 jeńców moskiewskich, między nimi kapitana żandarmeryi, wypuścił na wolność, zaopatrzywszy nadto każdego z nich 2-ma złp. na drogę, kilku jednak pozostało w szeregach powstańczych i dobrze później się bili. Na terytoryum pruskie do Katowic schroniło się ze Sosnowca oraz innych punktów granicznych około 400 wojska moskiewskiego.''
			''W Dąbrowie, dokąd przybył z 30 ochotnikami oficer z wojska moskiewskiego Antoni Kulesza, pozostał oddział przez dwa dni, w którym to czasie zbyto zapasy zabrane w Sosnowcu, a ranny Cieszkowski, mianowany pułkownikiem, zajął się nawet laniem dział, poczem przez Sławków i Olkusz ruszył Kurowski do Ojcowa, wszędzie z radością przyjmowany i zaprowadzając władze narodowe.''

	[[10 kwietnia]] [[1863]] roku ponownie został ciężko ranny w potyczce we wsi Broszęcin. Tym razem kula trafiła go w pierś. Wraz z częścią powstańców zdołał ujść z pola bitwy i schronił się w dworze Kozłowskich w Leśniakach Chabielskich. Tam dopadł go i jego towarzyszy pościg wojska carskiego. Cieszkowski zginął na łożu dobity przez rosyjskich żołnierzy.		[[10 kwietnia]] [[1863]] roku ponownie został ciężko ranny w potyczce we wsi Broszęcin. Tym razem kula trafiła go w pierś. Wraz z częścią powstańców zdołał ujść z pola bitwy i schronił się w dworze Kozłowskich w Leśniakach Chabielskich. Tam dopadł go i jego towarzyszy pościg wojska carskiego. Cieszkowski zginął na łożu dobity przez rosyjskich żołnierzy.

	[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Cieszkowski, Teodor]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Cieszkowski, Teodor]]
	[[Kategoria:Uczestnicy Powstania Styczniowego\|Cieszkowski, Teodor]]		[[Kategoria:Uczestnicy Powstania Styczniowego\|Cieszkowski, Teodor]]

Loukas o 18:45, 8 lut 2013

2013-02-08T18:45:45Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:45, 8 lut 2013
Linia 19:		Linia 19:
	'''Teodor Cieszkowski''' - powstaniec styczniowy, pułkownik, wychowanek Polskiej Szkoły Wojskowej w Cuneo.		'''Teodor Cieszkowski''' - powstaniec styczniowy, pułkownik, wychowanek Polskiej Szkoły Wojskowej w Cuneo.

	Po wybuchu powstania styczniowego przedostał się do Krakowa, a następnie brał udział m.in. w [[Bitwa o Sosnowiec\|bitwie o Sosnowiec]], w której został ranny.		Po wybuchu powstania styczniowego przedostał się do Krakowa, a następnie brał udział m.in. w [[Bitwa o Sosnowiec\|bitwie o Sosnowiec]], w której został ranny - kula przestrzeliła mu rękę.
			[[10 kwietnia]] [[1863]] roku ponownie został ciężko ranny w potyczce we wsi Broszęcin. Tym razem kula trafiła go w pierś. Wraz z częścią powstańców zdołał ujść z pola bitwy i schronił się w dworze Kozłowskich w Leśniakach Chabielskich. Tam dopadł go i jego towarzyszy pościg wojska carskiego. Cieszkowski zginął na łożu dobity przez rosyjskich żołnierzy.

	[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Cieszkowski, Teodor]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Cieszkowski, Teodor]]
	[[Kategoria:Uczestnicy Powstania Styczniowego\|Cieszkowski, Teodor]]		[[Kategoria:Uczestnicy Powstania Styczniowego\|Cieszkowski, Teodor]]

Loukas: Dodana fotografia i podst. dane.

2013-02-08T02:31:38Z

Dodana fotografia i podst. dane.

← poprzednia wersja		Wersja z 02:31, 8 lut 2013
Linia 2:		Linia 2:
	\|imię i nazwisko = '''Teodor Cieszkowski'''		\|imię i nazwisko = '''Teodor Cieszkowski'''
	\|pseudonim =		\|pseudonim =
	\|grafika = ~~OSOBA~~.~~png~~		\|grafika = Teodor Cieszkowski 2.jpg
	\|opis grafiki =		\|opis grafiki = Teodor Cieszkowski
	\|podpis =		\|podpis =
	\|data urodzenia =		\|data urodzenia = [[1833]]
	\|miejsce urodzenia =		\|miejsce urodzenia =
	\|imię przy narodzeniu =		\|imię przy narodzeniu =
	\|data śmierci =		\|data śmierci = [[10 kwietnia]] [[1863]]
	\|miejsce śmierci =		\|miejsce śmierci = Leśniaki Chabielskie
	\|przyczyna śmierci =		\|przyczyna śmierci =
	\|miejsce spoczynku =		\|miejsce spoczynku = nieznane
	\|zawód =		\|zawód =
	\|odznaczenia =		\|odznaczenia =
Linia 17:		Linia 17:
	}}		}}

	'''Teodor Cieszkowski''' - ...~~..............~~.		'''Teodor Cieszkowski''' - powstaniec styczniowy, pułkownik, wychowanek Polskiej Szkoły Wojskowej w Cuneo.

			Po wybuchu powstania styczniowego przedostał się do Krakowa, a następnie brał udział m.in. w [[Bitwa o Sosnowiec\|bitwie o Sosnowiec]], w której został ranny.

	[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Cieszkowski, Teodor]]		[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem\|Cieszkowski, Teodor]]
	[[Kategoria:Uczestnicy Powstania Styczniowego\|Cieszkowski, Teodor]]		[[Kategoria:Uczestnicy Powstania Styczniowego\|Cieszkowski, Teodor]]

Dariusz JUREK: Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = '''Teodor Cieszkowski''' |pseudonim = |grafika = OSOBA.png |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = |miejsce urodzenia = |im...”

2013-01-08T00:39:03Z

Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = '''Teodor Cieszkowski''' |pseudonim = |grafika = OSOBA.png |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = |miejsce urodzenia = |im...”

Nowa strona

{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = '''Teodor Cieszkowski'''
|pseudonim =
|grafika = OSOBA.png
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia =
|miejsce urodzenia =
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód =
|odznaczenia =
|www =
}}

'''Teodor Cieszkowski''' - ..................

[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem|Cieszkowski, Teodor]]
[[Kategoria:Uczestnicy Powstania Styczniowego|Cieszkowski, Teodor]]