Michał Kusiak: Utworzono nową stronę "'''Włodzimierz Pawłowicz Diebil''' (ros. Владимир Павлович Дебиль) – znacząca postać w historii prawosławia w Sosnowcu, inicjator i główny motor budowy cerkwi Świętych Męczennic Wiery, Nadziei, Luby i Matki ich Zofii pod koniec XIX wieku. ==Życie i działalność== Włodzimierz Diebil pełnił funkcję naczelnika Urząd Celny|Urz…"

2025-07-08T07:20:14Z

Utworzono nową stronę "'''Włodzimierz Pawłowicz Diebil''' (ros. Владимир Павлович Дебиль) – znacząca postać w historii prawosławia w Sosnowcu, inicjator i główny motor budowy cerkwi Świętych Męczennic Wiery, Nadziei, Luby i Matki ich Zofii pod koniec XIX wieku. ==Życie i działalność== Włodzimierz Diebil pełnił funkcję naczelnika Urząd Celny|Urz…"

Nowa strona

'''Włodzimierz Pawłowicz Diebil''' (ros. Владимир Павлович Дебиль) – znacząca postać w historii prawosławia w [[Sosnowiec|Sosnowcu]], inicjator i główny motor budowy [[Cerkiew prawosławna p.w. śww. Wiery, Nadziei, Luby i matki ich Zofii w Sosnowcu|cerkwi Świętych Męczennic Wiery, Nadziei, Luby i Matki ich Zofii]] pod koniec XIX wieku.
==Życie i działalność==
Włodzimierz Diebil pełnił funkcję naczelnika [[Urząd Celny|Urzędu Celnego]] w Sosnowcu oraz radca stanu. Był osobą o wyjątkowym charakterze, opisywaną jako „energiczny, w najwyższym stopniu aktywny”. Cieszył się „w pełni zasłużoną sympatią swych współobywateli prawosławnych i wyznawców innych religii”.

Kluczowym wydarzeniem, które stało się impulsem do jego intensywnej działalności na rzecz społeczności prawosławnej, była osobista tragedia: utrata wszystkich czworga dzieci w krótkim czasie. Dotknięty nieszczęściem, Diebil szukał zapomnienia w „gorączkowej działalności dla dobra bliźniego”, oddając się całkowicie realizacji „wielkiego dzieła” – budowy nowej świątyni.
==Rola w budowie Cerkwi Świętych Męczennic Wiery, Nadziei, Luby i Matki ich Zofii==
Włodzimierz Diebil był inicjatorem i wyrazicielem religijno-moralnych potrzeb sosnowieckiej prawosławnej społeczności. W [[1888]] roku zwrócił się do władz [[Diecezja Chełmsko-Warszawska|Diecezji Chełmsko-Warszawskiej]] o pozwolenie na budowę cerkwi w Sosnowcu, uzyskując błogosławieństwo Arcybiskupa Chełmsko-Warszawskiego Leontiusza. Sam Diebil objął funkcję naczelnika komitetu budowy cerkwi. W skład komitetu wchodzili również radcy stanu Wwiedinskij, Wojejkow, Krimianowskij i Czujkiewicz, a także rotmistrz żandarmów Biełanowskij.

Uroczyste położenie kamienia węgielnego pod budynek przyszłej cerkwi miało miejsce [[15 sierpnia]] [[1888]] roku. Nowo wybudowana świątynia pod wezwaniem [[Wiera, Nadzieja, Luba i Zofia|Świętych Męczennic Wiery, Nadziei, Luby i Matki ich Zofii]] została uroczyście poświęcona [[28 listopada]] [[1889]] roku. Projektantem cerkwi był Prokofiew, pomocnik Architekta [[Gubernia piotrkowska|Guberni Piotrkowskiej]].

Diebil osobiście przyczynił się również finansowo do wyposażenia świątyni. W [[1914]] roku zakupił [[ikona|ikonę]] Wiery, Nadziei i Miłości, namalowaną przez A.A. Głazunowa z [[Moskwa|Moskwy]]. Całkowity koszt budowy cerkwi wyniósł około 40 tysięcy [[rubel|rubli]], pochodzących z dobrowolnych składek mieszkańców.

W okresie przełomu XIX i XX wieku Sosnowiec doświadczał dynamicznego rozwoju przemysłowego, co wiązało się z napływem ludności, w tym prawosławnej. W [[1889]] roku liczba prawosławnych w Sosnowcu wynosiła około 400 osób. Działalność Włodzimierza Diebila była kluczowa dla zaspokojenia potrzeb duchowych tej rosnącej społeczności. Wybudowana dzięki jego staraniom cerkiew jest obecnie jedyną świątynią prawosławną w całej [[Aglomeracja Górnośląska|Aglomeracji Śląskiej]].

Włodzimierz Diebi - Historia wersji